Vísir - 07.06.1957, Blaðsíða 7

Vísir - 07.06.1957, Blaðsíða 7
Föstudaginn 7. júní 1957 VÍSIR •' • • • •* l ANMÞNEMÆHMR • • * EFTIR c • • •'• • • R5JTÍI MOOHE • • • , •#, .»9 ••••; Reykháfur sá þetta, sneri sér snárléga við og tok á rás uþp ijótsbakkann. Kúlan lehti í jörðurini, svo sem' tvo þumlunga frá fótum hans. Natti' lagði ffá'séf riffilinn. Hami setti upp segl og lagaði híéðsluna til að koma jafnvægi á bátinn. Karólína hreyfði sig ekki.. Hún sat í'! hnipri og neri á sér tána. Og hann sá, áo hún grét hljóðlega ogsneri sér uhdan, svo að hann sæi það ekki. Hann sleppti ségltaumunum snöggvast og kraup við hlið henni. Táin var bólgin-og orðin blá og svört, en hún gat hreyft hana. Hún var ekki brotin. Natti tók litla kalda fótinn milii handa sinna. — Þetta er allt í lagi, vina mín, ságði hann. — Þetta var bara tiltölulega meinlaus vatnakrabbi. Ög mannke'rtið vaf bara meinlaus skógafflækingur. — Memlaus! sagði hún. — Hann sem reyndi að drepa þíg. — Jæja, þá erum við kvittir, sagði hann. — því að ég'reyndi nefnilega að skjóta hann líka. Ef þú hefðir ekki þrifið í hand- legginn á mér, býst ég við, að ég hefði dfep'ið hann. Hann seildist inn í káetuna og tók gamla vetrarkápuna henn- ar og jakkann sinn. Hann sveipaði þessu utan um hana og ætlaði að færa hana ,; iakkann líka, en Karólíha varnaði hon- um þessu. — Nei, farðu sjálfur í jakkann þinn. sagði húr.. — Mér liíur v'eí nú, og þér getur ofðið kalt. • Én honum var ekki kalt: Hann brosti við herini og sveipaði • jakkanum urri fætur henni. — Ef mér verður kalí, sagði hann, — mun ég berja mér til hita. En þú þafft áð láta þér hlýna. — Fafður í stígvélin þín, sagði hún. Hann fór í stíg'vélin. Þau vorU vot. Þau iáku. Hann þurfti að : fará áð fá sér hý: Fötin hans og' Karólínu höfðu fafið ílla í skógunum um sumarið.- Karólíná' háfði bætt þau eins og hún gatj en hún hafðr lítil tæki til þess. Óg riú voru þau búin með ; þxáðinn. Þau höfðu líka bæði vaXið; dálítið. Karóiína hafði hækkaðog harin hafði baeði hækkað og þfeknað.Hann var orð- inn yfir sex fet á hæð. Þau yrðu áð íara'innan ' skamms og útvega sér birgðir fyrir veturmn. Hann hafði hugsað sér að fará upþ eftiránni eina ferð'til þorpsins, sem timbrið kom frá. Þar hlutuáð vera nægar birgðir íyrir veturinn, áður en kuldarnir byrjuðu. Hann var að brjóta heilann um þetta meðan báturinn vaggaðist hóglega á öldum fljótsmynnisins. En ef allir Cantrilárhir væní eins bg þessi eini, sem hann hafði hitt á fljótsbakkanum, þá var víst eins gott fyrir hann að fara eitthvað annað.; Það hluhTað véra önnur þorp til ein- hversstaðar á þessum3 slóðum. ¦ En auðviíað þekkti hann ekki vel þetta svæði og ef þau næðu í fullan bát af vetrarbirgðum, var ekki gott að sigla á gryningar. Cántril, hugsaði; harin allt í einu. Það skyidi þó-aldrei vera sú Cantrilætt, sém Mayriard Cantril eraf? Ef svo er og allir Cantrilarnir eru eins bg þessi, sem. ég hitti áðan, þá fer ég fíkki aðTeita hann hppi; til að vinna hjá honum. En hann minntist hugláta, hljóðlynda mannsins, sem haíði komið til skipakviar Mo 'Ma Brcwns á fallega skipinu sínu. Ég'trúi því ekki, að þeir séu líkir þessum náunca. Þessi mað- ur er trylltur skógarflækingur. Ég var kjáni að láta hann hræða mig svona.' Ý,f ég rékst á hann aftuf þá, já, ég hef leikið á hann einu sinni. Ég var fífl að gera hann ékki með öllu óvígan. ' Hann braut heilann um það, hvernig honum hefði orðið innan brjósts, ef hami hefði drepið mann, en hann gat ekki komizt áð neinni niðurstöðu. Ég véit ekki hvort þessi skrattakollur verðskuldaði að vera drepinn; erí hann gerð'i áréiðanlega allra heiðarlegustu tilraun til- aðdrepa mig. Hann hugsaði lengi um þetta, en komst samt ekki að neinni niðurstöðu: En ef þétta hefði verið Eddi,- en ekki Natti . . . Hanri húgsáði um muninri á sér og Edda.: Eddi hefði áreið- anlega' ráðist á mannskrattann óg ekki hætt í'yrri en amiai' hvor 'þéifra lá dauður. Þaðfóf hrollur um