Tíminn - 25.03.1965, Blaðsíða 11

Tíminn - 25.03.1965, Blaðsíða 11
FIMMTUDAGITK 25. man 1963 TÍMINN n 70 ára: Guðjón E. Jdnsson fyrrverandi útibússtjóri Ég var a5 blaða í upplýsingum nm ættir og aldur manna. Rakst ég þar á að gamall góðkunníngi minn, Guðjón E. Jónsson, fyrr- verandi bankaútibússtjóri, hefði stigið yfir 70 ára merkjalínuna hinn 20. februar síðastliðinn. Var nú þessi afmælisdagur Guðjóns floginn hjá, án þess að ég veitti þvl athygli, enda bar ekki útlit Guðjóns vott um er ég mætti hon- um nýskeð á götu, að hér væri um sjötugan mann að ræða. Mér virt- ist hann jafn léttur á fæti og isnar í hreytfingum se mfyrir tveim áratugum. Ætla ég raunar að Guðjón sé lítt um það gefið, að um hann sé skrifað, því hann er maður hlédrægur og ekki gef- inn fyrir að láta á sér bera. Hér skal ekki langt æviágrip þulið, heldur varpað nokkrum orðum á afmælisbarnið.þótt á eftir áætlun sé, og stiklað á aðalatriðum úr ævi hans. Guðjón Elías er Ön- firðingur að ætt, fæddur 20. fe- brúar 1895, að Sæbóli á Ingjalds- sandi. Foreldrar hans Jón Guð- mundsson og Elísabet Engilberts- dóttir fluttu til Flateyrar um alda mótin og áttu þar heima úr því. Stundaði Jón þar sjómennsku og aðra vinnu, er til féll af hairð- fengi og krafti, þrátt fyrir erfið skilyrði. Elísabet var sögð greind arkona. Guðjón tók að stunda sjó mennsku á unga aldri, svo sem tftt var á þeim árum, á smáum vélbátum frá Flateyri. Réðst hann síðan til yerzlunarstarfa, fyrst hjá verzlun Á. Ásgeirssonar i Flateyri og síðar Sameinuðu ísl. verzlunum á fsafirði. Fékk hann snemma orð fyrir að vera ágæt- lega fær skrifstofumaður, reikn- ingsglöggur og hraðvirkur. Hann var bráðger og námfús, og tókst af meðfæddri ágætri greind að afla sér haldgóðrar fræðslu í störf um sínum, að mestu með sjálfs- námi. Árið 1925 réðst hann til starfa í útibúi Landsbankans á ísa firði, og gerðist þar brátt bókari. Þegar Sigurjón Jónsson lét af for- stjórn útibúsins, var hann útibús- stjóri og gejpdi þeirri stöðu til ársins 1951. Hefur hann síðan lengstum gegnt fulltrúastörfum í Landsbankanum í Reykjavík. Guðjón hefur fengið mikil kynni af fiskveiðiútgerð í ýmsum efnum, frystihúsarekstri og sölu sjávarafurða. Kemur enginn að tómum kofanum í viðræðum við Guðjón um þau efni, og jafnan eru skoðanir hans byggðar á glöggri athugun. Guðjón er mað ur skarpgreindur, ljós í hugsun, ákveðinn í svörum, getur verið snöggur ef því er að skipta, en jafnan einarður og lætur sig þá litlu skipta, hvort viðmælanda lík- ar betur eða verr. Hann var jafn- an skjótur til úrskurða í lánveit- ingabeiðnum hjá útibúinu. Á öllu, sem hann lét frá sér fara, sem bankamaður, var afbragðs frá- gangur, bæði í skrift og málfari. Hann er bókfróður og lesinn, kann mikið af ljóðum og vísum og fer vel með, er hann hefur þau yfir. Hann getur vel kastað fram ferskeytlu, en gerir lítið af slíku, og eigi nema í kunningja- hóp. Nokkurn þátt tók hann í leik störfum á ísafirði við góðan orðs tlr. Guðjón er rvíkvæntur. Fyrri kona hans Jóhanna Bjarnadóttir, Bárðarsonar úr Bolungarvík, lézt 1934. Einkasonur þeirra Baldur, mun búsettur syðra. Síðari kona hans