Alþýðublaðið Sunnudagsblað

Tölublað
Aðalrit:

Alþýðublaðið Sunnudagsblað - 03.05.1936, Blaðsíða 5

Alþýðublaðið Sunnudagsblað - 03.05.1936, Blaðsíða 5
ALÞYÐUBLAÐIÐ Prófasturinn og töframaðurinn. TyAÐ var einu sinni prófastur; hann var ákaflega lærður, eins og prófastar eru stundum, ^en aldrei var hanin ánægður með það sem hann kunni; hann vildi altaf læra meira. Hann vildi læra svo mikið, að engimn prestlærð- nr rnaður í landinu væri jaftn kerður. En til þess var ekki anmað ráð, en að fara til einhvers töfra- nianns og fá hajnn til þess að benna sér töfra. Prófasturinti hafði heyrt getið um töframann að nafni Ilían, sem kunni allar galdra-kúnstir og lagði nú próf- Qstur af stað, til að spyrjai töfra- öianninn, hvort hann vildi benaa sér. Þegar prófasturinn hitti Ilían, sat hann á vinnustofu sinni og tók ágætlega á móti gesti sínum. Og áður en prófasturinin hafði boiið fram erindi sitt, hafði Ilían vieitt honum hið bezta í mat og drykk og veitt honum til umráða tteztu stofuna í húsi sínu. Er þeir höfðu lokið ágætri máltíð, vék töframaðurinn honum afsíðis og prófasturinn bar inú upp erindi sitt og bað Ilían að benna sér galdra og lofaði honum gulli og grænum skógum. — Já, sagði Ilían, það er nú alt saman ágætt og það ler mjög sennilegt, að þér hækkið mjög í tigninni. En þegar alt gengur manni að óskum og maður stígur í áliti, þá fer tíðum þannig, að maður gleymir þeim, sem á einn 'eða annan hátt hafa hjálpað manni til pess. Ég er pví dálítið smeykur um, að enda þótt þér sparið ekki loforðin, * þá verði minna um efndirnar, þegar þér •eruð búinn að læra alt sem yður lystir. Spönsk pjóðsaga. — En getur nokkrum dottið í hug, að þjónn herrans, eins og ég, beri sig þannig að. Prófast- urinn lofaði með mörgum fögr- lum orðum að uppfylla allar óskir Ilians, sem hanm gæti, þegar hann hefði náð tindi metorðanna. — Þannig ræddu þeir um þetta fram og aftur, unz kvöldverður nálg- aðist. HVERNIG sem orð þeirra féllu, þá varð það úr, að töfra- maðurinn lofaði að benna prófaisti galdra, — en, sagði Ilian: — Það er ómögulegt að fást við slíkt, ruema í afsíðis hér- hergi. Þess vegna ætla ég nú áður en kveldverður er fram bor- inn að sýria yður herbergið, sem kennslan fer fram í. Síðan sagði Ilían þjónustufólki sínu að steikja kjúklinga til kveldverðar. Að því loknu fylgdi hann tilvonandi nem- anda sínum til bennslustofunnar. Ilian leiddi gest sinin niður mörg steinþrep. Þegar þrepunum lauk vora þeir staddir við dyr bennslu- stofunnar, siem var allra þægileg- asta herhergi, fult af bókum. Þar fengu þeir sér sæti og tóku að ræða um það, á hvaða bókum þeir ættu að byrja. En áður en þeir komust að ákvieðinmi nið- urstöðu um það, koma tveir menn inn og skiluðu bréfi til prófasts- ins frá móðurbróður hans, bisk- upinum, þar sem hann kveðst vera mjög veikur og bæði syst- lurson sinn að finna sig hið fljót- asta, ef hann vildi sjá sig ennþá leinu sinini í lifanda lífi. Prófast- inum þótti mikið fyrir þessu og fekrifaði þegar í stað bréf til móð- VERÐ VIÐTÆKJA ER LÆGRA HÉR A LANDI, EN 1 ÖÐRUM LÖNDUM ALF- Viðtækjaverzlimin. veitir kaupendum viðtækja meiri tryggingu um hagkvæm viðskifti en nokkur önnur verzlun mundi gera, þegar bilanir koma fram í tœkjunum eða óhöpp bera að höndum. Ágóða Viðtækjaverzlunarinnar er lögum samkv. eingöngu varið til rekstur útvarpsins, almennrar útbreiðslu þess og til hagsbóta útvarpsnotendum. 