Heimskringla - 03.10.1945, Blaðsíða 5

Heimskringla - 03.10.1945, Blaðsíða 5
WINNIPEG, 3. OKTÓBER 1945 HEIMSKRINGLA 5. SIÐA samt með þeim mun, að nú er Sami andinn, sem birtist í meiri von um verulegar fram-, þessari yfirlýsingu, finst einnig kvæmdir, en (eftir sögunni að í fréttaskeyti um fundinn eða dæma) var þá, fyrir nokkrum þingið, sem haldið var á Eng- þúsundum ára. Þekkingin er meiri. Tækifærin eru fleiri, og áhugi sýnist ríkja hjá mönn- um fyrir einhverja róttæka og þýðingarmikla breytingu. Yfirlýsing sem var gefin út af öllum aðal kirkjudeildunum á Englandi, t. d. gagnrýnir sam- bandið á milli kirkjunnar og heimsfyrirkomulagsins, með það í huga, að byggja upp nýtt fyrir komulag, sem grundvallað verð- ur á hugmyndum og siðferðis- kennigum trúarinnar, án tillits til mismunar í guðfræðilegum atriðum, sem hinar mismunandi kirkjudeildir hafa, upp að þessu, helzt fest trygð við. Komist er að orði þar eitthvað á þessa leið: “Þrátt fyrir allan breiskleika og flokkadrátt í kirkjunni, þá er kirkjan í raun og veru eina stofnunin, sem til er, sem felur í sér eina megin- reglu, sem sameinað getur alla °g eytt öllu sundurlyndi mann- félagsins. Margt hefir unnið að því, eða ollað því, að sundur- lyndi hefir orðið í kirkjunni, eins °g t. d. kynflokkamunur og mentunarstig, tungumál, hör- undslitur, auðlegð, stéttaskift- ing> stjórnskipulag o. fl. En samt er ein aðal meginregla, sem heldur hinum kristna heimi sam- an í einni heild. Kirkjan er þannig, ef hún skilur sitt hlut- verk rétt, fyrirboði þess er koma skal, hins sanna og heilaga skipulags, sem er vilji guðs að skapist meðal manna. Þetta eru inngangsorð að þess- ari yfirlýsingu og benda þau í hvaða átt, þeir, hinir kirkjunn- ar menn, stefna, sem komu sam- an á þingið, sem getið er um, frá öllum kirkjudeildum á Englandi fyrir 3 árum síðan. Og þó að eg lesi ekki fleiri kafla úr þessari yfirlýsingu, þá sýnir efnisyfirlit hennar eða einnihald nokkurveg- inn hvað rætt var um. Meðal annarst er getið um í efnisyfirlitinu, — “Göfugleika naannsins, sem barn guðs”, trú- frelsi, réttvísi og lögin, flokka mannfélagsins, o. s. frv. Einn kafli fjallar um “skilyrði hins nýja heimsfyrirkomulags”, °g anr>að um “þjóðfélags og samþjóðlegar áybrgðir”. Og síð- asti kaflinn ræðir um “skyldu- starf kirkjunnar” Og í þessum síðasta kafla, er hreinskilnislega viðurkent, að kirkjunni hafi, fyr á tímum, mistekist í mörgu. Eng- in tilraun er gerð til að loka aug- unum fyrir brestum hennar. Og næst er rætt um þarfir hins kom- andi tíma, ekki aðeins frá trúar- iegu sjónarmiði en einnig frá mannfélags sjónarmiði, og rætt er um marga hluti, sem menn ugðu einu sinni að kæmu kirkj- unni alls ekki við. Og hér kem- ur kirkjan inn á það svið sem margir menn, háir og lágir, eru nu að leggja áherzlu á. °g Þannig er nú að rætast sú skoðun, að sönn trú, og sönn trú- arviðleitni, feli meira í sér, en aðeins að fara í kirkju, eða að syngja guði lof. Sönn trú þýðir ’ emnig það, eins og bent hefir verið á, frá alda öðli, að birta trúna í hinu daglega lífi, að sýna trúna af verkunum jafnt sem 1 orði kveðnu. Af þessu að dæma, og því sem kirkjan er farin að kenna, meg- um vér segja, að mikill sé nú munurinn orðin á afstöðu kirkj- unnar, fyrir aðeins örfáum ár- um, og nú. Og það getur ekki annað en verið oss öllum gleði- efni, sem eru að vinna að því, að efla víðsýni og meiri skilning í trúmálum og það getur ekki ann- að en hvatt oss til meira og betra