Alþýðublaðið Sunnudagsblað - 05.03.1939, Blaðsíða 6

Alþýðublaðið Sunnudagsblað - 05.03.1939, Blaðsíða 6
ALÞÝSUlLASi: í LEÍT AÐ EIGINMANNÍ Frh. af 3 .s'Icu. að álitlliegt tæikifæri — ljóishiæirö- an umgan verzluniarrnainn, mteð' 100,000 frianka alrð á ári, — BiCieinB 38 ára að aldri, — Fortiö hjamis? — all námiamtísk. Hainn hefðd búið niieð aýsfiur isimmi og paiu hiefðu ásieit sér a'ð lifa ón- hlieyp — em í síðiast lið|nuim miámU'ði hiefði systirim trúlofíaist og mú væri haiwn í koinulieit. Á- gætt mnanmsefmi hamda imér, áð tíióimi Mimie. Baylac. Sumir hjóna- bands miðlar byðd sk'jólistæðimg- ulm Eiimura aílisfconar bómdiaefni, ém tilli'ts' til pesis hvort álitliegif 5/æi'Í eða ekfci . . . . len húm Mime. Ba^ac,, viar hróðug yfir aið siaimn- eina aíeims. pær piersóiniuir, sem hiæfðu hvier ammiajri. Alla næsitiu mótt vair m;ig að •dneyma Mani pienma rjóishædða umga imainin — og 100,000 framka itiekjurmar. Næsía diag kkeddist ég imiíniuim beztiá fcjól, sietti upp ás'jálegas'ía hattinn minin og fór í nýmóðims; skrau'tfcápu. . . Hann hlaiu't aið' vierai vatodlátuir litisit honium ekki á ttnig. Mieðiain ég bieið eftir tækdfærd til viðtals, bairst til míin hljóimiU'r af dimmri kair:lima|nin;srödd, frá hierhiergjHm Mime. Baylaic, og ég garði niér í hugariumid að vierða ávörpuð i pedjm 'tótn im|eð orðiunium „ynidið imitt" éða einhvierju sííkia gæluorðd. Þiegar Mmie. Baylae fcora til miíw, varíð hún mmög vainldiræða'leg é svip. Það liei't s'vo út, siem piassi 'ráðiahagur henniair mér til faanda hefði bnugðisrt. ... Systir unga imaínnisiins hefði yfirgiefið ummusitamn og bróðiriinin pá hætt við giftingaráfio'iim :sitt. * Jafmviel piassi vonbrigði mín b'reyttu ekki áformi imímu. — Mniie. Le Bric var yngst pieirra, ©r giftingar-imiðlun situinidaiðS. í Pa'ris:; harbprgi heminar voru bú- Ip> húisgögniuni af mýjustu igerð og tázku. Hin unga idökfebrýmda Fnú tók á móti niér með viniahíot- Um og ég skýrðii hienmi f'rá fo'rbíð mimini og fraimtíða/rvomumi taffar-. laust. MumJdi ég vitja taka mjög tigu- Ieguni. lekkjunianni með prjú böml ¦ . . Hm! . . . Konuir tfta tneira á efnaliegu hlið'ima, er uni giftingu ræðir, hieldur ien karl- Itnienn — niælti Mmie. Súe Bric. Suanar gera hiniair ströngustu kröfur, vilja fá imiijiónaimæring •^ða prinz. . . Ég lét á inér skilj- (aist, að fcröfur mímair nee'ðu nú jekki isvo tótt. Frúin bauð imér pét verkfræðiing, líf'slábyrg'ðair.sala 'iaðp prófiesisor. . . I hjánalbainlds- Ekrifstofu;.. isiem plesisiari niintiist tnaðUr ekki á giftángar 'sfvona iryrst í istað; nei, uniræðurnair voru bara um veðrið, um< baakur, unt ferðalög. . . Niú, próflessorinn, siem mér virtí'st einraa 'lMiegaist- ur, fcausi heldmr rauðhær'ðu ekkj- una; len' verkfræðingurimni, aem virtist geðjastviel aið mér, féll mér tn|]*ög ömurliega í gjeð. . . ó! silík leru lífsiinis iög. — Hinn snyrtiliegi higrfqringi, siam ég ikyntist næst, virtist 1 iMegri; ef tiirliangandr' okkar og ilundarfair svipað, hann gieðþiekk'ur og alvörugefinrn. fé- lagi, að mér virtist. . . LikUr vjirtust pví til a'ð „'sikynisa'mlieg" gifting mím væri komiin að pví að rætast, og í hreinisikilni sagt, var ég pó iekki mjög ánæigð' (úit af piví. — Þú lét bónidaefnið mig tviita, að hianm hefð ivierið skipað- ur yfir herdieilidar-umdæmi ,suiður í Afríiku, og pað atvikaðist isvo áð pistta var á sömu stöðvum', £iem faðir minin hafði farið til Og ég hefi andstygð á hiniu briennhiei'ta loftsilagi í AfrikU. „Tafeið yð|u:r petta ekki nærlri", mæl'ti Mme. Le Bric, eins og til að hugga mii|g. „Ef pér hefðuð elakáð hanin, pá hlef'ðU'ð pér fylgst mieð honiuimi um víða ver- öld. . . Jæja, og hér höfji ég nú einimitt pann, siem' pér eriuð að liéita að — og hún bauð mér ung- an læknisisfcóla studiant, slem lefcki h|eifðíi áðjur