Alþýðublaðið - 16.08.1958, Blaðsíða 3

Alþýðublaðið - 16.08.1958, Blaðsíða 3
Laugardagur 16. ágúst 1958 /ilÞýðablaSia Alþýímblaðiö Útgefándi: Ritstjóri: Fréttastjóri: Auglýsingastjóri: Ritstj órnarsímar: Auglýsingasími: Afgreiðslusími: Aðsetur: Alþýðuflokkurinn. Helgi Sæmundsson. Sigvaldi Hjálmarsson, Emilía Samúel s d ó 11 i r. 14901 og 14902., 14906 | !2llí! 14 9 0 0 Alþýðuhúsið Prentsmiðja Alþýðublaðsins. Hverfisgðtu 8—10. Q Uíafi úr Heimi } mam stendur saman: EINiS og bent var á hér í blaðinu fyrir nokkru, virðast stjórnarandstæðingar vera í miklum vandræðum með af- stöðu sína í landhelgismálinu. Þá langar til-að vera þvers- um, í þ.essu höfuðmáli íslenzku þjóðarinnar, af því að fram- fcv'æíiid málsins er ekki í þeirra höndum, en svo fá þeir iðulega eftirþanka og reyna þá að draga í land. Órækasta sönnunin fyrir þessu er eftirfarandi klausa, sem birtist í Morgunblaðinu í gær: „Stjórnarbíöðin eru alltaf við og við að kalla til þjóð- ariiinar og hrópa urn að nauðsyn sé, að hún standi sam- an sem einn. maður ujtn landhelgismálið. Þessi hróp stjórnarblaSanna eru alveg óþprf. íslenzka þjóiðin hefur alltaf staðíð saman um nauðsyn þess að víkka út land- helgina og friða fiskimiðin hér við ísland til þess að vernda bau gegn ofvefði. íslenzka þjóðin skilur að Hfs- hagsnrunir hennar eru í veði. Hún skilur fyllilega þýð- ingu þess að viðhalda fiskimiðunum, ,sem veita þjóðinni 90% gjaldeyri, sem hún hefur handa á milli til kaupa á nauðsynjum erlendis frá. Sjálft landhelgisniálið skilur Móðin og stendur saman uni það;. Hróp stjórnarblaðanna eru því'óþörf". , , Það er auðsáS á þessu, að MbrgunblaSið er hrætt vi𠧣@ mn hráskinnaleik í malinu. Samt getur það ekki látið af leiknum. Á forsíðu blaðsins. í gær eru að minnsta kosti fin^m stórfyrirsagnir, þar sem raktar eru skoðanir erlendra aðila í má'Hnu, qg mikið gert úr hótunum þeirra útlendinga,' sem f jandsamilegastir eru málstað Islendinga. MorgunblaðiS lætur sem þetta sé ósköp eðlilegt og sjálfsagt og gerir engar athugasemdir við fr.egnirnar. Né er það vitað, að erlend blöð gera ekki minna en ástæða er til úr deilumálum ríkja, ,og andistæðingar Islendinga í landhelgismálinu reyna að íijálfsögðu ,aS láta s.ern ínjest og sýna enga tilhliðrunarsemi, meðan þeir halda sig geta beygt íslendinga. Þeir vita líka, að hótanir þeirra og staðhæfingar komast beinja leið inn á forsíðu stærsta blaðsins í landinu. Kannski gera þeir sér vpnir um, að þannig geti þeir ruglað íslendinga í ríminu. .-.-. En er þ.etta ekki harla skrýtinn hráskinnaleikur hjá Morgunblaðinu, þegar tilvitnun sú, sem birt er hér aðfram- an, er höfð í huga? . , ¦ • ;..;,' Vísir fmr hlutverk M NÚ ER nokkurt útlit fyrir að umræðurnar innan vébanda Sameinuðu þjóðanna varðandi ^Mið Austurlöndin, verði ekki fyrst og f-remst ásakanir og mál þóf á báða bóga, þar sem bæði Bretar og Bandaríkjamenn hafa sýnt óvefengjanlega að þeir ætli ^kki að hersetja Láb- anon og Jórdaníu, heldur vilja kalla heri sína þaðan eíns fljótt og. mögulegt reynist. Og fyrst Hammarskjöld hefur treyst sér að leggja fram áætiun um Jausn vand.amálann.a austu.r þar og efnahagsl.ega aðstoð v_ð þau lönd frá aiþjóðlegum stofn unum, veit hann fyrirfram að' hann má treysta aðsioð Breta og Bandaríkjam.anna við áætl- unina í öllum aðalatriðum. At- burðirnir í írak hafa naytt menn til að endurmeta ailar aðstæður og v.