Morgunblaðið - 11.10.1952, Qupperneq 14

&k£MI1íMí
14
MORGVNBLAÐIÐ
Laugardagur 11. okt. 1852

9 • C ■ * » * • l> k » • ■ • » • **■»«» »*&•*»

w>Jötm£-,8í;Si;!:')1 go rnu
nnxo r, girn uðin5|
-isSiiÍB sö .tvfi . I odQtrfo |
Skáldsaga eítir MARGERY SHARP
iiiiiimiuiiiiiii
iinmiiiiiiiiiiiimiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiMim
p nnwiiiiiiniHMiiiiiciiiiin tii
Framhaldssagan 32
færir frá herra Baker rétt eftir
að þið væruð gift“?
„Freddy er öðruvísi“l sagði
Alice. „Ég veit hvað þú átt við,
en þú verður að viðurkenna að
Freddy er öðru vísi“.
„Hann er ekki nærri eins
greindur og Henry“. Adelaide
þagnaði. Hún undraðist það sjálf,
hver hlýja var í rödd.hennar þeg
ar hún sagði þetta. Það var eins
og hvötin til að vernda heiður
eiginmannsins væri sterkari en
vitundin um alla galla hans.
„Hann er ekkert sérstakt. Hann
er einmitt sú tegund ungra manna
sem foreldrarnir vilja að dætur
þeirra giftist“, sagði Adelaide.
,,Ég átti bara við að þar sem þú
ætlar sjálf að fara að gifta þig,
þá hlýtur þú að vita að eiginkon-
an á að vera hjá manni sínum“.
„Ef hann getur séð fyrir henni“
sagði Alice.
Adexaide leit á Alice og það var
eins og eldur brynni úr augum
hennar. Eða það sagði Alice að
minnsta kosti þegar heim kom.
„Það var eins og hún hataði mig“
sagði hún. „Það er alveg satt,
Freddy“. „Vitleysa", sagði herra
Baker, en honum þótti það ekk-
ert miður. Eftir öllu því að dæma
sem hann hafði heyrt um þessa
frænku Alice, þá kærði hann sig
ekki um að hún umgengist hana.
„Ef einhver hefur sagt að
Henry geti ekki séð fyrir mér“,
sagði Adelaide, „þá er það iygi“
Segðu mér eitthvað frá Somer-
set“.
Alice gerði það. Hún var dá-
lítið skjalírödauð fyrst í stað, en
það hvarf brátt. Allt Bakers-
fóikið var svo gott og það var
svo margt. Hún og Freday höfðu
þegar fengið fleiri heimboð en
þau gætu sinnt og ef þau mundu
fresta giftingunni þangað til í
ágúst, mundi tvennt Dætast í hóp-
inn. „Auðvitað frestið þið henní
þá“, sagði Adelaide. „Jæja, ætli
það ekki“, sagði Alice, og hélt
áfram að tala. Henni fannst Ade-
laide sérlega þægilegur áheyr-
andi, en í raun réttri var það með
ráðum gert hjá Adelaide að fá
hana tii að tala. Það gerði hún
líka með ráðum við frú Culver.
Henni hafði reynzt það vel að
láta andstæðingana sökkva sér
niður í frásagnir af einhverju
aukaatriði. Alice tók að lýsa fyrir
henni öllum fötunum sem hún
hafði fengið og gleymdi brátt
alveg hver tilgangurinn hafði ver
ið með þessum fundi þeirra. Ade-
laide þótti gaman að hlusta á
hana, en henni fannst hún standa
henni ofar. Fyrstu orð Alice
höfðu gefið henni hugmynd um
hvernig afstaða fjölskyldunnar
væri til hjónabands hennar og
þegar hún hafði fengið nasasjón
af því, fannst henni líf sitt með
Henry verða bærilegra. Og með
því að gefa Alice rangar hug-
myndir um hjónaband þeirra,
gerði hún sér sjálfri það líka auð-
veldara að trúa að ailt væri eins
og það ætti að vera. Ef hún færi
heim til Farnham fyrir fullt og
allt, mundi hún þurfa að taka
aftur allt sem hún hafði sagt nú
og það gerði hana fastari í sessi.
Hún var að loka dyrum, sem ein-
hver partur af henni þráði að
halda opnum. En áður en fundum
þeirra lauk, hafði hún lokað
henni að fullu.
„Hvenær ætlarðu að koma og
heimsækja okkur?“ spurði Alice.
Og Adelaide svaraði: „Þegar þú
hefur Icomið og heimsótt okkur“.
