Alþýðublaðið - 22.11.1920, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 22.11.1920, Blaðsíða 1
O-efiÖ tit «,£ ^lþýðufioklorcurjau 1920 Mánudaginn 22. nóvetnber. 269 tölubl, Hin deyjandi börn Þýzkalands, Eftir prófessor R. Woitereck. Nýafstaðin rannsókn lækna á Íieilbrigðisástandiau í hinum stæni borgum Þýzkaíands íeiddi það í Ijós, að heiisufar skóíabarna er svo hræðiiegt, að það skelfirjafn- *vé\ þá, sem bezt þektu hungurs- neyð Mið Evrópu. Alþjóðanefndir ¦iiafa, ein eftir aðra, nú um langan tíma skýrt frá þ'ví, að börn Mið- iEvrópu þjáðust af hungri, væru skinin beinin, veikburða og blóð- lítil, og að tæringarsjúkdómar t>reiddust stöðugt út. Ea enginn fiafði fyr að fullu gert sér grein fyrir þvf, hversu mjög útbreiddur $>essi sjúkdómur er. Astandið er iþannig, að f Leipzlg þjást nú 8 f>ús. böm af tæringu, í Hamborg «13 þús. og í Berlín yfir 30 þús. í raun og veru geysar tæringar- drepsótt meðal barnanna og ógnar ungu kynslóðinni í Mið Evrópu með fullkominni eyðileggingu — *ógnar með eyðileggingu þeimi aem áttu að „byggja upp" hið nýja og hjálpa mönnunum til að igleyma hinni hræðilegustu eyði- leggingu sem nokkru sinni hefir otðið hlutskifti mannkynsins. AUar tilraunir til að útrýma þessum sjúkdómi hafa, enn sem komið er reynst árangurslitlar. Og orsökin er sú, að núverandi ástand er miklu verra en í stríðslokin. Skortur á mat, sápu, eldsneyti og klæðnaði, mjólk og fituefnum hefir dyggilega undirbúið jarðveginn. -Ná eru öll börn í Þýzkalandi og Austurríki svo móttcekileg fyrir íteringarbakteríuna sem þau geta orðið og verða því auðveld bráð Jiennar. Svo margir sýkjast, að eigi er um einangrun að ræða. . Sjúkdómurinn breiðist ut með hverjum degi, hverri klukkustund. ?Fyrir 10 sjúklinga í dag verða 100 næsta ár. Unglingar deyja í stór- hópum — tæringardaubsfóllin hafa ýjórfaldast. Af þeim börnum, sem nú eru sýkt, munu mörg lifa um nokkurn tírna. Þau sýkja umhverfi sitt og verða þjóðum Evrdpu að byrði. Það bætist við örkumlahópinn á sacsa tíma og heiminum er siík þörf á hraustum verkamönnum. Meðal stúdenta geisar tæringin einnig í stórum stíl. Þeir eru haif- dauðir af hungri, því foreidrar þeirra, sem fátæktin hefir heimsótt, geta ekki veitt þeim styrk. Von- leysið hefir lagst yfir þá eins og svart ský. Þeir vita að þeir eru ekki lengur færir um að berjast lífsbaráttunni. Þeir búast við þvf að deyja áður en þeir verði hálf- fertugir. Þeir verða annaðhvort ákafir byltingamenn eða harðsnún- ir afturhaldsmenn, með hugatm fuilan af hatri og hefnd. Ef þeim yrði hjálpað, mundu þeir verða forherjar frjálslyndrar hugsjóna- stefnu, svo sem stúdentarnir 1848. Læknastéttin er nær aflvana. Spítalar og heilsuhæli eru meir en fuliskipuð, og fátæktin er of mikil til þess, að þeim verði séð íyrir nægilegu eldsneyti og mat. Engu að síður hefir mikið verið gert til þess, að berjast gegn hungursneyð inni, bæði af hinu opinbera, af innlendum og eriendum hjálpar- nefndum og öðrum mannúðarfélög- um, svo sem Rauða krossinum o. s frv. 10 berklahæli hafa t. d. verið reist í Sviss fyrir þýzk bórn og mörgum þús. þýzkra og aust- urrískra barna hefir verið boðið til svissneskra tjölskyldna, og páfinn og ríki, svo sem Bandaríkin, Bret- land, Holland og Norðurlönd, hafá á ýmsan hátt veitt börnum Míð- veidanna mikla hjálp. En þetta ait ér aðeins öriítið brot af þvf sem þarf að gera. Frjáls hjálparstarfsemi ein getur ekki bætt úr ástandinu. Sú eina hjálp, sem kemur að verulégum notum, eru nægilegar birgðir mat» ar og hráefna, og lánstraust. Og þetta verður ekki veitt með öðru móti en samvinnu ailra menningar- þjóðanna. En hjálparinnar er þ'órf þegar í stað. Því lengur sem vér bíðum, því meiri verða erfiðleikarnir. Þá verður MiðEvrópa gróðrarstöð sýkingar, miðstöð berklaveikinnar, og gjörsamleg eyðilegging hennar, efnislegt og andlegt hrun hennar, mun kasta skugga sínum yfir alla Evrópu, yfir allan hinn mentaða heim. Hið hrjáða svæði er rúið öllum lífsþægindum; það er engu Hkara en að miljónir engispretta hafi vaðið yfir landið og etið alt. Vinnan, -Uerslunin og iðnaðurimt verður eigi reistur við, fyr en séð er fyrir mat, hráefnum og lánstrausti. Komandi vetur mun hafa í för með sér takmakaiausar þjáningar og almenn upplausn og stjórnleysi getur leitt af því á hverri stundu. Hver áhrif mundi það hafa á hinar þjóðir Evrópu? Eru það, þó að eins sé litið á það fjárhagslega, hagsmunir Ev- rópu, að Þýzkaiand og Aust- uníki fyllsit hugsunum örvæntinga, og dauða? [Grein þessi er þýdd út hinu ágæta enska riti Foreign Affairs. Höf. hennar Richard Woltereck, próiessor í líffræði við háskólann í Leipzig. Siðan 1917 hefir hann gefið sig alian við að koma skipu- lagi á hjálparstarfsemi fyrir veik og matarvana börn. Hefir hann int geysimikið starf af hendi og því manna kunnastur þessum efnum.l • X Botnvörpungavnir Njörður og Þórólfur komu á laugardaginn frá Englandi og Skaliagrímur og Þor- steinn Iogólfsson f nótt. Leifur Hepni kom af veiðum f morgun..

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.