Morgunblaðið - 22.05.1962, Síða 12

28
MÖRCUIVBLAÐIÐ
Þriðjudagur 22. ma! 1962
GEORG'E ALBERT CLAY:
Saga samvizkulausrar konu
----------- 67------------
að fara að hugsa til heimferðar.
Ginu leið illa, en hún vissi, að
hún mátti ekki láta á því bera
um of. Ef hann nú færj á annað
borð, kæmi hann ekkí aftur. Það
vissi hún.
Það er andstyggilega heitt í
borginni, majór, sagði hún.
Það er vatnið, sem gerir það
að verkum, að manni finnst svalt
hérna, sagði hann og horfði á
sundpollinn.
Kannske þér vilduð synda dá-
lítið áður en þér farið, sagði
hún. Það gæti kælt yður ofur-
lítið fyrir næturhitann í borg-
inni. Það eru ljós í vatninu til að
synda við á nóttunni.
Gina leiddi hann inn í her-
bergi Vicentes og hún gat vel
séð, að hann varð hrifinn af öllu
því skrauti, sem þar var. Hún
fann sundskýlu í skúffu. Þér get-
ið haft fataskípti hérna, majór.
sagði hún. Ég hitti yður svo við
sundpollinn.
Hún var nokkra stund að velja
sér sundföt og tók þau þrengstu
sem hún fann, en jafnvel þau
voru henni fullvíð, svo mjög
hafði hún lagt af undanfarið.
Hún fann hann við sundpollinn,
þar sem hann beið hennar
í daufri birtunni sýndist hann
fremur sól-brenndur en gulur og
hann var hávaxinn og velvax-
inn, sterklegur og karlmannleg-
ur, En jafnvel eftir að þau voru
komin niður í vatnið, virtist
hann frekar draga sig í hlé frá
henni, svo að hún varð að látast
vera illa synd, til þess að geta
hangið í honum og þannig leynt
tilgangi sínum Þannig fékk hún
tækifæri til að snerta líkama
hans, sem minnti mest á gríska
styttu, en var þó ekki köld eins
og hún, heldur hlý, titrandi og
lifandi.
En nú sagðist hann verða að
fara og þau sneru aftur inn í
húsið. Hún yfirgaf hann við her-
bergisdyr Vicentes en fór sjálf
inn í sitt herbergi, smeygði sér
þar úr sundfötunum og í inni-
slopp úr silki. Síðan gekk hún
gegn um baðherbergið, sem
þama var á milli og ýtti upp
hurðinni hjá Vicente.
Teki hafði farið úr sundföt-
unum, en var ekki byrjaður að
klæða sig, því að Ginu hafði
láðst að fá honum handklæði og
nú beið hann þess, að hann þorn-
aði. Hann stóð úti í einu horni
handan við rúmið, og þegar dyrn
ar opnuðust, hörfaði hann út að
veggnum og ætlaði ekki að trúa
sínum eigin augum. Hann leit
kringum sig eins og hann væri
að leita einhvers skjóls, en þá
hafði Gina snert slökkvarann á
veggnum og herbergið varð
dimmt.
XXXV.
Teki majór gat ekki stillt sig
um að fara að grobba af afrekum
sínum og brátt varð hann fyrir
öfund allra starfsbræðra sinna,
sem þarna voru saman komnir.
Hann var hjá Ginu hverja ein-
ustu nótt, jafnvel þótt hvorugt
þeirra hefði sérstaka löngun til
þess, því að hún var afbrýðisöm
ástmær. Er hann þurfti að vera
á verði alla' nóttina, heimtaði
hún, að hann hringdi hana upp
á hverjum klukkutíma, og jafn-
vel á daginn varð hann sífellt að
vera að hringja til hennar
Og svo kom þessi nótt, eitt-
hvað þrem vikum siðar, sem
Gina hafði svo lengi beðið eftir.
Teki hringdi til hennar um
klukkan níu, og var þá orðinn
heilli klukkustund á eftir áætl-
un, og hún stikaðj fram og aftur
um gólfið óþolinmóð. Ég get ekki
komið til þín í kvöld, sagði hann.
Ég er á verði.
En það varstu fyrir tveim sól-
arhringum, minnti hún á. Hún
vissi að hann átti ekki vörð
nema einu sinni á viku — vissi
það betur en hann sjálfur.
Þetta er aukavakt, sagði hann.
Komdu snöggvast, bað hún.
