Íslenzki good-templar - 01.05.1887, Blaðsíða 7
188?
63
ísl. Good-
atkvæba um nýja meðlimi, og yfir höf-
uð aldrei nema þegar embættismenn
eru kosnir.
4 V. R. er skyldur ab undirskrifa
allar ávísanir á V. G.. sem Stúkan
hefur greitt atkvæði fyrir. Hann er
þjónn Stúkunnar, og má hegna honum
fyrir lítilsvirðing, ef hann hlýðir ekki
boðum hennar. Skattinum til Stór-
Stúkunnar má þó ávisa án samþykkis
Stúkunnar, sbr. Aukalög Stór-Stúkunn-
ar IX. kap., 1. gr.
5. 1 fjærveru allia þeirra embætt-
ismanna, sem rjett hafa til forsætis í
Stúkunni, á V. R., eða einhver annar
meðlimur að setja fundinn, og láta
Stúkuna skipa formannssætið með at-
kvæðagreiðslu.
6. V. R ætti að útbúa V. Æ. T.
mcð lista yfir ófullgjör störf fyrir hvorn
fund, og tilkynna öllum nefndarmönn-
um útnefningu þeirra.
Uuglingar spilla gáfum sinum
á að reykja. Einn af kenn-
urunum við polytekn. skólann í
París ljet fyrir skömmu rannsaka,
livað margir af lærisveinunum
brúkuðu tóbak. Af 160 læri-
sveinum reyktu 102, en 58 reyktu
ekki. J>eir, sem ekki reyktu,
voru yíir höfuð duglegri en bin-
ir, sem reyktu; lijá peim síðar-
nefndu mátti jafnvel sjá aptur-
för. J>essi rannsókn og fleiri
rannsóknir í líka stefnu hafa
gjört pað að vérkum, að kennslu-
málastjórnin frakkneska hefur
bannað lærisveinum við skólana
í Frakklandi að við hafa tóbak.
Katólskir klerkar banna tóbaks-
nautn við sína skóla, og pakka
pví, að piltar peir, sem stunda nám
-Templar.
við peirra skóla, eru svo dugleg-
ir að öllum jafnaði í hinum erf-
iðari vísindagreinum, svo sem til
dæmis reikningslist.
Einkennileg aðferð til að efla
bindindi. I Svisslandi hefur hið
opinbera tekið að sjer alla sölu
áfengra drykkja, og rennur allur
hagurinn af sölunni í ríkissjóð,
en af ágóðanum er tíunda hlut-
anum varið til eflingar bind-
indis.
(Tekið eptir Christ. Life 9'i 1887).
Svona ofurlítið út í kaffi.
„|>jer segið pað alveg satt, jeg
ætti að ganga í bindindi, en ekki
fer jeg í a. (Good-templirs’-fjelag-
ið; jeg segi yður pað satt, svona
sjómenn, peir purfa að fá svona
ofurlítið út í kaffi á morgnana,
undir stjórn hjá öðruin, til dæm-
is að konan geymi pað".
Hjer um bil pessi orð sagði
núna um lokin kenndur Norð-
lingur við einu í ritstjórn blaðs-
ins, hann kom úr verinu og
hafði fengið fáeinar krónur í
peningum hjá kaupmanninum „út
á hlutinn sinn“. Ensvonahugsa
víst margir, og allt of margir,
að peirþurfi þess við harða vinnu,
næturvöku og vosbúð. Reynsla
og eptirtekt sannar alstaðar hið
gagustæða, að sá verður harð-
gjörvari og polbetri sem er án
þess. Og svo er pað hraparleg