Morgunblaðið - 24.01.1959, Side 11

Laugardagur 24. jan. 1959
MORGUNBLAÐIÐ
11
Lýðrœðissinnaðir verkamenn, sameinizt
um B-listann í Dagsbrún
í DAG OG Á MORGUN fara
fram stjórnarkosningar í
verkamannafélaginu Dags-
brún. Eru tveir listar í kjöri,
A-listi, borinn fram af núver-
andi stjórn Dagsbrúnar, og
B-LISTI, sem borinn er fram
af andstæðingum kommún-
ista. Er mikill hugur í lýð-
ræðissinnum að fella nú hina
óvinsælu stjórn kommúnista
í Dagsbrún.
í tilefni af kosningunum
kom Morgunblaðið að máli
við nokkra Dagsbrúnarverka-
menn og lagði fyrir þá spurn-
inguna: „Hvers vegna kýst þú
lista lýðræðissinna í Dags-
brún?“ — Fara svör þeirra
hér á eftir:
Dagsbrún hefir of lengi
verið flokksfélag
kommúnista
KRISTINN J. ÁRNASON, Forn-
haga 17, er verkamaður hjá
Reykjavíkurbæ og heíur um sex
ára skeið verið félagsmaður í
Dagsbrún. Hann sagði, m. a.:
— Eins og allir vita eru það
kommúnistar, sem ráða stjórn
Dagsbrúnar, og þar sem ég er
andvígur kommúnismanum í
einu og öllu, get ég ekki með
atkvæði mínu stutt þá til áfram-
haldandi valda í félaginu, þó ekki
væri öðrum ástæðum til að
dreifa. Kommúnisminn er blóði
drifin öfgastefna, og kemur hið
rétta „andlit“ hennar æ betur
í ljós með hverju árinu sem líður.
Flestir ættu nú að vera búnir
að gera sér grein fyrir því, að
kommúnistar virða einskis rnanns
rétt eða hagsmuni, ef þeír eru
ekki í samræmi við „línuna" —
sé staðfest milli vinnuveitandans
og vinnuþegans — og beri verka-
manninum nánast að líta á at-
vinnurekandann sem svarinn
óvin. — Þetta er hættulegur boð-
skapur. Það þarf einmitt að stefna
að því að koma á sem nánustu
samstarfi vinnuvega og vinnu-
veitenda. Míri skoðun er sú, að
gagnkvæmur sk.lningur þessara
aðila mundi orka meiru til hags-
bóta fyrir verkamenn en mörg
stórverkföllin hafa gert. Þetta
er það sem koma skal, að mínu
áliti — en bað vinnst ekki á
meðan kommúnistar ráða íerð-
inni.
Lýðræðissinnar eru í sókn í
Dagsbrún, og það verður að halda
áfram baráttunni. Þá mun sigur
vinnast. — Verkamenn, fylkið
ykkur fast um lista lýðræðis-
sinna, B-listann, og tryggið með
því, að Dagsbrún verði ekki leng-
ur flokksfélag kommúnista —
hún hefur þegar of lengi verið
það.
Réttlætismál, sem
Dagsbrúnatr st j órnin
hefir hindrað
ÁGÚST GUÐJÓNSSON, Hólm-
garði 13, hefur verið bifreiðar-
stjóri hjá Vegagerð ríkisins í 30
um gæfu til að veita þeim nú
hvíld frá stjórnarstörfum. Og
við höfum einfalt ráð til þess,
verkamenn, að leysa rauðu
stjórnina frá störfum — við þurf-
um ekki annað en fylkja okkur
einhuga um B-listann.
Þurfum að þvo hinn
pólitíska stimpil af
félagi okkar
GUÐMUNDUR SIGUR JÓNSSON,
Baldursgötu 28, hefur starfað hjá
Eimskipafélagi íslands um tutt-
ugu ára skeið og verið félags-
Kristinn J. Árnason
og að það er varhugaverí og
hættulegt að fela þeim forystu-
hiutverk á nokkru sviði.
Þetta ættu verkamenn í Dags-
brún að gera sér fyllilega ljóst.
