Morgunblaðið - 15.04.1956, Side 14

Morgunblaðið - 15.04.1956, Side 14
14 MORGUNBLAÐIÐ Sunnudagur 15. api'íl 1956 l EFTÍR IRA LEVIN - Annar hluti: ELLEN “S SYSTURNAR ÞRJAR 1 j r ífamhaldssagan 66 >mi, kraup niður hjá því og tók c-ftur til við verk sitt, þar sem iður var frá horfið. 2. kafli. Hann stóð í skugganum af hinni hávöxnu myndastyttu og fiallaði sér upp að fótstalli henn- ‘ nr. Hann var i gráum flunelsföt- ; t, m og héit á litlum pakka I ann- | arri hendi. í Fyrir framan hann streymdi í hið iðandi mannhaf sitt i hvora j áttina, með hægum, en þungum ! hraða og að baki þess runnu I ..kröltandi strætisvagnar og hrað- -kreiðar leigubifreiðir. Hann virti grandgæfilega fyrir ér hvert mannsandlit. Þá, sem áftu heima á Fifth Avenue, menn • :eð vattlausar axlir og harð- hnýtt hálbindi, konur, sem voru þpttafullar og snyrtilegar i 'vlæðskersaumuðum klæðum með ilkimjúka klúta um hálsinn ög tíáru hin fögru höfuð hátt, eins og þær stæðu andspænis ljós- níyndavél. Og hina, með Ijós- rauðu, sveitalegu andlitin, sem -törðu á styttuna og sólglitrandi curn Saint Patrick-kirkjunnar. Hann starði á öll þessi andlit og reyndi að rifja upp fyrir sér i svip myndarinnar, sem Dorothy j' bafði sýnt honum svo löngu áð- j ur. „Marion gæti einnig verið ! >agleg, en hún notar svona hár- : greiðslu“. Hann brosti, þegar hann minntist þess hvernig Dor- : othy hafði hleypt í brýrnar um teið og hún tók hárið saman í ; pykkan hnút aftan við eyrun, til eess að gera honum betur grein tyrir hárgreiðslu systur sinnar. Hún kom úr norðri og hann þekkti hana þegar i hundrað skrefa fjarlægð. Hún var há og mögur, helzt til mögur og líktist : klæðnaði konunum umhverfis sig, brún dragt, gulur hálsklútur, cítill snotur flókahattur og taska ' ól um axlirnar. En fötin virtust einhvern veginn óeðlileg utan á n.-nni, eins og þau hefðu upp- cunalega verið saumuð á ein- nverja aðra manneskju. Aftur- hembt hár hennar yar dökkjarpt á litirm. Hún hafði sömu, stóru, brúnu augun og Dorothy, en í uiögru andliti hennar virtust þau of stór og háu kinnbeinin, sem fóru svstrum hennar svo vel, vóru alltof útstandandi í andliti hennar. Marion kom auga á hann, þeg- ar hún kom nær. Með hikandi, spyrjandi brosi gekk hún til hans og virtist fara hjá sér við rann- sakandi augnaráð hans. „Marion?“ ! „Já“, hún rétti hendina hik- andi fram. „Góðan daginn“ Þegar hann tók í hönd hennar með löngu, grönnu fingrunum, fann hann að hún var köld. „Góðan daginn, Marion“, sagði hann brosandi. „Ég hef hlakkað svo mikið til að hitta yður“. Þau gengu fyrir næsta götu- norn að vínbar með gömlu, greinilegu sniði. Marion bað eftir nokkui t hik um daquire. „Ég.... ég get því miður ekki ‘verið lengi“, sagði hún þar sem hún sat teinrétt fremst á stól- brúnin'ni og hélt á vínglasinu milli stirðra fingurgómanna. „Hvert eru þær eiginlega að fara allar þessar fögru konur, sem alltaf eru á svo hraðri ferð?“ sagði hann brosandi, — en sá samstundis að þetta var ekki heppilegur inngangur. — Hún brosti með sýnilegri, áreynslu og virtist mun órólegri en fyrr. Hann horfði á hana fuilur for- vitni á meðan hann gaf hljóm orðanna tíma til að líða í burtu og hijóðna. Stundu síðar tók hann aftur til máls: „Þér starfið á auglýsingaskrif- stofu, er það ekki?“ „Jú. Camden & Galbraith. — Stundið þér ennþá nám við Cal- well?“ . „Nei“. „Mig minnir endilega, að Ellen segði mér, að þér ættuð eftir eitt námsár“. „Já. það er líka alveg rétt, en ég neyðist bara til að hætta nám in'U“. Hann saup á Martini-glas- inu. „Pabbi er nefnilega dáinn og ég vil alls ekki, að mamma þúrfi að strita og erfiða eftir- leiðis, eins og hún hefur gert hingað til“. „Ó, mig tekur sárt að heyra það. Finnst vður ekki leiðinlegt að þurfa að hætta við námið áð- ur en því er að fullu lokið?“ „Jú, að vísu. En kannski lika get ég svo lokið því næsta ár, ef allt gengur vel. Svo get ég e.t.v. gengið á kvöldnámskeið. — Við hvaða háskóla lásuð þér?“ „Colúmbia. Eruð þér frá New York?“ „Massachusett“. í hvert sinn og hann reyndi að beina samtalinu að henni sjálfri, færði hún það janfskjótt ýíir á hans málefni aftur. Eða veðrið, eða einhvern þjón, sem var svo undarlega líkur Claude Raines í sjón. Að lokum spurði hún: „Er þetta bókin?