Vísir - 31.10.1957, Blaðsíða 7

Vísir - 31.10.1957, Blaðsíða 7
Fimmtudaginn 31. október 1957 VISIR iGATKA HRISTIE 0at ktíit íiffja til... 57 og öHu öðru í mesta flýti ofan í töskuna, án' þess að nokkur regla væri á því." „Og það hefur alls ekki átt sér stað, að þér h'afið h'aft orð á því, við nökkurri — ýfirleitt nokkra liftindi sál — að Cármicháel háfi átt trefilinn'?" „Néi, og þa'ð er eihfaldlega a'f þeirri ástæðu, að eg steingleymdi hohúm svo' að segja sámstu'ri'dis. En stakk honum ofan í ferða- töskuná mína rnéö öðrurii fátnaði, þegar eg fór til Basra, og síðán hefi eg ckk'í opháð hána." „Þá ætti allt að vera í bézta lagi, að þvi er þetta snertir,'' inælti Dakin, og hafði heldúr lyfzt á hoh'uhi brúnin. „Jafrivel þótt þeir kurini að hafa gert lei't í eigurri yðar, þá hafá þeír sennilega ekki talið gamlan, óhreinari ulla'rtrefil mikils virði — nemá eintívéf. hafi komið til þeirra boðúm um, að hánn væri lykill að leyndarmáli, en eg tel fráleitt, að það hafi verið gert. Það, sem þér verðið nú að gera, er að láta sækja töskuna með öllu' sáriian og færa yður hana til — meðal annarra orða, hvar liáfið þér hugsað yður að buá?" „Eg hefi tekið á leigu hérbergi í gistihúsi Tio's," svaraði Viktória. Dakin kinkaðí kolli. „Það er vafalaust bezti stáðurinn fyrir yður nú." „Er nauðsynlsgt — ósk'ið þér eftir því, að eg taki aftur upp vinriu hjá Olíuviðárgreinirini?" spurði Viktoriá, og gætti nokkurs kvíða i röddinhi. Dakiri lei't á h'áná, virti hana vandlega fyrir sér. „Eruð þér hrædd?" Viktoria skaut frám liökurihi. „Nei," svaraði hún ögrandi. „Eg er reiðubúiri til þéss að fara þángáð, ef þér óskið eftir því." „Ég held ekki, að þáð sé náuðsynlegt," mælti Dakin ,,og senni- lega væri þáð lika óhyggilegt í meira lagi'. Hvernig seiri þeir hafa komizt að því, að þér höfuðuð gengið í þjónustu mína, þá er sennilegt, að eihhvér sarii'vérkamaður yðar hafi orðið þess á- skyiija, en þekkirig þeirra h'é'fur varla verið utan að komandi. Af því leiðir, að þér munduð ekki geta komizt að neinu' frékar, þótt þér tækjuö til starfa aftur, svo að hyggilegast er, að þév farið ekki aftur þ'angáð." Hann bætti við og brosti um leið: Annars verðið þér kannske orðin rauðhærð, þegar funcíum okk- ar •b'é'r samari næst." : „Én þáð er eirimitt það, sem mig langar til að fræðast um," ságði Viktöria. „Hvers vegna vái: hárið á niér litáð?" Eg hefi hugsáð og hugsað um það, uriz eg hefi verið að því komin að fá h'öfu'ðverk, og sárrit gét e'g ekki komizt að rieirini riiðiirstöðu. Getið þér látið yðuf dettá eitthvað í hug í þessu sámbandi?" Dakiri velti þessu fyrir sér sem snöggvast og' sváraði síðan: „Eg sé ekki aðrá láusn en þá, að það muricli verá erfiðara að þékkja lík yðar með þessum háralit." „Hvers vegna var eg þá ekki drepin stráx, cf þá langaði til að koma mér fyrir kattárnef'?" spurði Viktoria. „Þetta er mjög athyglisverð spurning, Viktoria. Það er einmitt spurningin, sem mig langar fyrst og fremst til að fá óyggjandi sv'áf við," sagði Dakin. „Og þér getið ekki látið yður neitt til hugar koma?" „Eg get ekki rrieð neinu móti gert mér grein fyrir ástæðunni:' „Meðal annarra orða," sagði Viktoria núj og breytti um um- ræðueíni. „Þér munið káhftské eftir því, að eg sagði, að mér hefði fundizt eitthvað skrítið við Sir Rripért Croftóri Lee, þegar eg sá hann í gistihúsi Tios morguninn eftir að við komúm. Mér fannst eifts og hánn væri ekki alveg eins og éður." „Já, eg man það, er þér minntist á það," mælti Dakin. „Þekktuð þér hann persónulega?" spurði Viktoria. „Nei, eg hafði aldrei séð hann, fyrr en hann kom hingað." „Mig grunaði það. Þetta var nefnilega ekki Sir Rupert Groíton Lee." Síðan sagði Viktona ho'num alla söguna um athuganir sínar ¦ á Sir Rupert, að hann hefði verið að fá kýli, þegar hún sá hahn' fyrst, en degi síða'r hefði hún ekki séð þess nein merki, að hann hefði haft kýli á