Vísir - 03.11.1953, Blaðsíða 4

Vísir - 03.11.1953, Blaðsíða 4
cfpf""-: visir Þriðiudaginn 3.;nóvember 1953. , WISI3R UAGBIiAfií ^ Ritstjóri: Hersteinn Pálsson. Auglýsingastjóri: Kristján Jónsson. Skrifstofur: Ingólfsstrætí 3. Útgefandi: BLAÐAÚTGAFAN VÍSIR HJ\ Afgreiðsla: Ingólfsstræti 3. Sími 1660 (fimfíi linur). Lausasala 1 króna. Félagsprentsmiðjan h.f. StiWentará&skösmngariiar. Er karlmonnum Fróðlegar umrsedur í dönsku kveníeiagi. Fyrir skömmu var haldinn' sparsemi að öllu leyti. Og of t :;.>-fv**< umræðufundur í dönsku kven^- félagi og ungur, rithöfundur hélt þar ræðu og drap á. að karlmörmunum virtist hú or'ðið vera ofaukið á heimilunum. Hann sagði margt, sem bófctu fjarstæða, en var þó nógu spaugilegt að hlusta á. Kona, sem vinnur í tóbaksverksmiðju deildi töluvert við hann og gátu þau ekki komið sér saman imi h'vernig ætti að leysa varida- málið um hússtörfin og vinnu utan heímilis. Eitt voru bau þó sammála um og það var að karlmáðurinh ætti að hialpa til heima, þegar konan hefði at- vinnu vitan heimilis. Sömu rétt- indi út á við og sömu réítindi og skyldur heima. vérður ósamlyndisút úr vand-- Nýstár,egur félagsskapur. ræðum i peningarhálum og þáj. Fyrir nokkru var stofnaður verður ánægari lítil.Hélt hún hér í bæ nýr og all-óveniulegur því íram að 5 daga vinnuvika félagsskapur, sem ber: nafnið væri úrlausnin. Filmía. Félag ]«tta mun leggja Svo þyrfti fólk að leggja níð- kaWJ á að útve«a U1 sýninsa fyr" RithöfUndinum leizt ekki á það hversu útivinna ágerðist. Sagði að vélarnar hefði alger- lega brugðist þeim vonum, sem við þær voru bundnar og ekki losað menn við erfiði. Fólk yrði Alaugardaginn var efnt til kosnmga í stúdentaráð Háskólans, eins og venja er á hverju hausti. Um mörg undanfarin ár haf a flokkar þeir verið f jorir, sem hafa boðið fram lista viS kosningar þessar, og Váka, félag lýðræðissinnaðra stúdenta, liefur jafnan verið mannflest og haít meirihluta ráðsins síðustu árin. En að þessu sinni bættist fimhiti flokkurinn í hópinn, IÞjóðvarnarflokkurinn, og fékk hanri milli 80 'og 90 atkvæði við ' kosninguna og einn;íulltr»a kiörinn. .; Úrslitin uröu annars á þá leið, aS atkvæSatala hinna flokk-j :^nna var.að heita má óbreytt, og raunar alveg óbreytt hjá; jf™*far horíur rfveim þeirra, svö að aukningin á fjölda stúdenta fór til hinsj :".rnýja flokks. Virðist það benda til þess, að hann eigi nokkur r ítök í mönnum, og jafnvel meiri hjá yngri kynslóðinni, sem ; -er ekki^enn farin að gahga almennt að kjörborðinu, en hirtni ¦eldri. Er það og í samræmi við það, sem jafnan hefur orðið upp a teningnum hér og viðar, að nýjar stefnur eiga oft mestu fylgi að fagna hjá þeim, sem yngri eru og auðveldara að Ihræra í en hinum eldri, er hafa að mestu leyti látið reynsluna um aS móta skoðaiiir ;ínar í st.iórnmálum og flestum öðrum «e£num. Fyrir kosningarnar til stúderitaráðs var reynt að koma á ]kosningabandalagi milli þjóðvarnarmanna í Háskólanum bg í iveggja annarra flokka, er báru þar fram lista, kommúnista og krata. Munu hinir síðastnefndu hafa átt upptökin að því, að