Morgunblaðið - 10.09.1939, Blaðsíða 6

Morgunblaðið - 10.09.1939, Blaðsíða 6
. • .'¦ MORGUNBLAÐIÐ Sunnudagur 10. sept. 1939. I 59árekki annað eins sumar i talm Jón á Reynistað segir frá heyskap og búnaðar- ^högum í Skagafirði JÓN SIGURÐSSON frá Reynistáð er nýkominn hingað til þess að sitja fund Mæðiveikisnefndar. Hitti blaðið hann að máli og spurði hann al- mæltra tíðinda úr Skagafirði. Gamlir menn í Skagafirði halda því fram, segir Jón, að annað eins sumar hafi þar ekki komið síðan 1880, að því er heyskapartíð snertir. Svo má heita, að þurkar hafi verið svo góðir, að ekkert handtak hafi farið til ónýtis, og öll hey verkast vel, nema nú fyrir skömmu að hey sem flöt voru hröktust í nokkra daga, og þó miklum mun meira en venjulega miðað við það hve óþurkarnir voru stuttir, því svo óvenjulega hlýtt var í veðri. Spretta var nokkuð misjöfn, en yfirleitt yfir meðallag, og uppsláttur víða óvenjulega mik- ill. Jafnvel að tún, sem slegin hafi verið tvisvar, eru komin með talsvert gras í þriðja sinn, enda hlýindi óvenjuleg. Þetta upp undir 20° hiti og komið fram í september. Miðað við þann mannafla, sem bændur hafa haft, yerða hey óvenjulega mikil í haust. I Hvað um vænleika sauðfjár og fjárpestirnar? Það er of snemt að segja um vænleika f járjns enp, nema hvað maður á 'von á góðu eftir sumarið. Ekkert farið að slátra hjá okkur og f je ekki sótt heim af fjalli í góðviðrinu. Um mæði- veiki vitum við ekkert heldur. Én við teljum örugt að vörður inn við Hjeraðsvötn hafi reynst traustur í sumar, tengin kind sloppið austur yfir. Smalað var á Hólum í Hjalta til nýlega, þar fanst engin nd með garnaveikina, svo menn vona að tekist hafi að uppræta hana þar, þó engan yegin sje það víst ennþá. — Eru miklar jarðabætur í Skagafirði þessi árin? — Það get jeg ekki sagt. Nýrækt er ekki mikil. Margir bændur hafa lagt meiri á- herslu á að sljetta og bæta gömlu túnin. í mörgum sveitum eru túnin nú orðin yfirleitt sljett og vjeltæk. Sláttuvjelum fjölg- ar með hverju ári. Og margir fá sjer rakstrarvjelar. Snún- ingsvjelar eru óvíða. Þær eru of dýrar til að fá almenna út- breiðslu. — Hrossin? — Þeim fjölgar nú. Og þó er ekki mikill markaður fyrir þáu. Menn selja þau mörg til afsláttar, og slá þau af til bú- djryginda heima. — En mjólkurbúið á Sauð- árkróki ? -— Mjólkurvinslan fer vax- andi og verðið, sem bændur fá fyrir mjólkina hækkar held- ur. Á sumrin fer mestöll mjólk- in til Siglufjarðar og á veturna fer þangað mikið. En því sem þá er eftir, er unnið úr, smjör, ostar og skyr og fæst markaður fyrir þetta alt enn. Kúm fjölg- ar í hjeraðinu og fleiri og fleiri bændur verða þátttakend-t ur í mjóíkurbúinu. Enn höfum við ekkert fengið sent heim af mjólkurafurðum. Og fari svo að þær fáist ekki seldar, munu ýmsir kjósa heldur að skilja mjólkina heima á bæjunum og senda þá ekki nema rjómann í búið en nota undanrennuna í fóðurbæti. » m » ITelmányi FRAMH. AF ÞRIÐJU SÍÐU. Annars finst mjer jeg hafa komið hingað á óheppilegum tíma, segir fiðlusnillingurinn að lokum, — og ekki að vita, hvern áhuga fólk hefir á tón- listarmálum á þessurn stríðs- tímum. Telmányi er danskur ríkis- borgari og á heima í Vedbæk í Danmorku. Kona haris er í fylgd með honum hjer. Hún er dóttir danska fuglafræðings- ins Eilers Schiöler, er hefir safnað 40 þúsundum norrænna fugla, þar á meðal íslenskum, enda hefir hann og komið til íslands. Telmányi hefir ferðast um allá Evrópu og haldið tónleika í hinum ýmsu löndum. Hjeðan ætlar hann til Noregs með e.s. Lyra næst. En þaðan átti hann að fara til London. Stóð síðan til að hann færi til Austurlanda, en ekki að vita, hvað úr því verður. — Því að með