Alþýðublaðið Sunnudagsblað - 05.03.1939, Blaðsíða 7

Alþýðublaðið Sunnudagsblað - 05.03.1939, Blaðsíða 7
ALÞÝÐUBLAÐIÐ Ur bréfakörfunni. Hænsnagarðurinn. Galdur. Maður niO'kkur hljóp á eftir strætisvagni og hrópaoi til vajgin- stjónans og s.purðii hvalð flairilð kostaði iniéð vagniniuim' plalðaln ög að járníbrau'íiaiiisítöíðiiinini. „20 aura, stvlariaiöi vaignsitjór- Imm. Miaðiuriinin hljóp nú ttm «s|t(uinid á e'ftiir vagniMuim, og þjegiar hann lér búinin að gerfi pialð mofcfcurn tíma, fcail'liar hawn aftur og spyr hviað fcosti far tiil jáinbraiutar- stöðva'riminar. „Það kostar prjátíu auira", kialllaði viagnistjórinn aftlur; „við eriuim á leið fná j«á!rnibrau'taT- sitöðinmi. MáðiuT «ke:mur inin í lyfjaibúið Og hiður um puind af brieinmi- steini. En þiegar hairun heyrir vleríðlið, .siegir hanm, að bainin geti fienig'ið briemnis'íieininm imilkið óidýr- iar í hlimini lyfjabúðiiinnj. Þá segir lyf s/alimn: „Það efaist ég uni alð sé rétt, en ég vieit hvar pér getid fiengið brieninisitiein ótoeypiis. * „Er hiamm vieiiklur klárinm?" spiurðii mráður svieitaimiainm, slem var niieð hiesit o,g berriu hér aust- u,r á vieginiuim. „Niei, h«ainn er efcki veikur", svanáðii svieitarmaíðuri'mn. „Nú, en hv|emiig stemídiur pá á því, a'ð hann sitainzar á mriin- ú'tiu fnesiti". „Þaið skal ég slegja yi'ðiur", sagði svei'íaimiaöiurinmi. „Þalð lar af pví hann beyrir iilla, og er svo hrædidur, uim áð« h«ann beyri ekki, þiegar ég siegoi: „Hotit, hiott". Þeiss viegna ier hann ailtaf áð stanza, till þeiss alð v|eria viss; uim iáð« hann beyri, lef ég siegi þa'ð". * Þáð var á uppboiði, og þajð var verið að ibjóSa upp skinn- kápiu. Þa'ð bu'ðlu í hana maðlur, er stö& nétt hijá uppbiO'ðshailidara, og fcvtenmáður, .sierm var yzt í imianhþröngiinmi. Þau biuð|u Uto s'tumd hvert í kapp við ainmiaið, en að löfcujrn gafst kvenirmaíður- imn upp, og kartaaðuriinin hrepti kápiuna. Þiegair malfn mialnins|iin:s var lliesið upp og tooiuain hieynði hvier maðluriiinin var, pá var pað — imáðjurimmi hiennar. * Jón ilitli' hafði vieriíð aö l|eika sér úti. ÞegaT hann klemur inn, heldur harun í síkotiti& á idaiuiðluttni ketti, ,s|em hainin dregur á rftir sér. „Líttiu ibara á", kaiHaoi hiann M möraiiu siinnar. Hér er ailv)eg ágiBBtlur toöttwr, sem eiaahvieap hief- te ileygt". ,,.,-- „A'dam gamli, sá purfti nú ekkli áð v|ena í vanjd:ræ"ðium þleg- ar hanin var að siegja skrítl- lur". „Nú, hvierniig pá pað?" „Hainn piurfti lekki að viera brædidiur um að Eva sieigðli, aið aðrir væ'nu búnir að siegja hienni sömu isö'guna áðlur". * Siigur'ður: Mér htuinidlieiíðiist fcVen- miaðluTinn, og ég vilidi hielzt, aö pú siegðiir henni einhverjar iygar um imig, svo ég iosnaði við hana. Jó-n: En hvernig væri, að ég neyndi aið siegja hemni s«aninilieik- ann um pig? * BlaðamialÖU'r í Bngliandi f«óir aö hitta hunidrað ária gamilan nrialnn, til þiesis «að sikrifa lum hann í ,!blaið sitt. „Af 'hvierju álitið þér nú aíð þér hafið orðið