Lögberg - 04.03.1897, Blaðsíða 5

Lögberg - 04.03.1897, Blaðsíða 5
LÖGBERG, FIMALTUDAGINN 4. MARZ 1897 um vorið, en í október var tala hans koroin niðnr f 1,200. í f>eim manuði (okt.) kom Indianar Sitting Bulls til Standing Rock Agency, og var þ& strax hafið akaflegt áhlaup á leifarnar af þessari miklu hjörð. Drápið var svo störkostlegt, að eptir 2 daga var ekki ein einasta skepna eptir lifandi. I>etta var ) raun og veru hið síð- asta stórkoatlega dráp hinna ameiík- önsku böffla. Veiðimenn fóru norður fyrir landanæri Canada og póttust vissir um, að fjoldi höffla hefðu slopp- ið yfir landamærin, en sú von brást þeim. Arin liðu, og enginn hafði fundið neinar leifar af hinni miklu norður hjörð. Hjer og par ráku menn sig á eiua eða tvær tylftir af böfflum, sem flökkuðu um hina eyðilegustu hluta Norðvesturlandsine, og ljetu menn, er höfðu mikið álit a gæðum °£ Þ/°'ngu þeirra, ná þessum fáu skepnum, og urðu þær byrjunin til hinna tömdu hjarða, sem nú eru til. Hinn amerikanski böffla- veiði- maður hefur horfið með hinum tlgu- legu skepnum, er hann drap svo hóf- laust, og pað er vonandi, að hann fái aldrei framar tækifæri til að sýna iþrótt sfna f eins heimskulegri eyði- leggingar-herferð. Saga böfflanna ætti að enda með eyðilegging norður-hjarðarinnar árið 1883, en með skynsamlegri vernd og umhyggju er f;kki ómögulegt, að einn kapítuli enn verði ritaður af henni. E>6tt hinar töir.du hjaiðir sjeu litlar i samanburði við hjarðir þær, er eitt sinn sveimuðu um hinar trjíilausu vestursljettur, þá geta pær þó orðið vísir til hjarða, er með tfmannm þeki hið óbyggða landflæmi, sem nátturnn ætlaði peim, og frelsi petta svæði úr þess núverandi afurðaleysi. The Island Improvement Compa- ny a dalitla böffla hjörð, um 20 tals- ins, semgeymd erá Antelope-eyj jnni, sem er f miðjunni á hinu mikla Salt- vatni (f TJtah), þar sem d/rin hafa gengið hálf-villt í 3 ár. Eyja þessi er 30 mílur á lengd og 6 mflur & breidd, og er þar ágætt heimkynni fyrir djfrin, og pau f>ar óáreitt af öll- Um. Hagar a eyjunni eru ágætir og gnsegð af vatnsbólum, og landslagið þar nógu hrikalegt og breytilegt til að eiga vel við böfflanna. Dy*rin virðast þrífast þar vel, og árið sem leið bættust fjórir k&lfar við hjörðina. —Scientifíc American. J. W. CARTMELL, M. D. GLENBORO, MAN., pakkar Islendingum fyrir undanfarin póð viö- sklpti, og óskar að geta verið þeim til þjenustu framvegis. " Hann selur i lyfjabúð sinni allskonar " "stent*4 meðul og ýmsan annan varning, sem venjulega er seldur á slílcum stöðum. Islendrngur, Mr. Sölvi Anderson, vinnur apothekinu. Hann er bæði fús og vel fæ að tulka fyrtr yöur allt sem þjer xskið. Qefnar Bækur. Nýir kaupendur að 10. árgangi Lög"- bergrs (hjer í landi) fá blaðið frá þessum tíma til ársloka fyrir $1.50. Og ef þeir borga fyrirfram geta þeir valið um ein. hverjar þrjár (3) af pt rfylgjandi sögu- bókum: 1. „t Örvænting", 252 bls. Eftír Mrs. M. E. Ilomes. 2. „Quaritch Ofursti", 562 bls. Eptir H. Kider Haggard. 3. „Þokulýðurinn", 656 bls. Eptir H. Rfder Haggard. 4. „1 leiðslu", 317 bls. Eptir Hugh Conway. 5. „Æfintýri kapt. Horns", 547 bls. Eptir Frank B. Stockton. 6. „Rauðu Demantarnir", 550 bls. Eptir Justin McCarthy, Allar þessar bækur eru eptir góða höfundi, og vjer þorum að fullyrða að hver, sem les þær, sannfœrist um að hann hafi fengið géð kaup, þegar hann fjekk slíkar bækur fyrir ekki neitt. Því blaðið vonum vjer að hver finni þess virði, sem hver borgar fyrir það. „Rauðu Dem- antarnir" verða ekki fullprentaðir fyrr en í vor og verða því þeir, er kunna að panta þá bók nú, að bíða eptir henni í tvo til þrjá mánuði. Gamlir kaupendur, sem borga þennan yfirstandandi ár- gang Lögrbergs fyrir 31. marz n.k., geta fengið einhverja eina (l)afofannefnd- um bókum, ef þeir æskja þess. Vinsamlegast, Logberg Print'g & Publísh'g Co. P, O. Box 368, WINNIPEG, MAN. Ef Ykkur Er Kalt Komid og kaupid hjá mjer LODKÁPUR, LODHÚFUR, YFIRFRAKKA, SKLNNVETLINGA, YFIRSKÓ, „MOCCASINS", ULLARNÆRFÖT, ULLARÁBREIDUR -OG- ALLSKONAR KARLMANNAKLÆDNAD Allt gegn mjög lágu verði og í kaupbætir 10 Procent Afslátt þegar kaupandi borgar strax í peningum Jeg hefi fengið óvenjulega góð kaup á DRY GOODS og skal skipta hagnadinum sanngjarnlega á millum kaupenda og seljanda. CROCERIES get jeg líka selt ódýrt, til dæmis: 5 pund bezta kafft fyrir ..........