Morgunblaðið - 04.06.1971, Qupperneq 11

Morgunblaðið - 04.06.1971, Qupperneq 11
MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 4. JÚNl 1971 11 í kveðjuskyni - Guðni Gíslason F. 24. 9. 1939. — D. 26. 6. 1971. ÆVISKEIÐ Guðna Gíslasonar, sem lézt í hinu hörmulega slysi austur á Fjarðarheiði að kvöldi hinis 26. maí sl. og til grafar verður boriirun í dag, er eklki ýkja margþætt á ytra borði frekar en tíðast er um æviskeið þeirra mannia, sem falla frá á unga aldri. Guðni var fæddur hér í Reykjavík hinn 24. september 1939 og ólst upp með stórum hópi yngri systkina á heimili foreldra sinina Jónu Kristmunds- dóttur og Gísla Guðnasomar verkstjóra hjá Reykjavíkur- borg. Nám sóttist lionum vel eftir að út á þá braut var kom- ið, enda hafði hann til þess al!a kosti, stálminni og góða dóm- greind. Lauk Guðni stúdents- prófi frá stærðfræðideild Mennta skóians í Reykjavík vorið 1959 og hóf eftir það nám við laga- deild háslkólanis. Bkiki festi haran yndi við laganámið og hvarf þá frá því til annarra viðfangs- efna. Á menmtaskóla- og háskólaár- um sínum starfaði Guðni mjög mikið að félagsmálum ungra sjálfstaeðismianina, og var það á þessum árum, sem okkar góðu kymni hófust. Sat hann þá m. a. í stjóre Heimdallar og siðar í stjórn Vöku, félags lýðræðis- sinnaðra stúdenta, sem hann var kjörinin varafonmaður fyrir. Um skeið var Guðni framkvæmda- stjóri Heimdallar, og er mér sér- staklega miininisstætt frá því starfi hans, hve mikla rækt hanm lagði við starf himna yngstu í félaginu og hvensu vel honum lét að ná góðri samvinmu við þá. Veit ég, að úr þessurn hópi eign- aðist Guðni vini, sem mátu hann mikils og hann tók mikiu ástfóstri við. Eftir að Guðni hætti námi og með námi lagði hane stund á ýmis störf. Á tímabiii starfaði hann sem blaðamaður við Morg- unbiaðið, og minnaist samstanfs- menn hanis þar Guðna sem góðs félaga og ötulis sitanfsmajnns. Lerngsf af starfaði hann þó siem háseti á fiskiskipum, nú síðast á b/v Hólmatindi frá Elskifirði. Efa ég ékki, að Guðni hafi komið sér vel á þeim starfsvettvamgi sem amnars staðar, enda var auð- fundið, að hann kunni vel við sj ómanmsstörf in. Árið 1962 kvæntist Guðni skólasystur simmi Hildi Lárus- dóttur, en leiðir þeirra skildu eftir nokkurra ára sambúð. Þó að Guðmi hefði ekki vegna starfs síns síðustu árim aðstöðu til að taka þátt í félagslegu starfi sjálfstæðismanea með jafnvirkum hætti og áður, var stjórnmálaáhugi hans og áhugi hanis á framgangi Sjálfstæðis- flokksinis sízt minni en áður. Stjórnmálaáhugi var honum í blóð borinn, enda alinm upp í pólitísku andrúmslofti, þar sem faðir hanis hefur um áratuga skeið verið ötull þátttakandi í starfi sjálfstæðismanma hér í borginni, en hann sat um tíma fyrir flokkinn í bæjarstjórn. Guðni hafði góðan skilning á þjóðfélagsmálum, var heilsteypt- ur í skoðunum, íhugull og leit- andi, en ákveðinn, þegar hann hafði myndað sér skoðun og tekið afstöðu, og undan því skaut hainn sér ekki. Þó að ég hafi að vísu mjög margs góðs að miinnast um Guðna Gislason, þá er þó eitt, sem ég mun lengst minnast hans fyrir og er homum þakklátur fyrir: þá traustu og einlægu vináttu, sem hann gaf mér. Vin- átta við hanm var ekki af því tagi, sem kemur og fer, hún varð sífellt fyllri, því að hann hlúði að 'her.ni. Vinátta hans var ekki aðeins vinskapur, heldur fólgin í vinarhug, trúnaðar- trausti, ræktarsemi og fómfýsi í þágu vináttunnar. Þeir, sem með lífi sínu hafa gefið öðrum þann fjánsjóð, sem slík minning er, hafa áreiðanlega ekki