creynt var áð- koma bandalagi þessU á laggir, en svör þjóð- varnarliðsins var það, að það vildi ekkert bandalag, nema kommúnistar væru aðilar að því einnig. Var því um sömu svör að fæða og á Alþingi, þegar efnt var til nefndakosninga jþar. Þjóðvarnarmönnum á þingi rann blóðið til ákyldunnar, þegar ætlunin var að gera áhrif kommúnista sem minnst, og .skárust þar af leiðandi úr leik. „ÞjóðvÖrn" er fagurt orð, og getur laðað að sér ýmsa menn, ¦er gera sér ekki grein fyrir því, að flokkurinn, er ber það nafn, álítur að framkvæma eigi varnir þjóðarinnar með öðrum ;hætti en raunhæft er. Þeir telja, að á hættutímum eigi vömin að felast í því, að hafa landið sem opnast fyrir, svo að það geti i rauninni orði'5.auðunnin bráð hverri þeirri þjóð, er kynni aS girnast það. Hitt er annaö mál, sem Vísir hefur aldréi neitað, að þjóð og -tungu gétur stafað hætta af dvöl erlends herliðs í landinu, en það er þá komið undir hverjum einstaklingi, hver áhrifin verð'a. Áhrifin verða ekki'fjarlægð með því einu, ,að herliðið hverfíj-ef Jandi brott, því að svo mikil eru samskiptin viS umheimmn 'h'vort sem er. Menn hlusta eftir sem áður á erlent útvarp, £}á"erlehdar kvikmyndir og þar fram eftir götunum, svo að líættan .yrSi ekki úr söguhni. ÞaS Iþarf ekki aS stofna Þjóðvarnarflokk hér á landi, til þess að vernda tunguna eða þjóðernið. Það þarf heldur ekki ur þá venju að vera alltaf að elda. Nota heldur niðursoðinn mat. — En að sjálfsögðu ætti allir að hjálpast að heima. Og ir félagsmenn gamlar kvikiiiyiwl- ir, scra minnisstæðar eru eða þj'kja listrænni eu gengur og gerist um kvikmyndir. Takmark- aSur ijöldi máhhs fær inngöngu i fleiri hjálpargög'n á heimilinu t'élag þetta gegn iilteknu árgjaldi, væri riauðsyn. j en þar í niot komá' syö áílmarg- Önnur kona hélt því fram.aS ar sýningar á velri á úrvalsmynd n , .. . iim, sem hingað eru útvegaSar, 5 daga vmnuvika væri engm '¦ .,° ¦ °, ...' ^,. . ..,, , \.l , aðáliega með aðstoo og velvilja lausn. Þa væri ollu ákotið *>dans)a kvikmymlasat'nsins (Stat- frest til laugardags og yrði þá!cn., Filn)museU]TX). Fyrjr fáum ekki frelsi til neins. Hún hélt dögum i'ór t'ram tyrsta sýning því fram að það væri afleitt að :þ>Ssí! 'iélaw, og; hefi.r ThS rita'ð konur byrfti að vinna úti. eftiri'arandi uin hana: Heimilið yrði þá lítið heimilis- j legt — og fyrst einhver þyrfti aS vera heima, væri það eðlilegt að móðrin gerði það. Hún væri bezt fallin til að sinna börnun- uœ. Kvenréttmda-kona lét þess getið að „kvenirelsi" þýddi alls ekki þaS, að konur ætti endi- gjarnan hverfa aftur. til heim- ilanna. p P3pplrsp0kageröin W ; Vtttutig 3, AUik.yappirspalœ* I mmm nú aS velja um þaS hvort það'lega aS vinna úti. Þær mætti vildi vinna úti eSa heima og taldi aS menn hefSi nú þegar áttað sig á þessu, því að flesta langaði til að geta búið á húsi út af fyrir sig og 'eignast reglvi- legt heimili. Sjálfur vinn eg heima, en verð áS vinna tólf tíma á dag til þess aS hafa í mig og á! Eg er því þó algerlega meðmælfur ;>.rlmenn vinni. hei.ma! 5 daga vinnuvika. ¦. TóbaksgerSarkonunni