Kommúnisíar eru sannarlega bún
ir að sitja þar við stjórn nógu
lengi— og mál til komið að veita
þeim hvíld. — Ég segi „sitja“
við stjórn, því að þeir hafa sann-
arlega ekki staðið við stjórnvöl-
inn eins og góðum skipstjórum
sæmir, heldur setið í hægu sæti,
með hangandi hendi á stýrinu —
og ekki þekkt neina átt nema
austur. -— Það er einmitt hin
pólitíska „línustarfsemi" komm-
únista, sem Dagsbrúnarmenn
þurfa að hrinda af höndum sér,
því að það er eina sviðið, sem
þeir vinna ötullega á — að halda
félaginu í flokksviðjum sínum. —•
Hagsmunir flokksins eru þar yf-
irleitt settir ofar hagsmunamál-
um verkamannanna.
Eitt vil ég leggja áherzlu á
í þessu sambandi. Kommúnistar
hafa ávallt reynt að koma því inn
hjá verkamönnum, að mikið djúp
Ágúst Guðjónsson
ár og lengst af þeim tíma ver-
ið félagi í DagsHSrún.
— Ég kýs B-listann, vegna
þess, sagði Ágúst, að mér hefur
fundizt núverandi stjórn Dags-
brúnar vinna slælega á ýmsum
sviðum og félagsmenn fá ekki
að fylgjast með störfum hennar
að neinu gagni — og ég tel þá
pólitísku einsýni, sem ávallt hef-
ur einkennt störf hennar, algjör-
lega óviðunandi í slíku stéttar-
félagi, sem að réttu lagi á að
vera algjörlega óháð öllum stjórn
málaflokkum.
Það er svo með mig og mína
samstarfsmenn, bílstjóra og véla-
menn, að okkur hefur þótt lin-
lega á okkur málum haldið og
lítils skilnings gæta hjá stjórn
Dagsbrúnar á hagsmunum okk-
ar og sérstöðu innan félagsins að
ýmsu leyti. Þess vegna hefur því
mjög verið hreyft af okkar hálfu,
að við fengjum að mynda sér-
deild innan Dagsbrúnar, sem við
teljum, að hafa mundi marga
kosti í för með sér. — Líkt mun
vera farið um ýmsa aðra starfs-
hópa innan félagsins.
Btjórnin hefur oft látið svo,
sem hún væri því fylgjandi að
slík deildaskipting kæmist á, en
þar hefur staðið við orðin tóm.
— Einhvern veginn er það svo,
að hinir kommúnísku stjórnar-
herrar í Dagsbrún virðast ekki
hafa sérstakan áhuga á þessu
réttlætismáli, og grunar mig, að
þeir séu hræddir um að missa
eitthvað af pólitískum tökum
sínum, ef slíkt skipulagsbreyting
yrði gerð í félagi okkar.
Ég geri ráð fyrir, að þetta rétt-
lætismál — og fjölmörg önnur,
sem kommúnistaforsprakkarnir í
Dagsbrún hafa hundsað — nái
fram að ganga, ef við bara ber-
Guðmundur Sigurjónsson
maður í Dagsbrún álíka lengi.
Hann sagði:
— Ég kýs lista lýðræðissinna
í Dagsbrún vegna þess, að ég er
oánægður með núverandi stjórn
og treysti þeim mönnum, sem
skipa B-listann betur til þess að
stjórna félagi mínu.
Forysta kommúnista í Dags-
brún hefur verið einhiiða —
fiokksleg. Flokkurinn hefur alltaf
setið þar í fyrirrúmi, og komm-
únistaherrarnir hafa beitt þessu
stærsta stéttarfélagi landsins sem
póltísku vopni sínu, hvenær sem
þótt hefur henta. En ötulleikinn
hefur verið sýnu minni, þegar
um hagsmunamál verkamanna
hefur verið að ræða.
