Alþýðublaðið - 21.01.1955, Blaðsíða 6

Alþýðublaðið - 21.01.1955, Blaðsíða 6
ALÞYÐUBLAÐIf* Föstudagur 21. jan. 1955 UTVARPIÐ 19.15 Tónleikar: Harmoniku- lög (plötur). 20.30 Davíð Stefánsson skáld frá Fagraskógi sextugur: a) Kristján Eldjárn þjóðminja- vörður flytur erindi. b) Skáldið les úr ijóðum sín- um. c) Tónleikar. 21.30 Útvarpssagan: ,;Vorköld jörð" eftir Ólaf Jóh. Sigurðs son, W (Helgi Hjörvar). • 22.10 Hæstaréttarmál (Hákon Guðmundsson hæstaréttar- ritari). 22.25 Dans- og dægnrlög: Dor is Day o. fl.. syngja og Ro- berto Inglez og hljómsveit hans leika (plötur). KROSSGATA. Nr. 786. 1 % 3 H 1 ÍT t. ? % <? 'i io li IX l¥ 15 lí • ^ W 1 li Lárétt: 1 hórdómur, 5 reyk- ir, 8 bráðum. 9 tónn, 10 forn söguhetja, þf. 13 athuga. 15 sælgæti (vöruheiti), 16 dysja, 18 spyr. , Lóðrétt: 1 með óþrif, 2 sælu staður, 3 gláp. 4 steinefni, 6 strák, 7 slarka, 11 barn, 12 meltíngarfæri, 14 púki. 17 á reikningum. Lauisn á krossgátu nr. 785. Lárétt: 1 blotna, 5 Kam, 8 Æsir, 9 tó, 10 teig, 13 in, 15 snúa, 16 nösk, 18 Palli. Lóðrétt: 1 bræðing, 2 löst, 3 oki, 4 nit, 6 arin, 7 nóran, 11 ess, 12 gúll, 14 nöp, 17 kl. : HEF TIL SOLU jHús og íbúBir ; Smáíbúðarhús, ¦ fokhelt, miðstöðvar og ; raflögn komið í húsið. : LítiS hús '¦ á hitaveitusvæðinu, 2 S íbúðir. % Séríbúð W ¦ m i á hitaveitusvæðinu, 3 í; herbergi og eldhús, laust !-¦ nú þegar. S 4ra herbergja íbúð i; í Skerjafirði, sér inngang >S . ur og sér miðstöð. t" M js Baldyhi Jónsspn hrl., I- Austurstræti 12. -i«» ¦¦ ¦ a ¦¦'¦¦ ¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦ m I JONPEMILSui Ingólfsstræti 4 - S\mi7776 Jtf&lftiáncryitÁ ffíisfeiýnascLLa tftfYT¥T*íYFVTVTY?¥?Y^ GRAHAM GREENE: NJOSNARINN 81 fyrir hann, ef framburður hans a.ð foessu leyti reyndist ósannur. Hann sagði: Eg henti henni út af einhyerri brúnni. Eg man ekkert hvað hún heitir. Eg þekki ekki nöfnin á öllusn brúnum hérna á Thamesánni. Það þarf kunnugan mann til þes's. í Þeir vissu allt um heimsókn Ihans spia- asta kvöldkaffið til dr. Bellows, þ.egar hann elti herra K. þangað kvöldið, s.em hann dó. Það gaf sig líka fram maður að nafni Hogpit, sem bar það að herra K. hefði gefið vegfar. endum í Oxfordstreet í skyn, að hann væri eltur og ofsóttur. Það hefur þá yerið einhver annar, sem ofsótti hann, og getur meira að segja vel verið svo, þótt ég viti ekki. Eg yfirgaf hann rétt eftir að við komum út frá dr. Bellows þetta kvöld. Svo var maður nokkur að nafni Fortescue, sem bar það, að hann hefði séð D- ásamt konu nokkurri í ákveðinni íbúð þetta sama kvöld. Eg þekki engan með því nafni, fullyrti D. Honum hætti að standa á sama. Það hlaut að vera náunginn, sem kom til þeirra Else rétt eftir að herra K. lézt, undir því yfir. skyni að hann hefði ætlað að hitta íbúðar- eigandann, ungfrú Glover. Já, nú mundi hann að hann hafði einmitt heyrt heitið Forescue. Svona spurðu þeir hann í