Morgunblaðið - 09.10.1969, Qupperneq 18

18
MOBGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 9. OKTÓBER 1969
Málfríður Jónsdótti
í DAG er bori/n til m/oldar frá
Laiuigiarniegkirkjurmá frú Málfríð-
uir Jónsdlóttiir, Laiuigiarmieisvegi 54.
Ég var venzlaðuir hierunii á þainin
foóíbt, að hiún var tenigdaimióðir
dóttuir miminiair, þair af leiðainidi
emmia liltlu krakikanma Ihieininiar
þriggjia, Siggiu Mörtiu, Kólflia ag
Auiðar, sem þótti mjög vaent um
(hana og voru haenid að heimili
fhenmiar.
Frú Má'lfríðluir vair faedid 9.
miarz 1.893, á Eyrarbalkfkia, Hún
ffliuittist þaiðan á fyrsta ári með
forefldirum síniuim aið Bífldsfelli í
Qraifnœnigi. Þau vorru Jón Svein-
bjömisisian æititaður firé Klutftum í
Hrunamiajnmiahreppi, og Málfríð-
ur Þorleifsdótltir hiiins rflkia Koi-
þeinssonar á Eyrarhafcka. Hékk
staekikiuð mynd atf gaimilia Þorleifi
mieð kragaslkieggið siltt jiaifinan
(hátt á vegig í sitaflu frú Máilsflríð-
arð því að hún sem fieiri hélt
uipip á minniimigtu þeasa þjóð-
Ikluinnia afa síns.
Systíkini Málfríðar voru níu
tailsins, en eftir láifa ruú aðeJns
tveir taraeður hen/nar, þeir Svein-
bjöm Jónissoin haestaréttariiög-
mialður og Þorleilfur Anidréssan.
UppeldisBystir Mállfríðar og
niáiin frændlklonia var Þuríður
Koibeinsdióttir Þorleifssoniar firá
Eyrarbafcka. Þær voru jafn
samirýmidar og hefðlu þaer verið
systur. Þuríðiur var fyrri kotnia
Grétiars Felíls ritíhiöfuindár. Frú
Málfríðiur Jónsdóttir ólst uipip í
flor el dralhú sum á Bíldisflelfli til
T8 ára aidiurs, en þá fluttust
foreildrar henniar til Reyfcjcifvík-
ur og hún mieð þeiim.
Árið 1913 giftist húm Guinimari
Þórðarsyni, sem fyrst var bóndi
Elisikuleg fciginikon.a mín og
móðir,
Gunnhildur Pálsdóttir,
Skjólbraut 3, Kópavogi,
anidaðiist að Borgiaæsjúkrahús-
imu þamn 8. október.
Ólafur Ámason,
Páll Garðar Ólafsson.
Faðtr minn,
Sign’-,’ir Norðfjörð,
andaðdst í sjúkraihúsd Nes-
kaupstaðar þanin 7. október.
F.h. vamdamannia,
Grétar Norfffjörð.
Eiginmflður miinn,
Skúli Guðmundsson,
alþingismaður,
lézt að heimili siniu, Laugar-
bakka í Miðfirði
Jós'efína Helgadóttir,
aðstandendur.
Maðurinn minn og faðir olkik-
ar,
Guðmundur Snorri
Finnbogason
frá Þverdal í Aðalvík,
andaðist í Laindaikotsspítalan-
um 7. október.
Fyrir mína hönd og bama
okfcar,
Jónína Sveinsdóttir.
í Halla í BanigárvaMaisrýsiDui, síðar
kaiupmiaður í ReykjavSk. Þau
eignluðluist þrjá syná, Jón og Leif
sem báðir dóu uinigflr, og Krisitin
lögfiræðing í Reykjaviik. Hann
er kvænitur Brynidlísi Jðhannis-
dióttiur.
Þau Málflríður og Gummar tóku
til fósturg MáJJfiríði Hanmieisidlóltt-
ur, sem var diótitir Anidreu sySt-
ur Máillflríðar, en Amidrea dtó firá
henni komiuinigri. Frú Málfiríður
Jónisdóttir missti Guintnar Þórð-
airson, eiigánimainin simm árálð 1926.