Pólitískir andstæðingar komm-
únistaforystunnar hafa hreiniega
verið útilokaðir frá öllum áhrif-
um á stjórn félagsins — þeir, sem
ekki eru á hinni einu ,.réttu línu“
eru dæmdir óhaiíir til starfa, og
á þá er ekki hlustað. Hefur
jafnvel kveðið svo rammt að til
skamms tíma, að andstæðing-
um stjórnarmnar hefur raun-
verulega verið varnað máls á fé-
lagsfundum, því að þaulæfðir
öskurkórar kommanna hafa hrein
lega komið í veg fyrir, að mál
þeirra heyrðist. — Raunar er nú
nokkur breyting á þessu orðin.
Andstæðingar kommúnista eru
nú komnir í svo mikla sókn í
félaginu að ekki þykir þorandi að
beita slíkum bolabrögðum leng-
ur að nokkru ráði. Enda þótt
„öskuraparnir“ hefji enn ein-
staka sinnum upp sinn gamla
söng, er hann nú mun veiklu-
legri en áður. — Ég get um þetta
til þess að týna, hversu umhug-
að kommúnistum hefur verið að
kveða niður raddir andstæðinga
sinna. Það er hin austræna að-
ferð. En það er ekki hægt að
stjóina verkalýðsfélagi með óp-
um og óhljóðum — og hagsmunir
verkamanna verða ekki tryggðir
með slíkum aðferðum
Við viljum ekki liávaðasama
s.jáJlbyrginga í stjórn Dagsbrún-
ar — við viljum ábyrga athafna-
menn, menn sem hafa bæði vilja
og getu til þess að berjast fyrir
hagsmunum verkalýðsins — án
þess að láta nokkur annarleg
sjónarmið villa sér sýn. — Við
þurfum að þvo hinn pólitíska
stimpil af félagi okkar.
Ég ætla að stuðla að því, að
svo megi verða — með því að
kjósa B-listann. Gerum það allir.
Rósmundur Tómasson
Ala á sundrungu og
úlfúð með verkamönn-
um og vinnuveitendum
RÓSMUNDUR Tómason, Laugar-
nesvegi 66, er starfsmaður hjá
Steypustöðinni h.f. Hann hefur
verið félagi í Dagsbrún um
margra ára skeið.
— Eftir margra ára slæma
reynslu af hinni kommúnísku
stjórn Dagsbrúnar, þarf ég ekki
að skoða hug minn um það,
hverja ég vil styðja við stjórnar-
kjör það, sem nú fer fram, segir
Rósmundur. Ég kýs B-listann,
lista þeirra, sem vilja binda endi
á setu kommúnista í stjórn fé-
lagsins.
Raunar er það svo, að ekki er
gott að átta sig á ýmsum atrið-
um varðandi stjórn Dagsbrúnar,
því að verkamenn fá yfirleitt
ákaflega lítið að vita um, hvað
er að gerast á hverjum tíma, hins
vegar vita þeir það af rr'-r.í i-
unni, að iltið gerist — að slæ-
lega er unnið hjá forystunni og
sofið á verðinum. — Finnst mér
því tími til kominn að kveðja
nýja menn til forystu í félaginu.
Það væri hægt að eyða löngum
tíma í að telja upp ávirðingar
núverandi Dagsbrúnarstjórnar. —
En höfuðatriðið er að sjálfsögðu
það, að hér er um einhliða póli-
tíska stjórn að ræða, sem auðvit-
að á ekki að eiga sér stað í slík-
um stéttarfélögum. — Af því
leiðir, að farið er í pólitískt
manngreinarálit í flestum mál-
um. Allar tillögur, sem bornar
eru fram af mönnum ai dsnúnum
kommúnistum, eru miskunnar-
laust kveðnar niður, og inenn
verða jafnvel að þola personu-
legar árásir og svívirðingar, ef
þeir dirfast að bera fram einhver
mál á félagsfundum, sem ekki
„falla í kramið“ hjá stjórninni.
Munu þó flestir sæmilega rétt-
sýnir menn geta orðið sammála
um, að það sé hverri félagsheild
styrkur, að sem flest sjónarmið
fái að koma fram, og ættu þeir,
sem til forystu veljast að örva
félagsmenn til að láta í ljós skoð-
anir sínar, en setja þeim ekki
stólinn fyrir dyrnar í þeim efn-
um, eins og tíðkast þar sem kom-
múnistar eru í valdaaðstöðu.