svona gamiaiU?" spiurði bl'aðamiaðurinin. „O, pað er vafiaLaust af pvípiað er svo iangt síðan ég fædldist, svaraði giamli miaj'ðluíi'nin * Erlienidis tíðkast mjög alð rita b'l«ö:ðunuim og spyrja þalu Táiða,, og kiemmr pS isvari'ð. í blialðániu. Mia|ð|ur niO'kkur í Englandi skrifaiði svio- hljó'ðandi 'bréf og sendi ritstjóra leftirlætisbliaiðis isiíns1: „Kæri rit- sítjóri! Hwaið á ég laið geria? Ég elsfca -stúlkú,, siem ler eins og «stúlikur gerast, en önnur sitúlfca, siem bæ:ði er falleg og forrík, vill að ég giftist sér. Siegiið mér, hvað á ég a'ð gera? Ritstjórinin svaraði: „Qifti'sit stúlkunni, siam þér leiskiið, en sendið' mér mafn og utaináskrift ríku stúlkluniniar". „Af «hverju hættir giftur miaður áð' vera eins vitlaus í konunnii siiinni og hiann var áðiur ein' pau giftust?" „Af sömlu ástæðu og mús, siem er 'lokuð inn i gildru, siem var egnd uiieð o«sti, hættir aið þykja OiSturihn gó'ður". * „Ert'u giftur aftuir? Mig minnr v V V V • 1 i ! V h 1 V V Myndin hér að ofan sýnir hænsnagarð, þar sem 7 hænur eiga aðsetur. Nú er galdurinn sá, að skifta garðinum með þrem beinum strikum þannig, að ein hæna sé í hverjuni reit. Lausnin kemur í næsta Sunnu- dagsblaði. Jt v ^_......^........ n H I 1 I I I 1 . 1 Ráðningin á eldspýtnaþrautinni í næstsíðasta blaði. ir, pegar ég toom hingað fyrir 'tlíu 'á'rum, að pá væri konialn á líkum aldri og pú, en nú sýnist mér pú viera nneð unga konu? ,áStiendur hieima! Fyrir. tíu ár- um var toonain min prítug, œ leit úit leins og hiún væri fertug, en nú er ait kvienfó«lk orðiið svo ungliegt, og pó« -tooinian sé nú Sertiug, pá iítur hún út eiims. og hún væri prítug!" Hann: Þér halidið máske a,ð «gg «sé ful'lkominln idiot? Hún: Það eru n«ú svo fáir, sem eru fulltoomnir. * Láira: Han'n Jón minn er ekki fallegur að sjá, pað- vieirt ég, en hans innri niaðluir er fallegur. Stína: Þvi vemdir'ðlu honMm pá ekki? ( Vatnsglasi er hvolft á dúk. Einn tveggjaeyringur er settur undir opið á glasinu og tveir fimmeyringar undir glasbrún- ina. Nú er galdurinn sá, að ná tveggjaeyringnum, án þess að lyfta glasinu. Það er hægt á þann hátt, að draga hægt til sín dúkinn með sleikifingrin- um. Flugferðin. Þessi samkvæmisleikur vek- ur alt af mikla kátínu. og nú skulum við reyna: Við tökum fjöl og leggjum hana á gólfið. Það er bundið fyrir augu eins þátttakandans, sem tekur sér stöðu á fjölinni og styður höndunum á axlir annars þátttakanda. Tveir þátt- takendur lyfta nú fjölinni var- lega nokkra þumlunga frá gólfinu, en sá, sem stendur á fjölinni, beygir sig jafnframt í hnjáliðunum, réttir úr sér og beygir sig á víxl. Sá, sem stend- ur á fjölinni, heldur nú, að hann sé kominn hátt á loft og þorir varla að stökkva niður. En hann verður hissa, þegar hann stekkur og kemst að raun um að hann er fáa þumlunga frá gólfi. Rekkjufélagi Lillu.

x

Alþýðublaðið Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/53

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.