Áhættan með þessum ofðum var
gífurleg. Hún Vildi ekkí me'ð
Ínokkru móti að Alioe kæmi til
Britannia Mews. Þar var ekki
Það var aldrei hægt að treysta
því að Henry væri ódrukkinn.
Alice roðnaði. Snögvast var
eins og hún mundi fara að gráta.
„Addie, vertu sanngjörn. Þú
veizt hvernig mamma er. Hún er
alltaf svo hrædd um að ég fái
einhverja umgangsveiki.....
Adelaide sá strax að henni var
óhætt. Hún sagði kuldalega.
„Áttu við að þér sé bannað að
heimsækja mig á heimili mitt?“
„Það er af því .... Britannia
Mews .... þú veizt .. “.
„Já, það er heimili mitt“, sagði
Adelaide. „Segðu frænku minni
að ég skilji mjög vel hennar sjón
armið og hún skilur vafalaust
mitt. Ég vona að þú hafir ekki
smitast af neinu í dag“.
Alioe leit upp. Henni var nóg
boðið. Hún hafði verið fengin til
að hitta Adelaide, hún hafði gert
sitt bezta fyrir fjölskylduna og
hún sætti sig ekki við að hún
væri misvirt fyrir það.
„Addie, ef þú ætlar að temja
þér slíka framkomu við mig, þá
sjáumst við ekki framar. Pabbi
og nSmma og Freddie eru öll
sammála. Þú verður að haga þér
eins og vitiborin manneskja. Þú
veizt að okkur langar öll til að
hitta þig....“.
„Asamt eiginmanni mínum?“
Þögn Alice var nægilegt svar.
Þegar hún virti hana fyrir sér
datt henni í hug tvíburarnir. Þeir
voru á ferðum um borgina alla
daga. Þeir höfðu séð Henry einu
sinni drukkinn fyrir utan Royal-
veitingahúsið. Þeir höfðu ef til
vill séð hann oftar og sagt frá
því. Adelaidé langaði mikið til að
hætta þessum samræðum. Hún
stóð upp.
„Þá kveðjumst við núna í bili“,
sagði hún með hörkutón.
„Mér þykir þetta leitt, Addie.“
„Mér líka. En bað verður rð
hafa það. Þegar þú hittir mömmu,
skaltu skila kveðju minni, og
seoðu að við Henry óskum ekki
eftir sambandi við fjölskylduna
að minnsta kosti næsta árið. Og
þú þarft ekki að vera hrædd við
að bjóða mér í brúðkaup þitt. Ég
mun hvort eð er ekki þiggja það“.
•'íi.
(Siini ilærrilB ö'ib Oö i.; Jicrl
6. kafli.
1.
Næstu átján mánuði, sem liðu
áður en Henry Lambert féll frá,!
urðu miklar breytingar á kunn-
ingjahóp Adelaide. Culver-fólkið
var þegar flutt út fyrir borgina.1
Alice og Freddy Baker settust að
í útborginni Surbiton og skömmu
eftir brúðkaupið flutti Hambros-
fólkið þangað líka. Frú Hambro'
var umhugað að vera nálægt
aottur sinm og Alice þótti engu
síður vænt um að hafa hana á
næstu grösum. |
Adelaide var þakklát fyrir að
fá að vera í friði. Henni var það
léttir að vita að fjölskyldan hafði
ekki „eftirlitsstöð", ef svo mætti
segja, hinum megin við skemmti-
garðinn. Þegar Alice skrifaði
henni til að segja henni hið nýja
heimilisfang sitt, því henni fannst
það sjálfsagt að allt ættfólkið, I
hve langt sem það var sokkið,'
vissi hvar allir hinir væru niður
komnir, þá svaraði Adelaide ekki
bréfi hennar. Hún hafði ekki
svarað boðinu í brúðkaupið og
hún hafði heldur ekki sent neina,
gjöf. Hún svaraði ekki þeim fáu
bréfum, sem hún fékk frá :nóður
sinni. í síðasta b'éfinu var frú
Culver orðin grö.a. Hún sagði að
Adelaide vildi slíta öllu sambandi
við þau, þá væri henni það vel- ;
komið. Ef til vill mundi hún vita
betur eftir eitt ár eða svo. Ade-
laide reif bréfið í tætlur og
fleygði því. Hún heyrði aldrei
frá Treff og hún hafði heldur
gerólík systkinin og höfðu aldrei
átt neitt sameiginlegt. Þéim stóð
nákvæmlega á sama hvoru um
annað og það fannst Adelaide á-
gætt.
Adelaide varð því einangruð,
bæði fyrir sína eigin tilstilli og
vegna þess að hending réði því.
