Þjóðólfur - 15.02.1868, Blaðsíða 5

Þjóðólfur - 15.02.1868, Blaðsíða 5
53 — Þ,fi afe þeir hafl brotife bann þafe gegn fjárflutníngi og fjár- fskstrnm yflr Brfiará, sem stiptamtife hafl samþykt þann 7. Pr|l f. á-, dæmdir til afe borga einn fyrir alla og allir fyr- r einn í sekt til Grímsneshrepps, JtSn þorsteinsson og Gunn- *r Stefánsson 14 rd. hvor, {>orsteinn J>orsteinsson, Stefán nnnarsson og J>orkeli Erlondsson hver 2 rd , og Mngpús Hall- 'orsson 6 rd. oe þar afe auki, afe Gunnari Steflnssyni und- anteknum, ekylda'bir til, afe borga virfeíngarverfe þeirra í 6- ''yfl reknn kinda, sem dæmdar eru um leib uppt.ekar þannig "^ Jtin borgi 80 sk., J>orsteinn 2 rd. 48 sk., Stefáii 2 rd. 48 sk-, Magnús 4 rd. 16 sk. og J>orkell 2 rd. 88 sk. allt til Bisk- uPstúngnahrepps, og loks eru þeir dæmdir til afe borga allan ai rnálinu löglega leiddan kostnafe, einn fyrir alla og allir fyrir einn, og hafa þeir dómfeldu allir áfrýjafe þessum dómi til 'andsyflrréttarins". „J>afe er upplýst nndir málinn, afe þeir dómfeldu hafl í fyrra haust flutt efea rekib 7 kindr, sem þeir ákærbn Jón Porsteinsson, Jiorstelnn Jiorsteinsson, Stefán Gunnarsson, Wagnús Halldórsson og Jjorkoll Erlendsson áttu, austr yflr "fúará, gegn rekstrarbanni því, sem á )á gegn fjárflutníngura íflr Brúará, Olfusá og llvítá á því tímabili, og sem stiplamt- "> haffei samþykt þann 7. Apríl f. á. og ýtarlegar útskýrt Pann 9. Maí næst á eptir, en í þessu banni er í þess 3. gr. svo ákvefeife, ab þafe skuli varfea 2 rd. sekt fyrir hverja saufe- kind, sem rekin væri efea flutt yflr þær tilgreindn 3 ár, efea sem ekki sii búií) afe slátra iiinan þess tíma, sem tiltekinn er í 2. gr. sem sé 4. vikr af vetri, efea sem ekki hafl' verife far- ft mefe eptir þeim skilyrfeum, sem sýslumafer hafl sett fyrir flntníngnum". „J>afe er viferkent af hinum ákærferi, afe þeir hafl vitafe af rekstrarbautiinn, sem og svo haffei verife birt á manntalsþíng- "num á Stórnborg í Grímsnesi þann 20. Júní f. á. og á ^atnsleyBU í Biskupstíingiiahreppi þann 18. s. m., en þafe er jafuframt tekife fram af Jóni J>orsteinssyni, afe þafe hafl vcrife altalafe á þoim tíma, sem rekstrinn efea flutníngrinn á kind- Unum átti sisr stafe, aí) almenníngi væri leyft afe reka fi3 subr *il skurfear, og svaramafer hinna ákærfeu he.r vife réttinn, heflr oianig, án þess hinn skipafei súknari hafl mótmælt því afe e'nu né iieinu, stafehæft, afe ýmsir naenn í Biskupstúngum nafl í fyrra haust rekib og sent ftí sufer yfir hoibar, þar sem a'lar sveitir hafl þá ýmist verib meb klábugu fe, efea grun- u^>u þafe haust, og aí) Grímsnesmenn, hvar þó allt fe hafl 'erib grunafe (nema í einni sveit) og Laiigardælingar hafl sótt 'e austr í Biskupstúngur og flutt þafean heim til sín fe, er Par hafbi komií) fram og þeir áttn, og aí) sumt af því síí)- arnefnda fis hafl vorií) lífs í 6eiiiastliínum Júlímánubi, eins °S þat) líka er fullyrt af verjanda, afe allir þoir ofangreindu fjárrekstrar úr Túngiiniim haustiíi 1866, hafl átt ser staíi án serstaks loyfls frá 6ýslumanninum í Árnessýslu, og verftr rettr- 111D ab leggja því meiri álierzlu á þessa yflrlýsíngu frá verjanda, Bern houum eptir stöbn hans til klábamálsins yflr hiifuí), og seri|agi sem meblimi þeirrar þá vorandi skipiÆu kh'Æanefnd- ar> ulaut aí) vera gagnkunnugt um allar ráíistafauir í kláíia- fflálinu«_ »J>egar gengií) er út frá þessn serstaka