Morgunblaðið - 25.10.1998, Blaðsíða 11

MORGUNBLAÐIÐ
DÆGURTÓNLIST
SUNNUDAGUR 25. OKTÓBER 1998 B 11
líOKKSVKITIN Botnledj.i helur
lítid Is'itid til sín hcyra ttndanliii--
ii). cii [)ó verið ;u), leikið á tón-
leiktini vestan hafs og austan.
Kvrir skeinmstu latik sveitin vic)
ii|)ptökiir á hreiðskííu sem kein-
ur út á naistu vikum.
Iheinisókn til Jjeirra Botnleðj-
unpa í Hljóðhamar kom frani
ai) löpin á skífunni vaintanleftti
va.'1'u af ýmsum aklri, |>að elsta
hálfs. annars árs, en |)að yngsta
nánast varð til í hljóðverinu. „Við
a'tluðum að vera Irnnir að gefa út
plötu fyrir löngti, Jiað átti að
koma út, plat.a í sumar, en |)á fór-
uni við út og því varð hún að
híða.“
l’eir IV-lagar segjast hafa leikið
víða í i'erð sinn austur til Los
Angeles og náð góðum samhönd-
um, ineðal alinars tekið upp liig í
hljóðveri að heiðni einnar lilgáf-
unnar. „Okkur líkaði reyndar
ekki vel hvernig farið var með
uppUikurnar, þær voru flattar út
í mi.ximi," segja þeir óglaðir, en
hressast þegar þeir segja l'rá
va'iitanlegri pliitu sem tekin ei'
u])p á miklum hraða. „Við vorum
ekki alveg ána'gðir með síðtistu
plölu, það voru slappir kal'lar ;i
henni,“ segja þeir og lneta \ i<) að
mi verði teldð upp hrátt og hratt;
þegar Iniið sé að finna rétta gít-
arhljóminn sé ekki ])örf á að vera
að eiga við |ia<) l’rekar eða inarg-
falda gítara.“
Botnk'ðja er Ijögurra manna
hljónisveit orðin, hefnr h;est org-
elleikari sem þeir lelagar segja a<)
gefi þcim aukiia möguleika ;i að
hreyta til í litsetninguni. Lögin á
plötunni segja þeir að skeri sig
nokkuð úr liefðhundinni Botn-
leiiju-hraðaskipan, sem er hratt
eða injög hratt, en ekki ergott að
segja livort taka eigi alvarlega
þegar þeir segja tvö vangalög á
plötuuni, en ;i incili sé líka eitt lag
sem er „geðveikisleg keyrsla".
orkuml
verð að fa meira
Geðveiki I Jotnk‘t\)mn(*mi vcHji lynr s<-r lii*;i«);iskij)tuni.
LIÐSMENN hljómsveitarinnar Sóldaggar hafa þrætt af fimi
einstigið á milli þess að vera alvarlegir ungir menn og stuð-
boltar. Þannig hefur sveitin gjaman sent frá sér létt sumar-
popp, en síðan hafa einnig komið frá henni lög sem eru öllu
þyngri og jafnvel með myrkt yfirbragð. Fyrir skemmstu
luku Sóldaggarliðar við breiðskífu sem kemur út á næstu
vikum.
Stefán Sóldaggarliði segir að þeir félagar hafi byrjað á
skífúnni í sumar, þá meðal annars tekið upp þau tvö lög
sem komu út á safnplötu, en síðan hafí þeir tekið við fyrir
alvöru í haust, „í samfelldri skorpu". „Það var svolítið sér-
kennilegt að vinna þannig, því síðustu plötu tókum við
upp á mettíma,“ segir hann, „en nú, eins og þá, skipti
miklu að við vorum búnir að undirbúa okkur vel fyrir
upptökm-nar.“
Að sögn Stefáns höfðu þeir félagar gott safn til að
velja úr þegar þeir tóku að huga að breiðskífu því þeir
áttu um 30 lög á lager. „Við eigum allir eitthvað á plöt-
unni,“ segir Stefán og bætir við að þeir félagai- keppi
sín á milli um það að semja sem best lög því enginn sé
öruggur, þeir velji aðeins það besta úr sameiginlegum
sjóði og þá er eins gott að standa sig í lagasmíðunum.
Ekki er Stefán á því að tónlist sveitarinnar hafi
breyst í stórum dráttum frá síðustu skífu, það sé
bara eðlileg þróun í gangi, og þó þeir félagar hafi
gaman af að leika létta tónlist finnist þeim gott að
hafa þyngra efni í bland.