stríðinu getur alt breyst, segir hann. í dag ætla þau hjónin austur að Gullfossi og Geysi og kvaðst Telmányi hlakka mjög til íarar-; innar. Vonandi verður Geysir örlátur á gos fyrir hann, eins og hann sjálfur er örlátur á fagra tóna úr fiðlu sinni, fyr- ir íslenska tónlistarunnendur. Sonja Björg Carlsson. Nýr fþróttakennari Ungfrú Sonja Björg Carlsson er nýlega komin heim til íslands frá Svíþjóð. Hún hefir stundað leikfimisnám við Central Gymnastik Institut í Stokkhólmi í tvö ár og er útskrifaður íþrótta- kennari þaðan. Auk leikfimi hefir hún lagt stund á iðkanir og kenslu í alls- konar inni- og útiíþróttum, með- al annars í sund-, skauta- og skíðaíþróttinni. Ungfrú Sonja Björg mun hafa á hendi kenslu við Kvennaskól- ann í vetur, auk annara íþrótta- starfa. Hraðkepni í knattspyrnu >y t.n'/'t Tónlistarfjelagið biður þess get- ið, út af grein hr. Emils Thorodd- sen í bíaðinu í gær, að á síðustu hljómleikum fjelagsins voru gestir samtals 614. Hinsvegar frefir hús- ið sætarúm fyrir 609, auk sæta á svölum. Gamliruppáhalds keppendur "Cp nginn yngri en 30 aíai og tt-*-^ enginn, sem kept hefu* síð- astliðm 3 ár!" Þetta eru skilyrðin' sem Knatt- spyrnuráðið setur fyrir pátttÖku í hraðkepninni, sem hefst á íþr'ótta- vellinum kl. 2 'í'dag'. Þar keppa fyrst Fram og K. R., síðán, Valur og Víkingur, og svo koll af kolli. Alls vérða leikirnir sex, en hver þeirra stendur ekki yfir néma í 15 mínútur. Dómari verður Gunnar Axelsson. Þarna keppa margir af þessum gömlu, góðu knattspyrnumönnum, sem voru típpáhald Reykvíkinga fyrrum. Þarna má sjá þá Pjetur Hoffmann, Arreboe Clausen, Júlía Páls, Guðmund Halldórsson, Sig- urjón Pjetursson, Þóri K.iartans- son, Helga Eiríksson, Guðjón Ein- arsson knattspyrnudómara, Björn Eiríksson fiugmann. Verður 'án efa bæði spennandi og spaugilegt að sjá til þeirra. Að knattspyrnunni lokinni œ'tl- ar Sigurgeir Ársælsson, hlaupa- garpur Armanns, að reyna að setja nýtt íslandsmet í hiaupi á milli- vegalengd. » ? » Slasast við slökkvi- liðsæfingu Ræða Görings ( i ísafirði, laugardag. Dórður Finnbogason rafvirkja- meistari slasaðist hjer yið slökkviliðsæfingu í dag. Slysif atvikaðist þannig, að kað- all, sem notaður var við æfing- una, slitnaði og fjell Þórður til jarðar úr ea. 8 metra hæð. FRAMH. AF ANNARI SIÐU. ur af alvöru til vesturs og sent þangað til viðbótar ekki minna en 70 herfylki". Hann sagði ennfremur, að 'hann væri sannfærður um að aðgerðir Breta og Frakka á vesturvígstöðvunum mundu ekki verða neitt stórfeldar og að á-i stæður Bretlands fyrir því, að ganga í stríðið væri hreinn barnaskapur. SIGURINN VÍS. Hann sagði, að Þýskaland hefði öll nauðsynleg skilyrði til þess að heyja styrjöldina með sigri. Nóg af úrvals fólki og hráefnum, en hinsvegar mundu Þjóðverjar verða að neita sjer um marga hluti. Hann kvaðst játa að gerfivörur væru ekki eins góðar eins og hinar raun- verulegu vörur, en ef nauð- synlegt væri, þá myndu Þjóð- verjar ganga í baðfötum ef ekki væru til önnur klæði, held ur en tapa stríðinu. NEYÐIN KENNIR — Brauð, sagði hann, er n«auð- synlegasta fæðan, og af því er nóg til. Hitt er alkunnugt mál, að Þjóðverjar eta of mikið af kjöti og ef að þeir borða minna af því, þá hefir það ekki aðr- ár afleiðingar en þær, að þeir verða grennri og fallegri á vöxt og þurfa minna efni í föt og ér það aðeins til góðs fyrir þjóðina. . Það kann að vera, sagði hann, að einhverjum ykkar ¦falli það illa að þurfa að nota verri sápu, en við erum, yanir að nota. En við verðum að sætta okkur við það. Eins getur ¦líka farið svo, aðfvið höfum enga sápUi Og þá er ekki ann- |aS eh að ganga með óhreinar htíndur. ÚTVARPSBANNIÐ. Þá