Morgunblaðið - 28.06.1996, Blaðsíða 2

Morgunblaðið - 28.06.1996, Blaðsíða 2
2 C FÖSTUDAGUR 28. JÚNÍ 1996 MORGUNBLAÐIÐ DAGLEGT LIF ÖLL heimsins hljóðfæri saman- komin í einu hljómborði. Að þess- ari stórmerkilegu uppgötvun komst blaðamaður á næturrölti milli skemmtistaða Reykjavíkur- borgar eina helgina. í myrkri, reyk og móðu inni á ölkrá virtist sem fimm manna hljómsveit væri að spila. Heyra mátti trommutakt, alls kyns strengja- og blásturshljóð, gítar- sóló, saxófón, karlraddir og kvenraddir. Síðan voru ljósin kveikt og í . ljós kom einn maður með hljóm- borð. Guðmundur Haukur Jónsson, Grétar Magnús Guðmundsson og Jón Víkingsson eru allir einfarar í eins manns hljómsveitum. Þeir eru trillukarlar tónlistarbrans- ans, æfa þegar þá langar og spila það sem þá lystir en vertíðin ein- skorðast við helgarnar. Þremenningarnir eru gamal- reyndir tónlistarmenn, hafa spil- HLJOMBORÐ nútímans. Eins manns hljómsveit að í hljómsveitum meira og minna allt frá barnsaldri. Að þeirra sögn er bransinn þó ansi breyttur. Danshljómsveitir eiga ekki Iengur upp á pallborðið og fólk sækir frekar kaffihúsin og krárnar en á stóra dansleiki. Eina úrræðið er því að fylgja straumnum og spila á þeim stöð- um. Þá borgar sig að vera einn til að fá meira upp úr krafsinu. Á tónleikum einmennings- hljómsveita má heyra gömul lög í nýstárlegum útsetningum. Til að mynda Undir bláhimni í blús- útsetningu og Crazy for feeling so blue með Presley-ívafi. Mestmegnis spila þeir gamlar perlur úr poppinu en ef einhver vill heyra vals þá fær hann vals. Þeir eru vinsælir á árshátíðum og einkasamkvæmum enda mun ódýrara en að fá heila hljóm- sveit til að spila. IIljómborðið er einnig þeim kostum búið að vera svo lítið og meðfærilegt að það kemst hæglega fyrir í venjuleg- um fólksbíl. Eftir því sem íölvut æknhiiii fleygir fram því fullkomnari yerður eins manns hljómsveitin. f nýjustu gerðum af hljómborð- um er vélbúnaður sem getur líkt eftir um 400 hljóðfærum. Það nægir til að mynda að ýta á einn takka til að fá 16 slaga trommu- slátt eða láta jafnvel heila sinfó- níuhljómsveit sjá um undirleik- inn. I borðinu er tölvuheili svo hægt er t.d. að forrita útsetning- ar og geyma á disklingum og þannig útbúa heilu lagalistana. Framtíðin er því björt hjá eins manns hyómsveitum en alvöru- hyómsveitir ættu að fara að vara sig. ¦ Hrönn Marínósdóttir Morgunblaðið/Halldór Guðmundur Haukur og hljómsveitin Beta Aheyrendur eru af öllu tagi „NAUÐSYNLEGT er að vera hugmyndaríkur og fljótur að hugsa ef maður ætlar að vera einn í hljómsveit. Hljómsveitin stendur og fellur með mér og ég má því alls ekki klikka. Ég er ekki diskótekari sem útsetur lög í tölvunni og spilar síðan eftir pöntunum. Sá möguleiki er fyrir hendí en það er miklu skemmtilegra að gera þetta sjálfur með þeim óvæntu uppákomum sem því fylgja. Að fínna lag sem passar sama takti og lag- ið á undan. Það er viss kúnst," segir Guðmundur Haukur sem hefur spilað meira og minna eins síns liðs í 12 ár. „Áheyrendur eru svo alla vega, krakkarnir vilja hokí pokí en eftir klukkan ellefu spila ég gömlu dansana til jafns við Rolling Stones," seg-. ir Guðmundur. Lifibrauð hans er að spila og kenna á hljómborðið en undanfarna fímm vetur hefur hann boðið upp á á einka- kennslu og hóptíma í hljóm- borðsleik. . „Fyrstu skemmtaramir sem komu til landsins voru hannaðir þannig að allir gátu spilað á þá og helst með einum fingri. Hljómborðið sem ég á er miklu meira en skemmtari. Til að spila á það er nauðsyn- legt að nota tíu fingur og ef markmiðið er að ná árangri er löng þjálfun mikilvæg," segir Guðmundur. „Héma áður fyrr söng ég með Dúmbó, Rooftops, Magn- úsi Eiríkssyni og fleiri hljóm- sveitum. Þá var maður þekkt andlit, fólk stoppaði úti á götu til að horfa á mann en sú tíð er liðin. Kannski sem betur fer. Við Ágúst Atlason spilum stundum saman undir nafninu Alfa Beta. En þar sem yfir- leitt er ekki selt inn á skemmtistaði og veitinga- mennimir borga manni oft af barsölunni er eini möguleikinn að vera einn í hljómsveit." Grétar Magnús og Einn og yfirgefinn Spilar gömlu íslensku lögin „Geirmundarsveiflan og gömlu Brimklóarlögin er til að mynda mjög vinsæl hjá mér núna. Annars spila ég yfirleitt danstónlist, lög sem fólk þekkir og getur sungið með. 011 þessi gömlu, góðu