er Jensína Jóhannsdótt- ir frá Auðkúlu í Arnarfirði, gjörfuleg kona og hin myndar- legasta húsmóðir. Hafa þau eign- azt þrjú efnileg börn ,sem öll eru álífi. Þakka ég svo Guðjóni E. Jóns- syni gömul og þægileg kynni, bið honum og fjölskyldu hans heilla, er hann nú klifar upp á áttunda áratuginn, og vænti þess að hann megi ennþá mörg ár verjast faang- brögðum Elli kerlingar. Kr. J. MIHHINQ Framhald af 10. síðu. kyn var keppíkefli Guðmundar. Tómais Petersen vegaverkstjóri út- vegaði honum rauða hryssu frá Stórholti í Dölum, hún heppnað ist með afbrigðum vel, útaf henni kom fjöldi góðhesta og er það kyn enn til í Fjallj og víðar. Einnig keypti hann hryssu af svo köll uðu Blesukyní, af Guðna Jónssyni föður Jóns söðlasmiðs á Selfossi, útaf henni kom góður stofn. Sala reiðhesta dró drjúgt í búskap Guð mundar, einkum 1917—30, ein- mitt þegar framkvæmdir voru einna örastar í Fjalli. Hirðusemí og nýtni var alls- ráðandi utanhúss og innan, enda varð efnahagur brátt sæmilegur þrátt fyrir stöðugar framkvæmdir og vaxandi ómegð. Orð hafði Guð mundur á því að nýja íbúðarhús ið hefði orðið sér nokku þungt í skauti og jafnvel hefði hann verið hálf kvíðinn yfir því, að sér ætlaði ekki að takast að fullgera verkið, en svo bætti hann við frásögnina, að Lýður eldri sonur sinn, þá rúmlega tvítugur, hefðí verið einhuga og þá myndi allt fara vel. 30 þús. kr. var erfið upphæð sem framlag árið 1929. Eftir fárra ára starf sem bóndi gerði hann mörg hundruð m. langa vatnsleiðslu í pípum í bæ sinn og er hún enn í gildi. Sam- tímis veitti hann skólpí úr bæn- ; um í pípum. Þetta má telja ein- istakt hrautryðjendastarf á fyrstu járum 20. aldar Eins og fyrr segir var G. L. aðalhvatamaður að stofnun rjóma búsins 1902. Hann var einnig með helstu brautryðjenda að fram- kvæmd Skeiðaáveitunnar og fyrsti stjórnarformaður hennar. árín 1917—'20. Víst er, að rjómabúið og áveítan ollu tímamótum í efnahagslífi Skeiðamanna. Oft þurfti Guðmundur að semja um eitt og annað fyrir sveit sína og þótti jafnan vel takast, hið sama má segja um lánaútvegun til al- mennra framkvæmda og eínstakra manna. í sambandi við áveituna tók hann þátt í öllum samninga- gerðum fyrir Skeiðahrepp ásamt þeim Ágústi Helgasyni í Birtinga holtí og Eiríki Jónssyni í Vorsá- bæ. Þótti þemi takast þetta trúnað ar og vandaverk miög vel. Þetta voru tímafrek verk, ekki sízt vegna ferðalaga. Nokkuð kom Guð mundur við sögu fossafélaganna, sem mikið kvað að á öðrum tug þessarar aldar. Hann var formað ur Sparisjóðs Skeiðamanna með an hann starfaði 1911—43, deildar stjóri í Kaupfélaginu Ingólfur á Stokkseyri og Heklu á Eyrarbakka méðan þau störfuðu, sýslunefndar- maður 1904—'38 og í sveitarstj. á Skeiðum sama tímabil og odd- viti um skeið, trúnaðarmaður Búnaðarfél. íslands þar til stofnað var Bún.samib. Suðurlands 1908 Þetta lauslega yfirlít sýnir, að Guðmundur Lýðsson hefir verið mikilhæfur maður og notið fyllsta trausts. Hann var einn þeirra manna, sem alltaf var viðbúinn að tileinka sér nýjungar og það fram á gamalsaldur. Háaldraður fékk hann lifandi áhuga á skóg- rækt. Annars voru áhugamál hans svo fjölþætt að vart