Morgunblaðið - 10.07.1940, Blaðsíða 4

Morgunblaðið - 10.07.1940, Blaðsíða 4
MORGUNBLAÐIÐ Miovikudagur 10. júlí 1940. Umbætur á Hellisheið- arveginum 50 menn f á vinnu Franskir §kriðdrekar9 sem Þjóðverjar hafa oú fengið Akveðið hefir verið að verja 100 þúsund krónum til umbóta á veginum austur yfir Hellisheiði, vegna hinnar miklu umferðar, sem nú er á þeirri leið. Þessu fje verður aðallega var ið til lagfæringar á veginum í Kömbum og einnig til lagfær-. inga á verstu köflunum á leið- inni austur. Byrjað er nú á þessari vega- vinnu og er ráðgert, að 50 menn fái þarna vinnu. Ríkissjóður heldur hinsvegar áfram vegalagningunni syðri leiðina, um Krýsuvík. Þar er nú unnið í tveim flokkum, alls um 60 manns. Annar flokkurinn er að brjótast í gegn um klapp- irnar meðfram Kleifarvatni. Sú vegagerð verður óskaplega dýr. Hinn flokkurinn vinnur fyrir sunnan vatnið. Myndin er af frönskum skriðdrekum, sem notaðir voru í stríð nu á vesturvígstöðvunum. TogarafjelögiB bjarga Hafnar- fjarðarbæ Greiða af fúsum vil{a 140 þúsund í útsvar J Samgóngur til Vestmannaeyja Undanfarin ár hafa sam- göngur til Eyja verið al- veg sæmilegar, þar eð öll skip, sem voru í millilanda sigling- um komu við í Eyjum, bæði á upp og útleið. Strandferðaskip- in höfðu og hafa þar að sjálf- sögðu viðkomu. Þegar styrjöldin braust út og | sem þeir koma. Þó að hann vær siglingar lögðust svo að segja niður til lands og hættu þar af leiðandi að koma Minningarorð um Pjetur Jónsson F. 21. mars 1899. D. 20. júní 1940. eg var að frjetta lát Pjeturs málara, ogmjér kom það ekki á óvart. Jeg kom til hans í gær- kveldi og sá, að dauðinn hafði sett merki sitt á svip hans. Hann vissi það sjálfur og jeg gat greint. að hann hvíslaði einhverjum orð- um um það, að bráðum mundi þetta. sít batna. o»- að bjartari dagar væni framundan. Samt grípur mig ónotalega þessi fregn, að hann skuli vera horfinn úr hópnum, því að hann var einn þessara tiltolulega fáu man'na. sem altaf flytja með sjer hress- andi blæ, lífsfjör og kraft, hvar það fögrum trjágörðum og snotr- Það var með íisthneigð hans um byggingum, og hverskonar eins og líf hans alt. Hann þráði þægindum, og lagði hönd að fram eitthvað annað en hann hafði. Hann þráði fidlkomnun í trú og siðgæði, en líf hans var í molum sárþjáður af langvarandi heilsu- Norðurlanda, Þýska- leysi, kvartaði hann aldrei, held- Englands, og skipin ur reif sig á fætur og vann með- til Eyja, horfði til vandræða fyrir Vestmannaeyinga, með samgöngur, en rættist þó fljót- lega úr, þar eð vikulegar ferðir til Reykjavíkur voru hafnar, sem skipið Helgi annaðist, en síðar m.s. Laxfoss. Þessar viku-i legu ferðir munu svo að segja nægja fyrir vöruflutninga til Eyja, en hvað viðvíkur póst- og fagþegaflutningum, þá eru vikuferðir alveg ófullnægjandi. Með tilliti til þessa hefir þing- maður Vestmanaeyja, Jóh. Þ. Jósefsson undanfarið unnið að því að útvega styrk til að halda uppi í ferðum til Stokkseyrar í sumar með það fyrir augum, að annast póst- og farþegaflutn- ing. Styrkur hefir nú fengist og hófust ferðir hjeðan til Stokks- eyrar síðastl. laugardag. Verð- iir þess hagað þannig í sumar, að farið verður frá Eyjum á laugardögum og svo aftur til Eyja frá Stokkseyri á sunnu- an nokkur t.iltök voru, og hann vann með krafti og atorku og stórum afköstum síðasta daginn sem hann hjelt á penslinum,, eins og hina. Og svo vann hann bók- staflega fram í andlátið, að bana- lega hans tók ekki nenia rúma viku. Pjetur vann þannig, að það vai' hressandi að sjá hann vinna. Starfsgleðin skein af svip hans. Vinnan var honum nautn. Og svo hefir sagt mjer móðurbróðir hans, Sóffonías Þorkelsson, einn af mestu athafnamöiinum meðal ís- iendinga í Vesturheimi, að honum hafi þótt störf Pjeturs betri en annara manna, þá er Pjetur vann hjá honum þar vestra fyrir nokkr- um árum. Slík ummæli eru betri en ekki, og trúleg okkui- ölHim, sem þekkt um Pjetur. \"ið þektom líka stór- hug hans og löngun til endurbóta. Hann langaði til þesg að við nyt- um þess besta, sem hann hafði sjeð erlendis í byggingum, skrúðgörð- kvæmd þessara hugsjóna. Atorka, dugnaður og umbóta- iöngun voru kynfyigjur Pjeturs. Svo var einnig höfðingsskapu" ,hans, frábær