Morgunblaðið - 07.02.1932, Blaðsíða 2

MORGUNBLAÐIÐ
ROllBIl RPllm!
Af fyrri reynslu þarf enginn að efast um að við munum,
eins og ávalt, gera alla ánægða með fjölbreyttu úrvali af
góðum bollum.
Pantið tímanlega.
Símar 524 og 1359. Búðir opnaðar kl. 7. Opið til kl. 8 e. m.
Bnðir s
;
Laugaveg 36.
Grettisgötu 44.
Bergþórugötu 2.
Þórsgötu 17.
Urðarstíg 9.
Uppsölum.
Útsölnr s
Týsgötu 1.
Bergstaðastræti 49.
Vatnsstíg 10.
Vesturgötu 12.
Laufásveg 4.
Enn fremur:
Þorgrímur Jónsson & Co., Laugarnesveg.
Einar Einarsson, Verslunin Vegamót.
Elís Jónsson, Reynistað.
Þorleifur Jónsson, Fálkagötu 25.
iiBfssoi s SflDdhoit.
Gasvfelar,
með bakarofni og hitageymi.
Gastæki, margar stærðir.
Gasslöngur.
Jobs. Hansens Enke.
H. Biering.
Laugaveg 3.-Sími 1550.
Ilðlið 11 bollnr
Irð GfsiB i Krlsiinn.
Seldar á eftirtöldum stöðum :
Ásvallagötu 1, Sími 1452.
Bragagötu 34. Sími 893.
Hverfisgötu 61. Sími 760.
Laufásvegi 41. Sími 1486.
Laugavegi 81, og í aðalbúðinni
Brekkustíg 8.
Reykiauíkurbrjef.
6. febrúar.
Hlutaskifti.
Atvinnuleysisskráning fór fram
1) jer í vikunni. Um 700 manns ljetu
skrá sig. Rjett um sama leyti koinu
þeir saman á funtl fulltrúar línu-
veiðaraeigenda og stjórnendur Sjó-
mannafjelagsins hjer, til að ræða
um kjör háseta á Hnuveiðurum.
Eigendur línuveiðaranna buðu
hlutaskifti til háseta á yfirstand-
andi vertið .En foringjar sjó-
manna heimtuðu ltaupsamning frá
í fyrra framlengdan.
Nú er öllum landslýð það ljóst,
að útgerð línuveiðara hefir illa
borið sig undanfarin ár, og berst í
bökkum. Eina færa leiðin sem eig-
endur sltipanna sáu, var hluta-
skiftaleiðin. Þá fá hásetar andvirði
h'.uta sinna eftir hverja veiðiför,
samkvæirit gangverðj ,ellegar um-
ráðarjett og eignarhald á fiskinum,
ti] sölu, eða verkunar til útflutn-
ings. —
Um 160 menn fá hásetarúm á
línuveiðurum þeim, sem nú eru
teptir í höfn. Fulltrúar þeirra í
stjórn Sjómannafjelagsins kjósa
þeim heldur atvinnuleysi, en hlut-
deild í afla skipanna ef á sjó kom-
ast. —
Sömu kjör og eigendur línuveið-
ara leggja til, að höfð verði á þess-
um veiðiskipum, gilda nú á vjel
bátum þeim er fiskveiðar stunda.
Það er engu líkara, en stjóm
Sjómannafjelagsins líti svo á, að
launakjör sjómanna verði að miða
við það, hvort í veiðiskipunum sje
gufuvjel eða mótor, gufuvjelaskip-
u' útheimti önnur ráðningakjör en
hin.
Á undanhaldi.
Síðan gatið kom á rúðuna hjá
ísleifi Högnasyni hefir kommún-
isminn í Eyjum ekk} borið sitt
barr.
