Vísir - 06.05.1950, Blaðsíða 4

Vísir - 06.05.1950, Blaðsíða 4
"Br-'. VtSIf* Laugardaginn 6. maí 1950 WISIK D A-G.B£'AÐ Ctgefandi: BLAÐAtJTGAFAN VISIR H/E. Bitstjórar: Kristján Guðlaugsson, Hersteinn Eálssoru Skrifstofa: Austurstræti 7, Áfgreiðsla: Hverfisgötu 12. Símar 1660 (fimm línur}u Lausasala 50 aurar, Félagsprentsmiðjan h,fí H's Afgreiðsla fjárlaganna, fæstu fjárlög, sem hingað til hafa verið afgreidd liggja 1 mi fyrir Alþingi, en geri er ráð fyrir að þriðja umfteða þeirra fari fram upp úr helginni. Útgjöldin munu nema um þrjú hundruð milljónum króna, er öll kurl koma til grafar, en hinsvegar hefur ríkinu ekki verið séð fyrir tekjustofnum, þannig að fjárlögin verði afgreidd án greiðsluhalla, en væntanlega verða tillögur til úrlausnar í því efni lagðar fyrir AÍþingi við þriðju umræðu fjáriag- anna. Reynist erfitt að fullnægja tekjuþörf ríkissjóðs, eins og f járlögin era 'nú úr garði gerð, er hitt fullvíst að ógern- ingur hefði reynst að afla ríldssjóði tekna til niðurgreiðslu á áfurðaverði eða uppbótargreiðslum á útflutningsvör- urnar, svo sem Alþýðuflokkurinn þóttist vilja vera láta, -cn til þess hefði ríkissjóður orðið að af la sér aukinna tekna allt upp í 200 milljónir króna, að því er fróðustu menn áætla. Nokkuð er liðið á fimmta mánuð þess fjárhagsárs, sem fjárlögin eiga að gilda fyrir. Má það heita furðuleg af- greiðsla, en skýrist hinsvegar með því, að til skamms tima liefur algert öngþyeiti verið rikjandi innan Alþingis og engin lildndi til að samkomulag næðist um afgreiðslu fjár- laga, fyrr en stjórnarmyndun hafði teldst. Þjóðin býr nú að því, að einstakir þingmenn ,og sumir þingflokkarnir i heild, hafa veidð haldnir þeim sjúkleika að ætla ríkissjóði ekkert um megn, er um útgjöld var að ræða. Andstöðti- flokkar ríkissljórnarinnar hafa á hverjum tíma reynt að gera henni starfið sem erfiðast, með því að auka stöðugt á úígjöldin, og jafnvel stjórnarflokkar hafa reynzt svo ótryggir i samstarfinu, að þeir hafa ekkert hugsað um afleiðingar af óhófssóun sinai, með því að menn úr and- stæðingahópnum hafa valizt i stöðii fjármálaráðherrans. Ekkert taumhald hefur verið unnt að hafa á slíkum iskemmdavörgum, en hinsvegar hefur efnahagsástandið verið þannig undanfarin ár, að hættulegast hefði verið að efna til stjórnarkreppu, með þvi að neita að taka við íjárlögum, svo sem fjármálaráðherrar geta gert, ef Al- þingi virðir vilja þeirra að vettugi. Fæstir þingmanna hafa umsvifamikinn atvinnurckstur með höndum, en miklu frekar má kalla að stjórnmálastarf- semi þeirra sé orðin að sérstakri atvinnugrein, með þvi að í hana fer mestur starfstími þeirra, þar sem þingið situr nú svo að segja allt árið á rökstólum. Hefðu þessir menn sjálfir bein afskipti af atvinnurekstri, myndi yiðhorf þeirra vafalaust vera annað og raunsærra, en það nú er. Virðist svo sem þingmenn hafi enn ekki gert sér fulla grein, að Alþingi verður að eiga frumkvæði að sparnaði í þjóðar- búskapnum, en með sparnaði og vinnusemi verður hagur þjóðarinnar réttur við, ef það er hægt á annað borð. Verði £'é ausið úr ríkissjóði á báða bóga, en skattur og álögur sífellt hækkaðar, leiðir af því verðþensla og f járhagshmn fyrr enn varir, og mun þó þykja nóg að gert þegar af opinberri hálfu. Sá háskinn, sem nú er yfirvofandi, felst í þvi að tekju- stofnar ríldssjóðs bregðist tilfinnanlega á þessu ári, en vel getur þó úr þessu ræst, ef aflabrögð verða með óvenju hagsíæðu móti það sem cftir er ársins. Inaflutningúr hlýt- ur. að verða með minna móti, með þvi að gjaldcyrir er til þurrðar genginn, en útflutningsmagnið verður mjög óveru- legt, miðað við þörfiná, allt fram til haustmánaða. Þótt innflutningur yrði þá heimilaður ríflegar