gestrisni og dreng- skapur. Móðir hans, Guðrún Þor- kelsdóttir ljósmóðir, frá Þorleifs- stöðum í Plönduhlíð, var lík Berg- — eins og okkar hinna. Hann var fjelagslyndur, en þó'var hann í rauninni oft einn. Hann var gleði- maður, en gleðistmndirnar varð hann að borga meira verði en aðrir, það gerði heilsuleysi hans. En gagnvart okkur, sem, umgeng- þóru um- skapferli og drengskap HÚn dó hjer á sjúkrahúsinu eftir ímilHt hann' átti hann ekkert ann" margra ára legu, fyrir fimm árum að en hres«andi viðmót, hvort sem | við heimsóttum hann, eða hann dögum. Til ferðanna verður not um og hverskonar menningar- laður traustur vjelbátur. og ganggóður Bj. Guðm. tækni. Jafnvel Jitla þorpinu okk- ar fannst honum ekki of gott að njóta þess besta. Hann vildi prýða síðan og hélt höfðingsbrag sínum og vinsældum til hinstu stundar. Pjetur vildi búa í miðju þorpinu, þar sem fjölfarnast er, til þess að sem flestir gætu litið inn til sín. Og þótt hann eignaðist aldrei konu tii að bera gestum kaffi, að ís- lenskum sið, þá ljet hann það ekki aftra sjer, en hafði ávalt einhverjar veitingar á reiðum hönd um, én greiðvikni hans og hjálp- fýsi náði aldrei skemur höndum hans og orku. Hann vildi láta öllum líða vel í ná.vist sinni og .honum tókst það með kurteisi og hreinskilni í allri framkomu sinni. Pjetur Jónsson var fæddur þann 21. mars 18!)!). ílann dvaldi hjer í Skagafirði lengst æfi sinnar. Tví- tugur að aldri tók hann jörð frammi í Blönduhlíð og fór að búa og gerðist þá uppgangsmað- ur mikill. En svo fór hann vestur um haf og var þar nokkur ár og kom aftur slyppúr, en hafði þá lært málaraiðn. Síðan dvaldi hann hjer á Sauðárkróki og stundaði iðn sína, o<í var smekkmaður mik- ill í starfi, enda bjó hann yfir ríkri listhneigð og tmni fögrum litum. Hann gerði nokkrar tilraun ir á sviði málaralistarinnar, en byrjaði of seint til að ná nokk- urri fullkomnun. kom til okkar, hvort sem við sá- um hann á gangi úti, eða hann þeytti góðhestum sínum á kostinn uni götuna. Þorpið okkar er í dag einum atorkusömum dugnaðarmanni fá- tækara. Við höfum mist góðan dreng iir hópnum. Þögnin í brjóst um okkar kunningjanna, við and- látsfregn Pjeturs málara, er full af klökkva. Hann var einn þess- ara maima, sem fara of fljótt. Þjóð vor væri betur farið, ef hún ætti menn með hans starfsgleði í hverju sæti. Sauðárkróki 20. jiíní 1940. H. K. Samkomulag hef ir orðið milli bæjarstjórnar Hafnarfjarð ar og togaraf jelaganna í Hafn-» arfirði um það, að togaraf jelög- in greiði allmiklu meira útsvar á þessu ári en þau þurfa lögum samkvæmt. I lögum er svo fýrir mælt, að togarafjelög greiði ekki hærra útsvar en þau greiddu 1938, en þá voru þrengingar tog arafjelaganna mjög miklar og; útsvar þeirra því mjög lágt. Nú hefir hinsvegar mjög ræst- úr hjá togurunum, vegna ísfisks- sölunnar í Englandi, sem hefir yfirleitt gengið vel og ágæt-r lega upp á síðkastið. Af þessum ástæðum og vegna þess, að erfiðleikar almennings í Hafnarfirði eru nú miklir, fór bæjarstjórn Hafnarfjarðar þess á leit við togarafjelögin, að þau greiddu nú af fúsum vilja all- ^miklu' hærra útsvar, en lög á- kveða. Togarafjelögín brugðust á-» gætlega við tilmælum bæjar- stjórnar og samþyktu',. a£j greiða samtals 140 þús. -kr., sei^,,^,. svipuð upphæð og bæjarstjórn,,, fór fram á. Alls eru togararnir í Hafn- arfirði 10 talsins, svo að útsvar-. ið er til jafnaðar 14 þús. á skip. Þessari upphæð jafna togaraf je- lögin sjálf niður á skipin og er um það fult samkomulag þeirra á milli. Morgunblaðið spurði í gær bæjarstjóra Hafnarfjarðar hvernig þessu fje yrði varið. Hann svaraði því til, að nokkr- um hluta þess yrði varið til þess að greiða með ýmsan kostnað umfram áætlun, sem orðið hefði vegna vaxandi dýrtíðar. En meg inhluta f járins yrði varið til at- • vinnuaukningar í Firðinum. Nefnd úr bæjarstjórn Hafnar- fjarðar sat á rökstólum í gær, til þess að ráðstafa fjenu. Esja kom til Patreksfjarðar IdL 6 í gær. Hin marg eftirspurðu rafmagns búsáhðid nýkomín. Straufá.rn, nokkrar rafmagnseldavfelajr* Raflagnir og viðgerðir, best og ódýrast. Ljós & Hiti Laugaveg 63. Sfminn er SI84.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.