Vísir - 11.09.1946, Blaðsíða 7

Vísir - 11.09.1946, Blaðsíða 7
Miðvikudáginn 11. scptcmber 1946 VISER vaknaði hann og kom hann þegar á þilfar. Hann gekk aftur á, til Woolfolks, en hann sagði ckk- ert til skýringar á hinni ný.ju ákvöroun sinni." Nú fór að kula og leit út fyrir að frjnnhald yrði á. „Dj^agðu upp seglin," sagði Woolfolk. Skömmu siðar var aðdlseglið dregið upp og Woolfolk gaf fyrirskipun um, að stöðva vclina. Og svo var siglt sömu leið til baka. Víkin var klædd glitskikkju, er þeir sigldu inn á hana enn af nýju, og var þá komið fram á morgun. VIII. Hverju nafni, sem rétt var að nefna það, hvort sem hann hafði snúið af'iur eða flúið, fannst John Woofolk, að hann lifði og hrærð- ist í andrúmslofti ósigursins. Hann var enn um stund við stýrið, en sat álúlur við starfið. Hal- vard, sjómaðurhm ágæti, sem aldrei þreyttist, gegndi störfum sínum eins og áður, og eftir nokkura hríð gekk Woolfolk undir þiljur, lagð- ist fyrir og sofnaði þegar. Þegar hann vaknaði var skuggsýnt í káetu hans og er upp kom sá hann, að allmjög var farið að rökkva. Wóolfolk fór að raka sig, ekki af því að neitt sérstakt stæði til, en rakaði sigmjög vandlega, og hafði til taks bláa flónelsjakkann sinn. Siðar réri hann til lands og gekk rakleiðis til bússins fyrir handan gilskorninginn, þar sem viltu gulaldinin uxu. Millie Stope sat á svölunum og lagði hörid sína á handlegg föður síns, sem var enn meira vofu likur en áður. Hann umlaði eitthvað, er Woolfolk kastaði á hann kveðju, og leit biðj- andi augum á dóttur sína, sem sleppti vonleys- isleg á svip takinu á bandlegg bans. Það var auðséð, að hún gat ekki fengið hann til þess að halda þarna kyrru fyrir, og faðir hennar hvarf þegar inn í húsið. „Þér lögðuð af stað i morgun," sagði Millie hljómlausri röddu. „Já, eg lagði af stað.héðan," sagði hann án nokkurra útskýringa. Og svo bætli .hann vi'ð eftir stutla þögn: „En eg kom aftur." Svo virtist, sem órjúfandi þögn væri í aðsigi, en hann rauf hana mjög ákveðinn og sagði: „Munið þér eftir því, er þér sögðuð mér frá f öður yðar, að þér drápu'ð á það, að yður langaði til þess að ræða um yður sjálfa. Viljið þór gera það nú?" „1 kvöld skortir mig hugrekki til þcss." „Eg spyr ekki af einskærri forvitni," sagði hann þrálega. „í hvaða farVégi renna 'þá. hugsanir y'ðar um þetta?" „Eg veit varla," sagði hann hreinskilnislega. „Sem stendur er líkt ástatt fyrir mér og manni, scm fer villur vegar, -— ráfar um í þoku. En hvað sem þvi liður vildi eg jgarnan veita yðúr alla þá aðstoð, sem á mínu vakíi er að veita. Svo virðist, þrátt fyrir hina furðulegu leynd, sem er yfir öllu varðandi yður, að þér scuð að- stoðar þurfi." - Hún leit snögglega í áttina til forstofunnar, scm var opin, og sagði hárri, skærri röddu: „Faðir minn og Nicholas annast mig svo vel, a'ð ekki verður bctra kosið." En rödd hennar liafði i sér falstón, sem ljóst- aði því upp, að þctta kom ekki frá bjartanu. Húri færði sig nær honum, dró stólinn nær hon- um eftir hrufótlu, ósléttu svalagólfinu, og hvísl- aði um lei'ð bratt: „Eg bið yður að ræða ekki uní þetta — hérna." Hann var að verða úrkula vonar um, að hon- um mætti auðnast að hjálpa lienni, vegna leyndar þeirrai% sem yfir öllu var, er hana varð- aði, og hann svaraði kuldalega: „Eg er víst að sletta mér fram i það, sem mér kemur ekki við." Hún sat ofar á svöhmum en hann og hún hall- aði scr allt i einu f ram og þrýsti snögglcga hönd halis, en hann hafði spennt greipar nm kné sér. Hönd bennar var isköld.. Gremja hans hjaðnaði vegna samúðar þeirrar, sem hánn bar í brjósti, og náði hámarki, er hún þrýsti hönd.bans. Hann rann nú til haniingjukenndar yfir því að hún var svona nálæg thonum. Hlýja hans til hennar óx með hverju augnablikinu sem Icið. Eftir uppgjöfina cða flóttann hafði hann brcytzt, orð- ið tilfinninganæmari, ákafari, eins og þeirra, sem eru farnir að rcskjast, og finnst, að enginn tími megi fara til spillis. Hann langaði til að nema Millie Stope á brott, svo að hún gæti máð úr huga