Morgunblaðið - 27.11.1935, Side 5

5
jVIiðvikudaginn 27. nóv. 1935_______________________________MORGUN BLAÐIÐ
IFrú Esler
Magnússon.
Rinn 2. nóv. andaðist lijer í
fbænum merkiskonaö írú Esther
Magnússon á heimili sínu iierg-
þórugötu 53 af heilablóðfalli, eftir
suttta legu.
Hún var fædd á Akureyri 5.
apríl 1867. Foreldrar hennar voru
Lauritz H. .Jensen gestgjafi og
kona hans Helga Bjarnadóttir.
ÍJm .lensfn var ritað í Akureyraf-
blaði, þá er hann andaðist haustið
1893, að liann „var einn hinn mik-
ilhæfasti maður, er Akureyri hefir
átt, stórliuga og stafssamur". —
Hann var danskur, ættaður frá
Suður-.Tótlandi, en fluttist hing-
að til lands 25 ára gamall 1850.
Er í sama blaði lýst einstökum
dugnaði hans og konu hans, „sem
var honum samheiit í öllu“. Á
fyrinnyndarheimili þessára for-
-eldra sinna ólst frú Estlier upp til
fullorðinsára og vandist þeirri
'■reglusemi og starfstmi í heimilis-
háttum, sem síðar varð einkenni
á heimili hennar sjálfrár.
Hún giftist haustið 1893 Sig-
urði Magnússyni lækni, sem þá
fjekk Þingeyrar aukalæknishjer-
að og fluttust þau hjónin þangað
og voru þar í sex ár. Árið 1899
var Sigurði veitt Patreksfjarðar-
hjerað og þar voru þaar hjón í 24
ár. Þar eru mjög erfið ferðalög,
yfir erfið fjöll að fara, oft fót-
gangandi í ófærð á vetrum. —
Treystist því Sigur^ur ekki til að
gegna því lengur og fjeklt lausn
'frá embætti 1923. En með því að
starfsþrek hans var þó enn engan
"veginn á þrotum, stundaði hann
lengi enn lækningar á ýmsum
stöðum, þar sem lítil fe'rðalög
voru. Á Seyðisfirði var liann starf
undi læknir í 4 ár og síðast á Ólafs
firði 3 ár og eftir það hjer í
'Reykjavík. Á þessum flutningum
•og bústaðaskiftum var frú Esther
manni sínum eins og ávalt um-
^yggjsöm og ómetanleg stoð, enda
reyndi á það, því að sjálfur var
hann veill á heilsu og lá þungar
legur.
’Lífsferill hennar var þannig, að
hún gat lítt gefið sig við störfum
<utan heimilisins, þó að fús hefði
viljað, því að gjarnan vildi hún
vera öðrum að gagni, var góð
hona og góðgjörn, hjartagóð og
lijálpfús, vildi ekki vita öðrum
líða illa og- lagði engum ilt til.
En áhugi hennar og umhyggja
hlaut mest að snúast að lieimil-
inu, manni hennar og' börnum, að
vera honum til aðstoðar í starfi
hans og annast og hjúkra börn-
tm sínum, því að oft bar veikindi
.að garði. Reyndist hin þá hin
ástríkasta og umhyggjusamasta
móðir. Af sex börnum, sem þáu
hjónin áttú, liafa þau inist þrjú.
Eitt á barnsaldri, sem Bergljót
hjet.
Annað, dóttir rúmlega tvítug,
er Ester hjet, mesta' efnisstúlka
og fóreldrum sínum mjög liárm-
dauða; þriðja, fullorðinn sonur,
er Haraldur hjet, var úrsmiður,
einnig prúður efnismaður. Báðiun
þeim mun hvíti dauði hafa orðið
að aldurtila. Þrjú böm þeirra
hjóna eru á lífi, Laura, gift C. V.
Götzsclie lækni í Ringstad á Sjá-
landi í Danmörk, Magnús og
Sverrir, báðir kvæntir og búsett-
ir í Reykjavík.
