Morgunblaðið - 17.01.1945, Blaðsíða 7

Morgunblaðið - 17.01.1945, Blaðsíða 7
Miðvikudagur 17. janúar 1945 MORGUNBLAÐIÐ ÞEGAR ANTONESCU VAR STEYPT AF STÓLI MICHAEL konungur Rúm- ena hefir eigi alls fyrir löngu skýrt Joseph Morton, frjetta- ritara Associated Press frá því, hvernig Nazistavininurn Ant- onescu var steypt af stóli. Frá því snemma á árinu 1942 hafði konungurinn og hinir ungu aðstoðarmenn hans sjö sinnum tekið saman ráð sín um að svifta einræðisherrann og marskálkinn Ion Antonescu völdum. Sjö sinnum höfðu þeir hætt við ráðabruggið. Eftir kvöldverð þann 23. á- gúst s.l. sendi Michael eftir •Antonescu. Eins og vanalega ljet einræðisherrann konunginn bíða eftir sjer og kom klukku- stund of seint. Hann steig út úr brynvarinni bifreið sinni i hall argarðinum. Bifreiðin var gjöf frá Hitler. Fleiri bifreiðar stönsuðu skamt frá. Þær voru þjettskipaðar lífverði mar- skálksins. Konungurinn beið í skrif- stofu sinni í höllinni. Hjá hon- um var aðstoðarherforingi hans, núverandi forsætisráð- herra, Constantin Sanatescu hershöfðingi. í næsta herbergi biðu hirðmarskálkurinn, Ion Mocsony-Styrcea barón og Grigore Niculesti-Buzesti, góð- vinur konungsins og núverandi utanrikisráðherra hans, og enn fremur ritari hans, Mirce Iíon- nitiu. í þriðja herberginu beið foringi ásamt þremur mönnum úr hallarverðinum og biðu þess, að merki væri gefið. Það, sem fór á milli þeirra. Antonescu gekk inn og heils- aði konunginum með handa- bandi. Síðan — Michael: Jeg hefi fengið skeyti frá vígstöðvunum, og á- standið virðist mjög ískyggi- legt. Hvað ætlið þjer að gera? Ætlið þjer eða ætlið þjer ekki að semja um vopnahlje? Antonescu: Jeg ætla að gera það, en það verður að uppfylla nokkur skilyrði. Jeg verð að fá tryggingu frá bandamönnum fyrir því, að þeir taki þátt í hertöku Rúmeníu og verndi okkur gegn Rússunum. Michael: Það er ekki ómaks- ins vert að ræða um slíka fjar- stæðu. Hvernig getið þjer bú- ist við, að bandamenn verndi oss gegn þeirra eigin banda- mönnum. Antonescu: Jeg mun ekki ganga að öðrum kostum. Ef nauðsyn krefur, mun jeg leita til Transsylvaníu og berjast þar. Michael: Þjer verðið annað- hvort að semja -vopnahlje eða láta af embætti. í þetta skifti hafið þjer gengið of langt. Styrce og Ionnitu, sem báðir eru afburða skyttur, tóku upp skammbyssur sinar og tóku sjer stöðu við dyrnar. Michael: Mjer þykir þetta mjög leitt, en jeg hefi skýrt á- standið fyrir yður, og þjer verð ið að velja. Antonescu: Jeg mun ekki láfa af embætti, og jeg mun ekki selja þetta land í hendur þjóðar, sem jeg treysti ekki fyllilega. •^í I* í ;:::::. trifr:¦;.;.,'--•'^^-->SX^>:. Konungshöllin í Budapest, þar sem Antonescu var handtekinn. Konungurinn ætlaði að stíga á hnapp, sem falinn var undir gólfteppinu, og gefa vörðunum með því merki. En áður en hann hefði tíma til þess, þrömmuðu þeir inn. Tekinn höndum. Hermennirnir skipuðu An- tonescu að ganga upp stigann og settu hann í litið, eldtraust herbergi, sem Carol konungur ljet eitt sinn búa út fyrir frí- merkjasafn sitt. Þar lokuðu þeir hann inni. Lifvörðum Antonescus var boðið inn til kaffidrykkju. Þeg ar þeir lyftu bollunum, drógu þjónarnir upp skammbyssur og tóku