ðhorf á þessu landsvæSi með tilliti til stað- reynda. Aðeins að Vesturveid- in viðurkenna hina nýju stjórn í írak er mun þýðingarmeiri hvað, framtíðina snertir en liðs sendingar þeirra til Líbanon og Jórdan. Þar sem höfuðstaður Bagdað bandalagsins er falhnn í hend- ur arabiskum þjóðernissinnum og hlutleysissinnum, er úti um aliar tilraunir til að tengja ara- bísku löndin vestrænum' hern- aðarbandalögum. Ekkert þess ara arabísku landa á landa- mæri að Sovétveldunum eins og Tyrkland og Persía, og ekki eru kqmmúnistaflokkar í þeim Jöndu.m heldur svo sterkir þjóðernishreyflngu, sem hann veitir forystu. Þess er líka að vænta að það takist, Saud kon ungur, ,sem ekki alls fyrir löngú var sakaður um að vilja Nasser feigan, en hefur nú tekið á móti samningafulltrúum Egypta. :Það leynir. sér jafnvel ekki að fursti hins vellauðuga þessum málum. ítalir mfega vera forsjóninni þakklátir fyiir það að þeir hafa glatað öllunx sínum nýlendum, og Panfani; telur ítali eiga sérstöku hlut- verki að gegna í þessum ara- bísku málum auk þess er þa5 olían, sem ítalir hafa á'hugá á austur þar. Og enda þótt Ad- VÍSHl er að burðast við að verja örlítið gaspur sitt og fimbulfamb um för þingmannanna til Rússlands. Er helzt á blaðinu að skilja, að íslenzkir þingmen.n hefðu átt að kóma eins illa fram, og þeir frekast kunnu. í austurförinni. Það hlýtur því aS hafa veriS stór yfirsjón af þíngmönnunum að fara ekkj í tíma hjá ritstjóra Vísis til að læra háttvísi. og kurteisi, áður en þeir fóru. Sá hefði nú getað kennt þeim ýmislegt í diplomatískri framkomu! Vi Lítil ástæða er til að elta ólar við ritstjóra Vísis út af f ákænskuskrifum hans og upþhrópunum um þetta mál. Þau dæma sig sjálf. En fyrst hann brennur svona ákaflega mikið í skinninu eftir að kenna öðrum mönnum mannasiði, hvern- ig væri þá fyrir hann að taka skjólstæðinga sína og. félaga, íslenzku heildsalana, í læri og leggja þeim strangar Hfs- reglur, hvemig þeir eigí að skammast og bölsótast, þegar þeir fara austur fyrir járntjald í verzlunarerindum, annað hvort á sýningar eða t-il samninga? Hann gæti sagt þéim, að þeir eigi að byrja öh bréf á ókvæðisorðum, aldrei megi þeir heilsa neinum, austur þar e.ða kveðja, því síður þakka fyrir sig, ef þeim er sýnd vinsemd af fólki,, og yfirleitt sé skylda þeirra að hafa allt á hornum sér. > Það. er ekki nema sj'álfsagt, að siSameistarinn fái að spreyta sig. Siðameisturum líður. yfirleitt iHa, ef þeir fá ckki aS prédika ýfir einhverjum. Hér hefur honum verið bent á leið til að létta ögn á sálinni. Hann gæti svo gefið skýrslu í forustugreinum Vísis sve sem eins og vikulega! smáríkis, Kuwait, vill gjarna í.enauer hafi loks brugðið við; hafa náið samstarf við þá hreyf j — helzt til seint að vísu, — og ingu. Vesturveldin 'sru dæmd til að glata 'ítökum sínum í Araba heiminum, enda eruþau aðeins arfur frá því er hrundi veldi Tyrkja í lok fyrri heirnsstyrj- aldar, enda hafa þau ítök orð.ð þeim fyrst og fremst til byrði í stað þess að auka völd þeirra og áhrif. Það sem næst liggur fyrir !er að komast að samkomu Jagi við þjóðernishreyfingiina arabísku, sem að undanförnu hefur reynzt svo sigursæl, og lýst yfir því að Vestur-iÞýzka- land veiíi Bandaríkjunum'skil- yrðislaust lið í þessum márom .;sem öðrum, er ljóst að bæð'i vestur-þýzka stjórnin og stjóm arandstaðan eru í tauninni ,sama sinnis og Fanfani, ,—- jafnVel De Gaulle, sem þó er móðgaður vegna þess að fraiisk ir fengu skki að taka þárt . i aðgefðum Breta í