þaula, fram og- aftur, klukkutímunum saman. Ekki áleitnir en grunsamlega þrautseigir og ískyggilega ró- legir. Eitt sinn er yfirheyrslurnar stóðu sem hæst, hringdi síminn á borði leynilegreglufor- ingjans. Hann svaraði, snéri sér að lítilli stundu liðinni að D. með símatólið í hend- inni og sagði: Yður væntanlega ljóst, að þér þurfið ekki að svara öðrum spurningum en yður sjálfum sýnist, nema að lögfræðingur yðar sé viðstaddur. Hver er annars lögfræð- ingur yðar? Eg kæri mig ekki um neinn lögfræðing. Hann hefur ekki hug á að fá sér lögfræð. ing, sagði leynilögreglumaðurinn í símann. Hver var þetta? spurði D. Kemur ekki málinu við sagði lögreglumað- urinn. Hann hellti í fjórða tebollann handa fanganum á stuttum tíma. Tvo mola út í? spurði hann. Eg gleymi því alltaf að þér haf- ið sykurinn út í. Þakka yður fyrir. < í • ' ' Gerið þér svo vel. Seinna um daginn var hann látinn standa í röð manna og kvenna til þess? að úr þvi fengizt skorið, hvort hann væri í raun og veru sá, sem hann sagðist vera. Þetta var undarlegasta fólk, og hann þekkti fá andlit. anna. Fólkið hafði gefið sig fram að því er virtist til þess að reyna getspeki sína, og svo fékk hver maður þrjár krónur fyrir ómakið, hvort sem viðleitni hans kom að gagni eða ekki. Þarna voru órakaðar landeyður, veit_ ingaþjónar og yfirleitt alls konar fólk, sem hvarvetna getur að líta í skúmaskotum stór- borganna. Það var undarleg tilfinning fyrir fyrrverandi háskólakennara í miðaldafræðum I að vera innan um þennan lýð. Jú, þarna var S eitt andlit, sem hann þekkti: Fortescue. Hann virti líka D. fyrir sér álíklega vandlega og alla aðra, en leit svo af honum og á næsta mann í röðinni til hægri. D. leit til hliðar til þess að sjá náunga þennan betur. Hann var stór og svo illmannlegur, að D. virtist sem hann myndi ekki hika við að drtepa niann í þeim einum tilgangi að stela af lík- inu sSgarettupaíkka. Eg jheld .... stamaði Fortescue. Nei, ef til vill ekki.......Hann leit Vandræðalega á lögreglumanninn, .sem fylgdi honum eins og öðrum fram með röð- inni, og sagði: Þér verðið að afsaka, herra lógregluforingi, ég er svo nærsýnn, og þetta er allt svo ólíkt því, sem ég á að venjast, — sem ég er vanur að umgangast. Ólíkt, hvernig? Ólíkt, .... já, ég meina ólíkt því, sem ég á að venjast í íbúð Emilíu .... ég meina ungfrú Glover. En þér eruð að skpða mannsandlit, maður minn, en ekki húsgögn. Nti, .... já, .... ég meina að þessi maður sem ég sá þar, hann var með plástur á kinn, .... það var enginn þessara..... Hvernig var hann klæddur? Munið þsr það? Já, ----- jú, ..... hann snéri sér að D. og horfði á hann hátt og lágt. Þessi þarna er með ör á kinninni. Það gæti hafa verið hann. En þeir voru sanngjarnir, þessir lögreglu- þjónar, og létu sér- petta ekki nægja. Þeir komu enn með einn mann, hann hafði stóran, barðamikinn hatt. D. fann óljóst að hann