'jTakmarldð er: Við'tæki iim á bvert heimili. ViðtækiaverzlDH rikisins, Lækjargðtu 10 B. Sími 3823. urbróður sins, þar sem hann af- sakaði það, að hann gæti ekki orðið við ósk hans. Fjórum dögum síðar bomu tveir aðrir bréfberar til prófastsins. Var nú biskupinn látinn og væri í Iraðji að velja prófastinn að eftirmianni hans. Hann skyldi þó ekki ómaka sig til jarðarfararinnar heldur búa sig sem bezt undir embættið. Svo liðu enn niokkrir dagar og prófasturinn sökti sér niður í l'ær- dóminn. Þá koma ennþá 2 menn, sem kystu á hönd prófastsins og sögðu honum, að hann væri gerð- ur að biskupi. Þegar Ilian frétti þetta, gekk hann til hins nýkjöma biskups: og sagði honum, að hann ætti bráðgáfaðann og hálærðan son, sem vel myndi sóma sér í prófastsembættinu, sem nú yrði, laust. — Ja, sjáðu nú til, kæri vinur, svaraði biskupinn, — þetta væri nú reyndar ekki meir en maklegt, ten þannig stendur á, að ég á bnóð ur, sem þyrfti nauðsynlega að fá embærtið. Ég skal gera eitt- hvað annað fyrir þig, og fyrst um sinn geturðu farið með mér og tekið son þinn með þér. Við bíð- um og sjáum hvað setur. ILIAN lét að ósk biskupsins og fór mieð honum ásamt syni sín- um til biskupssetursins, þar sem vel var tekið á móti þeim. Er þeir höfðu dvalið um hrið, kom aendi- boði frá páfanum með bréf til biskupsins, þar sem hann varallrBi náðarsamlegast gerður að erki- biskupi og mætti sjálfur velja sér eftirmann. Þegar Ilian frétti þetta, bað hann hinn nýkjörna lerkibiskup að veita syni sínum embættið og færði nú fram alt það, sem erkibiskupinn ætti sér að þakka. En erkibiskupinn svar- aði. — Ja, sjáðu nú til, kæri vinur, þetta ætti nú að vera meir en velkomið. En ég á föðurbróður, sem kæmi sér mjög vel að fengi embættið. Það væri því fallega gert af þér, að eftirláta honum það. Ilian varð ekbert tiltakanlega| hrifinn af þessu, og minnti bisk- upihn á lofiorð hans. Samt sagðist hann skyldi láta svo vera, ef hanin mætti eiga vísa stöðu handa syni sínum næst, þegar biskupinn Jiækfcaði í tígninni. Því lofaði erki biskupinn upp á æru og samvizku og fyrst lim sinn gæti töframaður- inn og sonur hans fylgst með sér og dvalið hjá sér. Þegar þeir komu til erkibisfc- Upssetursins tóku á móti þeim greifar og barónar. Svo liðu tvö ár. Þá bar þar að garði sendi- mann frá páfanum með boðskap þess efnis, að páfanum þöknaðis(t allra náðarsamlegast að gera erki- biskupinn að kardínála og mættl hann sjálfur velja sér eftirmana. Nú hóf Ilian aftur bænarkvak sitt við hinn nýkjörna kardinála og minnti hann á, að hann hefði tvisv ar sinnum svikið sig um embætti og bað hann nú að veita synl sinum þetta embætti. En kardíinái- ínn svaraði: — Ja, sjáðu nú til, kæri vinur, þú hefir reyndar satt að mæla; en ég á móðurbróður, sem ler mesti heiðursmaður. Það værl sýnd, ef hann fengi ekki stöðuna,, Þar sem ég er nú orðinn kardf- náli, þá getur þú bomið með méB til Rómaborgar, og það er ekk! ómögulegt að ég geti eitthvað' ^ert fyrir ykkur þar. T LIAN varð mjög hryggur yfir I þessu, en samþykti þó uppá- stungu kardínálans og fylgdi hon- lum til Rómaborgar. 1 Róm tóku kardinálarnir ágæt- lega á móti þeim og þeir dvöldn þar langa hríð og á hverjum degí minti Uian kardínálann á loforS sitt og bað hann að gera eitthvað fyrir son sinn, en kardínálinn bax altaf einhverju við. Svo dó páfinni og bardínálarnir völdu hinn nýja embættisbróður til páfa. Þá gekk Ilian fyrir hinn ný- kjörna pafa og sagði, að nú hefði hans hátign enga afsökun fram Prh. á 8. síðu. ISísSeiifet !^ib- Sjóvátiyggingar, Brunatryggingar, Rekstnr?'f.töðvnn- artryggingar, Husaleigntrygf ingar. Lífstryggingar.

x

Alþýðublaðið Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/53

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.