Morgunblaðið - 31.03.1949, Side 5

Morgunblaðið - 31.03.1949, Side 5
niiiiiiuiiintíiiiinfiiitliitiiíiiiitiiiiiiiiiiiiititiliiiiiiiiiiiiiilliiiiilfuiiiimimiiiitiiimiiiiimiiintinfnminiinniiimuimminiiifmiiininvii miiniiiiimiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiitiii 311111 Fímmttidagur 31. mars 1949- M O R GU N B L A Ð I Ð I'lfti ililiiin if 11 iiiiiiiiii iiiiiii i Miiiiniiniiiiimiiiiniuiiii' Sem nýr, enskur BARNAVAGN | á háum hjólum til sölu á I Skúlagötu 68, I. hæð til I vínstri frá kl. 2—6 í dag. ; 111111111111111111111 iimiiiiiiiii ; | Túiipanar Lækkað verð. C C | Langir, fyrsta flokks, — e | seljast núna á kr. 3,00- | Eskihlíð D., sími 2733. i g mi«iiiiiiiiiiiiimii»iiiiinimtiiii»ii«i*»iiiiimii*iiii» i Þrísettur | ktæðaskápur I til sölu (póleraður). — Sími 7384. 1 liiiiiiiiiimimiiiiiiiiiimiimiiiiiiiiiiimmmmiim S | Herbergi | til leigu á Aragötu 5. Uppl. í síma 6705. 5 liimiiiiiiiiiiiiiiiiiiiitiiiiiiiimiiiiriimmiiiiiiiiimr * S>túÉk 2CI I sem vill læra framreiðslu i óskast í Hressingarskál- = ann, nú þegar. — r' lllllllllllllllllllllllllllllllllllimillllllllllllllllllllllll I Sorpfötur (með padent loki) fyrirliggjandi. ntYHtiAríH iiiiiiiiiiiimiiiiiiiimiiimitm*MM LÁ 15 þús. kr. lán óskast í 6 mán. Háir vextir og góð trygging. Tilboð merkt: „Lán—584“, send ist afgr. Mbl., fyrir föstu dagskvöld. niiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiHiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiwiini Afar sólrik Herbergi til leigu á Flókagötu 45- Stúlka óskast í vist á sama stað. Upph á staðn um og í síma 2644, milíi kl. 5—8 e. h. í dag. Ung, barnlaus hjón óska ! eftir íbúð, tveim herbergj = um, eldhúsi og baði, fyr- i ir mánaðarmótin maí— júní, í vor. Til mála get ur komið að lita eftir ! börnum eitt til tvö kvöld \ í viku að vetrinum. Skil- ! vís greiðsla og alger reglu f semi. — Tilboð, merkt: \ „Barnlaus — 576“, send- f ist Morgunblaðinu fyrir ; laugardagskvöld. Frú Helga Nieisdóttir 25 ára starfsafmæli í DAG á ein kunnasta Ijós- móðir hjer í bæ, frú Helga Ní- elsdóttir 25 ára starfsafmæli. -— Það þýðir: Mörg heillahandtök, mörg sporin, margar áhyggju- stundir, en líka margar ánægju stundir, og ekki síst þakklæti margra mæðra. Þannig er starf ljósmæðranna, sem eru yfirleitt vinsælustu konur þjóðfjelagsins. Við íslend ingar höfum átt því láni að fagna, að eiga margar gagn- mentaðar ljósmæður og flestar sem jeg hefi þekkt, með hjart- að á rjettum stað. Tilbúnar, jafnt á nótt sem degi, að iíkna og hjálpa. Ein þessara hsmingjusömu líknarkvenna er Helga Níels- dóttir. Það er óþarft að rita langt mál um hana, svo kun er þessi röska og góða kona flestum bæjarbúum. Frú Helga er óvenjuleg kona fyrir margra hluta sakir. Hún myndi vissu- lega hafa sómt sjer vel í hóp- um fornkvenna, sökum myndar og skörungsskapar, í sölum höfðingja, og hún gæti Hka ver- ið myndarframkvæmdarstjóri •fyrir hvaða fyrirtæki sem væri. Svo margþættar eru gáfur henn ar og dugnaður. Komin af úrvalsfólki úr Eyja firði, braust hún til menta á unga aldri, og vitanlega til