Morgunblaðið - 09.08.1959, Side 3

Sunnudagur 9. ágúst 1959
MORCVNBL AÐ1Ð
3
I JFélagsheimilið Skúlagarður i Krossdal í Kelduliverfi.
Félagsheimili og heimavistar-
skóli í sömu hyggíngu
Vigsluhátið i Kelduhverfi um helgina 7
Hvernig hlustar þú ?
Sœlir eru þeir, sem heyra
Guös orö og varöveitc þaö.
(Lúk. 11.27)
ALLT frá barnæsku höfum vér
verið minnt á þessi orð Frelsara
vors. Víða standa þau skráð
skíru og fögru letri á prédikun-
arstólum kirknanna og margir
prestar hafa þau yfir í hverri
messu. Hér er lögð áherzla á það
að því fylgi blessun, að heyra
Guðs orð og láta það bera ávöxt
í lífi sínu. En vér getum hlustað
með ýmsum hætti.
Vér getum sjálf lesið rit hinn-
ar helgu bókar, og þannig fræðzt
um þau sanndindi, sem hún hef-
ur að flytja oss. Vér getum tam-
ið oss kirkjurækni, og notið
helgra stunda í húsi Drottins,
hlustað á það, sem þar er flutt
og hugleitt vandamál lífsins fyr-
ir augliti hans, þar sem lofsöngv
var og tilbeiðsla lyfta huganum
NÚ um helgina verður vígt nýtt
og glæsilegt félagsheimili í Keldu
hverfi. Hefur heimilið hlotið
nafnið Skúlagarður og stendur í
Krossdalslandi sem er í miðri
sveit. Þórarinn Jóhannesson
bóndi þar hefur gefið land það
er félagsheimilinu fylgir. Sam-
byggt félagsheimilinu er heima-
vistarskóli og íbúð fyrir kenn-
ara.
Verið að ljúka verkinu
Fyrir skömmu kom tíðinda-
maður blaðsins við í Skúlagarði
og var þá verið að leggja siðustu
hönd að verkinu. Smiðirnir voru
að ljúka við að ganga frá leik-
sviði og málarar voru í óða önn
að ljúka sínu verki Þá vann Þór
arinn Þórarinsson frá Krossdal
að lagfæringu lóðarinnar kring-
um húsið. Við leituðum nokkurra
upplýsinga hjá honum og yfir-
smiðnum, Þórhalli Snædal frá
Húsavík, en Trésmiðjan .Borg
hefur séð um allar innréttingar
og Þórhallur haft á hendi verk-
stjórn. Teikningu að félagsheim-
ilinu gerði Þórir Baldvinsson
hjá Teiknistofu landbúnaðarins,
Pétur Pálsson teiknaði hitalögn,
Ólafur Gíslason rafkerfi og Sig-
urður Thoroddsen teiknaði járna
lögn. Yfirumsjón með máln-
ingu bæði utan húss og innan
hafði Haraldur Björnsson mál-
arameistari á Húsavík.
300 manns í sæti
Alls er húsið um 600 ferm. að
grunnfleti og kjallari undir skól
anum og íbúðinni um 100 ferm.
Lofthæð í sal er 5,50 m. Aðal-
salur tekur 180 manns í sæti, en
áfastur við hann er veitingasal-
ur, sem tekur um 120 manns í
sæti. Undir leiksviði er kjallari
þar sem fyrir er komið búnings-
herbergjum, snyrtingu og
geymslu fyrir sviðsmuni.
Eins og gefur að skilja hefur
þurft meira til þessarar bygg-
ingar heldur en flestra annara
félagsheimila, þar sem þessi bygg
ing gegnir margþættara hlut-
verki. Húsið hefur verið búið
mjög fullkominni sjálfvirkri
miðstöð, sem notar olíu fyrir hita
gjafa. Þá hefur verið keypt slag-
harpa fyrir samkomusalinn. All-
ur húsbúnaður bæði fyrir sam-
komuhald og skólarekstur, þar
með talinn húsbúnaður í vist-
herbergi nemenda. Ennfremur
hefur verið fenginn borðbúnað-
ur fyrir hvort tveggja, skóla og
samkomusal. Þá eru tvær diesel-
rafstöðvar í byggingunni, aðal-
stöðin 18 kw. og svo 6 kw. vara-
stöð.
Kostar 2,3 millj. króna.
Með öllu og öllu mun bygging
arkostnaðurinn verða um 2,3
milljónir króna og er sjálfboða-
vinna, sem er talsvert mikil við
bygginguna, talin með.