Otti kommúnistanna við „skot-
vopniðí(, sem, eftir nákvæma rann-
sókn reyndist að hafa verið
„bauna“ eða „rottu“-byssa, hefir
gtrt þessa erindreka hinnar rúss-
nesku bjdtingar svo hlægilega, að
þeir fá engu áorkað í viðleitni
sinni við atvinnustöðvanir og aðr-
ar „agitationir“ til almennings-
tjóns.
ísleifur & Co. tóku því það ráð,
að gefast upp opinberlega, og
gera síðustvi tilraun að sinni, til að
láta á sjer bera, með því, að til-
kynna á götuhornum, að „deilu“
þeirra við verkfúsa sjómenn í Eyj-
um væri „aflýst“.
Sama daginn, og ísleifur gafst
upp í Eyjum, kom saltskip til
Keflvíkinga.
v\ður en saltfarmurinn kom
spurðu Keflvíkingar landsstjórn-
tna, hvort frá henni væri að vænta
verndar gegn ofbeldi Alþýðusam-
bandsins. Landsstjórnin hefir ekk-
ert svar gefið.
Opinbert og afdráttarlaust svar
við þeirri spurningu þarf að knýja
fram.
Þlogboltsstræti 23. Slmi 1275 og 1975.
Þaðan verða sendiferðir um allan bæinn, með stuttu
millibili. —
ATH. Búðirnar verða opnar í dag (sunnudag) til kl. 5
síðdegis og á morgun (mánudag) til 8 síðd. frá kl. 7 árd.
Vinna „leiðtoganna“
Eftirtektarvert var lítið atvik
jijer við höfnina á dögunum, er
forkólfar Sjómannafjelagsins
komu út í togarinn Draupni og
skipuðu mönnum, sem voru að
skipa upp fiski úr Ákranesbátum
í togarann, að hætta vinnu, sökum
Alllr mnna A S. I.
þess, að svo áliðið væri orðið dags
að hafnarvinna ætti að hætta.
Mennirnir, sem þarna voru við
vinnu, bentu þessum „leiðtogum“
á, að ekki væri hjer svo stöð-
ug atvinna á daginn, að þeim
þætti ástæða til þess að hætta
vinnurini þarna, fyr en uppskip-
un úr bátunum væri lokið. Nema
ef „leiðtogarnir“ vildu taka upp
þá nýbreytni, að útvega verka-
mönnum þessum atvinnu á daginn
í stað þess, að láta ekki annað
eftir sig liggja, en bnika munninu
einann.
„Leiðtogarnir“ urðu að hverfa
frá við svo búið, 0g láta sjer lynda
að verkamenn fengju þarna vinnu
um kvöldið, og fiskurinn frá Akra-
nesi yrði markaðsvara.
Rógurinn um Reykjavík.
Sjaldan er gefið ut það blað af
Tímanum, að ekki sje þar með ein-
hverjum hætti aOið á róginum um
Revkjavík.
Þó er að sjá, sem sjálfum Tíma,
riturum sje farið að ofbjóða eigin
rógsiðja, því nú eru þeir teknir
að halda því frain, að Framsókn
hafi í rauninni ekkert gert annað
á hluta Reykvíkinga, nema það, að
uppnefna þá í Tímanum alls konar
ónefnum. Að öðru leyti beri Fram-
sóknarstjórnin hinn fyrsta velvild-
arhug til Reykjavíkur, enda sje
eklti hægt að benda á nein málefni,
þar sem Framsóltn hafi sýnt Reyk-
víkingum fjandskap, segir í Tím-
anum nýlega.
Málefnin.
Bíræfnin í blekkingavaðli Tíma-
ritara keyrir oft úr hófi frarn. Og
svo er í þetta sinn.