og fullkomnara starfs, til að halda því, sem vér höfum þegar öðlast og að stefna enn áfram í þá átt sem vér höfum áður stefnt í, að takmarki andlegrar full- komnunar í anda skynsemis og sannleika. landi, í London, á meðan að stríðið stóð hæst. Einn ræðumannanna þar, sem stóð hátt í þáverandi stjórn á Englandi ræddi um verksvið trú- arinnar, og mælti mjög með því, að fundurinn tæki sem aðal stefnu sína og samþykti þá fimm punkta sem Roosevelt hafði stungið upp á, og sem hann sagði að væru stefna Bandaríkja- manna og sem, að mér skilst að hver fundur stóriþjóðanna hafi samþykt í anda, síðan, nefnilega, í fyrsta lagi, jafnt tækifæri fyrir alla; í öðru lagi, atvinna fyrir alla sem geta unnið; þriðja, trygging fyrir alla, sem þurfa tryggingar við; fjórða, að af- ingar, (þó að þær falli ekki nið- ur að öllum líkindum enn um tíma), en heldur það að útbreiða grundvallar kenningar um rétt- vísi, kærleika, mannúð, umburð- arlyndi og skilning, eins í mann- félagsmálum, sem í trúmálum og að allur heimurinn sé hið rétta verksvið hennar, hinn efnislegi heimur jafnvel meira en hinn andlegi heimur. Víðsýni kirkjunnar fer vax andi með hverju ári, og að lok- um hlýtur sá skilningur að kom- ast inn hjá þeim, sem ráða, eins og hann hefir þegar komist inn hjá sumum, jafnvel hinum hæst settu, að alt lífið, alt líf mann- anna, kemur kirkjunni við, og að alt sem kemur mönnunum við, kemur henni einnig við. Sá skilningur hefir hlotið viður- kenningu, að engin takmörk, VINARORÐ nema alla einokun eða einka- j eigi að þekkjast, eða koma til réttindi einstaklinga, sem verð-' mála í starfi kirkjunnar, hvorki ur á kostnað annara (special kynflokka sérkenni, tungumál, privilega), og fimta, varðveizla hörundslitur, stéttamunur, frjálsræðis allra manna. ; kreddur, menningarstig eða Hér á þessum fundi, alveg eins stjórrlarstefnur. og á öðrum líkum fundum, sem Og með tímanum megum vér áður hafa verið haldnir, eins og eiga von á því, að þetta víðsýni. t, d. á fundi eða þingi, sem hald- ið var og kallað Malvern Confer- ence, eða á þingi ensku þjóð- kirkjunnar, eða á fundi á Rúss- landi, á kirkjufundinum mikla þar, á þessum fundum öllum hef- ir það gerst, sem getur ekki ann- verði enn meira og meira, þar til að allar trúarstofnanir heims- ins, skoði sem aðal hlutverk sitt, ekki að varðveita vissar fastar trúarreglur eða kenningar, en heldur það, sem er margsinnis þýðingarmeira, að varðveita að en skoðast sem einn af hin-J mannkynið sjálft, velferð þess í um mikilvægustu atburðum sem ^ öllu tilliti, í anda frelsis, víðsýn- átt hafa sér stað, innan hinnar is, umburðarlyndis og kærleika. kristnu kirkju, í langa tíð. Ogj Þannig nær trúin tilgangi sín- með þessum fundum er það(um, þannig skapast guðsríki á sannað, að kirkjan er nú, að jörðu. Þannig lærum vér að lokum, farin að leggja hugann við eitthvað annað, þýðingar- meira, og mikilvægara, en á- greining um smávægileg trúar- atriði í kennisetningum eða játn- ingum, jafnvel þó að hann þekk- ist enn. Hún er farin að skilja það, að ein eða önnur trúarjátn- ing getur ekki falið í sér alheims sannleika og hefir aldrei getað það. Hún skilur það, að sönn og raunveruleg trú verður að ná út til fólksins, að koma út í fult dagsljósið, og vinna þar, það starf sem hún hefir að vinna, úti í þjóðlífinu, en ekki að húka inni í dimmu einhvers musteris og einblína þar á gamlar trúarsetn- ingar, sem hafa fyrir löngu fall- ið úr gildi, ef þær nokkurntíma höfðu