Natta. Jæja, hvað sem uni þetta var, þá; hafði hann sloppið frá þessu með heilli há. Karólína var að vísu dálítið hrjáð og hrakin, en hún var þó óhult." Atburður- inn í'sambandi við Edda virtist vera að fjarlægjast í tímanum, hx'effa i mistur gleymskunnar. '•Harin renndibátnum upp að fljótsbakkanum rétt hjá heim- ili þeirra og stökk fyrir borð til að draga bátinn upp, því að^ hann var mjög hlaðinn. Hann tók Karólínu í íangið og bar hana í land, svo að hún blotnaði ekki í fæturna. • Farðu heim að húsinu, sagði hann. Ég kem og kveiki upp strax og ég er búinn að binda bátinn. Ég held, að ég affermi hann ekki í kvöld; Ég er of þfeyttur til þess. Það verður ekk- ert áð í nótt. • Karólína'sagði fátt, en hann sá,að henni lei'ð~betur. Hún haltraði ekki einu sinni, heldur gekk föstum skrefum, eri fór þó varlega með vinstri fótinn. Og þegar hann kom heim, var húri búin 'að kvéikja upp og var að matbúa kvöldverðinn. Natti strauk hendimii um silkimjúkan hrókkmkoll hennar. Hár hennar var enn þá stutt, én hann var hrífinn af því, eins og það var. Én hváð þetta er góð matarlykt,' Karólína min, sagði Natti. — Og þó er þetta bara hreindýrakjöt, eins og vant er, sagði hún. >«*» U l Eigendur skúra, sem án Teyfis hafa verið reisíir á, hafnafs\iæðinu svo og :eigendur báta þeirra, er liggja á, landf hafnarinnar eru áminntir um að taka þetta burtu fyrirl5. þ.m., að öðrum kosti mega menn búast við því að' þeíta verði f jarlægt á kostriSð eigenda. ¦ Reykjavík, 6/6 1927 Rafnarstjóri. {(•y»ö»l^*v»ij«lcu»n»n«i Parker skipstjóri kvæntist stúlkunni sem hann bjai-gaði úr sjávarháska á síðustu stundu- Þetta vakti mikla undrun allra! kunningja hans og vina, því: það var ekki aðeins að stúlka™ varbláfátæk heldur var húii; máliaus og heyrnarlaus líka„ Hún hafði orðið svo skelfingu' lostin í sjávarháskanum að hún hafði mist bæði mál og heyrn. Heimilislæknir Parkers taldi hugsanlegt að unnt væri aS lækna stúlkuna ef hún yrði yíir sig hrædd á ný eða yrði fyrir stórfelldri geðshræringu. Þeir tóku því saman ráð sín Parker og læknirinn og átti sá síðar- nefndi að miða marghleypu á skipstjórann og skjóta á hann púðurskoti. Þetta bar tilætlaðan árangur. Stúlkan fékk málið skyndilega.... og æpti í bræði til læknisins: „Idiót! Þú hæfðir ekki." Það var á misskilningi byggt í frásögn blaðsins af bakara- verkfallinu í gær að ríkis- stjórnin hafi fellt niður 9 pró- sent söluskatt pg útflutnings- sjóðsgjald af brauðum. Ríkisstjórnih'íéllst á'að inn- heimta ekki 3 prósent viðbót- ars'kattinn, sem bakarar, einjr allra iðnaðarmanna, fengu e^jcí að leggja á framleiðslu sína umi síðustu áramót. Þrátt fyrir verðhækkun á hráefni og hæklcun vinnuláuna hefur verð á brauðum haldist óþreytt frá því í byrjun ársins 1956. Nauihingaru sem auglýst var í 13., 14. 'og 16. tbl. Lög?>irtingablaösins 1957 á hluta í Framnesveg 50, hér í bæ,- eign Jóns Grims- sonar, fer fram eftir kröfu bæjargjaldkerans í Reykjavík á eigninhi sjálffi þriðjudaginn 11. júni 1957, kl. 3 síðdegis. ' BofgarfógetÍBn í Keykjavík. Nýtt' Gunardskip. Cunardfélagið hefiir ákveðift að smíða nýtt farpegaskip tií áætlunarferða milli Bretlánds og Norður-Ameríku. Það verður smíðað við Clyde. Þetta er fyrsta skipið, sem félagið lætur smíða síðan 1948, þegar Caronia, 34.000 smál. var afhent, til áætlunar- ferða til New Yórk. Hið nýja skip verður a. m. k. 27 þúsund smálestir. C &> £utwu$k& TARZAN- ^r'-f mrjf " Tárzan elti töfralækninri • áeghum göhg í;'fjallinii og ut í •fmmsk&éinn. Þó.tf ^van'dfátað;.; væf h^gfegrf um ¦¦ :]4&íh.- 'ihgsjuftif og"runná'táfði; það ekki "íör* Weiils- og 's'töku . siuiium vafð "'tfonuitt' Btið tii 'bak'á tif: eð fjá hvoft sér •vasri. véitt eftirfer. • Kann yar . brátt-kominrr ^RiEskekMu.-húsiy : , 'skéginum. LjóS??-Branri í^glaij^fa^og , 'piS gaf il kymm að eítir eihhvefjunx ¦tvtsnt %eðio; Bvv'ana, Bwana Bss'tqr. ' t»ísíáði; líáim ívið -gluggann.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.