íslensku," segir Grétar sem er einnig þekktur sem Iist- málarinn Tarnús, en hann hefur/nálað myndir í mörg ár. „Ég byrjaði að syngja með hljómsveitum í Ingólfs- kaffí árið 1964, m.a. með hljómsveit Óskars Cortes. Árið 1972 hóf ég feril minn sem trymbill og í mörg ár spilaði ég með Trío '72, Steina spil og fleiri dans- hljómsveitum, meðal annars í Ártúni," segir hann. í fyrra keypti Grétar hljóm- borð og byrjaði að spila einn síns liðs, meðal annars á ættar- mótum og árs- hátíðum. „Það var einkenni- legt fyrst og mjög einmana- legt til að byrja með. Nú finnst mér fínt að vera minn eigin herra, geta ráð- ið útsetningum sjálfur en möguleikarnir eru nánast óendanlegir. Ég keypti mér einnig radd- kassa þannig að nú get ég bætt inn ótal bakröddum, heilum svertingjakór ef ég kæri mig um. Oft sakna ég þess þó gott að fá ekki stuðning frá öðrum hljóm- sveitarmeðlimum og gagn- rýni frá þeim. Hljómsveitarbransinn er erfiður og því miður er ekki farið _ eftir launatöxtum FÍH. Á sumum stöðum eru menn víst beðnir um að taka út kaup á barnum fyrir spilamennskuna. Ljótt ef satt er. Þá er nú betra að lifa á listinni." Morgunblaðið/Halldór 1 1 1 Morgunblaðið/Halldór Jón Víkingsson og Einfarinn Fer ótroðnar slóðir ítónlistinni JON ER betur þekktur undir nafninu Johnny King. Jón segir Johnny hins vegar tilheyra fortíð- inni. „Það er þó verið að hvetja mig til að taka upp þráðinn aftur en ég hef engan áhuga fyrir því. í tónlistinni vil ég fara ótroðnar slóðir og á hljóm- borðið get ég spilað þekkt lög ýmist í jass-, vals- eða kántrí-útsetningu, allt eft- ir stemningunni í salnum. Eina reglan er sú að endur- taka aldrei lag á kvöldi," segir Jón. Að mati Jóns er það versta við að vera einn að hafa ekki fleiri söngraddir. „þess vegna bæti ég yfir- leitt inn margs konar bak- röddum með sérstöku raddtæki sem ég keypti nýlega. Hugsanlega læt ég þó verða af því að fá mér al- vöru söngkonu ef ég finn eina nógu góða. Ég spila meðan stuðið er og ef stemmningin er góð fer ég helst ekki í pásu. Oftast tek ég mér þó tvær tíu mínútna pásur. Stundum eru kvöldin hins vegar ósköp lengi að líða ef áheyrendur eru daufir í dálkinn en yfirleitt hefur- mér gengið vel. Ég er bók- aður allar helgar fram í nóvember. Um daginn spilaði ég á fimm hundruð manna árs- hátið, án þess að lenda í nokkrum vandræðum." Jón vinnur á bílaverk- stæði sem réttingamaður, en gerir einnig töluvert af því að semja tónlist. Innan skamms kemur út 16 laga geisladiskur með frum- sömdu efní eftir hann. Tré öðlast nýtt líf í höndum góðra handverksmanna HLYNUR Halldórsson á Miðhúsum hefur fengist við útskurð í yfir 20 ár. Hann lærði húsgagnasmíði en ólst upp við útskurðinn og þá iðju nam hann af föður sínum Halldóri Sigurðssyni sem var húsasmiður og starfaði sem handavinnukennari á Alþýðuskólanum á Eiðum. Hlynur rak verkstæði í samstarfi við föður sinn ásamt búskap en síðastliðin 10 ár hefur útskurður verið aðalstarf Hlyns. Hlynur tók þátt í samkeppni Skógræktar ríkisins og Landbúnað- arráðuneytisins um gerð íslensks skógarhnífs. Tilgangur keppninnar var að skapa hefðir og hnífnum ætlað að vera notaður, en ekki var sóst eftir skrautgripum. „Siggi" sigurvegarl Hlynur sendi inn fimm tillögur að hnífum og nefndi þá gælunöfnum þeirra skógræktarstjóra sem starfað hafa auk eins skógarvarðar á Hall- ormsstað. Það var svo hnífurinn „Siggi" sem bar sigur úr býtum í keppninni, nefndur í höfuðið á Sigurði Blöndal. „Siggi" er unninn úr alíslensku Morgunblaðið/Anna Ingólfsdóttir HLYNUR Halldórsson Morg^inblaðið/Jón Svavarsson VERÐLAUNAHNÍFURINN Siggi eftir Hlyn. hráefni fyrir utan blað, en í skaftinu er sumarfellt birki og birkirót í slíðr- ið. Birkið er snjóhvítt en rótin dökk. Hreindýrshorn er á skeftisendanum og leðuríenging þar sem hnífurinn fellur ofan i slíðrið. „Siggi" var valinn úr hópi 60 hnífa sem sendir voru inn í keppnina. Skilninguráglldl handverks er aA vakna Hlynur segir skilning á gildi handverks vera að aukast. „Það er greinileg uppsveifla á því sviði. Og sést hún vel á þátttöku í þessari samkeppni þar sem fjöldi manns er að prófa sig áfram og hefur áttað sig á því að það er hægt að gera ýmislegt í hönd- um. Svona samkeppni ýtir við fólki sem hefur áhuga. Það er ekkert

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.