Vísir - 26.07.1947, Blaðsíða 4

Vísir - 26.07.1947, Blaðsíða 4
 VlS ItR ¦- ' ' ! Laugardaginn 26; jxúi 19áZ -*¦:$$ T r »/ SIR . '-¦;•-.' - DAGBLAÐ Utgefandi: BLAÐATJTGAFAN VlSIR H/P Ritst jórax: Kristján Guðlangsson, Hersteinn Pábson. Sio-ifetofa: FéTagsprentsmiðjunni, Afgreiösla: Hverfisgötu 12. Símax 1660 (fimm Iínur). i , , Lausasala 50 aurar. Félagsprentsmiðjan h.f. © rgari •» k r i far: Landkynning. "Mokkuð hefur verið um það deilt á undanförnum árum, " hvort æskilegt væri, að hingað heindist erlendur ferða- mannastraumur. Ymsir hafa talið landið girnilegt til fróðleiks, en öllum hefur horið saman um, að þjóðin sé ! á engan hátt við því búin, að veita ferðamönnum við- unandi móttökur. Er algjör skortur á viðimandi gistihús- um, og aðbúnaður að öðru leyti lítt viðunandi, vegna skorts á kunnáttumönnum. Skandinavisku þjóðirnar allar leggja meginkapp á að laða til sín erlenda ferðalanga. Fullyrt er þannig, að á síð- asta ári hafi Svíar haft gjaldeyristekjur, sem 'nema 80 milljónum króna, af ferðamönnum, er Svíþjóð sóttu heim, en aðrar Norðurlandaþjóðir nokkru minni upphæð. Ár- lega efna. þessar þjóðir allar til margskonar ráðstefna, sem segja má að standi yfir mestan hluta sumars, en með því móti er beint ferðamannastraumi til landanna og auk- in á þeim kynning í öllum greinum. Auk þess, sem drjúg- ar gjaldeyristekjur fljóta í kjölfarið, lei'ðir kynning á hlutaðeigandi landi af sér, að erlendir menn taka með meirí skilningi á málum þess, þegar til þeirra er leitað, og sannar raunin að greiðara verður um allar úrlausnir þegar slíkur kunnugleiki er fyrir hendi. Islendingar hafa lítt sótt alþjóðamót, en þó nokkur upp á síðkastið. Yms mót hafa þeir algjörlega vanrækt, 'jafnvel þótt frambærilegir íslenzkir fulltrúar sætu á staðn- um og gæfist kostur á að taka þátt í mótunum. Þétta er þröngsýni, sem engan rétt á. Menn hafa gjört lítið úr slíkri kynningarstarfsemi, og jafnvel talið að þangað væri lítið annað að sækja en innihaldslitar skálaræður. Hefur svo mjög kveðið að sliku sinnuleysi frá okkar hálfu, að erlendir menn hafa haft á orði, að sú litla kynning, sem 'þeir hefðu fengið af Islendingum, væri helzt sú er láns- 'beiðnir væru á döfinni og fulltrúar sendir utan þeirra ivegna. Þetta er að sjálfsögðu of mælt, en það er engan veginn þýðingarlaust að Islendingar kynni sig með öðru móti á alþjóðafundum. I það eyðist að sjálfsögðu nokknr ' gjaldeyrir, en beint og óheint kann slík gjaldeyriseyðsla ¦ að borga sig, enda er það eitt víst, að þráfaldlega hefur ókunnugleiki á landi og þjóð staðið sem Þrándur í Götu heppilegra málsúrslita, er við höfum orðið að leita til fram- ' anda þjóða um úrlausnir mála. - Gera má ráð fyrir, að Island verði ferðamannaland í framtíðinni, hvort sem okkur líkar betur eða ver. Veltur !þá á miklu, að þeir menn, sem hingað koma, sæti ekki beinum hrakningum, svo sem nú vill verða, vegna skorts • á húsnæði eða ófullnægjandi aðbúðar að öðru leyti. I ráði mun vera að reisa gistihús hér í höfuðstaðnum, sem ætlað rvar í upphafi að yrði mjög virðulegt, en síðan mun hafa /verið klippt af því jafnt og þétt, þannig að nú mun það • að stærðinni til ekki skera sig .