hálsinum, og lauk sögunni með því að skýra frá því. sem gerðist, meðan staðið var við í Kairo. ( „Það var þá þarinig, sem þeir fóru að því," sagði Dakin. „Eg fékk heldur ekki skilið, hvers vegna Carniichael var ekki riægi- lega var um sig. Hann komst heilu og holdhu til herbergis Sir Ruperts — og Sir Rupert stakk hann með hnífi en Carmichael tokst að sleppá úr herberginu og koniast inn til yðar, áðúr en kraftarnir voru þrotnir. Og hann sleppti ekki treflinum, þótt hanri væri að dauða komirin." „Háldið þér kannske, að mér háfi verið rænt, af því að eg ætláði að fara að segja yður frá því?" spurði Viktoria. „Eriginn' vissi það nema Edward." j „Ég held, að þ'éir háfi furidið á sér, að þeir yrðu að ryðja yður úr vegi fyrr eri siðar. Þer komust að of ni'iklu, sem' g'erðist hjá Olíuviðargreininni." I „Dr Rathbone varaði niig við," mælti Viktoria. „Þó var það frekar ógnuri eli aðvöruh. Eg field, að hann hafi gert sér grein fyrir því, að eg va'r ekki sú, sem' eg gaf i sk'yri." „Rathborié er enginn kjárii," mælti Dakin þurrlega. „Eg er því fegin, áð eg skuli ekki þuffá' að fara þangað aftur á kvöliilvökuesni 100% vatnsþéti voru sdá á áriira 1956. W Roamer úrið, sem þér berið við öll tækifæri er ein af hinum vandvirku og nákvæmu framleiðslu Sviss, er viðurkerindi'r úrsmiðir um allan heim selja. Milljónir rrianna af öllu þjóðerni ganga aðeins með Roamer úr, af því að þeir vita að því, er sameinað öryggi, fegurð og gæði. 100% vatnsþétt. — Höggþétt. Fást hjá flesturri úrsmiðum. E. R. Burróughs Sjúklingur á geðveikrahæli sat á blómabeði og fiskaði. Nemandi í sálfræði kom þar að og til að vera vingjarnlegur spurði hann: — Hvað hefur þú fengið marga? Og fiskimaðurinn svaraði: — Þú ert sá níundi? Munurinn á kóngi og for- seta er sá að kóngurinri er son- ur föður sins en forsetinn ekki. Telpa úr kaupstað hafði verið einn C:*ig í sveit, þegar hús- móðir hennar spurði, hvaða dýr henni litist nú bezt á. — Gyltuna, svaraði hún hik- lau'st. — Já, hún er falleg og svo- er hún svo stór. Firinst þ'ér það ekki? — Já, svo sannarlega og eg veií' hvers vega. Hún hefur 6 lítil svín til að blása sig upp. 1. kona: — Talar maffurinn þinn upþ úr svefninum? 2. kona: — Nei, það er svo taugaæsandi. Hann glottir bafa.; Læknir við sóttarsæng. sjúk- lings er hefur slæmt kvef: ' — I nótt skuluð þér opna glugganri upp á gott og sofa sængurlaust. — En þá fæ eg lungnabóígu. Er það ekki? ¦— Já, veit eg vel, en hana get eg kannske læknað ein- hvern tíma. ¥' Hann: — Forfeður mínir komu með Mayflower til Ame- ríku. Hún:' — En hvað þeir voru heppnir. Innflytjendaiögin eru svo ströng núna. Oervlfiijiiplið Kússrieskur vísindáma(5ur hefur sagt, að híuíi eldfláug- aririnar, serri flutti gervitungl- ið me3 sér út í geimiriii, kunni að falla til jarðar. Hún hafi verið úr sterkara efni en gerfitunglið oé muni það haldá áfram rás siririi þar tií það eyðist. Eftir aö háfa broW riffil stúlkunnar, ságði Tafzan við' haria með' vanþóknun: „Réttást he'íði verið, að eg héfði látið liðriið hrenirha þ'ig. Þu er einráð um það, hvort þú gerir út af við sjálfa þig', en þú getur ekki haldið áffaifi að' særá dýr svo að öðrum standi ógri af." Fyrirlitningin leiftraði í augum stúlkunnar. „Hvernig difiist þú, villimaðurinn þinn...." og síðan rak hún aparnaririinum snöggan löðr- ung. Ylsr ÆjM kmmséiú Hinn 1/S l': á. var tala ferða- manriá, sciri kömið hafa" til Breílands á þessu ári or'ðín yíir 1 milijón. Meira en helniingurinn var frá Evrópulöndum. Mikill fjöldi ferðamanna kom að vanda frá Bandaríkjunum. Grornyko b.elv.v formlega lágt' fram tillögu' sína um stajrri afvóþiumárjsefrid. Hann vill, að allár 82' þjóðir S. þj.' eigi fuÍItíiSa' í heririi, e'n í núverándi afvopriúríáfriéfrid eigá 11 þioðif fulltrúa (5 í undirnefndinri'i). Gromyko mun nú lagðuf af stað heiml'eiðfs.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.