vieríð að hugsa uim gdftingu, ian hlefði nýlega hlotn- asit artfiur og Mmie. Le Brdc gerði sér far um að lýsa fyrdr honum' hversiu pað væri nrú ákjásainlegt íyrir hamn aið fá sér koniu. Og pað vildi niú lífca svo vel til, að hugsjóair hans um konuiefni iværi í isaimjræmi viið Isikilyrðd pau, feir ég hefðii sem fcona. Ég biéið unga mammisdinis með 'ópo'inmæ'ði. Lækndr . . . drauma- hugsjón mín . . . að bnía í pvi anidriúmisloftd isiem ég hefði ávali æsfct leftir! ó, bara ég félli hon- tiim nú í geð! Ég var undir slíierkri hrdfningU',, einls og af húg- boði eða gnun.. Dyrnar opniuðust og inin feom . . . hvier anniar en vinur minn, læKnia^situaentinnr Vlð '.stó'ðium bæðd orðLaus' af undrlun. Og peg- ar eftir fimtán míniútiur hin dul- arfuila „guðmoðjr" ökka'r, Mme. Le Bric, kom inn til að frarnii- kvæma naiuðsynlega fcynindmgu, fann húin ofcfcur í á'sitúðilegum faðimlögum. „Ná srjáið pér, Mme. Le Bric, að pér hafið framfcvæmt sann- arlegt krafta'vierk"! Konan: „Vinur pinm sagði áð- am, að hiann hefði aMrei séð neitt Jaín lí'tið og fiætiunna á mér." Mað|urdnn: „Þá hefir hatnn víst pfckii 'tlekið vel eftir skónUm þínum'!" :t»kkni Sielarsknrðarins. Þessi mynd er af Kielarskurðinum, sem nú á að fara að breikka um helming — og útbúa með nýjum stíflum. Skip- ið, sem sést á myndinni, er beitiskipið „Köln". SkAk. Varsjá 1935. DnotíniingiaT-mótilii'iagð. Hvítt: S. Erdie'yi (Rúmenia). Svart: J. Nielæn (Danmöirk). 1. (d 2—id 4, d7—d5. 2. c2— c4, e7—e5. 3. d4xe5. d'5—d4. 4. Rgl—J3, Rb8—c6. 5. Rb i— d2, Bc8—e6. 6. a 2—a3, Rg8 —ie7. 7. g2—g3, Dd8—ld7. 8. Bfl—g2, Re7—g6. 9.Ddl—c2. (Glaigmslaust. 9. D—ia4! B—ie7. 10. 0—0. 0—0. 11. b2—b4! Ha, —d 8. 12. B—b 2, b 7—b 6. 13. Ha —cl, a:5. 14. b5. Rxfö'5. 15. B 'Xd4. og hvítt stianidur bietur. — Sfcákin Spielmiainn—Kostioh, Blþd 1931). 9. —„— 0—iO—0! Vinnur peði- ið aíftur og hefir mun frjális|ara tlaifil. 10. b2—b4, Rc6xe5. 11. 0—0, d4—d3. 12. e4xd3, Re5 Xd3. 13. Bc 1-4)2, Be6—h3. 14. Bb2—d4? (Betra var Hf—d 1, pó átti hví'tt pegar verra tafil.) Stiaiðiao eftísr 14. teik hvíiípi: 14. — „— Rd3—J4. (óvæntur leikur, en aiveg afgenandi, ef 15. BXB, DXB! 16. gXf 4, RXl 4, 17. R'—el, HxB og vininur. Og lef 15. gxf, D—g4, 16. R—tel, BXB. 17. RXB. R—h4. 18. D -p4, f 7—f 5. 19. h2-h3. D—g6 og vdnnur) 15. Bd4-«3, Bh3xg2. (R XB var líka gott). *¦; 16. Be3xf4. (Eb 16. gxf, pá D—g4. 16. —„— Rg6xf4, 17. g-3 - Xf4, Bg2xf3. Hvítt gaf. Snotur skák. Fyrverandi lífsábyrgSariU'miboðs nuafiur var að a&gja leinum af fcunningjum síinuim. frá hinmi fyrri' neynslu isimni: „Einu simmi lif- trygði ég mann fyrir 200 piúsluirid fcróniur og daginn eftir va'rð hann undir bifTeið og bieið bana af." „Ja, hver sikollinn!" gagði kunn- inginn. „Það valr s'iæmt fyrir fé- lagið; ég býst við að piú hafir nagáð pig í handairböfcin fyrir að hafa komið manjninum til piasis að 'tryggja sig'." „Já; — ég hætti pá alvieg við lífrrygginigar. Þetta var imóður- bróðir minn og ég eini erfingi hans. * Sigga litla kom pjÓTamídi inn til möimmu sjniniar: „Hann Nonni braut höfuðið af brúiðunni Oii'inini." ,,'Noinm'i er Ijóitur strákur, .a;ð gena piað," sagði mialmma henmar. „Hviernlig íór hanin að pyí?" „Ég biarðii hanini í höfuiðdð á hionum og pá ibriotnaðii hún," iSiag'ði Sigga. * Gies'turdnn: Kaffið ier kailt. Þjónminn: Setjið pá upp hiatt- ínu. Máðurinin,: Ég ætla að biðia yð- Uir áð draga út tönin. En piajð er ópiarífi áð toosta niokfcru upp á tíeyfdnigu, pói pað sié a'áirt Tiannlæknirinin: Þér eruið sivona hiarðiu'r! Jæja; tofið mér að s:já tönmina. Maðuriinin: Ja, pað er nú lefcki ég ,'slem |er meði tannvierlkinini, pað ler konan mín. Húin kemur rétt strax.

x

Alþýðublaðið Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/53

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.