Tíminn - 09.12.1964, Side 14
14
MIÐVIKUDAGUR 9. desember 1964
TKSVIINN
Gufuketill til sölu
Til sölu er notaður gufuketill um 30 ferm. að
stærð.
Allar nánari upplýsingar gefur
Teiknistofa Landssmiðjunnar, simi 20680
Bremsuborðar
i rúllum fyrirliggjandi.
1 3/8” I 1/2’ — 1 3/4” —
2’ — 2 1/4” — 2 1/2” X 3 16’
3” - 3 1/2’ - 4” — 5” X a/16’
4” — 5” — X 3/8” 4” X 7 I6‘ J4" X l/2“.
Einnip bremsuhnoð. gotl úrval
Laugavegi 17(1
Simi 1-22-60
LOKAÐ
VEGNA JARÐARFARAR
LokaS i dag fyrir hádegi vegna jarðarfarar
Páls Zóphóníassonar.
BÚNAÐARFÉLAG ÍSLANDS
Bíla & búvélasalan
TRAKTORSGRÖFUR!
Massey-Ferguson árgerð '63—'64 eru í toppstandi
góðir greiðsluskilmálar ef samið er strax.
Traktorar, Vörubílar, Jeppar, fólksblar.
Bíla & húvélasalan
v. Miklatorg — Sími 2-31-36.
JÓLATRÉ
Furugreinar, furutré
forstofuna prýða.
Jólagreni, jólatré
jólin blessuð skrýða.
Jólatréssalan Drápuhlíð 1.
sími 17229.
Tilkynning
Þeir, sem eiga myndir í Innrömmun, eru beðnir
að sækja þær fyrir áramót.
ÁSBRÚ, GRETTISGÖTU 54
þar sem verzlunin flytur
Á NJÁLSGÖTU 62
SMYRILL
KÓPAVOGUR
Framhald ai ib siðu
Þetta mun vera fyrsta kerfið
hérlendis, sem skipulagt er frá
upphafi í kringum slíka kyndi-
stöð. Kyndistöðvar hafa verið
sett annars staðar í gömul hverfi
og sem varastöðvar við hitaveitu.
ANASTASÍA
Framnala ai 16 siðu.
Donkósakkanna í Chicago, og
þá flúði ég eins fljótt og ég
gat. Fyrst að Stalín náði í
Trotsky, þá gat hann alveg
eins náð í mig. Peningar? Ég
hef aldrei haft áhuga á pen-
ingum. Ég hef lifað rólegu og
friðsamlegu lífi, unnið með
mínum tveim höndum — og
það er allt sem ég þrái.
Frið.
VÉL A HK.EUM GERNTNG
VanU
menn
pæglieg
Fljótlep
vönanP
■anna
PKIJ' _
Símt 2185’'-
op »0469
TIL SÖLU:
2ja herb. íbúð
í tvíbýlishúsi
I sér inng.. sér hiti. Stærð 75
ferm.. Stór og ffaleg lóð,
' alveg sér íbúðin er laus
upp úr áramótum.
Málaflutningsskrifstofa:
Þorvarður K. Þorsteinsson
Miklubiaut 74.
Fastelgnaviðsklpti:
Guðmundur Tryggvason
Sími 22790.
Ms. £s|a
fer austur um land til Akureyr
ar 14. þ. m. Vörumóttaka mið
vikudag og fimmtudag til Fá-
skrúðsfjarðar, Reyðarfjarðar,
Eskifjarðar, Norðfjarðar, Seyð
ísfjarðar, Raufarhafnar og
Húsavíkur. Farseðlar seldir á
föstudag.
Ms. Heröubreið
fer vestur um land í hringferð
15. þ. m. Vörumóttaka á
fimmtudag og föstudag til
Kópaskers, Þórshafnar, Bakka
fjarðar, Vopnafjarðar. Borgar
fjarðar, Mjóafjarðar, Stöðvar
; fjarðar, Breiðdalsvíkur, Djúpa-
vogs og Hornafjarðar.
Þetta eru síðustu ferðii il
Austurfjarða fyrir jól.
