Morgunblaðið - 28.06.1996, Blaðsíða 3

Morgunblaðið - 28.06.1996, Blaðsíða 3
M- MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR28.JÚNÍ1996 C 3 DAGLEGT LIF BÝSNA mikið úrval er til af varalit- um og núorðið eru sumir framleið- endur farnir að bæta sólvörn eða jafnvel E-vítamíni í varaliti sína. Varalitir fylgja tískustraumum og er misjafnt eftir tímabilum hvort bleikir, brúnir, mattir eða gljáandi varalitir eru í tísku. Um þessar mundir eru mattir varalitir mest áberandi, en þeir þekja betur en hinir gljáandi og haldast einnig lengur. í ítalska tímaritinu Moda var nýlega fjallað um varaliti og greint frá því að á síðustu árum væri áberandi metnaðarmál margra framleið- enda að vanda til verka. Þeir legðu meðal annars áherslu á að vara- iitir þeirra væru nægilega feitir til að þurrka ekki varirnar og þeir gætu einnig verk- að sem sólvörn fyrir varirnar. Mildirádaginn og sterkir á kvöldin Mælt er með þvi í blaðinú að mildir bleikir, drapplitaðir eða ferskjulitaðir varalitir séu not- aðir á daginn, en sterkari litir, eins og hárauður, á kvöldin. Þegar varalitur er valinn þarf að taka tillit til þess að liturinn breyt- ist að öllum lík- indum þegar hann er kominn á varirnar. Þess vegna nægir ekki að skoða bara Iitinn, eða lita rönd á handarbak, heldur þarf að setja hann á varirnar til að sjá hvaða áhrif náttúrulegur rauður litur varanna hefur á varalit- inn. Í Moda er bent á að hægt sé að bera hlutlausan grunnlit á var- irnar áður en varalitur er borinn á, til að koma í veg fyrir að roði vara hafi áhrif á varalitinn. Varir málaðar Þegar varir eru málaðar skiptir máli hvernig litur inn er borinn á, hvern- ig hann er festur og hvernig umgjörð varanna er mótuð. Ef varir eru þurrar er mælt með því að mýkjandi krem sé borið á mjúkan bursta, t.d. tann- bursta og þurrar húðflyksur burst- aðar af vörunum. Með þessu eykst einnig blóðflæði í vörum, þær þrútna örlítið og verða rjóðari. Þetta þarf þó að gera afar varlega til að særa ekki varimar. Rétt er, að sögn sérfræðinga blaðsins, að byrja á að teikna um- gjörð varanna með varablýanti, sem ¦¦i$r .'¦aá> ^ í> j M/ÉP ^ VARABLÝANTUR á að vera einum litatóni dekkri en vara- liturinn. - SPURNING er hvort rétt sé að varalita yfir áblástur, en hér hefur það verið gert með góðum árangri, með því að teikna fyrst útlínur vara, setja síðan litlausan grunn á varirnar, því næst ljósan varalit og að síðustu gloss. VARIR þykkar eða þunnar lagaðar að smekk hvers og eins leikanum ofurlítið. Séu bogadregin strik til dæmis dregin örlítið fyrir utan hina eiginlegu varalínu líta varir út fyrir að vera þykkari en þær eru. Á sama hátt má gera „kyssileg- ar" varir með þvi að draga blýants- strik inn á varir við munnvik. Þá er eins og stútur sé á vörum, sem sumum þykir fallegt. Best er að prófa sig áfram með hinar og þessar aðferðir við að nota varablýant, sé á annað borð áhugi á að hagræða útliti varanna. í hinu ítalska tískuriti er mælt með því að vara- litapensill. sé not- aður til að bera varalit á. Byrjað er að bera litinn á efri vör, út frá miðju til beggja hliða og á neðri vör út frá hliðum í átt að miðju. Til að vara- litur haldist lengi á vörum, er tilvalið að þerra litinn með pappír og bera síð- an litlaust púður á varirnar. Ef litur- inn verður þá of mattur er hægt að bera aðra umferð af varalit á, yfir púðrið. Einnig er hægt að lita allar varirnar með varablýanti og helst sá litur að öllu jðfnu Iengur en venjulegur varalit- ur. Til að ná fram gljáa eftir slíka varalitun er hægt að setja eina um- ferð af glæru glossi yfir, eða varasalva. Náttúrulegt útlit er einum litatóni dekkri en varalit- urinn sem nota á. Ekki þykir smekklegt að blýantsstrikin séu miklu dekkri en varaliturinn. Sannleikanum hagrætt Blýantsstrik er dregið frá miðju efri varar til beggja hliða og síðan er lína dregin