þeirra staða, þar sem besta mentún var að fá. Lauk prófi í DanmÖrku og hefur auk þess siglt margsinnis til útlanda til þess að auka mentun sína og víðsýni. Fýrst kyntist jeg henni í VínaTborg. þvi þeim fræga skóla vildi hún einnig kynnast. Sem dæmi um dugnað Helgu vil jeg geta þess hjer, að á hin- um erfiðu árum. fyrir fyrri heimsstyrjöldina, kom hún hjer upp af eigin ramleik myndarl. fæðingarklínik, og bygði til þess stórhýsi. Rak hún það fyr- irtæki af skörungsskap um nokkurra ára skeið. En svo datt henni auk þess í hug að byggja annað stórhýsi, og reka þar sjúkrahús. — Þáð var ofraúsn í augum heiibrigðisstjórnarinnar, og heþpnaðist eigi að fá leyfi til siúkrahússreksturs, þrátt fyrir góð húsakynni og vandaðan út- búnað og tæki. Endaði sú saga þannig, að bestu tækin gaf Helga til sjúkrahússins á Akur- eyri. Og hjer vil jeg segja það, að nú myndi þetta bæiarfjelag muna um það, að eiga hið mynd arlega sjúkrahús Helgu, því áætlað.var að það myndi rúma um 50 sjúklinga. Frú Helga er enn kona á besta aldri. og bvst jeg fastlega við, að hún láti eklii staðar numið við það að stunda sínar mörgu konur, bví brátt fyrir geysiannir, er eíns 05 hún hafi næían tíma til margra annara góðr? hluta. Dettur mjer í hug, að í því öngþveiti sem nú ríkir í siúkrahúsmálnm bæjarins, væri Helga einmitt sú. sem lagt gæti merkilega pg heppna hönd á plóginn. Eins og jeg gat um fyrr, er starf Ijósmseðra eitt göfugasta starf sem hugsast. getur, en það krefst margra góðra kosta svo vel fari. Og þá kosti á Helga í óvenjulega ríkum mæli. Hún á got hjarta og heppna hendi, auk þess sem hún er vinfastari flestum. Vænti jeg þess að kjör Framh. á bls 8 SJÖTUGUR er í dag Magnús S. Magnússon prentari, eða „Mangi í Leiti“, eins og hann er tíðast kallaður og flestir Reykvíkingar þekkja. Magnús er fæddur 31. mars 1879 í Ofanleiti í Þingholtunum, sem nú er Ingólfsstræti 7, sonur hjónanna Magnhildar Halldórs- dóttur og Magnúsar Magnússonar steinsmiðs. A morgun, 1. april, er Magnús búinn að starfa við prentlist í 54 ár. Hann hóf prentnám 1. apríl 1895 hjá- Halldóri Þórðarsyni bókbindara, sem var forstjóri Fjelagsprentsmiðjunnar, er þá var til húsa á Laugávegi 1, þar sem verslunirp Hof er núna, en yfirprentari var Gunnlaugur O. Bjarnason. Námstími var 5 ár. 2 ár við handsetningu og 3 ár við prentun hjá þeim, sem ætlaði að verða prentari. Laun voru 10 kr. á mánuði fyrsta námsárið, en mánaoarlaun hækkuðu um 10 kr. á ári, og urðu þvi laun sveina 50 kr. á mánuði, þannig voru laun prentara og sveina á þeim árum, er „Mangi í Leiti" hóf prentnám. ★ Þegar dró að iokum síðustú aldar, fór verulega að bera á hreyfingu meðal iðnaðarmanna hjer í Reykjavik í þá átt að gera = I Gullfaliegt og bráðskemmtilegt leikspil fyrir börn. -— Vísnahendingar eftir Stefán Jónsson, kennara, fylgja hverjimi staf stafrófsins Heildsölubirgðir: ^OóLföm Otatáóon, Lei(dueí/,át Grettisgötu 2. ignusson siöiinur tilraun til þess að tryggja atvinm* kjör sín og framtíðaröryggi. Gat varla heitið, að fyrir þann tí:m» væri um nokkra fjelagastarfsemi að