Þú getur svo farið þegar þú
þarft, en komdu dálitla stund.
Ég þyrfti að fara svo fljótt
aftur, að það væri ekki ómaks-
ins vert, sagði hann
En ég vil fá þig. Hún varð að
veiða meira upp úr honum. Ég
hef þráð þig svo allan daginn,
Teki. Geturðu ekki verið fram
að miðnætti?
Ég veit ekki. Ég yrði að vera
farinn klukkutíma fyrr, því að
vaktin mín byrjar á miðnætti.
Hún var í vafa, hvort hún
mætti spyrja hann frekar. Þetta
gat vexið eitthvert venjulegt
skylduverk, sem honum væri fal
ið. Kannske væri þarna líka ein-
hver fangi, sem aðmírállinn vildi
láta yfirheyra. Jæja, kannske er
þetta rétt, sagði hún. En kem-
urðu þá snemma á morgun?
Ekki á morgun, Gina. Hann
talaði dræmt því að hann ótt-
aðist reiði hennar. Ég get ekki
komið á morgun.
Ef þú kemur ekki á morgun,
skaltu ekki vera að ómaka þig
hingað framvegis, sagði hún.
Þú verður að trúa mér, Gina,
að mig langar að koma á morg-
un. Iáka í kvöld, en ég er send-
ur í srnáferð. Ég verð kominn
aftur hinn daginn.
Ertu að fara úr borginni?
kveinkaði hún.
Bara í einn dag, elskan sagði
hann. Ég verð kominn til þín
aftur innan tveggja daga.
Gina lagði frá sér símann án
þess að segja meira og sat kyrr
stundarkorn, fullviss þess, að
hún hefði unnið leikinn. Teki
hafði sagt henni, án allra orða,
þó, að hann væri að flytja Tim
til Leyte á miðnætti. Nú hafði
hún þær upplýsingar, sem hún
þurfti og nú var að taka næsta
skrefið af fyrirætlun hennar.
Viku áður hafði hún fengið
Teki til að útvega sér bíl og bíl-
stjóra, og nú kaliaði hún á þenn-
an dáta og skipaði honum að aka
hennj til majórsins. Það var asi
á henni og hann hikaði eitthvað
en þá sýndi Gina honum töfra-
blaðið, sem Teki hafði fengið
henni, þegar hann var að fá
hana til að njósna fyrir sig og
hafði nú sennilega gleymt, en
hún geymt það vel, þar eð hún
þekktj töframátt þess. Þegar þau
voru komin langveginn að hlið-
inu við hús de Aviles, skipaði
hún honum að stanza, og kvaðst
vilja koma majórnum að óvör-
um. Dátanum var nokkurnveg-
inn sama um ástarævintýri yfir-
manns síns, og lagðist niður í
sætið og hugðist sofa meðan
hann biði. Hann sá ekki, að Gina
gekk bak við húsið en ekki inn
í það.
Don Diego sat í eldhúsinu og
eitt ljós logaði þar inni hjá hon-
um, og hann þaut upp snöggt,
þegar Gina kom inn um dyrnar.
Ég hef fréttir, dásamlegar frétt
ir, hrópaði hún, og þær verða að
komast til fjallabúanna.
Don Diego stóð kyrr við borð-
ið. Þú ert enginn aufúsugestur
hér sagði hann. Hvorki nú nó
endranær.
En ég hef upplýsingar að gefa
ykkur.
Farðu heim til friðlanna þinna,
æpti hann. Farðu til japönsku
húsbændanna þinna!
En hvað hef ég gert? æpti
Gina, óþarflega hátt.
Við vitum ekki enn, hvað þú
héfur gert, en við vitum, að þú
hefur gert eitthvað og að þú
skalt fá makleg málagjöld fyrir
það! Japanimir hafa ekki flutt
þig í Klettahúsið, nema eitthvað
kæmi í staðinn.
Það getur nú verið sama, hvað
þið haldið um mig, reyndi Gina
að segja. Það getum við talað um
seinna. En ég hef fréttir af Tim,
og við verðum að bregða skjótt
við. Skilurðu það ekki? Hún
greip í þunnu skyrtuna hans og
hristi hann. Er þér einskisvert
að fá að vita, hvað, þeir ætla að
gera við Tim og hvenær?
Hann hristi hana af sér. Ég
mundi aldrei trúa upplýsingum
frá þér, og ef ég færi með þær
til vina okkar uppi í fjöllunum,
þá mundu þeir bara hlæja að
mér fyrir að treysta þér aftur.
