Lögberg - 04.03.1897, Blaðsíða 6

Lögberg - 04.03.1897, Blaðsíða 6
LÖGBEKO, FIMMTUDAGINN 4. MARZ 1807. Æftgöfgiu. Til Ameríku ef jeg fer eg má sá og plægja, pví par mun lítið lypta mjer lofdýrðin hans pæja. En hjer er lífið ljöft og kátt, mjer liggur við að hlæja, og fjarskalega flýg jeg hátt með fjöðrunum hans pæja. AfglöpÍD pó eigi smá ætli mjer að bæja, frí jeg optast linnast má fyrir verðleik pæja. Enginn lengur megna má mig hjer neitt að rægja, undir eins slíkt fykur frá fyrir upphefð pæja. I>ó jeg hafi' ei megn nje mátt mína jörð að plægja, jeg í móðinn held rojer hátt a heiðrinum ans pæja. Þ6 kvarnir glamri' I kolli hátt, er „kunst" og pekking bæja, bjá „broddunum" jeg lifi' ei lágt I Ijósinu hans pæja, Og pegar loks jeg dett í dá dauðans hjer ojæja, •tein eg fæ eÍDS stóran pá og stendur yfir pæja. A. b. -Stefnir. Tvo mánuði. ÞAF> VAR TÍMINK, SEM LŒKNAr.SIH BÖCJÐU mr. David Moob að hann ÆTTI EPTIR ÓLIFAÐ. Merkileg reynsla manns sem var veik ur og bjargprota árum saman. Hann reyndi sex lækna, en allt var til einskis.—Ilann á heilsu sína að þakka eptirsögðu vin- arráði. Tekið eptir Ottawa Journrl. Mr. Davið Moor er alpekktur og vel virtur bóndi og á heima I Carlton- hjeraðinu, 6 mílur frá bænum Rich- mond. Mr. Moor lá veikur í mörg ár, (•g læknarnir komu sjer ekki saman um hvað að honum gengi og allar lækningatil'aunir peirra hvers um sig urðu árangurslausar. Mr. Moor segir sjálfur svo frá sjúkdómi sínum, og hvernig hann um síðir fjekk bót meina siaDa: ,Jeg kenndi fyrst meins mins, er jeg var 69 ára gamall, og var jeg til pess tíma mjög hraustur og heiisu- góður. Jeg fjekk fyrst mjög slæman hósta og von bráðar pvarr máttur inion og varð jegaltekinn af veikinni. Jeg var svo fluttur til Narth Gower og ljet læknir par skoða mig og sagði hann sjúkdóminn mjög hættulegan og gaf mjer eDga von um að jeg ætti eptir ólifað meira en 2 máuuði. Hann kvað sjúkdóm mÍDD samblaod af luognaveiki og hálsveiki, og gaf mjer meðöl ti4 inntðku og rótarb'öð til að reykja, til að lina með pjáningarnar. Jeg fór heim við svo buið og datt mjer ekki I hug að reyna hvorugt, pvl jeg va.r saunfærður um að hano pekkt' ekki sjúkdóminn, en hefði fengið rnjer lif pessi að eins til málamyndar. Tveim dðgurn síðar fór jeg til Ottawa og leitaði ráða hjá orðlögðum lækni par. Eptir að hafa skoðað mig Dá- kvæmlega gaf haoD pann úrskurð, að það væri hjartveiki sem að mjer gengi og kvað pað eins líklegt að jeg dæi þegar minnst varði. Jeg afrjeð svo að staldra við I borginni um tíma og reyna hvort þessi læknir gæti nokkuð baett heilsu mtna. Hann skrifaði svo á blað nafn mitt og heimili og sagði mjer að bera það 1 vasanum ef j«g kynni að verða bráðkvaddur úti á víðavangi. Jeg dvaldi lengi í bæD- um undir umsjón hans og iækninga- tilraunum, en þar eð mjer batnaði ekki bjóst jeg tii að fara heim og leita læknishj&lpar nær heimili míuu. Jeg var svo einu sinni skoðaður af lækni og gaf hann hiklaust þann úrskurð, að það væri alls ekki hjartveiki sem að mjer gengi, og sagði að margur maður með veikara hjarta gengi á eptir