Lögberg - 15.11.1923, Blaðsíða 7

Lögberg - 15.11.1923, Blaðsíða 7
LÖGBERG, FIMTUDAGINN 15. NÓVEMBER 1923. Bfc. T. Stop That COUGH! LAtíC IVps töflu loysíist upp í miimii yðar, þegar fér haflC hósta eöa sarindi fyrir brjósti. fessi kraftmikli lækninga- eimur þrýstir sér út I lungna- pípurnar og læknar þær sam- stundis. Ekkert meSal er <ir- uggrara í veSrabrigSum en Peps. Við brjðstþyngslum, og hóstakjöltri og þvlumllku, er ekki betra lyf þekt. Peps eru einnig góSar fyrir börn, er hafa veikt brjóst, svo og við mæSi o.s.frv. Lausar viS öll skaSsemdar efni. 50c. askjan hjá lyfsölum. Péþs are equmly f£ðb<T~ TOr sore throit, bromhilii. ekildren'í chest we»k- nctl. bronchial »sthm>. etc. Frtt from o+iaitt and all harmful drugt. M«. bex *ll ehtmists. the REMEDV VOl/ BREATHE* Á verði þurfa menn ætíð að standa til þess að afstýra sérhverri aðkom- •andi 'hættu, og sem yfir kunna að ríða sem þruma úr heiðskíru lofti. Oft kviknar eldur af litlum neista; því þurfa varð- mennirnir að hafa vakandi auga á neistunum, og slökkva þá, að þeir •magnist ekki og breytist í bál, sevn brenni sérhvað það sem fyrir því verður. Á móti þessu verður naumast með rökum borið. En ekki að eins þurfa menn að standa á verði þegar um venju- lega eldneista er að ræða, heldur einnig, og engu síður, vaka yfir því, að ýmiskonar óheillaneistar, sem of víða grýllir í, nái ekki »8 magnast og gera usla á svæði trúarlífsins og annara velferðar- mála mannkynsins. Þessar hugsanir vöknuðu í huga mínuvn þegar eg las í Heimskringlu sem út kom 22 á- gúst ritsmíð með fyrirsögninn! "íslenzk þjóðrækni," eftir M. J. Og þó alllangt sé nú liðið frá út- komu greinarinnar, ýfist hún hvað eftir annað upp í huga mín- um. Langar mig því til að f ara fáum orðum um stefnu þá, er þar blæs að lesendanum. Hinn heiðraða höfund, M(agn- ús) J(ónsson) þekki eg ekkert, nema í gegnum þetta skrif hans. (Mönnum mun koma saman irm, að grein þessi sé vel stýluð og enda töluvert varið í efnisheild kennar. J?að eru þó tvær álykt- anir, sem mér virðist athugavert fyrir Iesendur að reiða sig of mjög á að séu á réttum rökum bygðar. Dómur höf. um Jóns Bjarnasonar skóla, virtist 'mér mjög- ósanngjarn — líkari sleggju- dómi, sem sprottinn sé af kala kaíla til stofnunarinnar, fremur en umönnun fyrir íslenzku þjóðerni, sem hann ræðir um í áminstri grein. Enginn mun bera á móti því, að æskilegt sé að íslenzkan fái náð þeirri viðurkenningu aC vera kend við háskóla þessa lands. Að þvi takmarki verði náð 'með tíð og tíma vonum vér víst flestir. Á þeirri leið er Jóns iBjarnasonar skóli áreiðan- lega eitt öflugasta sporið, þótt smár sé enn og máttlítill fyrir flundurlyndi ÍV.-íslendinga og samtakaleysi. En "fyrst er vís- irinn svo er berið," segir ís- lenzkur málsháttur. Jóns Bjarnasonar skóla, sem vissulega á eftir að verða full- þroskað ber, þrátt fyrir hnjóð M. J. og annara þeirra er líkt hugsa og hann. Alls-óverðskulduð mun og flestum finnast lítilsvirð- ing sú, sem virðist gægjast út hjá M. J. i garð þess mæta manns er skólinn er heitinn eftir, séra Jóns Bjarnasonar, og þeirra er fyrir stofnuninni hafa staðið síðan hans 'misti við. Heiðraður grein- arhöf. hefir því miður slegið full- mikið um sig út af þessu efni, og því til sönnunar vil eg benda mönnum á einkunnir þær, sem nemendur skólans hafa hlotið og prentaðar hafa verið í íslenzku blöðunum árlega. pær þola vissulega samanburð við útkomu á öðrum slíkum skólu'm þeesa lands. Svo kórónar heiðraður höf. þessa grein sína um íslenzka þjóðrækni að lokum með því, að fara nokkurskonar hughöndum um trúmálaefnin, og þar er eg honum gersamlega ósamdó'ma. Ekki ætla eg þó að fara að þrátta