Hún gerði sér mikið far um að
vera þægileg við Henry. Og ef
henni fannst Henry gefa sér lítinn
gaum, þá var það henni líka létt-
ir. Hann drakk stöðugt, en ekki
vissi Adelaide hvaðan hann fékk
peningana. Ekki fékk hann þá
ST^iutamðta eiðmbís Bilimierh.efsvh
** I _4TT * r '»».
Stuðningsmenn
séra Magnúsar GuðmuncLssonar
hafa opnað skrifstofu í Kópavogssókn að Borgarholts-
braut 32. Opin kl. 17—22. Sími 6559. Skrifstofan í
Bústaðasókn er að Hólmgarði 41. Sími 1539.
Allir þeir, sem vilja vinna að kosningu sr. Magnúsar
eða aðstoða á kjördegi hafi samband við skrifstofurnar
sem fyrst.
■
■ Skipstjóra- og stýrimannafélagið
m
Aldan
■
heldur aðalfund sinn í dag, laugardaginn kl. 15, í
■
I skrifstofu félagsins (Hafnarhúsinu).
■
Dagskrá: Venjuleg aðalfundarstörf.
• Félagar fjölmennið!
■ STJÓRNIN
Hrói höttur
snýr aftur
eítir John O. Ericsson
I ~ 24.
Það var ekki meir en hálfbjart þegar kóngur reið inn um
hallarhliðið. Hann hafði legið í tjaldi sínu niðri á völlunum
um nóttina. Jafnskjótt og fyrstu sólargeislarnir fóru að
dreifa þokubólstrunum yfir ánni, kallaði varðmaður uppi í
aðalturninum varnarliðið saman með lúðraþyt.
— Já, einmitt, þeir eru uppi á morgnana eins og við,
sagði kóngur, og bað lúðurþeytai’ann að kalla menn okkar
til vopna. Það verður síðasta vopnamessa þeirra hér á jörðu,
— en þeir hafa sjálíir tekið þann kostinn.
Með þessum orðum reið hann lengra inn í garðinn. Uppi
á varnarmúrnum, sem aðgreindi hina tvo hallargarða, heyrð-
um við lásboga vera dreginn upp, en manninn sáum við
ekki, hann hlaut að hafa falið sig á bak við brjóstvígið.
Allt í einu gall í bogastreng og glampi þaut út um eina
skotraufina. Ríkharður hljóðaði af kvölum. Við hlupum til
hans, því að hann reikaði og ætlaði að detta af baki. Ör af
lásboga sat djúpt í öxl hans.
— Þeir hafa beittar klær þessir villikettir, sagði hann,
þegar við hjálpuðum honum niður á veiiina. Farið með mig
I í tjaldið mitt aítur og sendið eftir honum Geoffrey lækni.
Þið finnið hann sjálfsagt í veitingahúsinu niðri í þorpinu.
Hellið fullri fötu af köldu vatni yfir grísinn, svo að hann
verði algáður og geti hjálpað konungi sínum.
I Og eitt enn, munið það, áð við verðum að vera búnir að
vinna þetta úlfabseli fyrir kvöldið.
Við breiddum kápurnaí okkar á döggvott grasfð og lögð-
um kónginn gætilega niðúr. Lækniíinn, heiðgúliír og grind-
horaður náungi trá Poitcju, kom bölvai«li og ragnandi upp
F. R. S.
F. R. S.
DANSLEIKVR
í Tjarnarcafé í kvöíd kl. 9.
Hljómsveit Kristjáns Kristjánssonar leikur.
Aðgöngumiðar seldir í anddyri hússins eftir kl. 6.
Nú er fjörið að byrja.

■ i • ZEISS-
Ný sending er komin.
Það er ekki öruggt að næsta
sending nái hingað fyrir jól.
Þeir, sem ætla að fá sér ný-
móðins lýsing í skrifstofu, sölubúð
eða samkomusal, — ættu að koma
sem fyrst.
Sportvöruhús
Reykjavíkur.
Elsta húsgiBgaavimHi-
stofa landsins
sýnir íramleiðslu sína
Hefi opnað húsgagnaverzlun í sambandi
við vinnustofu mína á Grettisgötu 13.
Margt eigulegra muna fyrirliggjandi.
Gjörið svo vel og lítið inn.
Virðingarf yllst,
Þorsteinn Sigurðsson,
Verzlunin Grótta
er flutt á SKÓLAVÖRÐUSTÍG 13A
Gjörið svo vel að líta ion.
'Uerzfunín Cjrótta
- AUGLÝSING ER GULLS ÍGILÐI r-