en gert hefur verið, tekur tíma að afla varanna, og gera má þá ráð fyrir að þær verði ekki fluttar hm fyrr en síðustu mánuði ársins og í byrjun næsta árs. Bregðist tekjustofnar þeir, sem fjárlögin byggjast á, getur svo farið að þau verði óframkvæmanleg. Þetta mættnþingmennirnir hafa í'huga og gæta allra varúðar við afgreiðsluna, jafnvel sumir þeirra kunni enn að vera haldnir eyðsluhneigð, vegna ókunnleika á atvinnurekstrinum í landinu, sem á nú mjög í vök að verjast og vel getur orðið fyrir þungum áföllum og ófyrir- séðum. Athugasem A Iþróttasíðu Vísis síðast- liðinn laugardag birtist 2ja dálka grein, sem bar fyrir- sögnina: Enat tspyrnumenn okkar vantar undirstöðuat- riðið (þolið) ennþí\. Með því að hún er nafnlaus, verður að ganga út frá, að höfundur sé einn af blaðamönnum Vísr- is. Hann minnist lítillega á æfingu eins ag lmattspymu- félögum bæjarins á Iþrótta- vellinum og af því liíla, sem hann vn-ðist hafa gefið sér tíma til þess að virða, dreg- ur íiann þá hæpnu ályktun, að hann hafi þar á örfáum mínútum brðið vottur að samnéfnara knattspyrnuæf- inga Reykja\'íkurfelaganna. Þeir, sem fylgst hafa með knattspyrnuæfingum á Iþróttavellmum i vor, ættu ekki að vera í miklum erfið- leikum með að komasl að við hvaða félag er átt. Orða- lagið,, með óteljandi boltum" útilokar gjörsamlega, að blaðamaðurinn hafi veríð viðstaddur æfingu Víkings eða Þróttar og er þá ekki nema um Knattspyrnufélag Reykjavíkur að ræða, en að- eins þessi félög hafa æft á Melunum í vor. Hefði blaðamaðurínn gefið sér tíma til að staldra eilítið lengur við en rétt virða fyr- ir sér leikmenn tínast ipn á leikvanginn með ,óteljandi bolta' ÁÐUR EN ÆFING HÖFST, hef ði lýsingin líklega orðið eitthvað á þessa leið: Er æfing - hófst skipuðu milli 20 og 30 leikmenn sér í ehifalda röð og hlupu nokkra hringi með breytileg- um hraða, en síðan gerðu þeir nolvki'ar alhliða líkams- æfingar.* Leikmönnum var síðan skipt ínður í 3ja manna hópa og hvei'jum fenginn knöttur (þar kemur skjriug- in á ,jóteljandi boltum") og æfði hver hópur „teknisk" at- riði (sköllun og nákvæmar sendingar) iun siund en sið- an var skipað í 2 lið og þcir, er umfram voru komu inn í skiptum fyrir aðra. Ef lij vill er blaðamaðurinn svo vandlátur, að þetta fengi ekki „hæfnisvottorð" hjá honum. Ekki er hægt að sjá á greininni hvers konar upp- mjddngu hann ráðleggur, ef til vill hefur hann heyrt sög- una um (eða verið vottur að) venjur stórhlauparanna Gunder Hággs og Arne And- ersons, seui ekki gátu verið viðstaddir setningu móts, er þeir tóku þátt í, vegna þess að uppmýking þeirra var fólgin í nokkra mílna skokki áður cn þeir væru tilbúnir að hlaupa 1500 m! I þessu sam- bandi má þó geta, að upp- mjldng eins sterkasta knatt- spyrnufélags Bretlands, og þótt víðar væri leitað, skozka félagsins Rangers í Glasgow, «r alveg samskonar ósómi og blaðamaðurinn varð vottur að. Að vísu er afli ekki beitt til fullnustu, en það er því miður venja hér. Blaðamaðurinn hittir sann- arlega naglann á höfuðið með áherzlunni. er hann leggur á úthaldið, en hætt er við að einhver fingininn verði aumur, ef hann rekur gæðamuninn á inhlendri og erlendii knattspyrnu ein- göngu til þölsins. Þólt þolið sé stór þáttur (sbr. síðari hálfleiki Fram og K. R. gegn Queen's Park Rangers 1947), þá koma flehi tíl greina. Má til dæmis geta mannfæðar, félagafæðar (þar af leiðandi tilbreytingarleysis i leikj- um), stutts leiktímabils og þcirrar staðreyndar, að tið- ast er „oldcar gamh góði(!) íþróttavöllur' ' líkari hluta af flugvellinum en þeim að- stæðum, sem viðurkenndar erum sem uhdirstaða og þar erlim við komnir að öðru undirsíöðuatriði íþróttarinn- ar — fyrsta fl. knattspyrnu, það er að