Barnamissirinn og önnur bar-
átta og veikindi fengú að vísu
mjög á frú Esther, en alt bar
hún það þó me'ð rósemi og misti
ekki kjark sinn, seiú hún vár ríku-
lega gædd, og virtist mjer svo
vera fram undir hinstu stund,
þótt heilsa liennar væri hin síð-
ustu missiri tekin mjög að láta
undan. Frú Esther var fríð kona
sýnum og að öllu vel gerð, glöð
og kát í viðmóti, gestrisin með
afbrig-ðum, vinföst og trygg.
Marga vini Iief jeg heyrt mínn-
ast hetinar með einlægri viður-
kenning um mannkosti hennar og
Iiluttekningu í söknuði þeim er
maður hennar og' börn hafa beðið
í láti hennar. Ekki síst er sú hlut-
tekning mjer í hug, sem naut að
kálla ævilangrar vináttu þeirra
lijóna. Sigurður læknir flutti lík
konu sinnar ti] Kaupmannahafnar
til bálfarar með því að hjer er eím
engin bálstofa fyrir þá sem held-
ur kjósa þá útfarar aðferð, sem
óðum fer fjölgandi.
Bálför hennar fer fram í dag.
Friður fylgi lienni og endurfimd-
ir við undanfarna ástvini og þá
eftirlifandi á sínum tíma.
Kristinn Ðaníelsson.
Um útflutningsgjald af
hertum fiskbeinum.
í Morgunblaðinu fi*á 6. þ. m. ei*
grein frá einhverjum, sem kall-
ar sig- „Stjórn fjel. ísl. fiskimjöls-
framleiðeúda".
Enda þó að grein þessi sje ekki
svara verð, þar sem hún er að
mestu le’yti ósannindavæl og
harmagrátur um framtíð beina-
kvarnanna vegna samkepni Norð-
manna, þá vil jeg svara nokkuð
spurningum þeim, sem beint er tií
okkar útgerðarmanna, að því
leyti, sem mjer er kunnast.
Þjer spyrjið hvers vegna ís-
lensku kvarnirnar fái svo mikið
af beinum, þar sem Norðmenn
hafi aðstöðu til að borga þau kr.
40,00 meira fyrir tonn. Þessu er
fljótsvarað.
Á síðastliðinni vertíð A'oru hjer
stöðugt á ferð umboðsmenn frá
liinum íslensku beinakvörnum, til
þess að lokka útgerðarmenn til að
lofa þeim beinum, og buðu sum-
um lán út á beinin, og lofuðu
þeim um leið hæsta verði á staðn-
um. Þetta hæsta verð varð svo
aðeins kr. 95,00 fyrir tonnið, enda
þótt að Norðmenn gætu borgað
á sama tíma kr. 140,00 á bryggju
í Keflavík. Þar sem aðeins kostar
kr. 4,00 að flytja tonnið inn í
Keflavík, vil jeg eftirláta stjórn
beinakvarnanna að svara því,
livers vegna að sömu Norðmenn
vildu ekki borga nema kr. 95,00
hjer út í Garði. Þeir munu vera
því kunnugastir.
Þá er spurt hvort sjómenn og
útgerðarmenn vilji, að íslensku
kvarnirnar hætti störfum.
Því svara allir sjómenn og út-
gerðarmenn. nú játandi, þar sem
upplýst er í grein stjórnar
kvarnanna, og sýnt með stað-
reyndum nú í ár, að þær þurfa
að fá kr. 40,00 af hverju beina-
tonni okkar til að geta lifað. Við
erum ekki neitt hræddir við b?ina
okur frá Norðmönnum, þar sem
við getum nú vitað daglega um
markaðsverð á beinum í Noregi
og öðrum löndum.