þá til fanga. Á meðan lokkaði konungurinn og sam- særismerm hans aðal samverka menn Antonescus í gildruna. Þeir hringdu í þann fyrsta, og þegar hann kom til hallarinn- ar, neyddu þeir hann til þess að stefna til "sín öðrum. Fjórir eða fimm komu, meðal þeirra hermálaráðherrann og lögreglu stjórinn. Allir voru þeir tekn- ir til fanga og geymdir í höll- inni. Þessa nótt lýsti Michael yfír uppgjöf Rúmeníu og frá- vikningu Antonescus..... Michael hittir móður sína. Helenu ctrotningu, móður konungsins. voru símuð tíðind- in, og flýtti hún sjer frá sum- arhöll konungsfjölskyldunnar i Sinaia, sem er fyrir norðvest- an Ploesti, á fund sonar síns, Allan tímann, meðan hún ferð- aðist gegn um landsvæði, sem var hernumið af Þjóðverjum, hjelt hún á skammbyssu sinni, ákveðin að skjóta fyrsta óvin- inn. sem reyndi að stöðva hana. Konunfurinn skuhdaði í bif- reið frá Bucharest til móts við móður sína. Eftir tvær stundir bej'gði hann út af veginum hjá bensínstöð. Þýskir hermenn á bifhjólum komu í Ijós. Konungs mæðginin stukku inn í bifreið- ina og flýttu sjer af stað um leið og Þjóðverjarnir hófu skot hríðina. Kúlurnar flugu alt í kringum þau í nokkrar mínút- ur, áður en tækist að koma bif- reiðinni út fyrir hættusvæðið. I Konungurinn og móðir hans sluppu heil á húfi. Til namingju með sigurinn Maffia fer aftur á Eftir Maynard Nichols ÞESSI myntl var tekin af Roosevelt forseta er þár varð kunn- ugt, að hann hefði unnið glæsilegan sigur í forsetakosningunum í fjórða sinn. Situr forsetinn á svölum á sveitaheimili sínu, Hyde Park. Konan, sem stendur til vinstri við forsetann, er dóttir hans, gift John Boettigev. MAFFIA, gamli italski leyni- fjelagsskapurinn, sem gefur sig að morðum, fjárkúgun, sprengjutilræðum og þjófnaði, hefir aftur tekið til óspilltra málanna á Sikiley, 16 árum eftir að Benito Mussolini lýsti yfir því, að fjelagið væri upp- rætt með öllu. Ofsækið og heift in í þessum nýja glæpafaraldri mmnir á ógnaröldina, sem gekk yfir New York frá 1899 til 1916, eftir því sem fregnir frá Palmero heíma. Glæpafar- aldurinn í New York átti ræt- ur sínar að rekja til Maffios- anna eða fjelags. er hallaði sig „Svörtu hendurnar", sem of- sótti hina 600 þúsund ítölsku innflytjendur borgarinnar. Fjeíagsskapurinn teygði klær sínar til New York árið 1899, þegar Ignazio Saietta, er einn- ig gekk undir nafninu I?nazo Lupo eða „Úlfurinn",. flýði þangað eftir ao hafa myrt mann á Ttaiíu. Þessi maður stofnaði ameríska Maffiu-fjelagsskap- inn. Ekki leið á löngu þar til yfir borgina gekk ninn skæð- asti faraldxir morða, sprengju- tilræða og fjárkúgunar i sögu þjóðarinnai. Á árinu 1913 einu saman voru 120 morð eignuð þessum þorpurum. Daglega var sprengj um varpað á íbúðir ítalanna og hótunarbrjef ,,Svörtu hand- anna" voru óteljandi. Lögregl- an var svo að segja ráðþrota, því að fórnardýrin þorðu ekki að bera vitni vegna hræðslu við limlestingar eða -iauða. — Það var ekki fyrr en á árinu 1916, þegar Arthur "Wood var lög- reglustjóri, að faraldurinn fór heldur að rjena. Nokkru síðar lýsti lögreglan yfir því, að henni hefði tekist að ráð'a nið- urlögum Maffia-fjelagsins. Erfiíí að uppræta ítlgresið. EN þrátí fyrir