Efitir það þjó hún mieð Kriisbni
syná sínium og Máflfriði flóstur-
dóttur sánni í Reykjaivílk þar til
11933, að hún igiftist Kofllbeini
Högniaisiyná bónida og Skiáldi í
Kollaifirða. '
Þau Málfríður og Koflbeinn
Högniason eignuðust tvö börm,
Gerði, sem er giiflt Guðirua Ein-
arssymi giagnifræðaskióla/kieninara,
að Árbæ hjá Seifossi og Gunn-
ar, gam er gagmlflræðaslkiólialkienm-
ari í Reykjiavik og kivæmibur Ið-
uininii dlóttur mdinmi. Bamialbam
Máifiríðar eru nú orðán 12.
Þaju Máifríður og Kolíbednn
Högniason bjuiggu í Koiflaifirði til
ársiins 1943. Þá flultbuat þaiu tifl
Faðir okikar, tenigdafaðir c»g
afi,
Bjarni Gíslason,
útgerðarmaður,
Hverfisgötu 31, Hafnarfirffi,
verður jarðsumginn firá Frí-
kiirlkjiunni í Haflniarfirði föstu-
dagimn 10. október kl 2.
Lárus Bjamason,
Anna Teitsdóttir,
Gísli Bjarnason,
Katrín Signrðardóttir,
Jón M. Bjamason,
Kristin Ámadóttir
og baraaböm.
Hjairtkær eigimmaður minn,
fiafðir, tengdatfaðár, atfi ag lamg-
afli,
Kristján Jón Benónýsson,
Holtsgötu 14,
verður jarðtsumginn flrá Foss-
vagSkÍTÍkju fiöstudagimm 10.
okitóber ki. 1.30.
Þorbjörg Lýðsdóttir,
Þórður Kristjánsson,
Unnur Runólfsdóttir,
Benóný Kristjánsson,
Sigurbjörg Runólfsdóttir,
Jónasína Kristjánsdóttir,
Gunnar Thordasen,
Ásgerður Kristjánsdóttir,
Sigmundur Þórðarson.
Blóm vinsaimilegast aifþökkuð,
en þeim, sem vildu minmiast
hams, iáti líkniarstofniamr
njóta þess.
ReykjavJklur. Kollbeiien gerðist
þá fynsit Starfismiaður hjá Áflenig-
isverziun rílkisims, en siíðar hjá
Skiattsitafumind og var þar tiíl
dauðadaigs 1949.
Þegar þau Máltfríður og Kol-
beánn flultituist tiá ReykjavikRir,
keyptu þau húsi® Hvamm við
Laugaimiasivag 54 og þar var
heimiifM firú Málífiríðar aMa tíð eft
ir það .
Frú Mláltfríður Jónisdóttir niaiuit
1 aestou mieiri mieninibumiar en tíðk-
aðisit í sveibum lamidsiins á þeinri
tíð, þar sem fioneldrar hemniar
réðu tffl sín heitmá'liiidkieniniaina að
BíflidisifleMi tffl þe% að kiennia
bömlumium, nneðal anmarig erliend
tunigiuimiál. Síðair niam 'hiún í hús-
stjómiardeiid Kvenmaskóianis í
Reykjiarvlk.
Máltfríður Jónsdóttir var á afll-
an hártlt mifcillhætf toionia. Hún var
stónmiynidaæleg að vafllarsýn,
greinid, ákiapmdkM og Sfcaipgierð-
arstfyrlkiur henmar frábær, yfir
henni var mikil anidlleg og lík-
amllieg reisn. Hún thiaiflðö flastmót-
aðaæ slkloðamár. og dlufldli þær elkkd,
hefldur rædidii þær af mæflsfciu
og sanmfærimigairikraiflhi vd® hwerm
sem var, ef svo bar uindlir. Hún
var álkaflaga gkemim/biiegur vi®-
miælamdi og gestriismi henmiar
var mikilL Ég kynmtist henmá
efldki fyrr en hún var flináigin á
efri aldiur og orðin veifl tifl heilsu,
etn andfliagtt þrek 'hiemmar var óbáfl-
'anidii og vi® enigu ertfiði IMiifði
hún sér, þar sam hún sá þamft
verk óunnið.
Enidla þótt frú Máltflrfður hefiði
áhiuga á ölfliu miögufllegu md/Md
himiies og jiarðar, virfcist mér
hugiur heminiar og Ihönd sifcanfa
fyrst og siðiaist ag aflfla stun/d
að velferð banna siinma, barma-
bamia, tenigdalbaimia og ammatrra
náimma ættinigja.
Hún var einlhuim ag sér í lagd
húsEreyj'a og him góða ag sívak-
amdd móðir.