er hægt að greina, að hann hafi haft meiri áhuga á einu framfaramálefni umfram önnur, og þessi miklí um- bótahugur virtist ekki dvina þó að aldur færðist yfir hann Guð- mundur var mikill ræktunarmað- ur og náði sú ræktun eMd ein- unís til jarðarinnar og bupenings- ins heldur einnig til f ólksins. Börn hans vöndust á að lesa góðar bæk ur samhlíða skólagöngu svo sem efnahagur og tíðarandi bauð, þau vöndust við samræður um nýj- ungar í þjóðlífinu, þau sáu föður sinn ætíð í lifandí starfi bæði í eigin þágu og annarra manna. Hann skýrði fyrir fjölskyldu sinni hvað gera mætti til góðs fyrir heíldina ef fólMð skildi, að allir þyrftu að taka höndum sam- an, því að höndin ein og ein mætti sín svo lítils móts við það ef allir legðu saman. Hann hvatti samtíðarmenn sína til dáða og samheldní og sýndi vilja sinn í verki. Guðmundur var meðalmaður að vexti.aldinn var hann dálítið á- lútur, fremur grannvaxinn, þunn- leitur með hátt þunnt nef, lítil. blá leiftrandi og skarpleg augu. Hann var langhöfði með fallega gert enni. f víðmóti var hann frem ur f ámáll, en ræða hans var meitl- uð og með sérkennilegum einörð um raddblæ. Aldrei notaði hann fleiri orð en til þess þurftu að mál hans yrði ljóst. Heiðraður var Guðmundur, hann hlaut heíðurslaun úr styrktarsjóði Ohr. konungs IX, 1925. R. F. 1942. Guðmundur var innra með sér glaður og hlýr og leyndi það ser ekiki hve glöggur hann var á menn og málefni, kíminn og góð- látur í senn, traustur vinur vina sinna, en engra óvinur. Hann var vel lesinn, stálminnugur og allur hans lífsferill og samtíðarmanna hans var honum ljós eins og opin b6k. Allir munu sammála um að G. L. hafi verið vitur maður, fram sýnn, góðviliaður og afburða at- orkumaður. Ef rétt er farið með sögulegar minningar eyðast ekki spor þessa mæta manns. Lofuð sé minning hans. Bjarni Bjarnason Laugavatni BJARNDÝRSÖSKUR Framhald af 1. síðu. — Og þið haldið að dýrin hafi verið skammt undan. Já, okkur virtist það, en eins og ég sagði áðan geta hljóðin víst borizt langt að og svo er skyggni hér slæmt, hálfgert hríðarveður, en þó ekki mikil úrkoma. fsspang ir eru hér örskammt frá landi og ein er orðin landföst núna. Við héldum fyrst að öskrin hefðu kom ið frá næstu spöng fyrir utan hana, en sú er nú komin upp und ir land og um dimmumótin var ekkert kvikt á heni að sjá. — Og heldurðu að þarna hafi verið um eitt eða fleiri dýr að ræða? — Eg held að þarna hafi að minnsta kosti verið um tvö dýr að ræða, en auðvitað er ekki gott; að slá neinu föstu um fjölda þeirra. — Eruð þið ekki komnir í víga hug? — Jú, við erum þéss albúnir að taka á móti þeim, við erum með góðar byssur og förum ekkert án þeirra, nú þegar við búumst við „heimsókn" á hverjum degi. HÖFRUNGAR Framhalct at 1 síðu. enaður og Kristján Ásgeirsson. Tóku þeir ellefu höfrunga og skáru þá, og liggja þeir nú í fjörunni. Höfrungarnir sem eftir voru drápust í dag, og sukku niður á botn. Er ég kom þangað út eftir í dag á þriðja tímanum, var hægt að ganga á ísnum út að vökinni, og voru þá allir hvalirnir dauðir, og sokknir, en nokkrir voni upp á ísnum. Höfrungarnir voru frá 1.80 metra á lengd og upp