plógnum frá morgni til kvölds. Reyndi ieg svo meðöí frá pessum lækni um alllangau tíma, án pess mjer batnaði ookkuð. Eptir nokkurn tlma versuaði mjer mjðg og tók pá veikin þeirri breytingu, að jeg fjekk slæmt kast af La grippa og orsakaði það mikil sárindi I balsinum og herðum og var jeg svo lasburða, að jeg gat ekki reist höfuðið frá koddanum. Sex lækna reyndi jeg svo hvern á eptir öðrum, en I stað þess að batna fór veikin slfe It versnandi. Síðasti lækn- irinn sem jeg leitaði til raðjngði mjcr að btða við þar til hlýnaði veður, og kvaðst pá skyldi brenna mig, til þess að lina kvölina I hálsinum og herðun- um. Jeg var kominn af stað til Rioh- mond, til pess að láta brenna mig, og mætti á leiðinoi Mr. George Aryne fra North Gower. HaDD sagfM mjer svo frá hinum undursimlegu krapta- verkum, sem Dr. Williams Pink Pills hefðu gert. Jeg kom til Riciimood, en I stað pess að leita lækois fór jeg ídd I lyfjabúð og keypti mjer Pink Pills og lagði pegar af stað heim apt- ur og byrjaði að brúka pillurnar. Að- ur en jeg hafði lokið úr 2 öskjum var jeg sannfærður um að þær voru að bæta mjer. Jeg hjelt svo áfram að brúka þassaá pillur, og sjúkdónurinn sem læknarnir böfðu ekki þekkt og því ekki getað gert n^itt við, frtr allt af þverrandi, og jafnframt hvarf kvöl- in úr hálsinum og herðunum. Epttr tveggja manaða tíma var jeg orðinn alheill heilsu. Nu er jeg 77 ára og þakka guði fyrir að jeg get farið ferða minna og er heill heilsu. Jeg held enn áfram að brúka pillurnar við og við og er sannfærður um að fyrir fölk á mlnum aldri eru þær hin bezta heilsustyrking. Eptir margskonar á rangurslausar Iækníngatilraunir er jeg sannfærður um, að það er ekki annað en Pink Pills sem bafa komið mjer I hið ákjósanlega heilbrygðisástand, sem jeg nú gleð mig við'. Dr. Williaras Pills bæta blóðið styrkja taugarnar, reka burtu alla sjfki ör líkamanum. Og I óteljandi til- fellum hafa þær læknað, þegar allar aðrar lækningatilrannir hafa að engu orðið. t>etta sannar að þær eru ein af hinum undraverðustu uppfinding- um læknisfræðinnar á þessari . öld. HÍDar einu ekt Pink Pills eru seldar að eins í öskjum og prentað á vöru- merki vort: ,Dr. Williams Pink Pills for Pale People'. Varið yðar á eptir- stælingum og kaupið að eins pær pill- ur, sem vörumerki vort er prentað á öskjurnar. Pain-Killer. (PERBT DAVIS'.) A Pnre an<J Snfe Remedy in evcry case lí and ever'y kind of Bowel Coiiiplaint ia Pain-Killer. Thig Is a tnre st.itement ond It can't bo made too strong or too emphatic. It Is a simplo, safe and quick cure for Cramps, Cotigh, Rheumatlsm, Colic, Colda, Neuralyia,, Diarrhma, Cronp, Toothaclio. TWO SIZES, 2Sc. and SOc. NORTHERN PACIFIC RAILWAY GKTA SELT TICKET TIL VESTURS Til Kooteney plássins,Victoria,Van- couver, Seattle, Tacoma, Portland, og samtengist trans-Pacific Hnum tií Japan og Kína, og strandferða og skcmmtiskipum til Alaska. Einnig fljótasta og bezta ferð til San Francisco og annara California staða. Pullaian ferða Tourist cars alla leið til San Fraucisco. Fer frá St. Paul á hverj- nm Miðvikudegi. E>eir