Hann gekk út og skellti á eftir
sér hurðinni.
Gina fleygði sér á stól við borð
ið, lagði höfuðið fram á arma
sér og grét. Hún sem hafði skipu
lagt þetta svo vandlega! En hún
hafði aldrei búizt við svona tor-
tryggni og nú var þetta allt til
einskis!
aitltvarpiö
Þriðjudagur 22. maí
8:00 Morgunútvarp (Bæn — 8:05
Morgunleikfimi — 8:15 Tónleik-*
ar — 8:30 Fréttir — 8:35 Tón*
leikar — 10:10 Veðurfregnir).
12:00 Hádegisútvarp (Tónleikar -m
12:25 Fréttir og tilkynningar).
1:300 „Við vinnuna": Tónleikar.
15:00 Síðdegisútvarp (Fréttir, tilk. og
tónleikar — 16:30 Veðurfr. —
Tónl. — 17:00 Fréttir — Endur-
tekið tónlistarefni).
18:30 Harmonikulög — 18:50 Tilkynn
ingar — 10:20 Veðurfregnir.
19:30 Fréttir.
20:00 Stjórnmálaumræður: Um borg-
armálefni Reykjavíkur. Fyrra
kvöld. Ræðutími hvers fram-
boðslista 35 mín. í tveimur um
ferðum, 25 og 10 mín.
Röð listanna;
D-listi
F-listi
B-listi
G-listi
A-listi
H-listi
Dagskrárlok um kl. 23:30.
Miðvikudagur 23. maí
8:00 Morgunútvarp (Bæn —■ 8:05
Morgunleikfimi — 8:15 Tónleik-
ar — 8:30 Fréttir — 8:35 Tón*
leikar — 10:10 Veðurfregnir).
12:00 Hádegisútvarp (Tónleikar —•
12:25 Fréttir og tilkynningar),
1:300 ,,Við vinnuna“: Tónleikar.
15:00 Síödegisútvarp (Fréttir, tilk. og
tónleikar — 16:30 Veðurfr. —
Tónleikar — 17:00 Fréttir — Tón
leikar).
18:30 Óperettulög — 18:50 Tilkynning
ar — 19:20 Veðurfregnir.
19:30 Fréttir.
20:00 Stjórnmálaumræður: Um borg-
armálefni Reykjavíkur. Síðara
kvöld. Ræðutími hvers fram-
boðslista 40 mín. í þremur iun
ferðum, 20, 10 og 10 mín.
Röð listanna:
B-listi
A-listi
G-listi
F-listi
H-listi
D-listi
Dagskrárlok nokkru eftir mi8«
nætti.
Fatamarkaðu
Allt á börnín í sveitina.
......
Ahihiimhhi
tHHHHHHIH
IIHHHHIIIIH
hiiiihihhhi
MHHMHHHIll
HHHHIIIIHll
■MHHHHIHH
'HHHIHlHlj
’MIHHIIII
Miklatorgi.

, _______ 3jj \y '~<r 33
- ......r.................................
"" 2.701

COSPER.
I
Ȓl/
Ml'
— Og gleymdu ekki að snúa stýrinu, þegar þú ætlar að beygja!
Xr X' *
GEISLI GEIMFARI
&UT TO JOm HARVEY’S ASTOM/SHMEW.
T//E y/BKAT/ON SAU6E MEEPLE CUM&S
OYE& MÆ "PANSER"MAE/Y... ANO
WELL &EYONÞ*
x- * *
Wom&i
ULMJ3P0 Yot/K
.SATEUJTE PlOtiÉER
MEMBEK4HIPCARP
oj’.d.
Auto$raph«<l Piciurc of
Copt. BUCK ROSERS
JUST TEAROUTTHIS
COUPOH AND MAIL
IT WITH A STAMPED
RETURN ENVEL0PE
BUCKR06ERS
Yo THIS NfVVSPAPER.
>— Vertu viðbúinn Geisli. Skipið
cr komið í þá hámarksmótstöðu, sem
durabillium þolir!
En John Harvey verður undrandi
er hann sér aðmálin í skjálftamælin-
um fer upp fyrir hættumerkið ....
og talsveit upp fyrir það.
— Ég .... ég skil þetta ekki,
Geisli, það hefur ekkert gerzt. Þetta
geimskip . hef ði átt að vera molnað
í sundur!