Síðasta árið sem ifirú Mál-
firíður liifði, og rúmlega það, var
hún aflger sjúlklimgur, otfbast á
sjúfcralhiú siuim, en þreto henmar
var með ölílkámdlutm ag erltiist
furðu/lega lemgi. VamdafóMc hienn
ar allt gerði sem það miátlti tdfl
að 1-étba henmá baráttuma, en á
emigain miun hal’lað þó flulllyrt sé
að bezt hiafi stortt harna síðastia
áfámigamn fræmdlkonia henmar og
fóstiurdóttir, MáWríður Hanmes-
dlóttir, sem hélt heimdflli mieð
hiemmi aflla tíð og dvalidi við
Aiúðar þakikir fyrir aiulðlsýnjda
samúð og vimáttiu við arndlát
og jarðarför mannsins míms,
föður okkar, temgdaföður og
afa,
Sigurðar Einars
Hannessonar,
bakara.
Sérstatoar þak'kir tifl lækrnia og
stairtfsliðs Heilisuvernidansböðv-
ar Reykjavítour.
Laufey Benediktsdóttir,
böm, tengdabörn
og barnaböm.
Alú'ðaidþaikkir vottum við ÖH-
um þeim, sem á eirnn eða ainn-
an hátt heiðruðu mimnirugu
manmsitns miinis, föður otokar,
fóstuirföður, tengdatföður og
atfa,
Páls Pálssonar,
Lágafelli, Sandgerði.
Guð bfessi ykkiur öM.
Helga Pálsdóttir,
böra, fóstursonur,
tengdabörn og bamaböm.
sjúlkralbeð bemniar hverjia sbumd,
sem bún mátti því við toomia.
Máltfirííðlur Jónisdlótitir dó á Vítf-
ilsisitöðlum þriðjiudaginn 39. sept-
emlber. Ætltfófllk beminiar og vinár
kveðjia haea í dag, með sökimuiði
og þök 'k.
Guðmundur Daníelsson. .
HÚN var gflæisiifteg flooma, ag óg
vissd að 'hiún var aif gó'ðlum toorn-
iln, flnúin Málfiríður Jónsdlóittir tfná
Bfldlgftol'Ii, er ég sá hania fymst
árilð 1915, í Ibúðinmi í Vöggur.
Vi® fynri maðurimn heninar hiötf®
um verið befckj afcbræðluir í Verzfl
umansflcóiLainiuim.. Elftir ár var® ég
þjórnn þedrra hljónia, átti að sjá
um verztein þeirra, vegnia veito-
indátfjarvieriu búsbómdiainis á Vilf-
Misisitöðum ag beilsuhæfli erflenidliis.
Þá Ikynintist ég þréki Má'llfrá®-
ar Iheitimmar. Litliu drenigimir
hienmar tveir dóu, og hún var í
sítfelldum ótta við a® miissa
þarnn síðasta og ymgsba. Daiuði
'bamiarunia, veikinidli eiginmainms-
irns ag útlit um afikomiu. Elklkeirt
buigaði hana.
Máfllflrflður heiltin tóto déttur
mína nýfædda ári® 11920, 'aif dlán-
arbeð'i systiur sn/nmar, fymri fean/u
minmar, og hedur ailið hama upp
að öMlu, ag gemigið hemni í mó®~
lunsita®. Veri® henmií sönn mióðlir.
Þa® ertu mangir sjúlkiir, en tfá
efldkd sjúlkralhiúsvist. Þa® er tfóflto-
i® í ákiuigganium. Mlálifríður flneitin
tóto oft slífca sjiúítoliniga heirn til
sín, og voonu þeflr hjá hemni,
þar til þeim baibnaði. Þaniniiig er
að vera raumverullega igóður.
Ég hetf þá trú, a® etf guðleg
tfarsjón leggur roömnium þumigar
byrðar á Ihlerðar í jarðllifiimu,
þá flaomi hvöd og ©fleði á etftir.
Máltfríðlur hieitin wair góð og igöÆ-
uig tooma, rieyndi miilkið, og buig-
aðfiisit 'éklki tM síðuStlu stumdlar.
ÖM henniar huigsun var ihjá (böinm-
um hemniar.
Kæra vintooma. Við útför þínia
þalktoa ég þér inmiifliega, og fflýt
þér dóittíurflcveðö'u firá dótbur
mtunnii.
Gu® bfllessi þig og bömiin þdin,
líffls og liðlin..
Hannes Jónsson.