$1.00 1 " Tomson's kaffibætir..........10 3 " Evap. epli..................25 og margt fleira þessu líkt. Ýmsa hluti hefi jeg frá næstlidnu ári, sem jeg sel nú fyrir HÁLFVIRDI. Fr. Fridriksson, CLENBORO haí* Karlmanna Yfirhafnir og.... Fatnadur r*m NjÖft •>«?<-<? Nærfatnadur, Lodhúfur, Lodkragar, Vetlingar, og allt sem tilheyrir karlmanna fatnadi — Vandadar . . . vörur med lágu verdi . . . White $c Manahan, * íslendinRur, Mr. Jacob Johnston, vinnur í bóðinni. -496 Main Street. é83 'im leið og hann fór upp í vaa;ninn, að aka til Bond- strastis, til húss naínkunns efuafrœðings. Alla leið- ina var hann að hugsa um Neapel og vissa atburði, er þar höfðu gerzt. Degar hann kom pangað, sem hann setlaði, fór hann út úr vagninum og gekk jnn í buð efnafræðingsins. Hánn tók úr vasa sfnum um- slagið sem Raven hafði fengið honum, rjetti pað að uianninum, sem kom fram til að sinna honum, og sagði: „Jeg óska að pjer segið mjer hvað petta er". XYIV. KAPÍTULI. 8AMTAL. Mr. Hiram Borringer var í vandræðum. í>að var ekki opt að pað kotn fyrir veðurtekna sjómann- inn að hann var ráðalaus, en einmitt nú viðurkenndi hann,að hann væri ráðprota. Ilonum fannst að hann hefði sjeð visst verk framið, honum fannst, að hann pekkti eitt ákveðið andlit, en hann var ekki öldungis viss um fyrra atriðið, og hann gat ekki munað nafnið á manninum, sem andlitið tilheyrði. t>egar hann kom aptur til jurtasölu-buðariunar um kveldið, eptir fund peirra Ravens, var hann enn í þönkum. Hann sat hjá arninum í hfisi Mrs. Borr- iugor, reykjandi—einkaleyfi, som Hiram var ætíð 386 nokkra pögn: ,,Jeg álit að hann sje mjög góður skilmingamaður." „Já, já", hjelt hann áfram, „en svo víð sleppum skilmingum, sem hann hefur gert að lífsst.irfi slnu— og að hann leysir pað starf vel af hendi, er að pvi leyti góð meðmæli með honum—hvers konar maður er hann?" „1 sannleika að segja, föðurbróðir", sagði Lydia, „jeg veit pað varla. Jeg held að jeg sje næst pvi að vera á sömu skoðun og móðir mín". „Honum liztpóekki vel á yður, vona jeg?" sagði Hiram. Lydia hlð og sagði: „Nei, alls ekki. Jeg ímynda mjer, að Mr. Bostock hafi gefið það sem lionutn póknast að kalla hjarta sitt, i aðra Att'. „Hvert, harn?" spurði Mrs. Borringer. „Jæja", sagði Lydia, „jeg veit pað a(i náttúr- lega ekki, en jeg held, eptir pví sem hann stundum horfir á Fideliu"— „Hver er Fidelia?" greip Hirant fram I. .,Fidelia er Fidelia l^ocke, og er mikil vinkona lafði Scardale, og er eio af konnurunum okkar", svaraði Lydia. Ilirain hugsaði sig um dilitla stuud, en sagði siðan: „Á pessi Mr. Bostock heima á menningarskðl- anum?" Lydia hristi höfuðið og sagði: „Ó, nei, föður- bróðir minn, auðvitað ekki. Hann á heima í Bolin- broke Gardens f Batt^rsea". 379 llirain kinkaði aptur kolli sampykkjandi. Pvl næst sagði hann: „Fyrst pvi er pannig varið, pá ímynda jeg mjer, að pjer.hafið ekkert á móti að gera mjer greiða?" „Vissulega ekki," svaraði Raven, sem undraðist dálítið yfir, hvað pessi athugasemd virtist vera út I bött. „Mjer er hin tnesta anægja í, ef jeg get á einhvern háttgertyður greiða." „l>jer getið gert mjer mjög mikinu greiða, með pví" sagði Hiram, „að láta mig fa petta dupt, eða hvað sem pað nú var, sem Súsanna gaf yður rjett áðan." Raven starði á Hiram alveg forviða. Er hinn ágæti Hiram að ganga af vitinu? hugsaði hann með sjer. En hinn ágæti Hiram virtist eins alvarlegur og óvitlaus og nokkur maður gat verið. „Ó, náttúrlega, með ánægju," sagði Raven, og tók umslagið upp úr vasa sínum og rjettiHiram pað. „Gott og vel, heyrið pjer nú til," sagði Hiram. „Jeg ætla mjer að geyma petta, ef yður stendur pað á sama." Raven hafði enga hugmynd um, hvað Hiram var að fara. Hann skildi ekkert í hvers vegna Hir- am vildi ná í duptið á penna hátt, en hann sagði lágt: „Ó, auðvitað." „Það er ágætt,'1 sagði Hiratn. „Og ennfremur, of yður stendur það a sama, pá skyldi jeg vera yður mikið pakklátur, ef þjer minnist ekki neitt á petta við Súsönnu—við Mrs. BDrringer. Éf hún spyr yð?

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.