Alþýðublaðið Sunnudagsblað - 05.03.1939, Blaðsíða 8

Alþýðublaðið Sunnudagsblað - 05.03.1939, Blaðsíða 8
ALÞÝ®¥BLA®I® veðskapni*. BJÖRG EINARSDÖTTIR (Lá&á Björg) var uppi á 18. öld. Hútí vair bagmælt, og eru imargar vísiur leftir benmi hafðiar. Þesisar svi&iíaOýi.ligar eviu eignaíjair hienmii: MÝVATNSSVEIT. Mývaltmsisvieit ég væmísta' vieiít Vjeral á morður láði; fófikið gott, len fær þatam vott, aíð fiult sé paö af háð j. REYKJADALUR. : Reykjadalur ier suitarsveit; 'sést baton oft imefo fönmumi'. ; ; 'Ofaiukið er i þeim neit öllum góðumn mönmuimi. BÁRÐARDALUR. ; Bárðardaiur er hezta sveit, : iþott bæja sé langt á milli. Þegið hief ég í þeslsUm reit jþrálliegai magaifylli. ] Piltur og stúltoa), islem (áttu Ibjeima í miágremni við Vatnsienida- .Ró'SU truilofuðuist. Valr isifcúlfean mynda'ríeg, en bafðii lýti á amd- liti, þaið var skarð í lefri vör. Pilturimn vat málkumniugur RósM pg spyr hiamia hvermig hjanini lítist JS, em hiúin svarar. Þafö er Seíil á pimmi míey, ; ' iþiuindur áflla bála, að húm heila hsefir lei hurð fyrir mála skiá'la; STAKA. Ég fór hiálfan hnöttinn kring og hingað toom ég afíur. Ég átti biaira eiitt þarflegt þmg pg þao var góiður kjaf tur. Jóm ólafssom ritsitj. * Þessa vísu geröi Einat Jochums son til Ma'tthíiasar 'bróður sins', jön vísain var lagfæifó af öiðruin: | Þú sloalt ekki mátia mig, Miatthías, í ífcvæðium. Ég stend fyrir ofiain þig Uppi á Sigurhæðum. Vísa sú, er hér fier á eftir, tntan vera einhver allra sí&asta visai Einars Jochumisisomar, fcveðin 20. julí 1923, nokkriuim dögumi tóð|ux ien hanm lézt: ; Þó að> oss þremgi kólga toífsins feöildu land'i á, i pss þá huggar aradi lifsiínls algæzkunini frá. Hjörmlunidur Gu'ðtmiumdsison, I>r6ðir Páls. á HjálmstöSium. er hagorðiur og hiefir gert mairgair hmittnar. ferskeytlur." Fyrir nokkr- tím árumi.síðam vanm Hiarmwndíur við viegabætur og vöriðugerið á Kjaivegi ao siumri til og toffl þlá á HveraVelli. Þá gerði, hann þiesisa vísu: Hviera'vielli ég muma imá, mörg þar hellist bunia. Heyrast sikiellir stoálum fra; skráimótt fell við uma'. Um Fúliukvísl gerði haran þieslsa: Fúlatevísl er leið o.g ljót, • lemur hún bláa stieinia. ., "Þa'r ei hientar iunum fót ' fiimiliejk sánn að rieyina-. 1 fyrsta hauisthiietintu tovað hamm petta; r Fjalla blikniar fífill emm, fýkur lauf af bölium. Tunigna fcarlar sópa sienn saiuiðum fram' úr döium. HAGYRÐINGAR. Fyrir mokkrum árum' sátu 3 éða ,14 hagyr'ðingar í vieitim|gahúsli við Laugaveginn. Vair þar einm, slem M'aríusi heitir Óiafsison, Eyrbekk- ingur, ,siem botaaði tafariaust alla visiuhelminga, isem komfö var ttnéð. Kiemur þá inm maður, er Jóhantn Garöiair heitir. Segja þá einhvierjir, slem fyrir eíu, a^ hér sé 'manwskratti, siam botni tafar- lausit aliar visur, og að hanm skuli nú koma me"ð vísuhelmimg. Þá siegir Jóha'nm' Garðiar: Hafi ég reynt && hlanida sifceini, hefiir ^hanin Iient á réttum sitaið1. Maríus botnaiði óiðaia1: ; Hafirðu Iofað hundi beinli, hefirðiu altaf svikiíð' pað'. Jóm hei'tinm Bergmamm vaí eimm af þieim ,aem' þarma voru sfcadtíir. Hamn var niokteuÖ< þuinigur á sér i pað siinn, ©n hamn' staulaðisit á fætiur, gekk yfir gó,lfið til Marír usar og tóki í hendima á honum,. Jón heitimm Bergmamm ,kom' eitt síinin iinm í búð í Rieykjavík, og var pá ekki sérlega vel til faraf. Þótti Jómi húðarmiaiðiurinm sýna sér ótourteisi, svo hanm stað- ri'æmd'ist á miðju góilfi og kvajð þessa vísiu: Smi&ur þekfcist þarma af grip — pví skal standa á verði — lengám sfcepma á svona svip, sem að dipttámm geiiðli, i alvadega. „Ef mér ¦ yrði svSft á burt sn'öggliejga, hva'ð mumdi þá vierða um pig?" „Ég mumdi ver&a kyr hér," svaraði driengurinm; ,jan hvað1 yriði lum þig, veit ég ekki." Gárurgi einn spurði einhiveriu simmi lætoni, hvers vegna maiður, siem væri hiengdur, misti lfflð. „Þalð er af því," siagði læítonir- inin, að máðuriinm hættir a^ð gata aindao." , „Nei, mei, sagði gánumjgilnn. „Þa'ð er af pví, aið neipið er- ekki mögiu langt tiil pieas áð mmiðurinm getii stígið í fætiunna." AUGUN. Það er sagt, að gráeygt fölk sé gáfa^ð, og það miun vera sVio, aði fliest af því fólki, sem að ein- hverju leyt'i hefir skarað friam úr, hefir verið gráeygt. M'óeyigt fólk kvað vera stoapm'ikið og hafa breyti'Iegt skap. Móifeitu augun, éða ibrúnu, einsi og sfuimir kallaf pau, geta Ij'ómaið af g'Iéði, en svo gefcur lífca gnieista"ð úr þeim af iieiði, pannig sýna þau .lífca á- kaflyiudi. Biáu og gráu augSutn Sýna betur djúpar og inmiliegar tilfinningar, éða svo segja kvifc- myndararmir. Grænleitu og sivörtu augun kváðu mierfcja skaphörk'u; reymdar lerusvört augu efcki til, en mjög döktográ eða dökk,btú,n augu sýnast stuindum timmUlsVört Og þa helz't í ij'ó'sbirtu. * '."".¦*;' Móieygður — misíyndur. Grá- eygður — grimmilyndur. Bláeygö- lur — bliðlyndur, segir máltækið. En skálidið S'agði: Augun gráu erta m'ig. i Augun hláu töfra mig. Augum brúmu æra mig. Áugun svörtu drepa mig. A. * „Ég á tvo symi; anmar er læfcn'ir em himn lögfræ'ðiimgur," siag'ði bóndi ai& aus'tan við ammiam bónda enmþá Ilenigra að ausitam, siem hanm hitti við Ölfiusárbriú. „Já; þú hefir sviei mér komið þeim vel til manms,; þaið er gam- am fyrir þig." ,„Nei; það er miú ekki gamam", sagði hinm; „því síðan bifjneiðim ófc á mig í Reykjavík, hefi ég Bngam frið'. Sá, sem er læknir, vill fyrir hvem mum gera mig JafmgóBam, em "sá, sem er lögfræð- íngur, viil helzt að ég þurfi að ganga nœð hækjur þiar til hamm ké búinm að vinma skaðabótamál fyrir míg, svo ég geti hvorugum gert til hæfis." ramm' af borðiniu niðuir á gólfið?" „Já; hvað, heldurðu? Heldurðíi að þaið hefðii.fariíð gegmum gólf- ið?" . - * Sigríður: „Maiðurimm, siem ég giftist, verður a"ð vera hugrafck^ ur." : , Jómiaa: „Já, þaið segirðu sattí" Maðurimin: „Væri efcki rétt að jeg færi í idag og sýndi börmunum öiargadýrin í dýragarðiimium?" Komam: „En þú varst búimm að lofa að fara mdð þaiu ti!l hamnafp mömmiu." Maiðurimn: „Jæja þá, kammskie þa& sé samia." Dómarimn: „Ef þér efcfci komUið í il'tam tiigangi Sum í húsd'ð, hvers' ¦vegna voruð þér þá mieið stígvélin. í hönidumum?" Hinm kær&i: Égvissiaið þa'ðvar veikur maðiur í híúsámiu. * Maðurimn: Þeir sem vitriír eríi, hugsa sig aitaf um. Það efflu bara kjániarnir, sem eru alveg vissir um að þaið ,sé rétt sem þeír fara með. ". Konian: Erfcu ailveg viss um það? Maðiurjmin: Já, alvjeg viss. * „HiefirSu sagt Jómi áð ég væri bölvaður lygari? „Nei, n|ei. Ég hélt mú hamm vissl það". L _ * 1 Svohljöðandi auglýsimgu mátti fesa í leinu blaði: „Tveir ljómf jöTr Ugir folar til sölu, meira en hálf- tamdir. Eiganidinm er á spíitaliam- um". liiilsí lerfei daga í iffl fiai með pví aö láta takd af yður Hýji Ijósmpd á íjósmyndastofu Sipi'iif SiliBiBilgseiar öte 2. Sími im Heimasími 4980. „Somiar minm," sagði falðirinri „,Stamz(aM áriö þitt, p®$$p þa'ð

x

Alþýðublaðið Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/53

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.