sem fara frá Manitoba ættu að leggja á stað sama dag. Sjerstakur afsláttur (excursion rates) á farseðlum allt árið um kring. Undirskrifaðir hafa 100 rokka til sölu. £>eir ern búnir til af hínum agæta rokkasmið Jóni Ivarssyni. Verð $2 50 til $2.75. Oliver & Byron, Fóðursalar, Wkst Selkihk. M. C. CLARK, TANNLÆKNIR, er fluttur » homiðá MAINST-OGBANATYNEAVE. TILSUDURS Hin ágæta braut til Minneapolis, St. Paul, Chicago, St. Louis o. s. frv. Eina brautin sem hefur borðstofu og Pullman svefnvakna. TIL AUSTURS Lægsta fargjald til allrastaðl aust- ur Canada og Bandaríkjunuui I gegn- um St. Paul og Chicago eða vataðleið frá Duluth. Menn geta haldið stans- laust áfram eða geta fengið að stanza í stórbæjunum ef þeir vilja. TIL GAMLA LANDSINS Farseðlar seldir með öllum gufu- skipalínum, sem fara frá Montreal, Boston, New York og Philadelphia til Norðurálfunnar. Einnig til Suður Ameníku og Australíu. Skrifið eptir verði á farseðlum eða finnið H. Swinford, Gen. Agent, á horninu á Main og Water strætum _ Manitoba hótelinu, WÍDDÍpeg, Man. 0. Stephensen, M. D„ 473 Pacific ave., (þriðja hús fyrirneðan Isabel r æti). Hann er að finna heima kl 8—loj^ m. Kl. 2—4 e. m. og eptir kl. 7 á kvöklin. MANITOBA. fjekk Fyrstu Vbkðlaun (gullmeda- líu) fyrir hveiti á malarasýningunni, sem haldin var í Lundúnaborg 1892 og var hveiti úr öllum heiminum s/nt þar. En Manitoba e ¦ekki að einf hið bezta hveitiland I heurií, heldur er þar einnig það bezta kvikfjfirnBktar land, sem auðið er að fá. Manitoba er hið hontugasti. svæði fyrir útflytjeDdur að setjast af í, þvf bæði er þar enn mikið af ótekr. am löndum, sem fást gefins, og upp- vaxandi blómlegir bæir, þar sem gott fyrir karla og konur að fá atvinnu. í Manitoba eru hin miklu og fiskisælu veiðivötn, sem aldrei bregð- ast. í Manitoba eru járnbrautir mikl- ar og markaðir góðir. í Manitoba eru ágætir frlskóÍar hvervetna fyrir æskulýðinn. í bæjunum Wiunipeg, BrandoD og Selkirk og fleiri bæjum munu vera samtals um 4000 ísleudingar. — í D/leDdunum: Argyle, Pipestone, Nyja-íslandi, Álptavatns, Shoal Lake, Narrows og vesturströnd Maoitoba vatns, munu vera samtals um 4000 rslendingar. í öðrum stöðum í fylk- inu er ætlað að sjeu 600 Islendingar. í Manitoba eiga því heima um 8600 íslendingar, sem eigi munu iðrast þess að vera þangað komnir. I Manl- toba er rúm fyrir mörgum sinnum annað eins. Auk þess eru í Norð- vestur Tetritoriunum og British Co- lumbia að minnsta kosti um 1400 Is- endingar. íslenzkur umboðsm. ætíð reiðu- búinn að leiðbeina ísl. innflytjendum. Skrifið eptir n^justu upplýsing- m, bókum, kortum, (allt ókeypis) ti Hon. THOS. GREENWAY. Minister »f Agriculture & ImmigratioB WlNNIPKG, MANITOBA. Globe Hotel, 146 Pkincess St. Winnipiiq Gistihús þetta er útbúið með öllum nýjast útbúuaði. Ágætt fæði, frí baðherbergi og vínföng og vindlar af beztu tegund. Lýs upp meðgas ljósum og rafmagns-klukk- ur í öllum herbergjum. Herbergi og fæði $1,00 á dag. Einstaka. máltíðir eða herbergi yfir nóttina 25 cts T. DADE, Kigandi. BO YEARS' EXPERIENOS. TRADE MARKSf DESICNS, COPYRICHTS écc. Anyone sendln? a sketch and descrlptlon may quicklyasccrtaln, free, whether an inventlon la probably patentable. Communicatlons strictly confldontial. Oldest affency forsecurini? patentÁ in Amerlca. We have a Washington offlce. Patents taken through Munn & Co. recelvo special notice in the SCIENTIFIC AMERICAN, beautlfully tllustrated, lareest clrculation of any scieutiflc iournal, weekly, terma 13.00 a year; tl.