við hann um þau efni. M. 3. er auðsjáanlega einn af hínum mörgu trúarvinglsmönnum, sem fram hafa komið 'með oss íslend- ingum, — sem og öðrum þjóðum, — á síðasta mannsáldri. — Menn þessir gala hátt um frjálslyndi í trúarefnum; frjálslyndið á að gera mennina alsæla þessa heims og annars. Með því agni leiða þeir tilheyrendur upp í skýjaborg- ir sínar, en svo aftur lækkandi og lækkandi; unz þeir að lokum lenda í vonleysis djúp eyðilegg- ingarinnar með trúna sína. — Þa spara þessir "postular" ekki að hampa vísindunum, sem eiga að þeirra dómi að koma algjörlega i bága við trúarbrögðin kristilegu. En þrátt fyrir alt þetta frjáls- lyndis og vísindahjal, sem leitt hefir þá burtu frá 'hinni sann- sögulegu kenning kristindómsins, virðist mér bezt eiga við nýfræð- ingana og aðra trúvinglara hið forna orð er svo hljóðar: "Þeir þóttust vera vitrir, en urðu heimskingjar." Sérstaklega finst mér þessi orð eiga vel heiMia við einhvern J. V., sem ritar í Heims- kringlu 12. sept. Slíkan sam- setning, og þessi aumingja maður setur út úr sér, minnist eg ekki að hafa séð áður. petta háværa trúarvingl leiðir auðvitað af hinum margskonar nýfræðastefnum og þeirri lítils- virðingu, er "postular" vantrúar- innar sýna sannleiksorði meist- arans frá Nazaret. Frjálslyndis- hjali ðstuðlar að því að ábyrgðar- tilfinning al'mennings gagnvart hinum þrieina guði hverfur, og hyggjuvit mannsins og athafnir eru sett í æðsta sess, ofar boðum og bendingum hins alvitra og al- máttuga kærleika. Sjálfsþótta- og ábyrgðarleysisgorgeir þessi hjá fólki er eðlileg afleiðing þess hvað fyrir því er haft af hinum frjálslyndu "postulum (prestum) sumum hverju'm, eins og til dæm- is þetta úr ræðu eins sliks kenni- manns: "Þið, tilheyrendur mínir, eruð sjálfráðir hvernig þið notið það sem eg ber fram fyrir ykkur í dag eða þenna og þenna daginn." En eg vil spyrja: Þurfa menn þá enga sjálfsafneitun til þess að vera sannir og einlægir kristnir menn? Líka má minna á orðin meistar- ans: "Varið yður á falskennend- verjar hverfi með her sinn burt úr Marokkó. Stjórnin vill ekki ganga svo langt, en forsætisráð- herrann og utanríkis-, fjármála- og verzlunarráðherrarnir vi'lja að Spánverjar láti sér nægja að halda á valdi sínu strandlengj- unni, sem þeir hafa nú, og hægt er að verja án þess að senda mik- ið ilið suður yfir. pví að áliti stjórnarinnar má ríkið ekki við að leggja á sig þau útgjöld, sem leiða mundu af herför til Mar- okko og ekki mundi verða undir þre'm fjórðu miljarð pesetum á ári. En annar flokkur sem tel- hershöfðingjana og hermálaráð- herrann innan sinna vébanda, tel- ur ríkinu það e'kki samboðið að !áta undan Kabylum og vill ó- frið fyrir hver mun. Og Abd- ul-Krim er sama sinnis. Hann vill ófrið og ekkert annað. Hann treystir því, að Kabylar muni á- valt geta sigrast á Spánverjum hversa mikið lið sem þeir sendi til Marokkó, og hann sleppir aldr- ei neinu færi til að erta spönsku stjórnina. Til dæ'mis var nýlega gerð út nefnd frá Spáni til að semja við hann um námuréttindi iiokkur og var hershöfðinginn Castro Girona, einn af helstu mönnum Spánverja innan hers- ins, foringi þessarar farar. Sigldi hann á herskipi suður til Mar- okkó og beiddist fundar við Abd- ul-Krim. Enn hann neitaði að koma á fundinn, og sendi einn manna sinna á fund Spánverj- að manninum 'með hægð og hús- bóndinn sagði honum orsökina. "Já svo," sagði maðurinn, "var það eg sjálfur eða kjólinn sem þú bauðst í veizluna?" Svarið var auðvitað, "þú sjálfur í viðeigandi kjól." pegar það er móðins að stúlkur séu í kjólum, sem ná lítið niður fyrir hné, þá verða allar sem vilja fylgja móðnum, að vera i stuttu'm kjólum, en ef