mundi hafa séð þennan mann tinhvern tíma áður, mundi ekki hvar. Jæja, maður minn, sagði lögreglumaðurinn. Geturðu í þessum hópi séð manninn, sem þú segist hafa ekið um nóttina? Þið mynduð ekki vera í neinum vafa núna, herrar mínir, sagði aðkomumaður, ef starfs. bróðir yðar hefði gert skyldu sína og ekki ákært vesalings herra E. fyrir að vera fullur á almannafæri; hann var saklaus af því, það er ég viss um. Já, já, við vitum það allt. Það voru mistök, sem alltaf gétur hent. Já, og mistök, sem ég hef prðið að líða fyrir, með því að vera kallaður fyrir rétt og ákærður fyrir afskiptasemi. Lögreglumaðurinn sagði: Jú, jú, mikið rétt. En þér minnist þess yæntanlega, að þér hafið verið beðnir afsökunar. Jæja, þá. Eg skal líta á herrana. Þeir eru þarna. ' ,,' Ó, já. Þessir þama. Já. Hann sagði hvasst: Eru þeir hérna af frjálsum vilja? Vitanlega-----þeir fá meira að segja borg- að fyrir. Allir nema fanginn, náttúrlega. Og hver er hann? Hvað er þetta? Það eruð þér, sem eigið að segja okkur það. Maðurinn með stóra hattinn sagði: Já, nátt. úrlega. Það er ég, sem á að segja til um það. Hann stikaði með fram röðinni, allhratt. Og D. til mikillar undrunar staðnæmdist hann fyrir framan sama náungann og herra Fortes XX X NPNKÍN KHAKI Öra-vl<5gerðlr, Fljót og góð afgreiðsla. GUÐLAUGUB GÍSLASON, Laugavegi 69 Sími 81218. Smurt brau^ bg snittur. Nestispakkar. Odýrast af bezt. ?!»• samlegait pactiS K«S íyrirvisra. eATBABITiH Lækjargftfca §. Simk 3014». '^^•^••^•^¦'^••^•^¦•*0*»^<*jr<*«*'<*^ Samúðarkort Slysavam&tftJagi £sla»«Si kaupa flestir. Féat ajá alysavarnadeildixai asss land allt. í Evík 1 hana yrðaverzlnniniiL Banka- stræti. 8, VerzL Gonnþð*- nnnar Halldórsd. og akrlf- stofu félagsins, Grófiis L Afgrsidd í afma 489^ ~- Heitið i Elysavaraafélafii, Það bragst ekkL Dvaiarheimili aldraðra sjómanna ^ Minninga'rspjöld fást hjá: Happdrætti D.A.S. Austur stræti 1, sími 7757 Veiðarfæraverzlunin Verð andi, sími 3786 Sjómannafélag Beykjavfkur, sími 1915 Jónas Bergmann, Háteigs veg 52, sími 4784 Tóbaksbúðin Boston, Lauga vef I, sími 3383 Bókaverzlunin Fróði, Leifi gata 4 Verzlunin Laugateignr, Laugateig 24, sími 8166G Ólafur Jóhannsson, Soga bletti 15, sími 3096 Nesbúðin, Nesveg 39 Guðm. Andrésson gullsm., Laugav. 50 sími 3769, f HAFNARFIRÐI: Bókaverzlun V. Long, 9288 M!niiiii2arspi&!€f Barnaspítalasjóða Hringdas eru afgreidd i Hannyr5a» verzl. Refill, AðaMrœtl 11 (áður verzl. Aug. Sven#- ^ sen), i VerzlunáÆni Victart Laugavegi 33, Hoits-Apé- teki, Langholtavegi 14, Verzl. Alfabrekfcu vi6 8u& urlandsbraut, og "Þom^in^ feúS, Snorrabraul 61. Hús og íbúðir af ýmsum stærðum 1 bænum, úthverfum bæj arins.og fyrir utan bæinn til sölu. — Höfum einnig til sölu jarðir, vélbáta, bifreiðir og verðbréf. Nýja fasteignasalan, f^ Bankastræti 7, Æ|F'' Sími 1513. '"*#?

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.