Morgunblaðið - 07.12.1980, Qupperneq 28

MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 7. DESEMBER 1980
92
HÖGNI HREKKVÍSI
/»-/* © 1900
McNaught Sjnd., Inc-
n AHA /.. TACöT-bP/LW LJ&A ALOPEl r
ást er...
... að eiga ekkert
nema hvort annað
TM Reg U.S Pat. Off—all rights reserved
•1977 Los Angeles Times
t>að cr allt í skralli á heimilinu,
raftannhurstinn bilaái ok ck
varO að nota handaflið til þcss
aA bursta á mér kjaftinn!
Með
morgimkaffinu
Þið Kætuð lofað honum að ljúka
við uppþvottinn!
COSPER
Éjí skal taka eitt lag fyrir þig, pabbi, fyrir 500 kall,
en sJeppa því fyrir þúsund kall!
X. ími WflBBst ■4 T/iH ^ líll / L ~

Mæður viskunnar
Eðvarð T. Jónsson, ísafirði,
skrifar 29. nóv.:
„Heiðraði Velvakandi.
Upp á síðkastið hefur mikið
verið ritað um þróunarkenninK-
una í dálka þína og af því tilefni
hafa tveir ungir og vaskir piltar
notað taekifærið og hnjóðað dálitið
í trúarbrögðin. Þeir taka m.a.
undir þá lífseigu kenningu, að
trúarbrögðin seú „dætur fáfræð-
innar". Hér er á ferðinni mikill
misskilningur. Hann stafar senni-
lega fyrst og fremst af fáfræði
kristinna manna almennt um sín
eigin trúarbrögð og skeytingar-
leysi þeirra um önnur opinberuð
trúarbrögð mannkynsins. Alltof
margir virðast ekki átta sig á
þeim mun, sem er á trúarbrögðun-
um eins og þau birtast í orðum
trúarhöfundanna sjálfra, og trú-
arbrögðunum á hnignunarskeiði
þeirra, þegar mannasetningar
hafa kæft ljósið, sem þau báru
heiminum. Þess vegna eru kveðnir
upp sleggjudómar, eins og sá sem
vitnað er til hér að ofan, yfir
trúarbrögðum í hnignun. Þetta er
ámóta sanngjarnt og við færum að
hnýta í níræðan öldung fyrir að
hann er farinn að missa minnið og
orðinn sjóndapur.
Þessi andlegu lögmál
jaínvirk og þynjídaraílið
Þess eru engin dæmi í trúar-
bragðasögunni, að trúarhöfund-
arnir sjálfir hafi verið á móti
skynsamlegri hugsun (en vísindi
eru ekki annað en ákveðið skipu-
lag mannlegrar reynslu, sem
skynsemin kemur sér upp). í
boðskap trúarhöfundanna, t.d.
Saraþústra, Móse og Krists, er
ekkert sem brýtur í bága við
heilbrigða skynsemi. Sannleikur-
inn er sá, að frá þeim er runnin öll
okkar þekking á mikilvægustu
sannindum lífsins. Nútíma löggjöf
byggir t.a.m. á opinberuðum
sannleika trúarbragðanna: þú
skalt ekki stela, þú skalt ekki bera
ljúgvitni gegn náunga þínum
o.s.frv. Siðalögmálin eru ekki eitt-
hvað sem maðurinn uppgötvaði af
tilviljun eða eigin rammleik. Trú-
arhöfundarnir bentu á og út-
skýrðu þessi andlegu lögmál, sem
eru jafn virk í sálum mannanna og
Hvar voru miskunnsemin
og hinn f agri boðskapur?
Guðmundur Auðunsson skrifar
30. nóv.:
„Ágæti Velvakandi.
I dag (30. nóv.) las ég tvær
greinar í dálkum þínum, sem mig
langar að fjalla dálítið um. Önnur
var eftir Einar Sigurbjörnsson en
hin eftir Sóleyju Jónsdóttur.