nokkuð gildi. Víðsýni kirkjunnar, jafnvel þeirra kirkjudeilda sem voru einu sinni með hinum þröngsýn- ustu, er eins og vér megum gera oss hugmynd af þessum dæmum, smásaman að verða meiri og meiri. Það fer vaxandi með hverju ári, að þörfin á glöggsýni og speki verður ætíð meiri innan um ruglinginn sem þjóðirnai hafa skapað, og eru enn að skapa, í sameiningu og hver út af fyrir sig. Þannig getur kirkjan farið að ná verulegum tilgangi sínum, og að lokum farið að skilja hvað þýðing trúarinnar er, trúarinn- ar, þ. e. a. s. sem er grundvöllur allrar trúar, trúarinnar í þeim anda sem Jesús kendi, og sem spámenn Gamla testamentisins skildu og birtu heiminum. Hin flókna og óskiljanlega guðfræði á hér alls ekki heima, og í sönn- um skilningi, hefir aldrei átt hér heima. Öðlast trúarstofnanir aldrei víðsýni eða skilning?, spyrjum vér oft, er oss blöskrar eitthvað í sambandi við þær. Einu sinni sá kirkjan ekki lengra en aðeins út til þeirra takmarka sem menn í blindni sinni höfðu sett til að einangra hana frá heiminum. Einu sinni sá hún ekki lengra en aðeins til þeirra kenninga, sem hún hugði að tilvera sín væri bygð á. En nú eftir því að dæma, sem eg les um kirkjuna víðast hvar í heiminum bæði á stríðSárunum og síðan að stríðið endaði, sýnist hún vera að víkka að svo miklu leyti, að hún skoðar verksvið sitt, ekki aðallega það að út- breiða sínar sérkennilegu kenn- þekkja hið sanna og fullkomna frelsi. Þannig lærum vér að iðka sanna trú. LAUGARDAGSSKÓLINN Islenzku kensla Laugardags- skóla Þjóðræknisfélagsins byrj- ar laugardaginn 13. október, í Fyrstu lút. kirkju í Winnipeg. Kenslan hefst kl. 10 að morgni. Þetta er eitt bezta og veiga- mesta starfið, sem Þjóðræknis- félagið hefir með höndum. Ekk- ert væri eðlilegra, en að því væri sérstakur sómi sýndur og heitir Þj óðræknisfélagið á íslendinga í þessum bæ, að hagnýta sér kensl- una. Eins og menn vita býðst hún ókeypis svo með þessu er engin fjárhagsbyrði lögð á herð- ar nokkrum manni. Þjóðrækn- isfélagið sér fyrir öllu til kensl- unnar. Nú er eftir að vita hvað áhug- inn er mikill fyrir viðhaldi ís- lenzku hjá Islendingum í þess- um bæ. Sókn Laugardagsskól- ans er prófsteinn þess, hvort sem mönnum líkar það betur eða ver. Út um sveitir eru Laugardags- skólarnir víða ágætlega sóttir. Hjá Winnipeg-Islendingum er áhuginn miklu minni og má ekki neitt úr þessu versna, svo að ekki verði þeim til vansa — um- fram aðra þjóðbræður þeirra vestra. Með þátttökuleysi sínu í kenslunni, kveða þeir þennan dóm upp yfir sér sjálfir. Sigurjón Sigurðsson, fyrverandi kaupmaður að Árborg, Man. Dáinn.í Winnipeg, Man., 18. september 1945. Kæran ástvin, kvatt þú hefir er þér reyndist, aðstoð bezta hörðu lífs í hinsta stríði, sjúkdóm þinn ef sefa mætti. Mannvinurinn mæti, máttur er nú þrotinn, laus við sjúkdóms lömun lífs er sigur hlotinn. Yfir ert nú farinn, ófullkomna smáa, útsýn æðri fenginn alt hið fagra og háa. — Okkar ættlands saga, átti mann þér líkan er vann að verkum öllum, með viljann gæða ríkann.l) Heimili þitt hjartans, hugans kær var staður. “Skjaldborg” allra anna ætíð varst þá glaður. — Ljúft er manni að minnast, mannkostanna þinna. Orð og atvik sýndu öflin sem að vinna, hlutverk þau sem heiður, helgast ætíð metur vöggugjöf þér valinn, vænst er fundist getur! — Sönghallar í sölum, sæll! — Þar áttu heima, söngva sálna fylking, sæti þér mun geyma. Þar mun röddin þýða þín um eilífð hljóma, fullkomnun er fengin fyrir gefna