Kommúnistar ala stöðugt á úlf-
úð með verkamönnum og vinnu-
veitendum. Þetta tel ég hið hættu
legasta framferði. Vinnuþeginn
og vinnuveitandinn eiga ekki að
vera andstæðingar, heldur sam-
herjar í því að reka þjóðarbúið
á sem hagkvæmastan hátt. Það
þarf að bætg sambúð pessara
aðila, en ekki ala á sundrungu og
úlfúð. Þá mun margt betur fara
og verða komizt hjá margs kon-
ar árekstrum, sem engum er til
góðs. — Þetta heitir sjálfsagt
undirlægjuháttur“ og „atvmnu-
rekendasmjaður" eða eitthvað
slíkt á.máli kommúnista, en það
skiptir engu. Hér tel ég þörf
breyttrá vinnubragða.
Ég get Sagt hér eitt lítið dæml
um „heiðarleikann" í starfshátt-
um Dagsbrúnar-kommúnistanna,
þegar kosningar eru annars veg
ar. Við síðustu kosningar tii Al-
þýðusambandsþings gerðu þeir
mér þann „heiður“ að setja nafn
mitt á framboðslista sinn, en um
það vissi ég ekkert fyrr en á síð-
ustu stundu. Þeir voru svo sem
ekki að hafa fyrir því að spyrja
mig að því, hvort ég hefði nokk-
uð við það að athuga að vera á
listanum — nei, slíkt hefði ekki
verið í samræmi við önnur vinnu
brögð þeirra!
Verkamenn. Við höfum fengið
næga reynslu af núverandi stjórn
Dagsbrúnar — hún fer varla
batnandi héðan af. Við kjósum
B-listann.
Kommúnistar tryllost vegna 1
Dagsbrónorkosninganna
s
KOMMÚNISTAR láta nú sem óðir menn og er allt fram- ^
ferði þeirra, frá því að þeir hrökkluðust úr ríkisstjórn, sem S
þeir hafi misst ráð og rænu. ^
M. a. virðast þeir ekkert muna eftir því, sem þeir sögðu V
og gerðu, meðan þeir voru í ríkisstjórn og er því ekki úr ^
vegi að hressa örlítið upp á minni þeirra. s
Þegar 6 vísitölustigin voru gefin eftir haustið 1956 >
sagði Þjóðviljinn m. a.: v
„Takist að stöffva dýrtíffarölduna, er raunverulega S
um kjarabætur aff ræffa fyrir vinnandi fólk, en ekki;
kjaraskerffingu“. — Þjóv. 8. 9. ’56. S
Og ennfremur: ^
„Því hefur veriff margsinnis lýst yfir af forustu- S
mönnum verklýffssamtakanna í undanförnum kjara- ^
deilum aff verkalýffurinn kysi fremur stöffvun effa s
LÆKKUN DÝRTÍÐARINNAR“. — Þjv. 5. 9. ’56. i
Um álögurnar í árslok 1956, jólagjöfina, sagði Þjóð- s
viljinn: i
„Eina leiffin til aff binda enda á þetta öngþveiti, v
þetta síendurtekna vandamál um hver áramót, er aff S
stöffva verffbólguskriffuna. Og þar er einmitt aff finna ;
veiluna í ráðstöfunum núverandi stjórnar. Neyzlu- S
skattar þeir, sem hún hefur ákveffiff, geta hækkaff |
verfflag á ýmsum vörum allverulega, og þar kann aff S
vera fólgiff upphaf aff nýrri dýrtíffarbylgju". •
— Þjv. 20. 12. ’56. \
Ef menn bera svo þessi skrif saman við það. sem Þjóð- i
viljinn segir þessa dagana, skýtur heldur skökku við, og \
þarf ekki lengi að leita að ástæðunni: í viðbót við það að i
vera lausir úr stjórnarbúrinu, standa þeir í stjórnarkosningu i
í Dagsbrún og svífast einskis til að reyna að halda þar fylgi i
sínu. Ólíklegt er hins vegar, að hringsnúningur þeirra og ^
æsingaskrif afli þeim mikils fylgis verkamanna. S