sagði hann að ástæð- an til þess að Þjóðverjum væri bannað að hlusta á út- lent útvarp væri sú, að leið togar Þýskalarids vildu alls ekki leýfa það,' að þýska þjóðin hlustaði á hinn sóðalega frjettaburð er- lendra ríkja. Þýsku þjóð- inni myndi ávalt verða sagður sannleikurinn um þessa styrjöld af leiðtog- um hennar sjálfrar. Þá gerði Göring að umtals- efni flugrit þau, sem breskar árásarflugvjelar hefðu undan- farið kastað niður yfir Þýska- land, og kvaðst ekkert hafa við það að athuga. En ef í stað þeirra kœmi ein einasta sprengikúla, þá mundu Þjóðverjar gera sínar gagn- ráðstafanir. Hann sagði, að flugritin væru samin á óaðfinnanlegri þýsku, og hlytu þessvegna að vera skrifuð af þýskum úrhraks- mönnum eða Gyðingum. Um Hitler sagði Göring, að þýska þjóðin elskaði hann svo mikið, að hún gæti ómögulega hugsað sjer að vera án hans. 100 FALT 1 STAÐINN. Loks lýsti Göring yfir því, að fyrir hverja eina fallbyssu sem Bretar og Frakkar eyði- legðu fyrir Þjóðverjum, myndu þeir smíða 100 í staðinn og fyrir hver 10000 skot sem þeir eyddu myndu þeir framleiða hundrað þúsund. Þjóðverjar hefðu nóg hráefni til slíkrar framleiðslu. SMÁFISKARNIR. Bretar hefðu líka nóg hrá- efni og aðrar nauðsynjar, en þeir þyrftu að flytja það alt að sjer. En skipin sem flytja þetta alt til Bretlands, sagði Göring^ þurfa óhjákvæmilega að fara yfir hafið og þá eru stundum smáfiskar á sveimi í djúpinu^ sem geta orðið slíkum gestura hættulegir. REYKJAVÍKURBRJEF FRAMH. AF FIMTU SIÐTJ. að rif ja þetta upp nú. En eins og1 jeg mintist á áðan: Á erfiðbika- tímum geta menn oft lært að breyta til, og það svo um munar. Verslunarstjettin. Hið aðgengilega og fjölbreytta mánað arrit V erslunarmanna fjelags Reykjavíkur, Prjáls versl- un, birtir á forsíðu síðasta tölu- blaðs ávarp um árásir þær, er verslunarstjettin hefir orðið fyrir á unáanförnum ái'um. Þar er kom- ist svo að orði: „Hinn pólitíski aðili samvinnu- hreyfingarinnar i landinu hefir valið sjer það óviturlega hlutverk, að rægja verslunarstjettina frammi fyrir aliri þjóðinni Þessi aðili hefir ekker'„ færi látið ónot- að til að brýna það fyrir lands- mönnum, hversm mikið úrhrak mannfjelagsins þessi stjett sje og hún sje stórhættuleg þjóðinni í heild. Þessi bardagaaðferð sam- vinnumannanna er samboðm. nokkrum pólitískum, áróðursmönn, um þeirra^ en ekki samvinnuhreyi- ingunni í heild. Enda er áróður af þessu tagi um heila stjett jafn fávíslegur og hann er ódrengileg- urf Ef of 'mikið var að vænta dréngskapar úr þessari átt, hefði að minsta kosti mátt búast við að hygni hinna betri manna hefðl einhv^erju fengið að ráða í áróð- ursdeild samvinnumannanna. Þeir sem ausa svívirðingum yfir keppi- nauta sína, eru yfirleitt taldir vera á lágu menningarstigi". Og enn segir í sömu grein: Vonbrigði. A róðurinn hefir valdið þeim >>^*' mestúm vonbrigðum, sem að honum hafa staðið. Þjóðin hefir engan gaum gefið honum, en hann . hefir þjappað verslunarstjettinni fastar saman og vakið hjá henni meðvitund um sinn eigin styrk- leika. Andstæðingar hennar hafa komist að raun um, að hún verð- ur ekki vegin með orðum einuim Verslunarstjettin getur borið höf- uðið hátf. Hún þarf engan að biðja fyrirgefningar á tilveru sinni og hún þarf ekkert ámæli að bera fyrir starf sitt. Hún hefir mikið hlutverk að vinna í þjóð- fjelaginu og því erfiðari sem tím- arnir eru, því meira er um vert að hún leysi starf sitt vel af hendi. Sá sem rekur viðskifti sín af drengskap og heiðarleik, er þjóðinni meira virði en þeir sem vilja draga af honum mannorðið. Og ekki verður um deilt, hvort hlutskiftið er betra"..

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.