meðfram neðri vör. Blýantsstrikin varna þvi að varalitur fari út fyrir varir. Auk þess má nota blýant til að hagræða sann- Sé ekki áhugi á miklum eða áberandi varalit er hægt að draga strik umhverfis var- irnar með varablýanti og bera síðan varasalva eða gloss á varirnar. Til að það endist betur er hægt að bera meik á varirnar áður en salvi eða gloss er borið á. Ljósir varalitir gera að verkum að varir virðast vera þykkari og dökkir litir láta þær líta út fyrir að vera þynnri. Sömuleiðis gerir mjög gljáandi varalitur að verkum að var- ir virðast þykkari, meðan mattir lit- ir hafa öfug áhrif. ¦ Brynja Tomer i óeðlilegt við það hvernig komið er fyrir handverki og iðnaði á landinu. Börn í skólum fá ekki hvatningu né nægilega kennslu i handmennt. I stöðugu tímaleysi og peningaþurrð í menntakerfinu þá hafa mikilvægir þættir orðið útundan sem við höfum verið að horfast í augu við núna," segir Hlynur. „íþróttir hafa verið mjög hátt skrifaðar nú á síðustu árum, en það eru ekki allir fyrir íþróttir, sérstak- lega ekki fyrir harðar keppnisíþrótt- ir eins og eru svo algengar fyrir börn. Börn sem hafa hæfileika á öðrum sviðum en íþróttum, t.d. handmennt, hafa að engu að hverfa. Það er því jákvætt að finna strauma uppsveiflunnar og vonandi verður skilningur á því þannig að þeir nái að teygja anga sína inn í skólana," segir hann. l íslenskt hráefni er góður efniviður Hlynur, sem sjálfur er mikill áhugamaður um skógrækt, segir ekki hægt að fá betra hráefni en íslenskt birki til þess að skera út í. Hann notar lerki einnig mikið en það er hráefni staðarins. Lerkið hefur mismjúkar æðar en birkið er jafn- mjúkt. Hlynur segir það hafa verið markmið þeirra feðga frá upphafi að vinna sem mest í íslenskt hráefni. Starf Hlyns felst að mestu leyti í stórum verkefnum, sem viðskipta- vinir panta, til dæmis afmælisgjöf- um. „Auðvitað koma inn pantanir þar sem ekki reynist hægt að nota íslenskt hráefni, t.d. ef hluturinn er það stór, nú eða það koma séróskir um aðra viðartegund," segir hann. Hlynur og Edda kona hans reka fyrirtækið Listiðjuna Eik á Miðhús- um. Þar hafa þau aðstöðu til þess að selja muni sína en þau framleiða minja- gripi úr tré, beinum og hornum, klauf- um og hófum. Þau hafa verið að byggja upp gömlu Miðhúsa- hlöðuna sem þau ætla að flytja í bæði með vinnustofur sínar og sölu- aðstöðu. Munir frá Eik eru þekkt- ir fyrir fallegt handbragð og listasmíð. Innan tíðar geta gestir heim- sótt Hlyn og Eddu í ný og björt salarkynni og horft yfir öxíina á Hlyni og séð hvernig tréð fyll- ist af lífi á nýjan leik í höndum hans. ¦ Anmi higólfsdóttíi1 Bangsar seljast dýrum dómum á uppboðum í RAUNVERULEIKANUM gætu flestir hugsað sér að knúsa og faðma ýmis önnur dýr en ísbirni eða skógar- birni. Samt hafa smækkaðar eftirlík- ingar slíkra dýra verið framleiddar um langa hríð og hvílt í friði og spekt í vöggum ungbarna. Bangsar af öll- um stærðum og gerðum hafa af ein- hverjum ástæðum orðið börnum hug- leiknara leikfang en mörg önnur. Oft er bangsinn í slíku uppáhaldi að hann fylgir umhyggjusömum eig- enda sínum frá vöggu til grafar. Þessi krúttlegu, mjúku tuskudýr, sem oft hafa verið fóðmuð og kreist í mannsaldur, eru stundum orðin svolítið lúin að eiganda sínum gengn- um. Slíkt virðist þó ekki hindra að þau seljist dýrum dómum á uppboð- um hjá ekki ómerkari stofnunum en Sotheby's, Christie's og Phillips. f sænska flugtímaritinu Scanorama segir að hin virtu uppboðshús séu jafnframt orðin hálfgerð fósturheim- ili fyrir munaðarlausa bangsa og því fari fjarri að bangsamir eigi sér ekki viðreisnar von þótt eigendur þeirra séu komnir undir græna torfu. Þeim er einfaldlega komið i fóstur ef eng- inn gerir tilkall til ættleiðingar og Sotheby's, Christie's og Phillips hafa milligöngu í þeim málum. Bangsarn- ir sem uppboðshúsin taka upp á sína arma