dóma. Ástvinirnir eiga, af þér mynd í hjarta, 1) Mannvinurinn Hrafn Svein- bjarnarson, að Hrefnseyri við Arnarfjörð. C. C. F. Beztu kaup er nokkur getur —— gert— Þegar þú kaupir Sigurláns Verðbréf gerir þú tvent í einu — tryggir sigurinn og tryggir sjálfan þig í framtíðinni. Sigurláns Verðbréf eru eins góð og peningar, og ábyrgst af öllum auðsuppsprettum Canada. Ef það skyldi koma fyrir einhverntíma í framtíðinni, að þú þarfnaðist peninga í skyndi, þá er hægt að grípa til verðbréfanna og setja þau sem trygging fyrir bankaláni. Hvaða banki sem er, tekur slíka trygging með glöðu geði, og þegar þú hefir endurgoldið lánið færðu þín verðbréf til baka. Sigurláns Verðbréf eru þau beztu kaup er þú getur gert. Fargið þeim ekki. THE ROYAL BANK OF CANADA gröfin aldrei getur geisla hulið bjarta. Lífsins sæla landið, litið þú nú hefir, og þér alvalds drottinn ódauðleikann gefur! B. J. Hornfjörð Vinsamleg tilmæli Það hefir komið til orða að safna saman öllum þeim ljóðum og kvæðum sem Bjarni Thor- steinsson, — síðast til heimilis í Norwood, Man., — orti og þýddi, og er það gert með því augna- miði að gefa út safn af öllum hans ljóðum sem hægt er að komast yfir. Eftir tilmælum barna hins andaða skálds, vil eg biðja alla sem eitthvað af þessum kvæðum hafa í fórum sínum, hvort held- ur það eru úrklippur úr blöðum eða í eigin handriti, að senda mér þau sem allra fyrst, svo hægt sé að koma þessu í framkvæmd í nálægri framtíð. Páll S. Pálsson —796 Banning St., Winnipeg, Man. Lesið Heimskringlu ♦ Wanted — 3 or 4 room suite in block or house, furnished or unfurnished. A. Oddson, Phone 41 444. INSURANCE AT . . . REDUCED RATES Fire and Automobile § B C | STRONG INDEPENDENT | COMPANIES J | |McFadyen 1 Company Limited | 362 Main St. Winnipeg | Didl 93 444 #innulUDiiiHuiimnminiiiiiiuiiuiiiiiint]iiumuiuaiiuiiuiuii« Hér eru gjörðir C.C.F. í Saskatchewan: • Hefir veitt tryggingu fyrir alla bændur að | meiru leyti en þekkist í nokkru öðru fylki. • Hefir þegar byrjað á stórri vega- og land- búnaðar urnbóta á- kvörðun. • Hefir hækkað gamal- menna styrkinn og út- vegað öllum sem þurfa, fulla læknis- og spítala hjálp ó- keypis. • Veitir endurgjalds- laust lækningu við tæringu, krabba, bil- un á vitsmununum og kyrf erðiss j úkdóma. • Hefir stofnað sam- vinnufélaga deild í stjóminni. A S A K A R SAMSTEYPUSTJÓRNINA I Við :sökum stjórnina um að vera að draga borgara Manitoba-fylkis á tálar. Lesið stefnuskrá Samsteypu- stjórnarinnar og þar sjáið þið að hún ætlar sér í raun og veru varla að gera neitt. Stefnuskrá hennar miðast mestmegnis við það sem hún VONAR að sveitaráðin og Sambandsstjórnin geri. Hversvegna: —hafa bændur enga verulega trygg- ingu á löndum sínum? u vegir of framræslur í niðurníðslu um alt landið? svo skammarlega farið með gam- almennin? —eru skólar í niðurníðslu og kennurum svo illa borgað? Stjórnin hælir sér af að hafa nokkrar miljónir dollara til góða. En til hvers er að hafa peninga í sjóði ef að þeir eru þar á kostnað fólksins? ▼ I 'I « ♦ C. C. F. vill nota alt ríkidæmi Manitoba yður til hagnaðar og fyrir uppfræðslu barna yðar og heilsu þeirra til varnar. GREIÐIÐ ATKVÆÐI MEÐ: S. S. JOHNSON í Gimli kjördæmi EIRÍK STEFÁNSSON í St. George kjördæmi OG I WINNIPEG MEÐ: S. J. FARMER A. N. ROBERTSON L. C. STINSON M. A. GRAY # GEORGE STAPLETON DON SWAILES Greiðið atkvæði með C.C.F. Published by C C F, 219 Phoenix Bldg., Winnipeg

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.