Ef það skyldi nú vera satt, sem
í greininni stendur, að beinamjöl
je árlega útflutt fyrir 1—1%
milj. króna, þá væri ekki lítið
varið í það, að þessar miljónir
færu til Þýskalands sem norsk
framleiðsla. Við getum þá í þess
stað komið mörgum böllum af ull
og mörgum togaraförmum af fiski
til Þýskalands í þr'ss stað, og á
þann hátt bætt stórkostlega hag
þjóðarinnar.
Að endingu vil jeg segja það,
að það eru ekki beinakvarnirnar,
sem framleiða þessar 1—iy2 milj.
króna, heldur sjómennirnir, og
(verðum við í lengstu lög að treysta
(því, að aiþingismennirnir ' ljái
beinakvörnunum ekki lið sitt, til
þe'ss að arðræna okkur kjósend-
ur sína um alt að J/g hluta af
'beinaafla 'okkar,
Gerðum, 7. nóv. 1935.
Guðm. Þórðarson.
Kringum landið í bíl,
Garðar Guðnason, sonur Guðna
skósmiðs í Höfn á Hornafirði,
símaði til Morgunblaðsins frá
Hólum í Hornafirði í gær og
slcýrði blaðinu frá því, að hann
hefði nú efnt gamalt heit, að fara
í bíl hringinn í kringum landið.
Garðar hafði áður farið í bíl frá
Hornafirði til Reykjavíkur, sunn-
an jökla.
Eftir að bílfært, var orðið frá
Rvík til Austurlands, var spott-
inn frá Skriðdal og til Horna-
fjarðar áfanginn, sem Garðar
langaði til að freista að fara í bíl.
Tækist honum það, hafði hann
lokað hringnum.
Og nú hefir Garðari tekist þetta.
Hann fór í bíl úr Skriðdál yfir
Breiðdalsheiði, fram Breiðdalinn,
fyrir Strætishorn inn Berufjarðar-
strönd og yfir Berufjörð, en þar
varð hann að ferja bílinn og á
Djúpavog. Frá Djúpavog fór hann
svo til Hornafjarðar og kom
þangað á sunnudagskvöld.
Ekki ljet Garðar vel yfir ferð-
inni, fekk oft vonskuveður og
margar torfærur þurfti hann að
yfirvinna á þessari torsóttu leið.
Það var Ford-bíll sem Garðar
var í og stóðst þessa miklu raun.

EKKI
leynftr s)er ánœgfa neytendanna.
í dag fæst aftur gómsæta
RJÓMABUSSMJÖRIÐ.
GERMANIA
heldur skemtifund í Oddfellowhúsinu
fimtudaginn 28. þ. m. kl. 8*4 síðd.
Þýski sendikennarinn, Dr. Iwan, heldur fyrirlestur
um tónskáldið Wagner. — Pjetur J.ónsson óperusöhgvari
syngur lög eftir Wagner.
DANS.
Hljómsveit Karls O. Runólfssonar.
Aðgangseyrir 1 króna. Greiðist við innganginn.
STJÓRNIN.
Landsmálafjelagíð Vöríur
heldur fund n. k. fimtudagskvöld, kl. 8*4 í Varðarhúsinu.
Dagskrá:
1. Jón Guðmundsson, bóndi í Garði, flytur erindi.
2. Þingmenn Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík
segja frjettir frá Alþingi.
STJÓRNIN.
Dráttarvextir
falla á fimta — og síðasta — hluta útsvara yfir-
standandi árs um næstu mánaðamót, nóvember
og desember.
Dráttarvextir af eldri útsvörum og útsvarshlut-
um hækka frá sama tíma.
BÆJARGJALDKERINN í REYKJAVÍK.
Timburverslnii
P.W Jacobsen ék SSn.
Stofnuð 1824.
Símnefni: Granfuru — Carl-Lundsgade, Köbenhavn C.
Selur timbur í stœrri og smærri sendingum frá Kaup-
mannahöfn. — Eik til skipasmíða. — Einnig heila
skipsfarma frá Svíþjóð.
Hefi verslað við Island í meir en 80 ár.