Líbanon yilÍ ná nokkru samkomulagi við Nasser, og sá maður, sem nú er utanríkismálaráðherra £ það hlýtur að taka sinn tíma Istjórn De Gaulle var á sín'am og krefjast mikillar þolinmæði. Um annað eiga Vesturveldin ekki að velja austur þar; þau geta ekki hagað sér neitt svip- að Sovétveldunum í stjórn- málabaráttunni austur þar, -— ;ekki þótt þau vildu. Þær miklu stefnubreyting- ar, sem orðið hafa í Lundún- um. og Washington að undan- förnu, táknar fyrst og fremst nokkra undanlátssemi við ' al- menningsálitið í öðrum NATO- löndum. Fanfani, ítaíski for- sætisráðherrann, s.em aS undan förnu hefur háS frumraun sína á sviði alþjó.ð.astjórnmála, Lausf sfarf. þeir hrekji arabiska þjóðernis- jbefur ekki dregið neina dul á (sinna í fang Vesturveldunum. það hver væri skoðun hans í Tyrkland er hins vegar tengt NATO föstum böndum óttans við hinn voiduga nagranna aðarbandalögum. Eekkert þess- vitað hve traustum fótum nú- verandi ríkisstjórn stendur í Persíu, eru ekki nema tíu ár síðan Rússar r.eyndu að beita það land ofbeldi og hersitja landamærahéruð þess, og slíkt gleymist ekki svo auðveldlega. Þfegar ríkisstjórnin í írak gerð- ist aðili :að Bagdaðbandalaginu var það hins vegár hvorki af ótta við Rússa eða áhrif komm- únista né til þess að efla vést- rænar hervarnir, Heldur til þess að fá afstöðu er gerði stjórnina þar sterkarí gagnvart arabísk- um nágrannaríkjum og andstöð ,unni innanlands. Ásamt Egyptum er íranska þjóðin lengst á veg komin ara- bískra grannþjóða, og því vissu lega teinnar messu virði. En ; Bretar og Bandaríkjamennhafa ekki minnstu löngun til að hafa heri í Líbanon og Jórdaníu, sem er einskisvirði sem her- stöðvar, — þar er ekki einu sinni um olíu að ræða. Vanda- málið er fyrst og fremst í því fólgið að finna þá pólitfsku lausn ier gerí kleyft að kalla herina *á brott þaSánV Þegar yirðist lausn fundin í Líbanon, pg við verðum áð voha' að sú lausn dugi. Bvað Jórdaníu snertir virðist ekki um ánnað að gera en finna- einhverja leið til að binda endi á ríki Huss- eins þar, án þess til blóðsúthell ínga komi, =- og þá sennilega einnig á sjálfstæði þjóðarinnar. Byltingin í írak þýðir'einn- ig að Arabaríkin ve'rði að kom ast að einhverju varanlegu samkomulagi við Nasser og-'þá tima mjög andsnúinn Súe?.- ævintýrinu svonefnda. Orsökia til samkomulagsvilja De Gaullc; er vkanlega fyrst og frfemst sú, að ef það næðist mundi ba<$ auðvelda honum róðurinn £ Alsír. Þessa stundina er það þ» hvorki oHan né hernaSarstö&v- .arna'r sem gera mál þessi örð- ugust viðfangs, heldur ísraels- riki. Hvað það atriSi snertir virðist vandinn með öllu óleys • anlfegur. En.hvað sem verðiir, geta Vesturveldin ekki ansaS en bundið sig við það sem.ó- hagga-nlega staðreynd að ísraei ,sé- til sem sjálfstætt ríki og eigi rétt á því að vera til. Manntalsþing Kópavogs fyrir árið 1958 verður halíliS' í bæjarfógetaskrifstofunni að Álfhólsvegi 32, iniðviku- d.áginn 20. þ. m. kl. 10 f, h, BÆJARFÓGETINN í KÓPAVOGI. Ritarastaða í bæjarfógetaskrifstofunni í Kópavogi, laus frá 20. sept. n.k. Upplýsingar um staífskjör veittar í skrifstofunni. Umsóknarfrestur til 15. sept. n.k, BÆJARFÓGETINN í KÓPAVOGI. S \ V \ s s % s s s s " l .V V V s r K s s S V i s i Innilegar þakkir færum við öllum fyrir hlutteknro.gts við andlát og jarðarför SÆUNNAR JÓNSDÓTTUR Ásvallagötu 61. . Börn tengdabörn, barna og barnabarnabörn. ,.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.