VODUEGT POPP
ÖÐLINGSSVEITIN Örkuml hefur haldið merki pönksins á lofti, þó
ekki sé rétt að kalla sveitina pönksveit í dag. Örkumlsmenn hafa verið
iðnir við útgáfu, sendu frá sér framúrskarandi skífu á síðasta ári, og í
liðinni viku kom út sjö laga geisladiskur.
Þeir Örkumlsfélagar segjast hafa tekið skífuna upp í Hellinum og
hafist handa á síðasta ári. Upptökum lauk aftur á móti ekki fyrr
en á þessu ári og þeir segja að á því séu margar skýringar; þeirra
helstar leti, fjárskortur og annir, í þessari röð. „Það spilar líka inní
að við sldptum um bassaleikara í millitíðinni og vor-
um ekki að flýta okkur með þetta, lögðum meiri
vinnu í útsetningar en við höfum áður gert. Þegar
við vorum að taka þetta upp
fannst okkur við vera
að taka upp voðalegt
popp, en þegar við svo
hlustuðum á músíkina
eftirá kom annað í ljós.“
Eins og getið er skipti sveitin um
bassaleikai-a í miðju kafi, en segjast hafa
leyst málin með því að leigja bassaleik-
ara, eins og þeir orða það, Stefán Jóns-
son bassaleikara í Saktmóðugi. „Við lof-
uðum honum brennivínsflösku ef hann
spilaði inn á plötuna fyrir okkur, en eram
ekki búnir að borga hana ennþá. Við
skuldum honum reyndar líka flösku frá
síðustu plötu, hann fær þá flösku
aldrei,“ segja þeir
STUÐMENN eru lífseigir, svo
lífseigir reyndar að fáar íslenskar
sveitir munu eftir leika. Ekki er
langlífið síst merkilegt fyrir þá sök
hve sveitinni hefúr haldist á
vinsældum sínum. í sumar kom út
stuttskífa með Stuðmönnum og
væntanleg er breiðskífa fyrir jól.
Stuðmenn tóku skífuna upp í
Alþýðuhúsinu í Hafnarfirði, komu
sér upp hljóðveri þar með nýjum
liðsmanui, Eyþóri Gunnarssyni,
sem er atkvæðamikiil á plötunni
og verður með í tónleikahaldi til
að kynna hana í haust. Þeir
Stuðmenn Jakob Magnússon og
Egill gefa sér stund á milli stríða
til að spjalla um plötuna
væntanlegu og segja að þeir hafi t
Árno
Motthíosson
frá hráu pönki í aðgengilegri tónlist en þeir félagar
segjast lítið spá í hvert stefni. „Það væri kannski gaman að
komast í fleiri en átta rásir,“ segja þeir og vísa í upptökuað-
stöðuna í Hellinum, „en það liggur ekkert á, við eram ekki
enn komnir útí Radiohead ... „
Þeir félagar segjast hafa verið venju fremur latir við spila-
mennskuna á árinu, ekki leikið nema á fimm tónleikum, en
framundan era tónleikar á vegum Unglistar 29. október í
Hinu húsinu; einskonar óopinberir útgáfutónleikar, en Ör-
kuml og Saktmóðigur halda sameiginlega útgáfutónleika í
nóvember.
Alþýðuhusmu
haft úr miklu lagasafni að velja.
„Síðan völdum við úr til að búa til
pakka sem við værum sæmilega
ánægðir með.“ Þeir félagar segja
að það hafi verið erfitt að velja úr,
enda þurfi að taka tillit til margra
sjónarmiða f svo fjölmennum liópi
lagasmiða. „Egill er nú sýnu
drýgstur,“ segir Jakob, „sfðan kem
ég, þá Ragga og Þórður.“
Eins og getið er hefur Eyþór
Gunnarsson gengið til liðs við
Stuðmenn og var þeim innan
handar f hljóðveri. Þeir félagar
segja að vinnu hafi þannig verið
háttað að sveitin útsetti lögin
meira eða minna í sameiningu og
sfðan hafi Eyþór tekið við þeim og
séð um lokafrágang, „átt sfðasta
orðið“:
„Það var mjög skemmtilegt að
fá Eyþór inn í hljómsveitina,"
segir Jakob, „því ekki er bara að
hann sé frábær slagverksmaður,
heldur er hann lfka ótrúlega
hæfileikaríkur sem
hljómborðsleikari, nýtist sem ^
gítarsláttumaður og er rnjög
traustur raddari. Hann nýtist í
þessa hljómsveit á öllum sfnum
sterku sviðum.“ „Svo er hann vel
heima í öllum stílum," heldur Egill
áfram, „og það kemst enginn inn í
þetta band nema hann hafi á
takteinum helst alla músíkstíla,"
en að sögn þeirra félaga bregður m
ólíklegustu stefnum fyrir á
plötunni væntanlegu.