ðOslx months. Specimen coples and HAND Book on Patents sent free. Address MUNN & CO., 361 Hrondway, Now York. Nopthern Pacific By. TIICÆIE O^K3D. Taking effect on Monday, Augnst 24, 1896. Read Up, MAIN LINE. Read Down North Bound. South Bound m O s sight .153 ily. P ^ 03 O . STATIONS. fl. K 3 s •* E O « « M S J. M a £ ° "2 •i, z, a •n a a w « O fc 'a a 8. iop 3.55p .. .Winnipeg.... i.OOa • ð.5oa i.2op .... Morris .... 2.3op 3-3°a 12.20p .. . Emerson . .. 3.25p 2 ^o.i 12. top . ...Pembina.. .. 3-40 P 8 35p 8.45a . .Grand Forks. , ^.7-05P n.4oa ð.oða Winnipeg funct'n 10.46p 5.50p 7.3op .... Duluth .... 8.00 a 8.30p .. Minneapolis,.. 6.40 a 8.0op .... St. Paul.... 7.l5a i I0.3Op .... Chicago.... 9-35 P MORRIS-BRANDON BRANCH. East Bound STATIONS. West Bound +,•0 >, Í5 .-£ ** S t3 £«2 x« fl. Ei S fe H 8 30 p 2.55p .. .Winnipeg . . l,00a 6.45p 8,2op 12.55p 1.30p 8.ooa ö.'23p U.59p -----Roland___ 2.29p 9.5oa 3.58 p 11.20a 3.oop 10.523 2.15p 10.40a .... Somerset ... 3.52p 12.51p 1.5"|P 9.38 .... Baldur .... ð.OIp 3,22p l.iaa 9.4ia -----Belmont.... 5.22p 4.I5P 9.49 a 8.35a ... Wawanesa.. . 503P 6,02p 7.0oa 7-4te ... .Brandon___ 8.2op 8.30p PORTAGE LA PRAIRIE BRANCH. West Botirnl. Knst Bottnd. Mixed ATo 143, Mixed No. 144, every day every day STATIONS. ex. Sundaya ex. Sundaya. 5.45 p m .. . Winnipeg. .. 12.35 a m 7.30 p m Portage la Prairie 9.30 a m Numbiers 107 and 108 have through Pull man Vestibuled Drawing Room Sleeping Car between Winnipeg and St. Psul and Minne- apolis. Also Palace Dining Cars. Close con- nection to the Pacific coast For rates and full information concerning connections with other lines, etc, 3pply to 3uy gent of the compsny, or, CHAS. S. FEE, H. SWINFORD, G.P.&T.A.,St.Paul. Gen.Agent, Winnipe CITY OFFICE. Main Street. Winnipeg. 880 ur um f>að, f>4 getið þjer sagt, að pjer sjeuð betri— sagt henni hvað setri yður synist; en segið henni ekki að jeg hafi beðið yður um pað. t>að má vera, að jeg hafi gólar ástæður fyrir pessu, ogþað má vera, að jeg hafi ekki gtfðar ástæður fyrir pví, en jtjg hef ástæður, hvernig svo sem f>aer eru, og jeg mundi áiita f>að sjerstakan greiða, ef pjer gerið eins og jeg vil í f>essu efni." „Mí jegspyrja------? byrjaði Raven, en Hiram greip skyadilega fram í fyrir honum og sag?i: „Nei, pað er einmitt pað, sem f>jer megið ekki gera, pjer megið ekki spyrja. t>jer verðið að treysta mjer og taka beiðni minni eins og hún er. Heyrið nú, játist pjer undir pað?