úr öðrum slíkum bygg- !ingum, sem fyrir hendi eru. Hvort' rekstur slíks gistihúss 1 getur borgað sig, skal ósagt látið, en rekslrarkostnaður er svipaður, þótt herbergjafjöldinn sé'heldur meiri en 'minnr. Hitt er öllu verst að algjörlega mun óráðið, hve- ,'nær hafizt verður handa um þessa. byggingu, en ár munu fíða og mikið vatn til sjávar streyma áður en hún verð- 1 ur starfrækt fyrir innlenda menn eða erlenda. Erlendir menn dæma að vonum land og þjóð af fyrstu • kynnum. Er því á engan veg þýðingarlaust, hver slík , kynni verða. Þau geta hvort sem heldur er laðað að eða < hrundið frá, — skaðað þjóðina eða auðgað hana beint og ' óbeint. Sinnuleysi um aðbúð og viðurgerning erlendra • ferðamanna á engan rétt á sér og má ekki þolast til lang- ; frama. I helztu kaupstöðum lándsins þurfa að rísa gisti- hús, sem svara til kraffta nútímáns, og ennfremur þarf að koma upp greiðasölustöðum, þar sem mest er aðsókn ferðamanna, þótt gistihús verði þar ekki rekin, nema ef til vill að sumarlagi/ Slíkt yrði bezta landkynningin til < langframa, og hún muhdi. fyltíl<*gaj vega upp á móti pésa- • eða litmyndaprentun, sem erlendar ferðaskrifstofur kunna 1 að dreifa manna á meðal. Á undauíörnum árum hef- ir, sem betmrfer, verið mjög lítið atvinnuleysi hér -í Reykjavík. Má miklu frekar segja, að aUnaiklirerfiðleikar. hafi verið á því að fá menn til starfa við flest, sem. þurft hefir að gera. Á sama tima hafa þó verið starfandi hér í bænum tvær vinnumiðlunarskrif s tof ur, sin méð hvoru nafninu: Viniiumiðlunarskrifstofa Reykjavíkur og Ráðningar- skrifstofa Reykjavíkurljæjar, auk svonefndrar Ráðningar- skrifstofu landbúnaðarins, sem starfrækt er nokkra mánuði ársins. Árið 1945 kostaði Ráðn- ingarskrifstofa Reykjavíkur bæjarmenn kr. 190600.65, og á árinu 1947 er ráðgert að þessi kostnaður verði 200 þúsundir króna, auk kostn- aðar, sem rikið verður að bera áf þeirri skrifstofunni, sem talin er á þess vegum. En Reykvikingar verða að hafa það hugfast að með toll- um og skötlum standa þeir undir því sem næst 70% af öllum útgjöldum ríkisins, svo að þeim ætti ekki að vera með öllu ónauðsynlegt að hafa nokkrar gætur á búskap ríkisins og kynna sér hvern- ig tekjum þess er varið. Verð- ur ef til vill vikið nokkru nánar að því máli síðar hér í blaðinu. Nú er mér spurn: Hvernig ' erhægt að kon>a.svona íniklu fé í lóg við skrásetnhigu at- vinnulausra manna á jþeim tímum, þegar telja má að ekkert atvinnuleysi hafi ver- ið, eða síður en svo. Manni virðist, að meira en nóg hefði iverið að hafa cina skrifstof u starfandi undanfarið tímabil. Og er ekki kominn tími til jað gera það mál upp,. hver raunverulegur hagur öllum (aðilum er að þessu skrán- ingarfargani ? Það virðist rliggja i augum uppi, að vilji bærinn vera millíliður milli þeirra, sem leita sér atvinnu og hiima, seni þurfa á vinnu- afli að halda, þá ætti að vera nægilegt að hafa til þess einn til tvo menn, sem skrásetja þá, sem leita sér atvinnu og veita þeim upplýsingar, sem spyrjast fyrir um vinnu- afl. Ætti kostnaður við slíkt ekki að þurfa að vera neitt stórfé. Ef farið er eftir skýrslum þessarra stofnana, þá lítur þó út fyrir, að þær séu ekki lítil- virkar, þar sem Vinnumiðl- unarskrifstofan réði árið 1944 4800 manns, og Ráðn- ingarskrifstofan á sama tíma 1958 menn, eða samtals 6758 menn. Á sama ári er í Árbók Reykjavíkur, blaðsíðu 85, þess getið, að tala frum- skráðra í atvinnuleit hjá Ráðningarskrifstofu Reykja- vikur hafa verið samtals 334, þar af börn á aldrinum 9—15 ára: 3áAengir'og:14-?stökúr. Af þessu geta menn gert sér dálitla grein fyrir nauðsyn og starfsemi þessarar stofn- unar, og af kostnaðinum við stofnunina geta menii líka séð, hver kostnaður muni leggjast á hvern frumskráðan mann, ungan og gamlan. Það væri lika gaman að geta, hvaða menn þetta eru. Hvað- an koma þeir og hvert er þeim ráðstafað? ] Annars er sama, hvar grip- ið -er niður í rekstri bæjarins. Þár virðist með dálitið meira I eftirlit mega spara miklar fjárhæðir. A vegum Reykja- vikurbæjar eru margar og f járfrekar stofanir. Allar eru þær að meira eða minna leyti í sjálfsmennsku, að nafninu til undir yfirstjórn bæjar- stjórnar, hæjarráðs og borg- arstjóra. Þessir aðilar hafa ekki svo