það er móð- ins að vera í heftipilsum þá verða þær sem vilja vera móðins að vera hálfheftar. Það er gott að vera ekki "móð- ins". Þá fríast maður við að vaka fram um miðnætti, eta jóla- brauð og verða svo ilt og svo seinna meira ilt. Er þetta ekki rétt hjá mér? Eg heyri sagt að þú sért að reyna að vera 'móðins. pú skalt hætta við það, það borg- ar sig ekki. Maður verður heiHsulítill og snemma gamáll með því lagi. Það borgar sig betur að hafa alt af góða heilsu, sofa reglulega og eta brauð og egg drekka mjólk, og mikið vatn. Þ úmátt ekki verða vondur þó eg segi þér þetta eins og gömlum kunningja, eg segi þetta svona, af því eg veit að þú tekur eftir því, sem eg segi. TJm þá afar mörgu, sem ekkert tillit taka til þess sem við, þú og eg segjum, gjörir ekkert til hvað sagt er. Eg er ekki búinn með þessar athugasemdir; en eg ætla nú að anna með þá orðsending, að ef í breyta til og láta aðra tala með Spánarkonungur vildi nokkuð við mér. sig tala, þá sjálfur. yrði hann að koma u'm, sem koma til yðar í sauða- klæðu'm, en hið innra eru gráðug- ir vargar." Alt þetta efasemda og vantrú- arvingl, er að undanförnu og enn blæs að almenningi úr ýmsum átt- um, bæði utan kirkju og innan, hefir þær eðlilegu afleiðingar, að sannkristileg trú virðfst hafa minni og minni áhrif á anda og athafnir fólks en áður var, jafn- vel í mínu ungdæmi. "Menn vaða í villu og svrma," mælti HalT- grímur Pétursson forðum, og myndi vafalaust enn segja væri hann uppi. Og vissulega myndi Vídalín enn þruma vandlætinga- orð yfir þeim, sem vefengja og laga vilja í hendi sér orð guðs i heilagri ritningu, stæði hann hér meðal vor í stóli sínum. Ekki væri vanþörf á að vér, hver með öðru'm (nýfræðingar jafnt og vér hinir) lyftum hjört- um og raust til himins biðjandi: "Send oss nú faðir anda þinn!" Fengi guðs heilagi andi bústað í hjörtunum, myndi þrefið og vinglið deyja þar út. Og þá myndu efsemdanerstarnir ekki fá svigrúm til að breytast í eyð- andi bál á akri trúarlífisns. Kæru bræður og systur, stðnd- um á verði. A. Frímannsson Quill Lake, Sask. Um miðjan síðasta mánuð var ósamkomulagið orðið svo mikið innan spanska ráðuneytisins, um hvað gera skyldi í Marokkó má'l- inu, að forsætisráðherrann baðst lausnar. Konungur gat komið á málamiðlun milli ráðherranna, þannig, að stjórnin situr u'm sinn. Hefir yfirherstjóra Spán- verja, Weyler hershöfðingja, ver- ið falið að gera tillögur um mál- ið, og eiga þær að leggjast fyrir stjórnina eigi síðar en í október. En Abd-ul-Krim notar þenna tíma sem hann getur bezt, og hef- ir nú hafið mikla sókn. Lið Spán- verja í Marokkó er að eins lítið og hefir hvað eftir annað farið hailoka. Höfðu Spánverjar skömmu eftir vniðjan ágúst mist yfir 200 liðsmenn og 20 herfor- ingja. Spá því margir, að Marokkó- málin eigi enn eftir að baka S,pánverjum mikil c(þægindi og jafnvel koma á stað deilum innanlands, serm geti orðið hættu- Iegar fyrir stjórnskipun ríkisins. 1—^Lögrétta. Þingkosningar á Bretlandi. . pú hefir víst tekið eftir því, að hinir sérvitru menn eins og þeir eru kallaðir, binda ekki bagga sína eins og aðrir menn. Þeir eru þvi illa liðnir og álitnir heimskir og vondir menn. Slíkir 'menn eru oft hugvits menn. Er það ekki rétt hjá 'mér? Um einn slíkan mann segir Bjarni; "— honum hinn heimsk- asti hyggnari þóttist," og Bjarni spyr: "Hví var hugvitsmaður Heimskur talinn, Og aðra elskandi, Unt af svo fáum?" pað er vegna þess að: "Margur í mannslíki, Moldvörpuandi, Sig einn sénan fær —----- Hann sér ekki lengra." — Og svo er sá maður Oft í urð hrakinn, "Út úr götu (því,) að hann batt eigi, Bagga sína So'mu hnútum og samferðamenn." Kant þú mikið í kvæðum Jón- ar