Morgunblaðið - 26.08.1955, Blaðsíða 6

Morgunblaðið - 26.08.1955, Blaðsíða 6
MORGUNBLABIB Föstudagur 26. ágúst 1955 Með Skólagörðum Reykjavíkur í tróbleiks- og skemmtiferb ausfur í sveitir 'iLLIR krakkarnir voru komn J\ ir inn í bílana, fulorðna fólk- Ið líka, svo hægt var að leggja |if stað. Börnin störðu stórum Þugum á allt sem fram fór og leftirvæntingin náði hámarki, fcegar bílarnir óku af stað. Eftir J>að var ferðalagið austur í sveit- |r hafið og ekki um annað að fræða en að bíða þess sem verða SVildi og fylgjast vel með því sem íyrir augu og eyru bar. Þetta var s.l. föstudag og börn- Sn, 120 talsins í fjórum bílum, Voru nemendur Skólagarða Keykjavíkur. Það átti að aka börnunum í skemmtiferð austur í Biskupstungur, um Þingvöll og Um Hveragerði í bakaleiðinni. — t>að hefur verið venja þau 9 ár 6em Skólagarðarnir hafa starfað að fara einu sinni á sumri í slíka ferð með nemendurna. Edwald B. Malmquist skóla- 6tjóri Skólagarðanna bauð blaða- manni Mbl. að fara með í förina að þessu sinni og var það boð þegið með þökkum. Veður var þurrt og sæmilega bjart þennan morgun og nokkuð frameftir degi, en síðdegis, þegar við vorum komin í Biskupstung- Urnar tók bæði að hvessa og rigna. En börnin létu það ekki é sig fá, voru glöð og ánægð og Bkemmtu sér hið bezta. Orkuverin við Sogið voru skoð- uð. Það var farið niður alla stig- Bna í írafossstöðinni. Ein telpan r Arlega fara nemendur Skólagarðanna í skemmfiferð. Þá er lögð áherzla á að sýna þeím garðyrkju- og gróðurhúsasföðvar, vildi alls ekki trúa því að hún væri komin 30—40 metra niður í jörðina, en henni þótti það þó í hæsta máta undarlegt að ekki skyldu vera gluggar á vélasaln- um. Börnin gengu í skipulegum röðum, tvö og tvö, heim „traðirnar" að skátaskálanum, þar sem Vinnuskóli Reykjavíkur er nú. Þar hafa í sumar verið 60 drengir í tveimur flokkum, einn mánuð hvor flokkur. (Ljósm. Har. Teits.) Það var numið staðar á Almannagjárbrún og síðan gengu börnin niður gjána að stóru flaggstönginni. Síðan var ekið upp að skáta- skálanum við Úlfljótsvatn. Þar er nú Vinnuskóli Reykjavíkur- bæjar skipaður 30 nemendum. Strákarnir stóðu flestir fyrir utan skálann og horfðu þöglir á þennan skara af stelpum og strák um, sem gekk í skipulegum röð- um heim traðirnar. Við Skóla- garðana starfa nokkrar ungar stúlkur, svonefndar þernur (strákarnir kalla þær nú bara „reddara") og þær stjórnuðu' krökkunum ákaflega vel, stilltu þeim upp í raðir, þegar farið var út úr bílunum. Það var ótrúlegt að allur þessi sægur gæti komizt ínn í skálann,! en það tókst með ágætum. Þar I var á borðum mjólk og kökur eins og hver gat í sig látið, enda j tóku börnin óspart til kræsing- anna. Það var gaman að koma að Úlfljótsvatni og kynnast því hvernig Vinnuskólinn er rekinn. Þarna vinna drengirnir að alls kyns jarðarbótum, heyskap og þeir geta tekið þarna hin ýmsu námskeið skáta og þeir vinna líka að innanhússtörfum, í eldhúsi eða við að þvo gólf og bera á borð. Björgvin Magnússon kennari stjórnar skólanum á Úlfljóts- vatni. Frá Úlfljótsvatni fórum við sem leið liggur austur að Reyk- holtshver í Biskupstungum, en við hann standa stórar gróður- húsastöðvar. Farið var um stöðv- arnar og þær skoðaðar. Síðan var farið heim að Brautarhóli til Kristins bónda þar. Öllum hópnum var boðið til stofu að Brautarhóli og börnun- um veitt mjólk að vild. Þau tóku Framh. á bls. 12. ¦-¦.