I Jf
Laxveiðijorð
Góð laxveiðijörð óskast til kaups. Þeir, sem áhuga hafa á því, sendi
nöfn sín ásamt nánari upplýsingum til blaðsins fyrir 20 desember
næstkomandi, merkt: „Jörð.
MINNINI.
Framhald ai 9 siðu
prófdómendur við skólann. Frú
Guðrún Hannesdóttir féll þegar
inn í þá mynd, sem ég hafði í
barnæsku gert mér um göfuga
drottningu — Höfðingleg ásýn' um
tignarleg í fasi og allri framgöngu,
æðrulaus í skapgerð, trygg'vnd,
viðmótshlý og góðviljuð — eftir-
minnileg afbragðskona. Og Páll —
þessi einstaki áhlaupamaður og
eldhugi, heitur hugsjónamaður um
félagsmál og framfarir, alltaf vinn
andi alltaf kennandi, alltaf hugs
andi um það fyrst og frémst,
hvernig hann mætti verða íslenzk-
um bændum til sem mestrar
liðsemdar. Og þó hafði hann nóg
an tíma til allra hluta, þessi störf
um hlaðni maður, — einnig tíma
til þess að hugsa um eilífðarmálin.
Það var mikið happ, að mega
kynnast þeim hjónum fyrir 44 ár-
um. Enn þá meira var þó vert um
hitt, að öðlast vináttu þeirra upp
frá því. Sú skuld verður ekki með
öðru goldin en því, að blessa minn
ingu þeirra.
Páll Zóphóníasson var einn mest
ur afreksmaður í hópi þeirra, sem
unnið hafa fyrir íslenzkan land-
búnað. Hann varði allri ævi sinni
fórnaði allri orku sinni, áhuga
sínum og mælsku fyrir þá hug-
sjón. að lyfta bændastéttinni og
vinna henni varanlegt gagn. ETig
inn þekkti til þeirrar hlítar, sem
hann, hagi hvers einasta bónda.
Enginn bar meir fyrir brjósti farn
að bóndans og farsæld. Þess vegna
var hann líka ódeigur að segja til
syndanna. Og víst auðnaðist hcn-
um að marka mörg spor og djúp
á langri ævi, fleiri miklu og dýpri
en okkur liggur í augum uppi í
fljótu bragði. Enginn var gæddur
skarpari skilningi, glöggvari sýn,
meiri fúsleik og hæfni til hol'.ráða.
Og svo er fyrir að þakka, að ég
held að flestir stéttarbræðra
minna hafi fundið þetta, vitað það
og viðurkennt. Því munu allar
sveitir drjúpa í dag.
Systkinum öllum. börnum Páls
og Guðrúnar, — og henni Þuru,
sem alla tíð var sem ein af fjöl
skyldunni — sendi ég einlægar
samúðarkveðjur.
Gisli Magnússon.
Oft er það sagt, að á þessari
öld hafi orðið svo miklar breyt-
ingar á lífi þjóðarinnar, að ævin-
týri sé líkast.
Vegna stórstígra framfara í at-
vinnuháttum hefur þjóðin risið ur
fátækt og kröppum kjörum ttl
efna og góðrar afkomu.
Hvernig gat þetta dásamlega
ævintýri gerzt? Hefur kynslóð 20.
aldarinnar verið svo miklu dug-
legri en allar aðrar í sögu þjóðar-
innar að undrið mætti ske? Nei,
það er ekki ástæðan. Ævintýríð
gerðist vegna þess, að þjóðin
lærði nýja verkmenningu, hún
eignaðist leiðtoga og leiðbeinend-
ur, sem sögðu henni til vegai,
menn, sem gátu lært af þeim þjóð-
um, sem lengra voru á veg komn-
ir, og þeir voru auk þess þeim
hæfileika gæddir að geta kennt
öðrum.