Sigurbergur Elísson
F. 6/8. 1899. D. 2/10. 1969.
ÞAÐ má sagja a® þa® ikæmi mér
öfcki á óvart, þegar ég á fimmibu-
dagsmongun 2. þ.m. frétti um
anidflát Sigurbergs EMssoniar,
verkstjóna. Harnn haifði síðan á
sJL vetri legi® rúmfaistur a®
mestu leýti bæði á sjúlaralhúsum
ag hekna. Au'ðvflltað vomar maður
aflifltatf a® fuilfloir bati tfáist, en sú
von vilfl oft bregðast.
Um aett og umigdómisár Sigur-
bergs ætla ég ekíki a® gkritfa.
Aðæir mér kunmugri m.uiniu verða
til þesis.
Þessar líniuir eiga aðteims a®
eims a® vera mokkur kveöjuor®
firá samvertoamianmi hams við
'gaitniagerð Reykjavíkurborgar.
En þar sbairfaði Siigurbergur s.l.
33 ár, fyrst sem bíLstjóri á mal-
t
Inniiliegustu þaifckir fyrir aiuð-
sýnida samúð og vimiáttu vi®
anidlllát og jarðarför eiigin-
mainms míns, föður, tenigda-
föður og afia,
Halldórs Kr.
Halldórssonar,
arkitekts.
Sigurlaug Ólafsdóttir,
Asta og John Alexander
ogdætur.
t
Öllum þeim, er sýnit hatfa hlý-
huig og veiibt aldkiur aðstoð
vegma amdfliáts og jarðairfiarar
Halldórs Þórmundssonar,
bónda,
Bæ, Bæjarsveit,
faerum vi® þafldkir. Sérstak-
lega viflíj'um við faera björg-
unarsveditiinini Ok þalkkir fyrir
dmemgMegam stuðniinig.
Lilja Kristjánsdóttir
og fjölskylda.
arbíium borgarinnar, en tóto þá
við ver'kstjórasbartfi og gegndi
því í rúma 2 áratu'gi.
Þa® naá roeð samni segja að þar
var Sigurbengur á réttri hillu í
lifimu. Framlkvæmdasaimiur, úr-
ræðiagóður og ósérlhLifinn gefldk
hamn a® stíörfum sínium á mieðan
heilisan leyfði, ag miurnu miargir
íbúar þessarar borgar minmast
toans og fyrirgreiðslu hams á
ýmsum sviðum.
Ég vill að síðustu þafcfca hon-
um lanigt og gotit samstanf, og
þaiklta um leið margar ógfeym-
amlegiar ánægjustumidir á laragri
viðkynniragu. Þa® var aMlbatf
hressanidi og upplífigandi a® hitta
hanrn og tafla við hann. Hann var
sérstæðiu.r persóniuteiki.
Konu hanis og fjölskyldu færi
ég mínar inndleguigtíu samúðar-
kweðjur.
J. Ó.
Inniilegt þaikfc'laeti tifl. Kot-
stranidaldirikj'U, vinia og vamda
manmia, er gilöddu mig mieð
heimsóknium, gjötfúm ag sikieyt
um á 79 ára aifmœli mímju 2.
akt. og gerðu mér daginn
ógleymian/fega bjairtan á þetssu
dnumigateiga suimri.
Þorlákur Sveinsson,
Sandhóli, Ölfusi.
Af ailhuig þakika ég hjaætan-
llega þeim fjölda maminja er
minmtuist miín á áibtræðisatf-
mæli mínu 25. f.m. mie® beim-
sókmuim, gjöfum, bflómum,
símistoeytum ag viðtöfliuim.
Ölflium viinuim mimum ósfloa ég
gætfu og genigiis ag Guðs bfliess-
umar.
Steindór Gunnlaugsson.
Hj'artanfllaga 'þakkia ég ailQiam
hlýhuig ag vimáttu, sem mér
var aiuðsýnd á 80 ára afimæili
mdnu 27. sept. mieð heimsókm-
um, gjötfum, bliómum ag slkieyt
um. Eirnnig þatotoa ég dætæum
mím/um ag fjiöliskyldum þeirra,
sem sáu um aflfliar góðgerðir
ag teosbuðu þær að öllliu lieyti
ag gerðu miér aflflt tM ánægju.
Sérsitalkiiega þakfloa ég hjónum-
uim í Varmailiandi sem opm/uðu
heimMi siitt fyrir öfllum, sem
vilidu heimsætejia mág.
Ég bitð Gu® að blessa ýklkjur
öflll í Jesú niaifind.
Sigríður frá Fagurhóli,
Sandgerði.