¦¦¦ f 'imZ: Á flötunum undir Ingólfsfjalli var „hlaupið í skarðið", en sumir fóru að tína ber í fjallshlíðinni. Við Reykholtshver í Biskupstungum eru nokkrar gróðurhúsastöðv- ar. Myndin er tekin þegar börnin voru að skoða eitt gróðurhúsið. í því eru ræktaðir tómatar. | Þessar tvær telpur vildu heldur maltöl en mjólk á Brautarhóli. Og hér er mynd af öllum skaranum þegar heim var komið. Neðst til hægri á myndinni eru tveir auka-„menn", sem fengu að fljóta með upp á grín! Tjarnarbíó: „SVEITASTÚLKAN" ÞÆR gerast margar verðlauna- myndirnar, sem sýndar eru í kvikmyndahúsunum hér um þess ar mundir og þykir þó orka tví- mælis um ágæti þeirra sumra, að minnsta kosti. — „Sveitastúlk- an", ameríska kvikmyndin, sem Tjarnarbíó sýnir nú er ein þess- ara verðlaunamynda, og held ég að allir sem hana sjá, geti verið sammála um að hún eigi þá viður kenningu skilið. Myndin fjallar um þekktan leikara, sem hefur orðið drykkju- fýsninni að bráð og því um langt skeið verið atvinnulaus. — Til þess að réttlæta ófarnað sinn og manndómsleysi grípur þessi veik- geðja maður, eins og svo oft vill verða, til lífslyginnar og sjálfs- aumkunarinnar, og ásakar þá aðra, en þó einkum konu sína, fyrir ólán sitt. — Kona hans, sem, eins og hún segir, er „bara sveitastúlka", er hins vegar heil- brigð og skapföst og berst eins og hetja til þess að bjarga manni sínum og vekja hjá honum sjálfs- traust og sjálfsvirðingu. — Það tekst að lokum og lýkur mynd- inni með sigri hans á leiksvið- inu og yfir sjálfum sér. Eins og ráða má af því, sem nú hefur verið sagt, er mynd þessi mjög efnismikil og áhrifarík, enda ágætlega gerð og sviðsett ef Georg Seaton. Hlaut hann og fyrir myndina viðurkenningu sem „bezti leikstjóri ársins," eftir því, sem segir í myndaskrá bíós- ins. — Bing Crosby leikur aðalhlut- verkið, hinn drykkfellda leikara, afbragðsvel og sannfærandi, en konu hans leikur hin unga og efnilega kvikmyndadís Grace Kelly. Er hún glæsileg kona og leikur hennar frábær, innlifunin sterk og skaphitinn og átökin mikil. — Þá er og mjög góður leikur Williams Holden, er fer þarna með allmikið hlutverk. — Crosby og Kelly fengu bæði við- urkenningu í Ameríku sem „beztu leikarar ársins" fyrir leik sinn í þessari mynd. BÆJARBÍÓ í HAFNARFIRÐI sýnir nú ítalska kvikmynd er nefnist „Gleðikonan" og fjallar um unga stúlku ítalska og líf hennar í skuggum breiðgatna Parísarborgar. Ungur og sam- vizkulaus þorpari, sem hún hef- ur fellt hug til ýtir henni út í straumiðu og spillingu borgar- innar og notar hana sem tekju- lind til þess að seðja ágirnd sína og munaðarþorsta. Setur þetta taumlausa líf að sjálfsögðu spor sín í sálarlíf hinnar ungu og fríðu konu. Hún verður tortryggin og kaldhæðin er hún mætir kvænt- um manni, sem vill bjarga henni, og telur víst að tilgangur hans, sem allra annarra sé sá einn að njóta hennar um síund. Sama kaldhæðnin kemur fram hjá henni gagnvart unga manninum, sem ann henni hugástum og ger- ist morðingi hennar vegna. — Það er sem lífshamingjan, sem hún hefur í raun og veru alltaf verið að leita að, flýi hana og hin illu örlög bíði hennar jafnan við þröskuldinn hvar sem hún fer, — einnig í örmum velgjörð- armanns hennar, sem hún elskar af heilum hug. Henni finnst því að hún eigi ekki nema um einn kost að velja að lokum, — að draga sig út úr skarkala lífsins — og þann kost tekur hún. Mynd þessi er mjög vel leikin og ágætlega sett á svið og hún er efnismikil og mörg atriði hennar mjög áhrifarík. Þó finnst mér þessi mynd, einkum fyrri hluti hennar, ekki verulega sönn, ekki lúta réttum rökum svo að maður felli sig fyllilega við ýmis viðbrögð persónanna, en þó sér- staklega hinnar ungu stúlku gagnvart velgjörðarmanni sínum og jafnvel ekki hans til hennar, eftir hin litlu kynni þeirra fyrst. Framh. á bls. 12.'

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.