þótti ótrúlegt aS konur hættvi aS vinna úti. Ef þær hætti því, þvrfti heimilín að Pæta vtnjs+n -m O^ Margt er sSstítið Hvert fara dúfurnar í New York til að deyjar Hreíngernðngarmeein Seysfy gátuna. að stofna Þjóðvarnarflokk til að óska þess, aö varnarliðið borgarinnar færu til þess að hverfi héðan eins skjótt og unnt verðiir, því að slík var óskjdeyja, en nú virðist málið upp- ananna, löngu áður en sá flokkur varð til. En Þjóðvarnarflokk- iýst, urinn er þó nauðsýnlegur fyrir þá, sem vilja styðja kommún- ista, án þess að gariga undir fána þeirra. Stúdentaráðskosn- Fvrir nokkru fundu gólf- ingarnar sýna, aS þeim, betur blekking en verða ætti meðal Þvotta- og hreinsunarmenn skynsamra mannaf • 'svar við Þessu, er þeini vár fal- ið aS hreinsa Daly's leikhúsið - við 63. göfu, ériþa'ð íiafSi verið lokað í-10 ár. Þar fundUíst hrúg TF^að er ekki vanzalaust, aS ekki skuli vera nerriá"" ein sund- Margir New York-búar höfðu fela hreingermngafélögum að velt því fyrir sér, hvert dúfur annast hreingerningar í stór- Sundlaug fyrir Vesturbæinn. höll og ein útílaug hér í bænum, sem allir eiga aðgang 'aS." Bærinn hefur stækkað svo á síðustu árum, að þörf er fleir'i slíkra íþróttastaða — og ekki aSeins-". yegnai þfess,. hve íbúa.rnú' ¦eru míklu fleiri en áðui:, héldur og af þe'im sokum, að' byggðin hefur þanizt svo úty aS það getur tékið, margar klúkkustuncíJi* íy-rir menn að'komast að og'frá suridlaug eSa ' holl,;'. ef þeíír eiga ekki sitt eigið farartæki og' geta föriS, þegar yi'tað er, ;að aðsókn er minnst. En á þessu mun nú verða breyting fljótlega, því að nú verður senn hafrzt handa um aS gera sundlaug í þeim hluta bæjarins, sem einna lengst er frá Sundhöllinni og sundlauguri- um. Vesturbærinn er út úr í þessu efni, og liggur hann þó betur við m^í-gum helztu miðstöðyura bæjaríns en aðrír bæjarhlutar. Hafa Ó3í:i. um það, að komiS yrði upp laug þar, drðið æ tíðari á síðustu árum, enda er nú svo komiS, að bærinn og félaga- samtök hafa tekiS höndum saman um að koma upp laug þar vestra. Það er kráfa menningarþjóðfélags að hafa sem fiestar 'sundiáúgar og ^^^jj^'j"j^^,.;'y3f^^.J.l>f^,J^ íY.bæhYm' þegar vesturbæjaflaugin verður -tekin.í nqtkun. „., ur af idauðuiri' dúfum i' Mjóm- syeitargryfju leikhússiris, á svölum og leiksviði. Það tók marga daga aS : komá 'fugla- ræksnunurií út; ' ...... • "- Annars virðars,t í'lesíir h.reins- unarmenn, sem yinna-ií. skýia- kljúfum ÍXTew York, vera Slav- ar, en flestir þeirra voru heim- ilislausir í Evrópu eftir styrj- aldir og ofsóknir. Þeir eru sagðir þravitseigir við starf. sitt pg heiðarlegir. Nýlega kom það fyrir, að slavnesk gólfþvotta- kona fann 28 þúsund dollara bak við samlagningavél gjald- kera í einum banka borgarinn- ar. Hún skilaði fénu umsvifa- laust á næstu lögregíustöð. Gamlar minningar. Þa'ð var aS ýmsu leyti ný- stárlegt að sjá hinar gömlu-myrid- ir, éf svo vmdariega mætti a'ð orði kveða, sem Filmía lét sýna okkur í Tjarnarbíói á snnnudag. Það fór heldur ekki hjá þvi, að þær vektu gamlar endurminning- ar frá þeim tíma, er livér