Gegn hagsmúnum Reykvíkinga
berst Framsókn sem kunnugt er, á
fjölmargum sviðum; hún berst
gegn pólitísku jafnrjetti Reykvík-
inga. í þeirri baráttu notar hún
úppnefnin, skrílsnöfnin. — Gegn
virkjun Sogsins berst Framsókn,
og eðiilegri framþróun reykvísks
atvinnulífs. f skattamálum sýnir
Fraipsókn Reykvíkingum fullan
fjandskáp. Með skattaálögum býst
hún til að leggja atvinnulíf bæjar-
búa í rúst, jaínframt því, sem hiin
leitast við, að draga úr fjárhags-
It’gu bolmagni bæjarfjelagsins með
stofnun til ríkisrekstrar á sem
flestum atvinnusviðum, svo skatt-
stofnar bæjarins rýrni. — Þegar
Framsókn sjer sjer færi að svíkja
Reykvíkinga um ríkissjóðsframlög,
þá er svo gert. Ekki er enn t. d.
fenginn eyrir úr ríkissjóði til sund-
hallarinnar. Þannig mætti Oengi
tel ja.
En þá kastar tólfunum þegar
Tímaritarar leyfa sjer að hæla
Framsókn fyrir afskifti hennar af
uppeldis- og skólamálum bæjarins.
A því sviði hefir hriflumenskan
sýnt Rvík fjandskap, með því
að leitast. við af fremsta megni, að
breyta uppeldis- og mentastofnun-
um bæjarins í kommunistiskar út-
ungunarvjelar.
„Brynjan.“
f pólitískri sögu þessara ára,
geymist lýsing Tryggva Þórhalls-
sonar á ásigkomulagi atvinnuveg-
anna í vor, er hann sagði, að aldrei
hefðu þeir verið jafn „brynjaðir“
gegn öllum erfiðleikum sem nú.
Hann lýsti ísfirsku fyrirmynd-
inni í útgerð, samvinnufjelagi ís-
firðinga. — Og ekki hafði hann
gleymt lýsingum Tímans, á því,
hvernig ,,stýrimönnum“ þjóðar-
skútunnar tókst að reisa síldarút-
veginn úr rústum!
Þessi óskabörn Framsóknar við
sjávarsíðuna, hafa nú bæði orðið
að leita á náðir „stýrimannanna“.
Barnlð biflnr nm
Björnsbakams
bollur
Útsölustaðir:
Langaveg 10
Tjarnargötn 5.
Öldngötn 29.
Þðrsgötn 17.
BlóiiuaUargöta 10.
Kðnlg. Fjöla Vestnrg.27
Verðlannagelrann
eins og að nndanlörnn.
Utfýltir miðar sjeu komnir í
búðipa Vallarstræti 4 eða útbúin
fyrir ld. 12 á liádegi, sprengidag.
Vinningar kr. 15,00, kr. 10,00 og
þrír á kr. 5.00.
ITrslitin verða birt í útvarpinu
á sprengidagskvöld. og bakaríis-
glnggunum á öskudaginn.
Síldareinkasalan komin á höfuðið.
Ríkið fær þar skeflinn. — Og
„brynja“ samvinnufjelags fsfirð-
iuga hefir ekki reynst haldbetri
en svo, að bót hefir nú orðið að
fá á það fat, með því að grípa til
ríkisábyrgðarinnar.
Og eitthvað er forsætisráðherr-
ann orðinn var við, hvernig Fram-
sóknar-„brynjan“ fer bændum
landsins.
Það er sem sje sama hvar litið
er á áhrifasvið Tímaklíkunnar. —
Alstaðar mætir auganu sömu vand
ræðin, sami eimur úr rústnm svik-
inna loforða.
XXVI.
Spádómur.
m enn voru við uppskipun á
fiski, úr bát, sem kom úr róðri.
Varð að bera fiskinn fyrir for-
vaða einn, en svo var hásjáva orð-
iö , þetta sinn, að sæta þurfti lagi
til þess að komast fyrir forvaðann.
Einn af uppskipunarrnönnum
varð of seinn á sjer, alda skall á
liann, og senti honum upp að berg-
inu. Hann komst þó lleiðar sinnar.
Samferðamaður, sem fljótarí
varð spyr:
— Meiddurðu þig ekki ?
— Því spííi jeg helst; svaraði sá,
sem fyrir áfallinu varð.