segja grasflötur. Þrátt fyrir að allar aðstæð- ur séu okkur i óhag er furðu- legt að munurinn skuh ekki vera stærri. Nú eftir stríðið hefir fengizt nokkur saman- burður á svokölluðum „club- standai'd" okkar og nágrann- anna og í stimar verður sá samanburður enn víðtækari. Siðastliðið sumar lék K.R. við af sterkustu liðum Nor- egs (á grasi) og tapaði báð- um með 1 marki. Nokkuru áður var sterkasta áhuga- mannalið Bretlands, Queen's Park í Glasgow, sem leggur til 6—8 menn í áhugamanna- landslið Skotlands, á ferð i Noregi. Það lék einn leik í Larvik og varð að láta sér nægja jafntefli, 1:1, eða ná- kvannlega sömu úrsht og urðu i leilc K. R. Engu að siður klingir sífellt í eyrum, að knattspyrnan nú standist ekki samanburð við árin '30—-'40, en fjarlægðin gerir Framh. a 6. siðu. ? BERGMÁL ? Það er ávallt virðingar- vert, er íslenzkir menn verða til þess að gerast athafna- sainir í kvikmyndagerð hér á landi, og það ber að játa, að mikið hefir áunnizt í þeim efnum. Margir íslendingar hafa þegar náð furðu góðri tækni í þessari grein,. hafa gert ágætar fréttamyndir, kynnimyndir af landi og þjóð og margt fleira. Margir góöir Ijósmyndarar.oo- áhugamenn um ljósmynda°;erð hafa þar lagt hönd á plóginn. Má þar nefna af handah<Sfi menn eins og Loft, Óskar Gísla- son, (ðsvald Knudsen, Kjartan Ó. Bjarnason og marga aöra, sem eg man ekki eftir í svipinn. En sú staSreynd, að þessir menn hafi oft láti'5 frá sér fara ágætar myndir, má alls ekki réttlæta þaö, aS hvaöa endemis vitleysa. og missmíSi sé á borö boriu fyrir okkur, og ætlazt til .þess, aö hróp.a'S séhúrra fyrir dásamlegri kvikmyndatækni ls- lendinga. -Eg .álpaðist í Gamla Bíó flm daginn til þess aS skoða „Sjón er sögu ríkari", sem Loftur hefir gert. Eg sé, að „Bæjarpóstur" ÞjóSviljans og Hannes á Hornintf hafa báSir minnzt á þessa mynd, annar hælir henni (Hannes á h.), hinn telur hana lélega, en samt get eg ekki stillt misr um aö leggja orS í belg. Myndin „Sjón er sögu rík- ari" getur, að mínum dómi, verið klassískt dæmi um það, hvernig EKKI á að gera slíkar myndir. Hún missir algerlega marks, énda þótt hugmyndin, sem á bak við er, sé ágæt, eins konar „revýa" yfir ýmislegt í skemmtanalífi bæjarbúa. En mynd þessi er vægast sagt afkáralegur spéspegill og miðar beinlínis að því að gera þá, sem þar koma fram sprenghlægilega, en til þess var þó sannarlega ekki ætl- ast. * Ekki nenni eg aS rekja atriSi m)'ndarinnar hvert um síg. að' eins benda á tvö. í mynd þessari kemur fram ÞuríSur Pálsdóttir, sem ,mér hefir íundizt hafa einkar viSfeldna rödd og ávallt staSjS sig með prýði á fjíil- mörgum söngskemmtunum, þajr sem hún hefir veriS þátttak- audi. Jæja. í þessari mynd hefir „hljómkerfi" Lofts leikiö hana svo grátt, aS þaS er eins og gamanvísnasöngkerling af lélegustu tegtind sé aS'syngja. I staS þýörar, hreinnar'ra.ddar þessarar geSþekku söngkonu, heyrir maSur rammfalskt væl, eSa öskur út í bláinUj bara vegna þess, aS hljómurinn í myndinni er - svo óskaplega fyrir neðan allar hellur, .aö slíkt nær engu tali. ÞaS hlýtttr að vera krafa kvikmyndahússgesta, aö Loftur athugi sinn gang áður en hann fer af staS með slíkan óskapnað aftur og hætti aS misþyrma á- gætum skemmtikröftum okkar, eins ogþarna er gert. Og meira að segja tekst Baraldi Á. Sigurðssyni, sem er kynnir í myndúmi, að vera laus við alla fyndni, vegna þess, að varla heyrist nema helmingur þess, er hann v i r ð i s t segja. Helzt heyrast til hans óskilj- anlegar rokur, alveg út í hött. Og þetta er Haraldur, sem venjulega kemur manni til að hlæja með einni setn- ingu, einni hreyfingu eða bara brosi. Wei, — Loftur, þú getur þetta ekki!

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.