sér alar minningar li'ðins iima. Hann vilíj ivera einn með henni við allt önnur, betri og öruggari skilyrði, þar sem lifið vakti hrifni, eflirvæntingu. Sterk, djúp þrá hafði vaknað i Uuga hans upp úr þvi róti, scm komið hafði á Farið í róður frá Höfn í HornafirðL á því. Eg verði að búa mig í skyndi, éf eg ætli að verða með þeim. Eg rýk upp til handa og fóta og klæðist nú í íra- fári lánsfjöðrum, sem frú Imsland hefir til handa mér. Og talsvei*t er eg vígalegur, þegar eg er kom- inn í gallann. Eg veit það, að mér ríður á að vera hlýlega búinn, og það vantar ekkert á að svo sé: eg: er í jtvennura nærbrókum og góðum slarkbuxum þar utanyfir, ullarsokkum og togleystum, ullarpeysu og: skinnvesti, og vindheldum stakki þar utan yfir, — og loðhúfu hefi eg á höfði. Verst ætlar að^anga með' fótabúr.aðinn. Eg hefi fengið að láni klofhá gúimni- stígvél. En þegar til á að taka, eru bæði upp. á sama f ótinn. Og þau eru. mér alltoi' stór. En úr þvi ræt- ist. Því að rétt í því að eg er að fara út úr dyrunum, kemur Lars, elsti sonur Imslands heim úr vinnu í gúmmístígvélum, sem tekin eru af honum og dregirt á míriar lappir — og fara vel. Eg er ferðbúinn og kveð með kossi og handabandi frúna og annað heimafólk, — og um borð í Auðbjörgu er eg kominn klukkan tæplega uíu. Rétt í sama mund er vélin sett í gang. Það er forláta Kelvin-diesel-vél, sem mérí er sagt að jafnan hafi gengið eins og klukka, og; aldrei brugðist. En einu sinni verður allt fyrst. Og: í þetta sinni bregzt hún. Eg er í stýrishúsinu hjá Asmundi formanni, þegar vélamaðurinn kemur upp l upp ~úr vélarúminu. „Er nokkuð að?" s'pyr Asmundur snakaralega. „Já, — lek olíuleiðsla. Það er ekki vert að fara út^ fyrr en við sjáum hversu mikil brögð eru að því," svarar yélamaðurinn. Ásmundur jánkar því og fer niður í vélina meðs vélamaniiinum. Hann kemur upp ei'tir skamma stund og segir að mér sé líklega bezt að fara í land aftur og bíða, því að þeir þurfi að fara með leiðsluna upp> í verkstæði til viðgerðar. Eg fer í land og heim í Miklagarð. En eftir litla stund kemur Kobbi hehn. til mín og segir að við- gerðinni sé lokið. Aftur fer cg um borð. Og enn dregst um sinn, að? lagt sé aí' stað, því að Asmundur er að sannprófa það að vélin s'c í lagi,-áður en farið sé í róðurinn. En þessi töf verðiir þess valdandi, að eg fæ skjrt og skilmerkilega að sjá einn þann argvitugusta erf- iðleika, sem er á sjósókninni héðan úr Höfn. Því að þcgar allt er klárt til brottferðar, er svo mjög: fjarað, að við siglum vso að segja strax í strand í drulluleðjunni, sem hér er í botni lænunnar, út að Alaugarey. „Véþór" hcfir legið við Miklagarðs- bólvirkin nokkru innar en Auðbjörg. Hann er lil— búimi um svi{\ið leyti og við og brunar framhjá okkur, á meðan Kelvin-vélin í Auðbjörgu hamast ýmist áfram eða aftur á bak — árangurslaust. Asmundur bölvar ekki, en hlær svo að skín í hvítar, fallegar tennurnar og segir: „Þetta æt'ar að byrja vel hjá okkur, Theodór, — eða finnstþér það ekki?" Mér finnst það ekki. Það fer um mig. Því að nú dettur mér í hug, að mér verði kennt um þetta. Þetta er í fyrsta sinni, sem vélin hefir gert verk- fall, og í fyrsta sinn sem þeir hafa ekki komizt úi i róður í tæka tíð, eða lent í vandræðum í lænunni. C. £ /Htíffcu^hJi T /06 Fyrirlifii varmcnnaiina er um það bil að reka hnifinn í vesalings varnar- iausa Nkima, þegar .... Tarzan kastar sér af heljarafli niður úr trjánum og ofan á Krass. Krass fellur kylliflatur undan þunga og afli Tarzans, hnifurinn hrekkur úr hendi hans, og við þetta dettur Nkima íitli einnig úr höndum hans. Á þennan hátt hefir Tarzan losað hinn litla vin sinn úr klónum á var- menninu, þvi að Krass féll i öngvit og félagar hans áttu alls ekki von á þessari óvæntu árás Tarzans. Konungur f rumskóganna tekur núi I Nkima litla, sem er mjög særður, var- | lega upp af jörðinni og ætlar að forða [ honum úr þessum háska. Nú ætlar-I hann sér að gæta Nkima vel framvegis. .1

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.