góðar aðstæður sem skyldi til þess að kynna sér rekstur þessarra fyrirtækja í einstökum atríðum og verða oft að líta á málin með ann- : arra augum. Það er þvi bi-ýn 'nauðsyn að skipta borgar- stjóraembættinu, skipa sér- stakan borgarstjóra, sem [hafi umsjón með atvinnu- fyrirtækjum bæjarins og hafi víðtækt vald. ! Næstu daga verður minnst á fleiri fyrirtæki og stofnan- ir á vegum Reykjavíkurbæj- ar. N ý i r kaupendnr i Vísis fá blaðiS ókeypis Ul næstn mánaðamótn. HrtngiS í síma 1660 I og tiikynnið nafn og heimiíis- f&ne. BERGMAL Bréf frá „íþróttavini". Mér hefir borizt bréf frá manni, sem ritar undir nafninu „Iþróttavinur", þar sem hanu gerir aS umtalsefni fysta kapp- leikinn í landsliðskeppninni viS Norömenn og ýmislegt, er hann telur ábótavant yiö íþróttavöll- I inn hér. Rétt þykir a"ð birta I bréfiö, því aö mér er ktinnugt um, aö umkvartanir hans eru á rökum reistar. BréfiS fer hér a 'eftir: Harður leikur. „Gífurlegur mannfjöldi, sjálf-^ sagt ein sjö eSa áttá þúsund, horfði á leikinn viö NorSmenn- ina á fimmtudagskvöldið. Mér fannst leikurinn fjörugur og skemmtile'gur, en ef til vill helzti haröur og eiga þar báöir sök að máli, íslenzka liöiS og hiö norska. En vi^búiö er, aö nokkurt kapp sé í knattspyrnu- mönnum viö slík tækifæri og á- stæSulaust aö íjölyröa um slikt, enda fór leikurinn fram af prúSmennsku a'S öSru leyti, eins og góSum íþróttamönnum sæmir. En þaS, sem aSallega kom mér til þess aS biSja „Bérgmál" íyrir þessar! línur, var framkoma áhorfenda, sem Ö3£j fajmst ósæmileg........ Leiðinleg framkoma. ÞaS var áberandi og mjög leiöinlegt, hvernig áhorfendur létu stundum viS þetta tækifæri. Ef þeim mislíkaSi eitthvaS, sem gerSist i leiknum, einkanlega ef ' NorSmenn áttu í hlut, var blistr. . að og góíaS, enda þótt hinn ' enski 'dómari hafi, aS þvi er I mér virtist, dæmt leikinn af hinni mestu sannsýni. Slík framkoma er hrein óhæfa og, sem betur fer, sjaldgæf hér á vellinum. Sem dæmi upp á þettaskal eg nefna, atS-eg heyrði einhve'rn æpa í miSjum kÍíSum: ,Já,bara nota hnefana, ef þiö getiS ekki notaS. lappirnar, landar'." Svona fi'amkoma dæmir sig sjálf, enda fullkom- iega tilefnislaus, því aS NorS- menn sýndu, aS mínum dómi, engu harSari leik en okkar menn og voru tvímælalaust vel aS sigrinum komnir. óhæfilegur aðbúnaður. Eíi úr því aS eg er kominn af staS á annaS borS, -verS eg aS minnast á annaS atriSi, sem eg tel rétt aS skjóta til stjórnar íþróttavallarins, ef þaS kynni ¦aS..hafa einhxfer láhrif. Eí'sjö. eSa átta þúsund manns eru ^taddk.á .kappleik.á veliinum. er ekki ósennilegt, aS einhver þurfi aö bregSa sér á salerni á þéssum tíma, en þar er aSbún- aður allur vægast sagt hneyksl- anlegur. Hreinlæti er ekkert og [ daunninn ofboSslegur. NiSa- myrkur er þar og bætir þaS ekki úr skák. Ef til vill er ósmekk- i , legt aS minnast á þetta í víS- i lesnu dagblaSi og kann þaS a5 hneyksla einhverja, en mér finnst að ekki verSi hjá því komizt, aS minnast á þennan \ . , . ' osoma. Og enn annaS atriöi finnst ¦mér einnig rétt aS minnast á í, sambandi viS lélegan aSúnaS á Iþróttavellinum. Hvernig stend- |'ur á því, aS ékkí er til eitt ein- asta salerni, sem ætlaS er kven- fólkinu? Oft kemui' kvenfólk, jafnvel svo þúsunduni skiptir, til meiri háttar kappleikja, eins og til dæmis landsli'Sskapp- leikja, en ekki hefir forráSa- mönnum íþróttavallarins dottiS í hug aS sjá fyrir salerni eSa snýrtiherbergi fyrir kvenfólk." Réttmæt ábending. Svo hljóSar bréf „íþróttavin- ar" og er þetta algerlega rétt- mæt ábending. Á þessu ófremdr 'arástandi verSur aS ráSa bót, og þaS hið allra fyrsta. Þetta er okkur. til 4iiikjilar.;..vaixsæ»idar.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.