Þykir byggingarfróðum mönn-
um að hér hafi verið vel á hald-
ið. —
Eftir að hafa skoðað þetta
glæsilega félagsheimili og rabb-
að nokkra stund við hina dug-
miklu starfsmenn við bygging-
una, fórum við og skoðuðum ^
sundstað, sem er rétt norðan við s
heimilið, í svonefndri Litlu-á. >
Þar er 16 gráðu heit uppspretta |
og hefur verið kennt þar sund (
um all-langt skeið. Hinum meg- S
in árinnar eru sléttar grundir og )
því nærfellt sjálfgert íþrótta- ^
svæði. s
Þarna hafa Keldhverfingar því S
á einum og sama stað flest það •
er verða má til eflingar og $
þroska fyrir æskufólk héraðsins. s
Þeir hafa þegar gert sér glæsi- )
legt félagsheimili og skóla og
þess mun án efa ekki langt að
bíða að bæði sundstaðurinn og
leikvangurinn verði bættur svo
að fullkomið geti talizt. — vig.
Önnur styrkveiting úr minningar
Velliiidishver
SÉRA ASMUNDUR Guðmunds-
son, fyrrum biskup, sem fæddur
er í Reykholti árið 1888 og átti
þar heima til ársins 1907, skýrði
Mbl. svo frá, í sambandi við
fregn í blaðinu á dögunum um
að gamall goshver í Reykjadalsá
væri nú farinn að gjósa að nýju,
að hver þessi hefði í sinni tíð
verið nefndur Vellindishver eða
Vellineshver í stað nafnsins Vell-
ir, sem hins vegar mun vera
nokkuð útbreitt nú orðið m. a. á
Akranesi. Þegar fram í sótti hefði
hverinn líka oft gengið undir
nafninu Árhver, að sjálfsögðu
sökum þess að hann væri úti í
ánni. — Þá sagði séra Ásmund-
ur, að hverinn hefði fyrst.byrj-
að að gjósa upp úr jarðskjálft-
unum 1896, á .5 mínútna fresti
framan af en síðan lengi vel
með hálftíma millibili, eins og
sagt var í fréttinni. Það var faðir
séra Ásmundar, séra Guðmund-
ur Helgason, prestur í Reykholti,
sem mældi eitt af fyrstu gosun-
um, og reyndist það vera 32 fet.
Á þessum árum komu margir
ferðamenn, til þess að skoða
hverinn, og var þá oft látinn í
hann sápa.
VerzLmiél. Bol-
ungavíkur stofnað
Miðvikudaginn 29. júlí sl. var
stofnað Verzlunarmannafélag
Bolungarvíkur. Formaður var
kjörinn Magnús Jónsson og með
stjórnendur Greta Guðmunds-
dóttir og Jón Rafnar Jónsson.
Gert er ráð fyrir að félagið
gangi í Verzlunarmannafélag
ísafjarðar á næsta ári, þegar lög-
um þess félags hefur verið breytt
á þann veg að félagssvæðið nái
einnig yfir Norður-ísafjarðar- 5
sýslu. -
Á fundinum mætti formaður
Landssamb. ísl. verzlunarmarma,
Sverrir Hermannsson. Samþykkt
var á stofnfundinum og sækja
um inngöngu í L.Í.V.
Klyfjahestur
og sœtt vín
SIGURJÓN Ólafsson mynd- nýklippt fax. Og ég er ákveð-
höggvari vinnur um þessar inn £ því að setja taglið á
mundir að því að fullgera hann, áður en bæjarfulltrú-
styttu af hesti, sem á að setja arnir koma til að skoða hann.
upp á vegum Reykjavíkur- Það er nefnilega í samningun-
bæjar og fegrunarfélagsins á um, að þeir skuli fá að sjá
Hlemmtorgi ofarlega, gegnt hann, áður en ég gef honum
húsinu Norðurpól, sem enn nafn og kyn. Ég er að hugsa
stendur. — í stuttu samtali við um að hafa þetta meri. Þær
Mbl. í gær sagðist Sigurjón fóru með folöldin með sér, en
búast við að ljúka myndinni ég ætla ekki að láta folald
eftir Vi ár eða svo. Ég hef unn- fylgja, því að það er ekki í
ið að henni í 5 mánuði, sagði samningunum. Já, ég ætla að
hann, og hefur mér þótt það setja ýmislegt á þennan hest,
ákaflega skemmtilegt, því ég því ég fékk skilaboð frá Jóni
hef alltaf viljað gera mynd af Stefánssyni um daginn og
íslenzka hestinum með klyfj- bað mig að hafa hann skemmti
ar. Ég hef unnið mikið undan- legan. En þetta verður samt
farið, að mér finnst, en samt
halda blessaðir bæjarfulltrú-
arnir, að maður sé alltaf að
slæpast. En það er mikill mis
skilningur, ég er ákaflega
vinnusamur maður.
engin stássmey, heldur ofur-
venjulegur klyfjahestur, sem
leiðist, ef hann hefur ekkert
fyrir stafni.
— Og á hvað á hann svo að
minna okkur?
— Hann á að minna okkur
Hesturinr, er tæplega 2ja m á eitthvað sem er stöðugt og
hár, þar sem hann er lægstur, fast fyrir. Ég á góðar minn-
en meðalhestur íslenzkur er ingar um Tiesta á Eyrarbakka.
