Morgunblaðið - 07.12.1930, Side 12

12
MOROTTNBLAÐlf)
Ostruveiðar í Englandi. 1 septsmbennánuði byrja ostruveiðarn-
ar í Englandi og er þá ætíð hátíðíeg viðhöfn. Bestu ostrumiðin
eru hjá ánni Colne í suðausturhhita landsins. Þegar fyrstu bát-
arair komu að landi með feng sinn var borgarstjórinn í Colchester
]x." viðstaddur í fullum skrúða og hjálpaði til þess að draga veið-
ina á land. Er slíkt æfagamall siðnr í Englandi og er myndin hjer
að ofan tekin af þessum atburði.
arsviðið af fyrra parti 16. ald-
ar hjer á landi, og svo fylgir
maður söguhetjunum til útlanda
við og við, og fræðist um störf
þeirra þar og viðskifti við út-
lendinga.
Jeg þarf ekki að lofa þessa
bók, því að slild Gunnars er nú
þekt um mikinn hluta hins
mentaða heims, en jeg viidi að
eins vekja athygli þjóðarinnar
á bókinni, og löngun til að kynn
ast henni, því að jeg álít, að
sem flestir ættu að lesa rit
þessa góðskálds okkar.
Bn., 25. nóv. ’30.
I. G.
íslensknr matnr
á jólaborðið.
Verkefni fyrir húsmœður.
íslensk blöð eru lítil og af
vanefnum gerð, og geta því eigi
sinnt eins margvíslegum efnum
sem skyldi.
T. d. að ræða um viðurværi
þjóðarinnar, mataræði og þjóð-
þrif, eins og Björg. C. Þorlákson
nefnir það, um hollustu sam-
fara sparneytni, og um það,
hvers konar mataræði henti
best þjóðarbúskapnum.
Allir vita, að best færi á því,
að við notuðum sem mest inn-
iend fæðuefni.
Skatahók. B. í. S.
Ný bók!
Á morgun kemur á markaðinn ný bók, sem er öllum skát-
um og öðrum ómisskndi. Þar birtast námskaflar um alt
er viðkemur skátakenslu og þar að auki mjög fræðandi og
góðir kaflar um veðurfræði, hjálp í viðlögum, stjörnu-
fræði o. fl.
Bestabókin á markaðnnm! Verð aðeins 4.75!
Fæst í bókav. Sigf. Eymundssonar og hjá Ársæli Árnasyni.
Hvernig getur jólamaturinn
verið sem íslenskastur — sam-
fara því, að vera sem fjölbreytt
astur og ódýrastur.
Hjer vakna margar vandleg-
ustu spurningar fyrir fjölhæfar
og eljusamar húsmæður, hvað
þá fyrir blaðamenn, sem ókunn-
ugir eru matargerð með öllu.
En vilja ekki reyndar reyk-
vískar húsmæður miðla almenn-
ingi nokkru af þekkingu sinni
í þessum efnum, sem venjulega
er mikilsverð, og senda Morgun
blaðinu til birtingar um jólamat
handa sex manns, aðfangadags-
kvöld, jóladag og 2. í jólum,
þar sem tekið sje sem mest til-
lit til þess, að maturinn sje ís-
lenskur, en fjölbreyttur og ó-
dýr? Kostnaðaryfirlit verður að
fylgja.
Ef húsmæður bæjarins taka
undir þetta — og hví skyldi ef-
ast um það — þá verða birtar
hjer þær fyrirsagnir, sem álit-
legastar þykja.
Gyða gljáir gólfin sín með Gljávaxinu góða og raular
fyrir munni sjer:
Fjallkonan mín fríða
fljót ert þú að prýða.
Notið aðeins Gljávaxið góða. — Það besta er fcYé
H.f. Efnagerð Reykjavflnir.
Hvennagullið.
Jeg reið aftur sðmu leið til baka
og við höfðum komið, alt þar til
jeg kom að krossgötu og þar sneri
jeg til hægri og hleypti hestin-
am í áttina til Ppreneafjalla. —
Brátt komst jeg líka að raun um
að jeg hafði valið rjetta leið, því
að röskum tuttugu mínútum
seinna reið jeg inn í Mirepoixþorp-
ið og staðnæmdist fyrir utan
knæpu eina, er skreytti sig með
páfuglsnafninu, rjett eins og hún
væri að hæðast að mínum eigin
ömurleik, svo fjarri því fór, að
hún væri skárri en hver önnur
þorpskrá. Hvorki hestasveinn nje
gestgjafi tóku á móti mjer og
óhreina stráktetrið er tók við hesti
mínum, tildi þuð jafnvel vafasamt
að'síra Áhbon, gestgjafinn, hefði
ainu sinni herbergi handa mjer, tii
!>eas a. m. k. að svala þorsta mín-
iim með einni eða tveimur vrín-
'crúsum og fá upplýsingar um hvar
:i jörðinni jeg væri niðurkominn.