“ „•Já. „Miðdegisboð hjá Anto- ine“. Eilen vildi endilega að ég læsi hana. Það eru nokkrar per- sónulegar athugasemdir, sem hún skrifaði á saurblaðið og þess vegna datt mér í hug, að þér kynnuð að vilja eiga hana“. Hann rétti henni pakkann. „Sjálfur kýs ég heldur efnis- meiri bækur og innihaldsríkari“, bætti hann við. Marion reis á fætur: „Nú verð ég að fara“, sagði hún afsak- andií „En þér hafið ekki lokið úr g’asinu yðar ennþá“. „Mér þykir það leitt, en ég hef lofað að hitta manneskju á fast- ákveðnum tíma“, sagði hún fljót- mælt og leit niður á pakkann í höndum sér. „Viðs’kiptamál, sjáið þér til. Ég má því alls ekki koma of seint“. Hann stóð á fætur: „En....“ „Mér þykir það mjög leiðin- legt“, hún leit til hans vandræða- leg á svipinn. Hann lagði peninga á borðið. Þau gengu aftur út á Fifth Avenue. Á horninu rétti hún hon um hendina að nýju. Hún var enn jafn köld. „Það var verulega gaman að hitta yður, hr. Corliss", sagði hún. „Kærar þakkir fyrir veit- ingarnar. Og bókina. Mér þykir mjög vænt um að hafa fengið hana. ... verulega elskulegt. ...“ Hún sneri sér við og samein- aðist hinum iðandi fólksstraumi. Stundarkorn stóð hann um kyrrt á horninu og horfði tómlát- lega fram fyrir sig. Svo kreisti hann saman varirnar og gekk af stað. Hann veitti henni eftirför. — Brúni flókahatturinn bar gull- skraut á kollinum, sem glampaði á og vísaði honum leiðina, en hann gætti þess vandlega, að vera jafnan í nokkurra skrefa fjarlægð við það. Hún stefndi upp til 54 Street, þar sem hún gekk þvert yfir1 Fifth Avenue og hélt svo áfram | austur á Madison Square. Hann s vissi vel, hvert ferð hennar var heitið, mundi heimilisfang henn- • ar úr símaskránni. j Hún gekk yfir Madison Square j og Park Avenue. Hann nam stað- ! ar á horninu og sá hana ganga ' þrepin, sem lágu upp að sand- J steinshúsinu. j „Viðskiptamál“, tautaði hann hæðnislega með sér. Þannig stóð hann um stund og beið, án þess að vita það vel siálfur, eftir hverju hann væri að , bíða. Svo snerist hann á hæl og gekk hægt aftur sömu leið til Fifth Avenue. 3. kafli Síðari hluta sunnudagsins fór Marion á listmunasafnið. — Á neðstu hæðinni var ennþá bif- reiðasýning, sem hún var búin að sjá og þótti leiðinleg og það var óvenjulega mikil þröng á ann- arri hæðinni, svo að þess vegna HAiMS KLALFl 5. Nei, barna stóð 'hann klumsa. Þeim orðum hafði hann ekki búizt við. Hann gat ekkert sagt, því að eitthvað skemmtiiegt hafði hann ætlað sér að segja. Be! j „Dugir ekki!“ sagði kóngsdóttirin. „Burt með hann!“ Og svo varð hann að fara. Nú kom hinn bróðirinn. „Hér er voðalegur hiti,“ sagði hann. ..Já. við erum að steikja kjúklinga í dag,“ sagði kóngs- dóttirin. ..Hvað bá? ha!“ sagði hann, og allir skrifararnir skrifuðu:’ „Hvað bá? ha!“ j ..Duqir ekki!“ sagði kóngsdóttirin. „Burt með hann!“ | Nú kom Hans klauíi og reið á hafrinum beint inn í stofuna. „M’kill steikjandi hiti er þetta!“ sagði hann. ..Það kemur af því, að ég er að steikja kjúklinga,” sagði kórgsdóttirin: „Það var ágætt.“ sagði Hans klaufi. „Þá get ég líklega fengið kráku steikta.“ „Það er guðvelkomið,“ sagði kóngsdóttirin, „en hefirþu nokkuð til að steikja hana í, því að ég' á h\rprki pott irié pönnu?“ , j , , ‘ ' „Það hef ég,“ sagði Hans klaufi. „Hérna er suðugagn rneð tinkeng,“ og í því vindur hann fram tréskónum gamla og lætur krákuna í hann. hrærivél ------------ Henni fylgir --------------------- Þeytari, hrærari og hnoðari. Ilakkavél, græn- metis- og kornkvörn, og plastyflrbreiðsl a. -------- KEiWOOD hrærivélin er ódýr miðað við afköst og gæðL Verð með öllum hjálpartækjum kr. 2.795.00 — ÁrsábyrgS — HEKLA — Austurstræti 14 — Siml 1687. Kenwood-hrærivélin heíir náð mestum vin- sældum hér á landi og er óskadraumur allra húsmæðra. Gefið konunni Kenwood hrærivélin Kostar aðeins kr. 2,795,00 með ölluni hjálpartækjum — Ársábyrgð ’ir Kenwood hrærivélin er ódýr miðað við afköst og gæði. if Kenwood er aflmikil. Full not af öllum hjálpartækjum. * Kenwood hrærivélin er vin- sælust hér á landi og óska- draumur húsmæðranna. Jfekla Atvinna Tvo pressara, karla eða konur, vana gufupressun, vantar okkur strax. -4- Uppl á stáðnum. BORGARÞVOTTAHÚSIÐ . ,-i Börgartuni 3 y

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.