1,40 m. Svo á hann að standa
á 2ja m háum stalli, en fram-
an við verður vatnsþróin end-
urbyggð — og þá verður sjón
þeir biðu tímum saman eftir
körlunum á kenderíi og eng-
inn sá, að þeim rynni í skap.
En þetta voru líka góðir karl-
að sjá hann, sagði Sigurjón. ar. Þeir gáfu konunum sín-
Annars á ég mikið eftir, ég um alltaf eina flösku af sætu
er t. d. að hugsa um að hafa víni, þegar þeir komu heim
hann með augu og eyru og úr kaupstað.
til hæða, yfir allt hið jarðneska
og hversdagslega.
Areiðanlegt er það, að kyrrlát-
ar stundir í húsi Drottins flytja
mönnum blessun. Hið mikla
vélaskrölt og hraði nútímans slít-
ur mjög taugum flestra manna,
svo að þeir verða þreyttir og
útslitnir fyrir aldur fram, jafn-
vel þó að þeir geri sér það ekki
ljóst.
Vér þurfum því að njóta hvíld-
ar og' andlegrar uppbyggingar.
Hvíldardagurinn á því að vera
helgidagur. Sá, sem vill lifa heil-
brigðu lífi, verður að leggja rækt
við trúarlíf sitt, eins og hann
verður að gæta heilsu sinnar með
heilbrigðum lífsháttum. Heil-
brigð sál í hraustum líkama á
að vera kjörorð hvers manns,
og þetta kemur ekki allt af sjálfu
sér fremur en önnur eftirsóknar-
verð gæði lífsins. Vér verðum
að hafa nokkuð fyrir öllum hlut-
um, ekki sízt þeim, sem mest
gildi hafa fyrir lífið.
n.
Allir eru sammála um það, að
til þess að fræðast um sannindi
lífsins þurfum vér að hlusta á
boðskapinn, sem fluttur er, hug-
leiða hann í alvöru, svo að hann
megi bera ávexti í lífinu.
Margir segja: Ég kem ekki í
kirkju, en ég hlusta á útvarp i
ró og næði heima hjá mér. Ekki
skal það dregið í efa, að mikið
sé hlústað á útvarpsmessur með
þjóðinni og að margir fylgist
vel með þeim helgistundum, sem
útvarpið flytur. Þó að útvarps-
guðsþjónustur kunni að draga
eitthvað úr kirkjusókn, þá kem-
ur það tæpast til mála að hætta
slíku útvarpi, því þá myndi
kirkjan svipta sig möguleika til
þess að ná til þess hluta þjóðar-
innar með boðskap sinn, sem
hvorki getur sótt kirkju, né vill
þangað fara af einhverjum
ástæðum.
Enginn vafi er á því, að marg
ir hafa bæði ánægju og upp-
byggingu af því að guðsþjónust-
um er útvarpað. Oft lætur fólk
þakklæti sitt í ljós fyrir ákveðn-
ar útvarpsmessur og finnst að
það hafi sérstaklega verið til
þess talað, og sjaldan mun svo
vera að ekki snerti einhver þátt-
ur útvarpsgúðsþjónustunnar við-
kvæman streng í brjósti einhvers
af þeim mikla fjölda, sem hlust-
ar.
En guðsþjónustan er annars
eðlis en flest annað útvarpsefni.
Til þess að útvarpsguðsþjónusta
verði til uppbyggingar, verða
menn að gefa sér tíma og næði
til þess að hlusta. Ef að fólk hef-
ur ekki aðstöðu til að hlusta,
nema með „öðru eyranu“, á það
ekki að opna útvarpstækið eða
loka strax fyrir það, ef ekki er
hægt að hlusta í næði. Guðs-
þjónusta í útvarpi, mitt í skark-
ala og skvaldri, þegar enginn
hlustar getur beinlínis orðið til
S Þess að draga úr virðingunni fyr-
S ir helgi guðsþjónustunnar. En
þetta er ekki útvarpsins sök,
heldur þeirra, sem útvarpstækj-
unum ráða.
Sú var tíðin, að heimilisguð-
rækni var í heiðri höfð hér á
landi og húslestrar lesnir á heim-
ilunum, þar sem kyrrð og friður
( ríkti. Ef réttilega væri á haldið
S gæti útvarpsguðsþjónustan orðið
mikilvægur þáttur í heimilisguð-
rækni vorra tíma.
Útvarpsguðsþjónustur eiga
ekki að koma í staðinn íjtít
kirkjusókn, en eru fyrst og
fremst þeim ætlaðar, sem ekki
geta sótt kirkju sína, eðá þegar
guðsþj ónustur eru ekki haldnar
á kirkjustað.
Því oftar, sem fólk sækir
kirkju, því betur mun það skilja,
að útvarpsguðsþj ónustan er lika
helgistund, sem oss er ætluð til
uppbyggingar og blessunar.
Vér skulum því gæta að,
hvernig vér hlustum og hvort
orð Frelsara vors eiga við oss,
þessi orð: „Sælir eru þeir, sem
heyra Guðs orð og varðveita
það.“ Ó. J. Þ.