Ilræsni krist-
inna manna
Einar reynir að gera það sem
margir kristnir menn hafa reynt
að gera í gegn um aldirnar: að
hefja kristna trú upp til skýjanna
en reyna að gera önnur trúarbrögð
hlægileg. Þau séu bara hjátrú eða
heiðni. Þessi hræsni kristinna
manna kom t.d. vel fram í kvik-
mynd sem sýnd var í sjónvarpinu
fyrir nokkru. Fellibylur geisaði á
Jamaika og kristin fjölskylda,
ásamt nokkrum „heiðnum" inn-
fæddum mönnum, leitaði skjóls í
kjallara húss síns. Þá fóru þeir
innfæddu að ákalla guði sína en
það ofbauð kristnu konunni og bað
hún mann sinn um að stoppa
þessa „hjátrú", en fór svo að
ákalla guð sinn. E.S. reynir að
gera trúarbrögð margra þjóð-
flokka, sem ákalla sólguð, hlægi-
leg vegna þess að þeir trúðu því að
sólin væri sá guð sem öllu lífi réði.
En E.S. hlýtur að vita það að ef
engin sól væri, væri ekkert líf.
Þannig hlýtur sólin að ráða öllu
lífi.
Guðmundur Auðunsson
Var auðsöfnun kirkj-
unnar vilji Guðs?
Jesú Jósefsson kenndi mönnum
að elska kærleikann og dæma ekki
aðra svo að maður sjálfur yrði
ekki dæmdur. Þetta er fagur
boðskapur, en ekki liðu margar
aldir þangað til kirkjan sem
kenndi sig við kenningar hans var
orðin gróðastofnun. Kristinni trú
var þröngvað upp á fólk. Páfar
lifðu í svalli, kirkjan og klaustrin
söfnuðu auði á kostnað alþýð-
unnar. Byggðar voru stórar og
glæsilegar kirkjur meðan fólk dó
unnvörpum úr hungri. Hvar voru
hugsjónin og hinn fagri boðskapur
þá? Var þetta vilji Guðs?
Mikil er „miskunnsemin“!
Sóley Jónsdóttir á Akureyri
virðist trúa öllu því sem stendur í
biblíunni sem „Orði Guðs“. Guð á
að vera mjög miskunnsamur. Ég
ætla að biðja Sóleyju og aðra
lesendur að íhuga eftirfarandi
tilvitnun sem ég tek úr 31. kafla
IV Mósebókar. Þegar tilvitnaður
kafli hefst hefur Drottinn sent
Israelsmenn í stríð gegn Midíanít-
um og Israelsmenn hafa sigrað,
drepið alla karlmenn, en tekið
konur, börn og húsdýr herfangi og
fært það til Móse og Eleasars
prests:
„Reiddist Móse þá hersveitar-
foringjum, bæði þeim er settir
voru yfir þúsundir og þeim sem
settir voru fyrir hundruð og komu
úr leiðangrinum, og sagði við þá:
Gáfuð þér öllum konum líf? Sjá,
það voru einmitt þær, sem urðu
tilefni til þess, að Israelsmenn að
ráði Bíleams sýndu Drottni ótrú-
mennsku vegna Peórs, svo að
plágan kom yfir söfnuð Drottins.
Drepið því öll piltbörn; drepið og
allar þær konur, er samræði hafa
átt við karlmann; en látið öll
stúlkubörn er eigi hafa átt sam-
ræði við karlmann lifa handa
yður.“
Mikil er miskunnsemin!
Með þökk fyrir birtinguna."
Vísa
vikunnar
Fátt er verra en valdatafl
í vindum sperrist höllin
þegar Sverris ómar afl
eins og hnerri tröllin.
Hákur
Hermannssyni
"wWJötaKH v/i KÍÍa ! L **r lánað. 1
'zjSSzB*
mmm
mWoKlai bUA b í’ð samhand >'ið
áK h^fli siÍaðamaður “PP Það, ,wm
mcfl fariö sS raynd,st Það rétt
»ötninni,^aðVí8’ir LSál'ð væri úr
ar Hreuf femSSOn '°faði hin”
;•*-»« IZtrUí/'T"
Það eftir ððru. ' Það loforð 0g
Þurfa að
á einum Z tltéuin^ ^
^rður ÞetU hr^'.’Í
Oft osannindav ‘
i póliti' * ^