í. sama bili og jeg ætlaði að
ara inn í veitiugastofuna, dundi
ið hófadynur og niður veginn
';omu fjórir riddarar með iiðsfor-
agja í fararbroddi. Staðnæmdust
’>eir fyrir utan ,,Páfuglinn“. —
Vírtust þeir hafa farið geyst og
•ira komnir langt að, því að
estar þein*a voru svo uppgefnir,
ð þeir gátu varla staðið á fót-
num.
Jeg kallaði á gestgjafann og er
■g hafði fengið flösku af besta
íni er hann hafð'i — guð al-
; áttugur miskunni sjer yfir þá,
sem verða að láta sjer nægja það
versta sem hann hafði — leitaði
jeg upplýsmga um hvar jeg væri
staddur og hvaða leið lægi til
Lavédan. Komst jeg þá að raun
um að þaugað væri röskrar mílu
ferð. Við hitt borðið — þan voru
aðeins tvö í skálanum — voru
riddaramir og virtust harla upp-
teknir af hvískrandi samtali, er
þaimig var vaxið, að betra hefði
verið að jeg hefði lagt eyrun við.
— Hann kemur heim við lýsing-
una, heyrði jeg að liðsforinginn
sagði, en mjer kom aldrei til hugar
að þeir væru á nokkurn hátt að
tala nm mjg.
— Það veit sá eini, það gerir
hann, hvíslaði einn fylgismaður
hans. — Jeg þori að veðja um, að
þetta er hann!
Jeg tók eftir því, að gestgjaf-
inu, er einnig hafði heyrt á samtal
riddaranna, leit á mig með óduldri
forvitni.
í sama biJi kom tiðsforinginn til
mín og spurði:
— Hvert, er nafn yðar, herra
minn ?
Jeg Ijet svo lítið að glápa
undrandi á hann, áður cn jeg
andartaki síðar svaraði með því
að spyrjft:
—• Hvað kemur yður eiginlega
við, hvað jeg heiti?
— Afsakið, herra minu, jeg spyr
I nafni konungsins.
NTú mintist jeg þess, að hann
hefði sagt, að jeg „kæmi heim við
lýsinguna“ og í sama bili rann það
upp fyrir mjer, að það hlyti að
vera konungurinn, er hefði gert]
þessa menn út til að taka mig I
höndum og með því fá vilja kon-
ungsins framgengt, og með ofbeldi
hindra mig frá því að kömast alla
leið til Lavédan.
Á þessu augnabliki átti jeg að-
eins eina 6sk og það var að leyna
rjettu nafni mínu, og með því
komast óhindraður áfram leið
mína. Og fyrsta nafnið er rann
npp í huga rajer, var nafnið á
vesling þeim, er við höfðum yfir-
gefið fyrir tæpum hálftíma síðan.
— Jeg er René Lesperon, sagði
jeg. —- Hvað get jeg gert fyrir
yður ?
Of seint varð mjer það ijóet
hvílíkt axarskaft jeg nú hafði i
framið, axarskaft, er jeg hlaut
að viðurkenna, að enginn, er telj- ]
ast vildi sæmiléga greindur, gat t
staðið sig við að gera sig sekan í. j
Eins og nú var ástatt í hjeraði
þessu, hlaut jeg að ganga að því
vísu, að erindi manna þessara ætt.i
eitthvað skylt við óeirðirnar.
— Hnun er að minsta kosti
djarfur! hrópaði einn riddarinn
og rak upp krossahlátur. Síðan
gall við rödd liðsforingjans, hrotta-
leg og ákveðin.
- Herra Lesperon, jeg tek yður
höndum, í nafni konungsins!
Hann var búiun að draga sverð
sitt úr slíðrum og oddur þess var
ekki þumlungsbreidd frá brjóstinu
á mjer. Jeg kom þó strax auga 6
að handleggur hans var rjettur lit
eins og hann var lauguv til og var
þannig loku fyrir það skotið, að
haun gœti rekið sverðið í mig. Og
borðið, sem var á milli okltar
hindraði það, að hann gaiti ráðist
á mig.
Soanskar Manchettskyrtur
er beeta jólagjöfin, hver maður sem fær þær verður í góðu
skapi, því þær fara vel, eru mjúkar og úr vandaðasta efni
Náttfötin eru óviðjafnanleg að gæðum og útlitl Nýkomin
föt og frakkar. Drengjafrakkar sjerstaklega fallegir og
hlýir afar ódýrir.
Athugið verð og gæði.
Andrjes Andrjesson,
Laugaveg 3.
STEWART
vörubifreiðar hafa sýnt það, hjer sem annars staðar, a&
styrkleiki þeirra og ending er frábærileg.
Fyrirliggjandi V/2 tonns Stewart vörubifreið.
Fæst með sjerstaklega hagkvæmum greiðsluskilmálum.
Signrþór Jónsson,
Austurstræti 8.