betta kom það upp úr kiifinu, skömmu fyru' árið 1930, að þessi gamli glæpa fjelagsskapur var ekki daucur úr öllum æðum. Fjelagið hafði nú tekið upp nýtisku aðferðir. Því óx fiskur um hrygg og dafnaði undir nafninu Unione Sicilione. Charles „Lucky" Luci ano, sem nú er aS taka út margra ára þrælkunarvinnu í ríkisfangelsi, var talinn foringi bófanna. Almenningur hjelt, að bófunum hefði verið komið fyrir kattarnef, þegar Thomas E. Dewey, sem þ^ var opinber sakaaómari fylkisins, kom þ.ví lii leiðar, að LuC:ano vár sellur í sleininn og dæmdur. En fjeJagsskapurinn gerdraft ur vart við sig á Sikiiey ekiti alls fyrir löngu eða í ágúst s.l., þegar hinn hauknefja og ein- eygði Ernest Rupolo, leigumorð ingi, rauf Omerla þagnarheitið (en við því liggur dauöarefsing innan fjeiagsskaparins) og Ijóstraði því upp við lögregl- una, að f jögur morð, sem nýlega voru framin í Brooklyn í New York, hafi verið að undirlagi Maffia-fjelagsskapaiins. Joseph Petrosino, liðsforingi, þybbinn og sluntjinn leymlög- reglumaðu), gat sjer mjkla frægð í New York á fyrsiu ár- um¦baráctunnfu við Mafftti-bóf anna. Svo að segja einn sína liðs barðist hann við bófana frá pví 1905, þar lil hann var rá'ð- inn af dögum i launsátrí af morðing.ium i Palmero á Sikil- ey arið 1909. Þegar.William McAdoo, lög- r.eglustjóri, útnefndi Petrosino, foringja ítölsku sveitarinnar ár- ið 1905, voru hjer xun bil tutt- ugu Maffia-morð framin ár- lega, en á fáum árum iókst Petropino að lækka þá tölu um helming. Maí'fia-f jelagsskapurinn hef- ir sennilega fyrst sprottið upp á Sikiley um árið 1800, þótt sumir sagnfræðingar telji sig geta rakið sögu hans til inn- rásar Normanna árið 1282. — Undir hinni spiltu stjórn Bour- bonanna leigðu stórir landeig- endur glæpaflokka til þesp að „vernda" eiginir sínar. — A skömmum tíma náði þessi glæpalýður valdi yfir hinum skelfdu íbúum. Og'ennþá beita glæpamenn því bragði að selja slíka ,vernd". Þonteinn sfsfy yr ÞORSTEINI Þorsteins^yni sýslum. og alþm., var sýndur margskonar sómi i tilefni sex- tugsafmælis hans; en hann x^arð sextugur á Þorláksmessu siðast liðinn, eins og getið var hjer S blaðinu. Á afmælisdaginn. héiinsóttu Þorstein ýmsir sýslungar hans og færðu honum og konu hans, frú Aslaugu Lárusdóttur gjaf- ir, .vandað gullúr hvoru. Voru gjafir þessar frá Dalamörmum, en sýslumannshjónin njóta sem kunnugt er mikilla vinsæla í hjeraði. Af öðrum gjöfum, sem Þorsteini bárust má nefna fag- urlega útskorið skrín, frá em- bættismönnum í hjeraði. Síðasiliðið laugardagskvöld hafði formaður Sjálfstæð.isfl., Ólafur Thors og frú hans, boð fyrir þau sýslumannshjónin. — Sátu boðið þingmenn Sjálfstæð isflokksins, miðstjórnarmenn og ritstjórar. Var Þorsteini sýslu- manni við það íækifæri afhent stórt • og fallegi málverk ,eftir Svein Þórartnsson • listmálara. Var það gjöf frá Sjálfstæðis- flokknum. Hesíar með flugvjelum. London: — Formaður veð- lilaupahestaeigenda í Banda- rikjunum hefir spáð því, aS eftir styrjöldina verði veð- hlaupahestar fluttir heimsálf- anna milli í flugvjelum, til þess að keppa, og verði þá meiri vinsældir veðreiða en nolckru sinni fyrr.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.