haft hér viðdvöl til einskis. Foreldrum Guðna, systkinum hans og öðrum nánustu aðstand- enidum hanis sendi ég og fjöl- skylda mín innilegar samúðar- kveðjur. Hörður Einarsson. VIÐ vorum samstúdemtar. E» við kynmtumst ekki að verulegu marki, fyrr en síðustu misserin, þegar lífið hafði skákað okkur báðum austur á Firði. Við sáumst sjaldnar en við báðir vildum. Það kom stundum fyrir, að vinma okkar gaf okkur ekki sameiginlegan tíma til að hittast. En þegar við hittumist og töluðum saman þótti okkur báð- um gaman. Eimhvern veginm er það þannig að mér finnst gaman að tala við fól'k um margvisleg efni. Guðni var einn þeirra, sem gaman var að tala við. Hamm hafði gott hjartalag. Ég fann, að haimn vildi öllum vel. Skipsfé- lagar han's kunnu vel að meta hann. Fyrir hálfum mánuði áttum við stuttar, en þó ánægjulegar samræður á heimili mímu, rifj- uðum upp gamla skóladaga og ræddum ýmis vandamál, sem okkur báðum voru hugleikin. Ég hlakkaði til að hitta hann aftur og taka upp þráðinin. En næst þegar ég sá hann, var haran liðinn. Hanm hafði farið stutta skemmtiferð á annan fjörð ásamt góðum dremgjum. En úr þeirri ferð komu þeir ekki lifandi. Þetta er þungt áfall fyrir þá, ÞINGEYRARKIRKJA átti 60 ára afmæli á síðastliðnum vetri. Var hún Vígð af þáverandi pró- fasti, séra Janusi Jónssyni að Holti í Önundarfirði á pálma- sunnudag 1911. Áður fyrr höfðu Þingeyringar aótt kirkju að Söndum, en þang- að er um 4 km leið frá Þingeyri. Að Söndum hefur kirkja stað- ið um aldir, því að hún er með vissu komin þar snemma á 13. öld. Þegar byggð á Þingeyri jókst, þótti mönnum langur kirkjuveg- ur að Söndum og var þá horfið að því ráði að byggja kirkju á Þingeyri. Kirkjuna teiknaði Dýr- firðingurinn Rögnvaldur Ólafs- son, húsameistari, en yfirsmiður var Jóhannes Ólafsson, fyrsti al- þingismaður Vestur-ísafjarðar- sýslu. Kirkjan er byggð úr steini í gotneskum stíl. Það sem helzt 1 Þingeyjarkirkju. Altaristafia eftir Þór. B. Þorláksson. þingeyrar- kirkja 60 ára setur svip á kirkjuna að inn- an, er loft hennar, sem er opið upp í mæni og með óvenjulegu, Sr. Stefán Eggertsson fögru og svipmiklu tréverki. Árið 1950 var kirkjan raflýst og 1952 fóru fram gagngerðar endurbætur á henni. Voru vegg ir kirkjunnar þá einangraðir og hún múrhúðuð að innan, jafn- framt var rafmagnsupphitun, snyrtiaðstöðu og fatageymslu komið fyrir í henni. í tilefni 50 ára afmælis henn- ar 1961, var klrkjan öll máluð innan og fagurlega skreytt af hjónunum Jóni og Grétu Björns son. Ári siðar var turn hennar endurbyggður og komið fyrir ljósakrossi á honum. Er kross- inn gjöf frá sjómannasamtökum á Þingeyri. Næsta ár störfuðu í Sumar- búðum þjóðkirkjunnar, Skotar, Bandaríkjamenn og íslendingar við kirkjuna og var þá kirkjan vandlega máluð utan, ásamt kirkjugarðinum á Þingeyri og gamli kirkjugarðurinn á Sönd- um kortlagður. Söfnuðurinn og brottfluttir Dýrfirðingar hafa ávallt gert vel við kirkjuna, og ýmsir góðir gripir prýða hana og hafa jafn- an gert. Má þar til nefna altaris- töflu eftir Þórarin Þ. Þorláks- son, listmálara, tvenna vandaða altarisstjaka og eru aðrir þeirra úr hinni fbrnu Sandakirkju. Kirkjan á að sjálfsögðu allan messuskrúða og altarisklæði, þar af eina mjög vandaða hátíða- samstæðu. Altarissilfur á hún, hina prýðilegustu gripi svo og handskorið krossmark á altari og samstæða blómavasa, allt góða gripi. Skírharfont á kirkjan, sem Ríkarður Jónsson skar og ljós- prentað eintak Guðbrandsbiblíu. Fjórir prestar hafa þjónað kirkjunni frá vígsludegi