Íslenzki good-templar - 01.05.1887, Qupperneq 5

1887
ísl. Good-Templar.
G1
indismanna á áfengum drykkjum
og peím, er þd kaupa, enda heyr-
ast daglega raddir um pað, að
ísiendingar drekki livergi nærri
eins mikið og orð sje á gjört;
en því er miður, að petta eru
engar öfgar; pað nægrir að benda
peim mönnum, er slíkt hugsa og
tala, á töflurnar 1 C-deild stjórn-
artíðindanna yíir aðflutt vínföng
til landsins; pessar töflur eru
þegjandi en órækur vottur um
ofdrykkjuna á íslandi, og pær
sýna og sanna, að íslendingar
eyða árlega 4—500,000 krónum
í áfenga drykki auk annars ó-
parfa og munaðar. Einhver sýp-
ur á, pótt ekki hafi peir allir
hátt. Nei, sannleikurinn er sá,
að íslendingar drekka ekki minna
en áður, en peir láta eklci eins
mikið á pví hera eins og áður,
og virðist pví, sem pað sje æ
betur og betur að komast inn í
meðvitund pjóðarinnar, að pað
sje svívirðilegt í siðferðislegu til-
liti eins og pað er óforsjálegt í
efnalegu tilliti, að gjöra sig sek-
an 1 ofdrykkju. En sannarlega
er pað ofdrykkja af íslendingum
að ej^ða í áfenga drykki árlega
peirri upphæð, er áður var nefnd,
jafn fámenn og fátæk pjóð, sem
peir eru.
|>egar pess er gætt, að hjá
pessari pjóð, sem eyðir 4—5
hundruð púsund krónum í áfenga
drykki, er mesti fjöldi purfa-
manna og sveitarómaga, að all-
ur jporri pjóðarinnar er pað sem
ahnennt er kallað milli húsgangs
og bjargálna, mjög fáir eru efn-
aðir og nálega enginn aflögufær,
að heðið er um styrk af opinberu
fje til flestra verulegra fram-
kvæmda, að hreppar og sýslur
taka hallærislán ofan á hallæris-
lán og geta jafnvel eigi borgað
vexti af peim, að heilum sveitum
og sýslum liggur við hruni, ef
vertíð bregzt eða nýting heyja,
að kaupstaðarskuldir pjóðarinnar
skipta iniljónum króna, — pá mun
engum skynsömum manni bland-
ast hugur um, að ofdrykkja og
eyðslusemi eiga talsverðan pátt í
bágindum pjóðarinnar. |>að parf
heldur ekki neina sjerlega glögg-
skyggni til að sjá pað, að pá
pjóð, sem af fátækt sinni er að
kljúfa sundur í smátt efni sin,
til pess að geta miðlað nokkrum
púsundum eða í hæsta lagi nokkr-
um tugum púsunda til hins allra
nauðsynlegasta, er að framförum
hennar lýtur, svo sem til efling-
ar landbúnaði eða sjávarútvegi,
til menntunar alpýðu, til vís-
indalegra og verklegra fyrirtækja
o. s. frv., að pá pjóð lilýtur að
muna um pað sem minna er en
4—5 hundruð púsund krónur.
|>eir sem aptur loka augum
sínum fyrir ofdrykkju og eyðslu-
semi íslendinga, til pess að purfa
ekki að bera kinnroða fyrir penn-
an blett á sinni eigin pjóð, peir
eru vanir að segja, að pað sje
ekki ofdrykkju eða óhófi að kenna,
hve íslendingar eru fátækir, pað