ástandi í sýsl- 11111 S því tímahili, sem fjárflutníngr sá, er her ræíiir um, ser stab, fær íaiidsyflrrettrinn ckki betr síií), en aí) þab átti se sennilegt, sem þeir ákærbu einmitt hafa borib fram, ab r hafl stabib í þeirri meini'ngu, ab fjárrekstrarbannib væri Sddi goiigib, og heimilt orbib ab flytja og reka fe yflr árnar, sem a% framan er getib. TJndir þessum kríngnmstæfe- ddi, og meb serlesri hlibsjón af þeim skilníngi, sem verj- andi heflr lagt í 3. gr. rekstrarbannsins, sem og svo getr samþýbzt orfeunum í greininni, og er því þýbíngarmeiri, sem bannib, sem ab framan er getib, og stiptamtib heflr sam- þykt, má álítast gengib út frS klábanefndinni, hverrar meb- limr verjandi þá var, ab rekstrinn einsamall og útaf fyrir sig ekki ætti at> valda sektum, .nema því afe eins þær í 6- Jeyfl reknu kindr ekki se skornar strax, efea innan ákvefeins tfma (sjá 2. gr. í banninu), og her ekki er annafe s^nna, en afe allar þær 7 kindr hafl strax verife skornar, verfer lnnds- yflrrettrinn afe kotnast til þeirrar niferstiibu, afe þá ákærfeu beri afe dæma sýkna af ákærum hins opinbera í þessn máli og ab sá af málinu leiddi kostnafer, og þar á mefeal laun til sóknara og svaramanns, 6rd. til hvors um sig, beri afe groifeast úr opinberum sjiífei". „Eptir þessurn úrslitiiin málsins, er ekki þórf afe taka til yflrvegunar, hvort efea afe hvafe miklu leyti þafe sé á gildnm rúkum bygt, afe dæma hina ákærfeu, eins og hérafesdómarinn heflr gjört, einn fyrir alla, og alla fyrir einn, til afe borga þær ídæmdu sektir, sem og virfeíngarverfe kindanna í allt 2ó rd. r. m., og því vitnast, afe rekstr og mefeferfe málsins í liörafei heflr verife vítalans. Sííkn og vörn hiJr vife réttinn heflr verife lögmæt". „J>ví dæmist re.tt afe vera:" „J>eir ákærfeu Jón Jxirsteinsson og J>orsteinn J>orsteins- son á Uthlífe, Gunnar Stofánsson og Stefán Gunnarsson á Brekku, Magnús Halldúrsson á Mifehúsum og Jiorkell Erlends- son á Efstadal, eiga fyrir sóknarans ákærum í þessu máli, sýknir ab vera. Sá af malinu liiglega leiddi kostnabr, og þar á mefeal málsfærslulaiin til sóknara og svaramanns her vife röttinn inálsfærsliimaniianna P. Melstefes og Jóns Giifemnnds- sonar 6 rd. til hvors um sig, borgist íir opinberum sjófei". ÝMISLEGT VIDKOMANDI FORNMENJA- OG fJÓÐGRIPASAFNlNU í REYKJAVÍK. II. Enn fremr \iljum vér biðja alla þá sem senda safninu gjafir með gjafabréfum eða skriflegum upp- lýsíngum um hlutina, að þeir gjöri svo vel og hafi gjafabréfin helzt sér eða þær útskvríngar sem við koma hlutunum sjálfum, en blandi því ekki inn í (privat) bréf til okkar, því við viljum helzt hafa eigin handar gjafabréfin geymd í bréfasafni safnsins, því þau geta seinna orðið eins konar sönnun fyrir því að það sé satt sem skrifað erum hlutina, og hvaðan það sé tekið, en það er ekki hægt að koma þessu við þegar að helmíngr bréf- anna er fullr af allskonar (privat) málinu óviðkom- andi efni, sem einúngis snertir sjálfa okkur sfir- staklega eða aðra og getr hugsast hlægilegt og jafnvel ósæmilegt að geyma. Eins íinnst okkr nauðsynlegt með fram alþjðu til leiðbeiníngar að taka fram nokkrar varúðar reglur og biðja þá sem senda safninu hluti, að þeir eptir þv/ sem ástendr geri oss grein fyrir

x

Þjóðólfur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðólfur
https://timarit.is/publication/72

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.