I Einn af þessum mönnum var
Páll Zophóníasson. Hann var
prestssonur frá Viðvík í Skaga-
firði, kominn af merkum ættum,
og hlaut í foreldrahúsum þá sann-
færingu, að hann skyldi verja ævi-
starfi sínu til að þjóna öðrum. Og
Páll ákvað að helga starfskrafta
sína landbúnaðinum og bjó sig
undir það lífsstarf sem bezt mátti
verða, með því að taka háskóla-
próf i búfræði frá Landbúnaðar-
háskólanum í Kaupmannahöfn, að
l eins 23ja ára gamall. Starfsdagur
Páls Zóphóníasarsonar varð bæði
langur og strangur. Hann var
bændaskólakennari og skólastjóri
í 19 ár, ráðunautur Búnaðarfélags
íslands um aldarfjórðungs skeíð
og búnaðarmálastjóri í sex ár. Auk
þessara embættisstarfa gegndi
hann fjölmörgum öðrum trúnað-
arstörfum og var m.a. alþingismað-
ur í 23 ár samfleytt.
Mór er sagt, að Páll hafi verið
frábær kennari og skólastjóri, og
á ég auðvelt með að trúa því, par
eð ég veit, að hann var mjög vel
menntaður og hafði auk þess svo
einlæga og smitandi trú á íslenzk
um landbúnað. Sjálfur kynntist ég,
Páli bezt sem ráðunauti og á því
sviði var hann frábær hæfileika-
maður, og ógleymanlegur öllum,
sem kynntust honum í starfi. Á
ferðalögum sínum sem ráðunaut-
ur kynntist hann betur íslenzkum
landbúnaði en flestir aðrir og
hafði því sérstaklega heilsteypta
yfirsýn yfir möguleika landbúnað-
arins. Á þessum ferðalögum var
Páll alls staðar aufúsugestur. l^tann
átti svo auðvelt að skilja hvers
manns hag og kunni ráð til að
leysa svo margra manna vanda.
Ég held þó, að mér hafi þótt
vænzt um eitt í fari Páls, en það
var hvað hann var einl. skepnu-
vinur. Hann þekkti flestar kýr,
sem hann hafði séð og talaði oft
um þær eins og hann ætti þær.
Hann var svo glöggur á kosti
þeirra og galla, að okkur yngrí
ráðunautunum datt stundum í
hug, að hann hefði fleiri skilning-
arvit en við hin. Þar mun hafa
verið rétt til getið, því að Páll
bjó yfir óvenjulegum dulrænum
hæfileikum.
Páll var einstakur eljumaður.
Að vísu unnust honum flest verk
létt, því að starfsleikní hans var
mikil, en í sinni löngu starfsævi
unni hann sér lítt hvíldar.
Nú, þegar Páll kveður okkur,
örþreyttur eftir meira en 50 ara
starf í þágu landbúnaðarms
og þjóðarinnar allrar og eftir
erfiða sjúkdómslegu, þá verður
efst í huganum að gleðjast yfir
að hann skyldi loksins fti'á hvíld.
En um leið finnum við til inni-
legs saknaðar og tómleika. ís-
lenzkar byggðir hafa misst einn
skjólbezta klettinn, sem þær aitu
í höfuðstaðnum á Sóleyjargötu 7,
þar sem heiðurshjónin Páll
Zóphoníasson og Guðrún Hann-
esdóttir áttu sitt góða og höfðing-
lega heimili.
Ég vil fyrir hönd sunnlenzkra
bænda þakka þeim innilega fyrir
þeirra lífsstarf, og börnum þeírra,
tengdabörnum og barnabörnum
færi ég mínar hugheilustu samúð-
arkveðjur.
Hjalti Gestsson.
ÞAKKARÁVÖRP
Þakka innilega öllum þeim, er minntuzt mín á sjötugs-
afmælinu. Ég þakka góSar gjafir og hlýjar kveðjur, en
umfram allt þann vinarhug, sem á bak við liggur.
ÓLAFÍA EGILSDÓTTIR, Ijósmóðir, Hnjóti.
Móðir okkar
Guðlaug Hjörleifsdóttir,
andaðist á Landakotsspítalanum 8 þ. m.
Gerða Sigurðar, Hjörleifur Sigurðsson, Hailgrímur Sigurðsson.