í tvo og hálfan metra. f dag voru kannaðir markaðsmöguleikar fyrir höfrunga kjöt frá Þórshöfn, en undirtektir kaupmanna voru daufar. Fréttir bárust um fleiri höfr- ungavöður í ísnum á Þistilfirði í dag, en ekki gátu menn úr landi þó talið þá, eða séð hvort þeir myndu drepast í vökunum. Gunnlaugur sagði blaðinu í dag, að frá Þórshbfn hefði hvergi sést í auðan sjó, allur fjörðurinn væri þakihn ís, svo langt sem augað eygði. Höfnm á Þórshöfn var að fyllast af ís, og bátar seen þar voru settir á land. VIÐKVÆMNI Framhald af 5. síðu. þakka öllum þeim ágætu mönnum, sem ég hef átt langt og farsælt samstarf við. Þótt ákveðin yfir- völd hafi ekki kunnað að meta starf pkkarj; er ,ég,bess íuUviss, að ára^hgur af þvi mun am langa framtíð búa í hugum fiSlmargra æskumanna og kvenna og bera þannig ávöxt í aukinni lifsham- ingju og farsæld. Ólafur Gunnarsson. LOGGJAFARMÁL Framhald af 3. síðu hinnar nýju norrænu löggjafar um framkvæmd refsidóma, upp- kveðinn í öðru norrænu landi, aðallega í sambandi við náðanir og reynslulausn. Dóms og kirkjumálaráðuneytið Reykjavík.. Aðalfundur Hlífar í Hafnarfirði Aðalfundur Verkamannafélags- ins Hlífar í Hafnarfirði var hald- inn þriðjudaginn 23. marz s. 1. Flutt var ársskýrsla stjornar og samþykktir reikningar. Lýst var kosningu stjórnar. Einn listi hafði komið fram og var hann sjálfkjör inn. Stjórnina skípa: Hermann Guðmundsson, formaður, Gunnar S. Guðmundsson, varaformaður, Hallgrímur Pétursson, ritari, Sig valdi Andrésson gjaldkeri, Reynir Guðmundsson. fjármálaritari, Guð laugur Bjarnason, vararitari, Gísli Friðjónsson, méðstjórnandi. Árs- gjald félag var samþykkt að yrði kr. 700.00. Þá var samþykikt að segja upp samningum við atvinnu rekendur og að lokum var sam- þykkt ný reglugerð fyrir sjúkra- sjóð Hlífar. Samskemmtun 5 ungmennafélaga MF-Lágafelli, miðvikudag. Um síðustu helgi héldu fimm ungmennafélög sameiginlega skemmtun að félagsheimilinu í Gunnarshólma í Austur-Landeyja- hreppi. Félðgin voru Eyfellmgur og Trausti undan Eyjafjöllum, Dagsbrún úr Austur-Landeyjum, Njáll úr Vestur-Landeyjum og Ing- ólfur úr Holtunum. Skemmranin byrjaði með kaffisamsæti, og síðan voru skemmtiatriði, en hvert fé- lag lagði sinn skerf af mörkum, en að lokum var stiginn dans fram undir morgun, og þótti skemmrun- in mjög vel heppnuð. Leikarar fóru í MF-Lágafelli, miðvikudag. Ungmennafélagið hér í Land- eyjahreppi sýndi leikritið Happið í vetur við góðar undirtektir. Fór leikflokkurinn um og sýndi leikinn á nokkrum stöðum, en þegar leiksýningar voru hættar tóku leikendur sig upp og fóru til Reykjavíkur og sáu Hver er hrædd ur við Virginiu Woolf ? Trúlofunar- hringar afgreiddir samdægurs. Sendum um allt land. HALLDÓR SkólavörSustfg 2 Sængur Endumýjum gömlu sængina. Eigum dún og fiSur- held ver. Nýja fiðurhreinsunin Hverfisgötu 57 A. Sími 16738. TIL SÖLU GÓÐUR ISSKÁPUR til sölu aú þegar með sérstöku tækifærisverði. Upplýsingar i sima 17573. Þökkum innilega auðsýnda samúð og vináttu við andlát og jarðarför Ingibjargar Skarphéðinsdóttur frá Skagaströnd. Börn, tengdaböm og barnabðrn.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.