kvik- myndasýning var manrii ævintýr, en ekki vonbrigði, eins og oft á sér sta'ð nv'i. Að vísu var myndin frá 1910 (kaflar úr Álfhól) fjarska ófullkomin, eins og von- legt er, hreyfingar undarlega hraðar og látbragð leikenda allt meS öSrum hætti en við teljum „comme il faut" í dag. En hva'ð um þaS. Þessi mynd er skemmti- legt sýnishorn af kvikmyndun- um, eins og þær gerSust fyrir riimum 40 árvim, eða þegar for- eldrar okkar voru í blóma lífs- ius. Hún hefur ótvírætt nienn- ingarsögulegt gildi, og þess vegna var vel til fundið h,já Filmíu að gefa. okkur kost á að sjá haria. ' Jeanne d'Árc. Hin myndin, sem sýnd var, var nýrri aí' nálinni, eii þó komin til ára sinna, e'ða frá árinu 1928, og þögul. Geypimunur cr á leikn- um í þöglum myndum og talmynd vmi, eins og aS líkum lætur; í hinum þöglu myndum varð ílest að gerast með látbragði og svij)- brigðum í miklu rikari mæli eu nú cv, enda er það oft svo, aS hæfileikasnauðir , leikarar vaSa uppi i kvikmyndum niitimans, fyrir þá sök einá, að þeir eru vel vaxnir eða sérlega Ijótif eða laglegir ,eftir atvikum. Váfalaust gerSu þöglu myndirnar miklu meiri kröfur til leikaranna, og þar reyndi tvimælalaust meira á hæfni þeirra og kunnáttu en nú gerist. Hitt er svo annaS mái, að nú eru menn orSnir tálmynd- fyrir að gera hreint í,um svo vanir, aS manni finnst eitthvaS vanta, þegar ekkert hljóð heyrist, en stuttorSir skýringar- textar fylla í eySurnar. Jeanne d'Arc er vel leikin mynd, á þvi er enginn vafi, enda þótti Drey- er, kvikriiyndastjórinn danski, sem stjórnaði' upptðkunni, mikill snillingur. - Ofmikið .-.:¦; i ' Stúlkan, sem lék hina heilögu JÓliönnu, lýsfr fádæma vel kvöl hennar og kvíða viS yfirheyrsl- urnar, samtimis þyí, sem mynd- jn speglár mannvonzku, óréttlæti og ræfildóm þeirra, sem sakfelldu hana. En frá minu sjónarmiSi séS vaí samt brennau sjálf álltof langdregin, svo langvinn, aS livm jaSraði viS gælur viS sadisma. Það er ekki gaman a'ð sjá mann- eskju uppi á bálkesti, enda þótt á kvikmynd sé, þar sem hún er aS hálfkáfna í reyk, áður en eld- hýsum sínum, en sú vinna er öll unnin á næturnar. Eitt stærsta félagið í þessari grein héitir Handi-Man Company, og fær það um 4 millj. dollara á ári Lever- Crowell-Collier, Gén- eral: Motors, Cotton Exehange, Hudson-Terminal og Cartiér- stórhýsunum, en auk þessa annast félagið hreingerningar í um 200 bönkum og útbúum. Hreingerningamenn geta stundum lent í klípu,;ekki sízt er þeir koma fxá vinnu Binni um svipað. leytj ogarinað fólk fer á fætur. Eitt sinnívar einn þeirra, að' læsa útidyrahurð banka á eftir sér eldsnemma um morgun. er. lögregluþjónn gekk þar hjá. Sá hélt, að þar væri innbrotsþjófur á ferðinni, og greiddi honum höfuðhögg með' kylfu sinni. Hann vaYð vitanlega að biðjast afsökunar, en þetta yar þó alveg spaug- lavist fyrii* hreingerninga- manninn, sem kunni ekki að meí.a 'Érestír %igendur- skýjakljúfa'-Iolk'riu ströngu riætufverki þess\konar rneðferð, aðj urinn magnari.'pt.t -er .svo.ann- áð mál,i,aS þessi ítalska Stúllca,

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.