-' Baven hugsaði mað sjer, að Hiram Borringer væri hinn sjerlegasti miður, sem hann hefði nokkurn tlma komist í twri við, en par eð hann hafði ekki stungið upp á, að reyna lyf Mrs. Borringer á sjalfum sjer, pi kinkaði hann kolli til sampykkis um, að hann jataðist undir petta og sagði: „Dað er sjálfsagt, ef pjer óskið pess." „Jæja, nú," sagði Hiram. „t>að er gott. Við munnm verða vinir, pjer og jeg. Og ef yður stend- ur pað 4 satna, pá ætla jeg nú að kveðja yður. Djor munuð koma bysna opt parna I búðina, b^st jeg við? pjer munuð vera par hjer um bil á hverju kveldi?-' „Já", svaraði Raven. „Jvg kem par by^na opt. Eö jeg vona að við sjáustum opt a klúbbnum". 385 . „Jæja, pjer getið fengið að sjá pað hve nær sem pjer viljið, fððurbróðir minn," sagði Lydia. „Ef pjer bara látið mig vita hvenær pjer viljið koma, pá skal jeg segja lafði Scardale frá pví. Dað eru kenndar skilmingar á hverjum degi." „Og pjer farið náttúrlega og heimsækið lafði Scardale hvort sem ei, Hiram," sagði Mrs. Borringer, „svo pjer getið gert petta hvorttveggja í einu, ef yður s/nist svo." H6n vissi, að Hiram var maður, sem ekki var auðvelt að fá til að heimsækja fólk, jafuvel pótt jafngóðir vinir ættu 1 hlut sem lafði Scardale. „öldungis rjett," sagði Hiram, „öldungis rjett." En svo snerist hugur hans aptur að hinni uppruna- legu ráðgátu. Hann bljes frá sjer pykkum reykjar- mekki, horfði & hvernig reykurinn hvarf sm&tt og smátt upp á veggnum, en svo sneri hann sjer til Lydíu og sagði: „Hverskonar maður er pessi Bostock?" Pað var Lydia, sem hann talaði tii, en pað var Mrs. Borringer sem svaraði. „Jeg segi fyrir mig," sagði hún, „að mjer geðj- ast hann alls ekki." Hiram brosti ofurlítið. Haiin pekkti hinar ákveðnu skoðanir Mrs. Borringor. En hann horfði stöðugt á Lydiu og sagði við hana: „Hvaða álit hafið pjer á Mr. Bostock, kæra Lydia mín". Lyrfia hikaði við svarið, en sagði pó eptir 384 v >ítt; og meðan hann reykti var hann að hugsa og hugsaði mikið. Allt 1 einu, eptir nokkra pögn, sem Hiram mundi hafa kallað Janga pðgn, sneri hann hinu mórauða andliti stnu að Mrs. Borringer og ljet nokkuð af hugsunum sinum 1 Jjós með eptirfylgj- andi orðum: „Súsanna", sagði hann, „hver var maðurinn,sem fór út úr búðinni yðar scinni partinn í dag, rjett áður en jeg kom I hana?" Mrs. Borringer hætti við verk sitt, sem var í pví innifalið, að hún var að setja synishorn af jurtum 1 snoturlega útbúið safnbúr af purkuðum jurtum, og hugsaði sig um. Fyrst í stað gat hún ekki inunað eptir, að nokkur hefði sjerstaklega komið inn. Hiram minnti hana á með pví að segja: „Hár, dðkkleitur maður, með daufleg augu." Þessi orð minntu Mrs. Borringt.r á manninn. „Hvað er petta, pað var hann Mr. Bostock," sagði hún. „Mr. Bostock", sagði Hiram hugsandi. Nafnið minnti hann ekki á nett sjerstakt "Mr. Bostock! Og hver er pessi Mr. Bostock?" Lydia síi nú tækifæri til að taka pátt 1 samtalinu og sagði: „Mr. Bostock er skilminga-kennarinn við menn- ingar-skólan hennar lafði Scardales, föðurbróðir minn. Hann kennir mjor að skilmast." „Gerir hann pað?" sagði Hiram, og leit til hinn- ar frlðu frænku sinnar með aðdáan. „Mjer pætti gaman að sjá yður skilmast, góða mln."

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.