hennar: Séra Þórður Ólafsson til ársins 1929, síðan séra Sigurður Z. Gíslason til 1943, þá séra Þor- steinn Björnsson til 1950 og frá þeim tíma núverandi sóknar- prestur séra Stefán Eggertsson. Fyrstu brúðhjón er gefin voru saman í kirkjunni, voru þau Fríða Jóhannesdóttir og Sig- mundur Jónsson kaupmaður á Þingeyri, 24. sept. 1911. Núverandi sóknamefnd skipa: Gunnar Sigurðsson, trésmíða- meistari, sem er formaður nefnd arinnar og jafnframt meðhjálp- ari, Rögnvaldur Sigurðsson, kaupfélagsstjóri, ritari og Gunn- ar Jóhannesson, bóndi, gjald- keri. Safnaðarfulltrúi er Tómas Jónsson skólastjóri, og organleik ari er Baldur Sigurjónsson, tré- smíðameistari. Þingeyrarkirkja þykir mjög góð til áheita. í undirbúningi er, að kirkjan gefi út litprentað póstkort af kirkjunni innanverðri, henni til kynningar og styrktar og vænta Þingeyringar þess, að kortum þesisium verði wel tekið af velunnurum hennar. sem eftir standa. Og það er sárt að sjá á eftir mönnum í blóma lífsins, sem við vitum að eiga eftir að gera miklu meira. En minningin lifir. Og hennar skal njóta. Við Guðini áttum okkar spumingar um líf og dauða, trú og frelsi, sem við hefðum gjarnan viljað ræða betur. Seinast varð okkur meðal anmasrs tíðrætt um náð Guðs og miskunm hans. Og á þessari stundu, sem ég skrifa þetta, finmist mér það svo óendanlega mikils virði að geta leitað til þesisa náðuga Guðs. Ég trúi því nú, að Guðni sé nú ásamt vinum okkar beggja í föðuxörmum hiins náðuga Guðs. Þessu er gott að treysta. Og ég bið aðstandendur Guðna sem og aðstandendur förunauta hans að minnast þess, að Guð sleppir aldrei hendinni af börnum sin- um, sem til hans hafa verið kölluð í heilagri sikírn. Hann er með þeim bæði í gleði og raun. Guð er líka með ykkur, og hann viR styrkja ykkur. Blessuð sé minningin, sem eftir lifir. Skrifað á Egilsstöðum 28. mai 1971 Kolbeinn Þorleifsson Eskifirði. Enginn veit og enginn veit hvar óskasteinninn býr — Frændi minn ljúfur, ég minn- ist þín frá fyrstu tíð sem drengs- ins, sem alltaf var mannasættir — systkinin þin, sem kröfðust meiri athygli en þú, áttu alla um- hyggju þina — gullin þín fengu fyrst gildi gætu þau orðið þeim til yndisauka. Menn svona gerðir eiga ef til vill ekki í fullu tré við þá tilveru, sem þeim er ætlað að lifa í. Skólanámið gekk að óskum, enginn af þínum nánustu hafði áhyggjur af efnilega, unga og greinda drengnum. Honum var eðlilega ætlað í stórum barna- hópi dugmikilla foreldra að vera þeim systkinum sinum fyr- irmynd — þar þótti ekkert sjálf- sagðara. Að loknu stúdentsprófi 1959 hóf þessi drenglundaði, gæfi vin- ur minn nám í lögum — og taldi sig eiga erindi til þeirra, sem veldu menn til forustu í stjórn- málum. Guðni kýs síðar að helga sig sjómennsku. Því starfi sinnir hann með sama hætti og nám- inu. Sótzt er eftir honum í skip- rúm, hann hverfur af „Jóni Þor- lákssyni", togara Bæjarútgerðar- innar, í verkfalli, en ítrekað er skorað á hann að koma aftur, þegar sú deila leysist, enda harð- duglegur. Lengst mun ég minnast frænda, sem eins bezta barna- vinar, sem ég kann að nefna. Yndi hans var alla tíð að gleðja aðra — börnin og þá, sem frek- ast gleymast og minnst mega sín í þjóðfélaginu. Þeir, sem trúa því, að góðir menn eigi ekki í erfiðleikum með að njóta sín í annarri til- veru, vita að þú, Guðni minn, ert einn i þeirra hópi. Foreldrum þínum, systkinum og öllu þeirra skylduliði bið ég blessunar allra góðra vætta — þinn lljálmar.

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.