Ármann á Alþingi - 01.01.1830, Blaðsíða 96

96
mífríir fftinafí »iba, og mitnbi pab bifna vfbátta
ef $ab fÆifí allt { einu íagi. Jjoenitoeggia mœtti
ffórum cnbuv&cota meb róbum og bób/ og mó cíííta
l;oern fiaim bíett cr foo er biettur/ einé og lanb
uitban fóngi umtib, eba fjórfiób bnmtait af rnan
arbotni. S0?ó $ab og fegja um rótíaufa jerb 03
fím mýrar, ab jpítr þafa oerib tií á fornelbum Hfa,
■fsátt $<rr b«ft aufifl fíban, en forfeburnir funnu
betur a0a jarbarraft enn oór, og t;rfttt margait
blett fetn oér tnunbum eigi Hta oib, í fiof jft;ni.
fþó ofé futtni nú ab ot;rba|f ffembir ^eféar
miflar, fegar oér breibum pcrr foona út ft;rir of^,
6 alía oegu, fiá cr pó á ftitt ab Hta b^ab oér eg«
um eptir óffemt af jarboegnum. 25ér egum bíefð'
ab bleitaríaitb, og ppparíigar engjar og fvjóffem
tún, ef oér nrftum fsau bairilega. 2>ér ^tofum
mifíu ttteira af efíu feféu, enn fólfsfjeíbi fá er
nú er í lanbiitu, firr rotftab tií í;Ii;tar, og tinnib
upp, og er fiab fiá fáftnna tneífa ab láta foo aunt*
funartiga t;ftr ffembunum ; $ab er ííft einé og
pegar fieir otía og berja fér, eiité og feir egi ecfi
til nirffa málá, fent l;afa allá tnrgtir, og láta mats
inn fúna t I;íbííuitum, og filfrib gnrnfa á fi|fus
botninum. fþeir fem f;afa féb XXotcg og ©Eotlanö,
fegja ab ^eféi lenb &aft á mergum jfebum ettgu
betri jarboeg enn ^slanö, og engu betri I;éreb;
en ittnbpggjararitir leggja meiri fiuttb & jarbarrœf*