ræða í neinni mynd hjer * Revkjavík og því síður á rneðal iðnaðarmanna eða einstakra iðn- stjetta, nema Iðnaðarmannafje- lagið, en flestir fjelagar þess voru atvinnurekendur. í þann tíð voru stjettirnar fá- mennar og lítt megnajidi, setr* von var. Þótti gott, ef menn gáti* haft í sig og á. Afleiðing þess var sú. að lítil geta var afgangs til þess að hugsa um sa'meigin- leg kjör manna og framtíðar- tryggingar, bví að atvinna var rrf skornum skamti og viðleitni at- vinnurekenda var ekki mikil i h4 átt að lyfta iðngreinunum eð» bæta kjör iðnaðarmanna, heldur að hafa einhverja fjárhagsvon af þeim. ef unt væri Framför var engin í iðnir.rti utr* bessar mundi’ og því var að- staðan mun örðugri en elia, þeg- ar prentarar voru útlærðir, mátti* þéir búast við að verða atvinnu- lausir, því að atvinnurekenditr hjeldu að það væri meiri hagur í bvi að taka nýja nemendur og iráku nýsveinana út á „gaddínn1'. Árætir. verkmenn urðu því oft r><* tíðum að leita sjer vinnu vifl önmir störf eða fara út á land til [ frekari atvinnuleitar í iðngrein- inni. Alt framtíðarörvggi þeirra, j sem prentverk lærðu, var því ‘--orrdof'a þu’-kað út og óhugitr komst í hásæti meðal margr» orentara um þesar mundir. Er . Magnús varð nýsveinrt, fór fvr- ir honum eins og mörgum fleir- um iðkendum „hinnar svörti* listar", að honum var sagt upt> vinnunni í Fjelagsprentsmiðj- unni. Var þá ekki nema um ann- að tveggia að gera: að fara á evr- irta eða leita sjer atvinnu vi?J rr'entverk úti á landi, ef mögu- le'srt væri. Frietti Magnús bá. prentara. vantaði vestur á ísa- ; íjörð. Rieðst hann banffað orf ; vann þar hiá Stefáni Runóifs- . syni, er var prentsmiðjustjóri þar vestra. Vann Magnús var un> hálfs árs skeið, en kom svo hing- að til bæjarinns aftur og rjeSsfc þá til Biöms Jónssonar í ísafoid- arprentsmiðju, en vann ekki þar nenia í rokkra mánuði. en fór hí« t'i Þnm'$>n|js Þorvarðssonar prentsmiðiustióra, sem var eig- jarsd’ Prertrmiðiu RovViavíkur, h* varitíl húsa í kiaHaranum. ’ Tc m—,'a’'s simrh 3. en það fyr- ]~ir.v; Vp”n‘i HlutafieipCTíð Gut- enb°r~. Pv pag var pt0fnag '*’r""”,'S var nin pf driffjöðrum r* HUitafielaes’ns Gut- rto-": on tiag var stofnað 12. ' "'Vc+ inb4. 1'"á siá enn í dag, t>ff hmjr diörfung hafi fy'Jgt þe?m nrenturum að verrí, sem s4n#»iljðn hað fvri-tæVi. Ót’urFet.t v°fur bað.vorið e.in a.f sterkusti.v r>rpnarpfie',»«ísins o® öfl- ■[•"erta vonn r>r«ntara við atvinnn -''Vpndur. viðvfkiandi atvinnu- ■‘''"""inF'u. kanni o'1 kiörurn. serr% " A ;-i"ir vno-ri n-o-nt.nra- niótum - bo:- sVvidi st.ofnsetia sínt tfti f. — ,1., rró‘.] beir " 'c't oo‘ig bo-q bpolfjiks Og 'Ater'áfna, bió í þein. Þá -•---rt "-itii boi]- li.ft svrrflistinrl vpp til hinna æðri sviða, endn svndi bað sig bá þegar, hversi.i íramtpVssamir þeir voru, er þeir rieðust í að bvggia nvtt hús und- ir væntanlega nrentsm’ðiu sínn, '•=Tn enn í dag uppfyllir hi:r» hestu skilvrði, sem prentsmiðit barf. og sVara’’ iafnvel frpm.úr þeim prentsmiðjum, sem bvggðar ' Framh. á bls. 8

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.