mega vera gamlir og slitnir, en þeir þurfa að vera af góðum og gegnum ættum. Lukkubangsinn brást Bangsi að nafni Whoppit hefur áreiðanlega farið hraðast alira bangsa heims, enda tók eigandinn, kappakst- urshetjan Donald Campbell, hann með sér í hvern einasta kappakstur og lét svo ummælt að Whoppit væri lukku- dýrið sitt. Whoppit þjónaði honum þó ekki sem lukkudýr í lokin, því Camp- bell fór í sína hinstu ferð með Whopp- it sér við hlið og fannst lík kappakst- urshetjunnar aldrei, en Whoppit lifði af og var settur á uppboð hjá Christi- e's. Búist var við að ígildi sex millj- óna íslenskra króna fengjust fyrir hann, enda þótti ævintýralegur ferill og sviplegur dauðdagi eigandans auka á gildi Whoppits sem safngrips. Slíkt dugði þó ekki til, þvi Whoppit tókst ekki að heilla kaupendur á upp- boðínu til að reiða fram þá upphæð sem vonir manna stóðu tU. Nafnið Teddy, en bangsar nefnast teddy bear á enska tungu, er rakið til forseta Bandaríkjanna, Theodores Roosevelt, og fara nokkrar sögur af tilurð þess. Ein hermir að að karl nokkur, Mitchom að nafni, hvers eig- inkona bjó til bangsa, hafi skrifað forsetanum og spurt hvort þau hjón mættu nefna einn af böngsunum „Teddy". Leyfið var góðfúslega veitt og nafriið festist við tuskudýrin. Sumir segja aftur á mótl að teddy- nafnið sé í höfuðið á Edward, prins af Wales, sem síðar varð Edward VII. Antikbangsar heilla I gamla daga voru bangsar hand- gerðir og því þykja antikbangsar sér í lagi heillandi, enda afar ólíkir að allri lögun og gerð. Best þykir ef fyrrum eigendur slíkra bangsa hafa verið af göfugum ættum. En líkt og í mannanna lífi er gæðunum mis- skipt. Hann Alfonzo, rauður Steiff- bangsi sem Xenia prinsessa Rúss- lands fékk að gjöf 1908, var til dæm- is seldur á uppboði hjá Christie's í Suður-Kensington fyrir igildi um 1,2 milljóna íslenskra króna árið 1939. Elliot, hinn blái bróðir Alfonzos, sem hlotið hafði skælt andlit og dapurlegt yfirbragð í vöggugjöf, sló bróður sín- um við ogseldist fyrir ígildi tæpra 5 milljóna íkr. Ættgöfgi er þó ekki ætið forsenda þess hversu bangsar eru metnir til mikils fjár. Ógæfa virð- ist líka auka á hróður og frægð sumra bangsa. Edwin litli, sem varð munaðarleysingi eftir baráttuna við Somme í fyrri heimsstyrjöidinni, var seldur fyrir tæpa hálfa milljón ís- lenskra króna á uppboði hjá Phillips árið 1994 og Bing, bangsi frá 1904 sem lifði af Titanic-slysið, var nýlega tryggður fyrir ígildi þriggja milljóna íslenskra króna. Aristókratar Steiff-bangsar teljast enn aristó- kratar í bangsaheiminum. Óvenjuleg hönnun, frábær gæði og djarfir litir ásamt háu verði í upphafi skipa þeim í sérflokk. Flestir antikbangsar eru svolítið skaddaðir, en slíkt hefur vita- skuld áhrif á verðlagið. Steiff-bangsi frá því fyrir stríð getur kostar ígildi fimmtíu þúsund íslenskra króna, en einnig er hægt að fá einn slíkan sem ef til vill er sköllóttur, horaður og tættur fyrir um fimmtán þúsund ís- lenskar krónur. Óvenjulegt útlit bangsanna Elliots og Alfonzos virtist gera gæfumuninn varðandi verðgiidi þeirra. Upphaflega voru þeir fram- ieiddir í litlu magni sem sýnishorn til að kanna hvort grundvöllur væri fyrir að setja litríka bangsa á mark- aðinn. Undirtektir voru dræmar og því var aldrei hafín framleiðsla á böngsum eins og þeim bræðrum. En það eru til fleiri bangsar en af Steiff-kyni og yfnieitt á viðráðan- legra verði. Farnell og Teny eru toppurinn á breskri framleiðslu, en smám saman eru Chad Valley, Menythought og Ciltem að öðlast vinsældir. Og hefur hvertegund sitt sérstaka útlit. ÞESSI glæsilega búni bangsi er frá Þyskalandi og tilheyrir Steiff-fjöl- skyldunni. Hann var framleiddur árið r, 1910 og seldur í uppboðshúsi Stokkhólms fyrir um ígildi um tutt- ugu og fimm þúsund íslenskra króna árið 1993.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.