og Bjarna og Steingríms? Eg var að lesa kvæði þessara manna og ýmsra annara síðast- liðna daga. Eg varð hrifinn og er eg þó býsna kaldur. Sigrúnarljóð er hið langbezta ástarkvæði, sem til er á nokkru 'máli held eg. Gáðu nú að, það er eg sem held það, svo það er ekiki víst að eg hafi vit á slíku. Hrein smyrsl, unnin úr jurtum, meS framúrskarandl lækningar- mátt gegn húSsjúknaSi. — Sllkan vitnisburS fær Zam-Buk hjá hin- um fræga Doktor I vlsindum, Mr. Wentworth Lascelles-Scott. Zam-Buk er heimsfrægt meSal gegn útbrotum, spillingu I sárum, hringormi og skurSum. Hér fylg- ir vitnisburSur Dr. Scotts. Visinrtalcííir yfirburoir. ''Rannsóknir mínar hafa 1-eitt I ljós, aS Zam-Buk inniheldur græS- andi og sóttverjandi öfl, er lækna höSsjúkdóma ótrúlega fljótt. Jurta efnin I Zam-Buk gera smyrsl þessi öldungis óviSjafnanleg. Zam-Buk smyrsl, «ru einungis búin til úr heilnæmum jurtaefn- um, algerl«ga laus viS málmefni og drafitu, sem svo mjög er notaS I iinnur smyrsl. "Mln skoSun er sú, aS Zam- Buk sé framúrskarandi vel til þess falliS aS íækna huSsjúk- dóma og sár af völdum1 slysa." {J7 CouteJtMu- ocr?$\ Lecittrcr to the London Conservaioire, C**w sulting Analyst to the Royal Comntissions for Victoria, Fiji, the Mauritius. ct-~. TH£ GnEATffEfíBAL SKIN RENEDY Veriðvissir í yðar sök! Með því að nota áreiðanlegar vörur eins og Electro Gasoline, Buffal(3 English Motor Oil, Special Transmíssion Lubricant »» Best by Every Test" No, No, No, No Seldar í vorum átta "Service Stations" í Winnipeg No. 1—Á horni Portage Ave. og Maryland Street. 2—Á Suður Main St., gegnt Union Depot. 3—McDermot og Rorie Sts., gegnt Grain Bxchane. 4—Á horni Portage Ave. og Kennedy St. 5—Á horni Rupert og King, bak við McLaren Hotel No. 6—Á horni Osborne og Stradbrooke St. No. 7—Á horni Main St. og Stella Ave. No. 8—Á horni Portage Ave. og Strathcona St. Einnig í Moose Jaw, Saskatoon, Sask., og Lethbridge, Alta. Prairie City Oil Company Limited PHONE: A-6341 601—6 SOMERSET BUILDING Fullyrt er nú, að almennar þing- kosninear á Bretlandi, muni fara fram ei^i siðar en um miríjan feb- rúarmánuS næstkomandi. Fvlgi stjórnarinnar kvað óoum fara' Má e ggefa bér sýnishorn? bverrandi og auk bess er mælt. að rf'ifiuneytið sé siálfti sér sundur- bykt: ýmsir ráDgjafanna telja æskilesrt, ao þineio verni rofio taf- arlaust. en aSrir óttast kosningar eins og heitan eld. Uppreisnin í Marrokko. Kabylar í Marrokko hafa enn á ný gripið til vopna gegn yfir- pað á við i .drotnurum sínum, Spánverju'm og hafa verið vopnaskifti milli þeirra síðan í júlímánuði. Og nú síðast hafa Kabylar lýst yfir "heilögu stríði" og vænta á þann hátt að fá trúbræður sína til fylgis við sig. Eiga Spánverjar í vök að verjast og þykir ískyggilega horfa. Foringi uppreistarmanna í Mar- okkó er Abd-ul^Krim, gamall hat- ursmaður Spánverja. Ræður hann einkum yfir suðurhluta landsins, og það er hann sem á upptökin að núverandi ófriði. 1 Vestur-iMarokkjB var [helzti leið- toginn ræningjaforinginn Rai- suli. Hann hefir sig ekkert frammi og er álitið að Spán- verjar hafi mútað honum til að halda sér í skefjum. Abd-ul-Krim hefir mikið lið og vel vopnum búið. pegar Kabylar áttu í höggi við Spánverja fyrir tveimur árum, náðu þeir mjög '.niklu herfangi og vopnum og skotfærum sem þeir nota nú. — Einnig er sagt að þeir hafi síðan flutt inn mikið af hergögnum, er þeir hafi fengið hjá Frökkum, þar á meðal nokkrar flugvélar. Nýlega tóku Spánverjar fast Hollenzkt skip, sem hlaðið var þýzkum hergögnum, er fara áttu til Marokkó. Sýnir þetta, að Kbylar hafa verið lengi að búa sig undir stríð. A Spáni eru mjög skiftar skoð- anir manna á Marokkó 'málinu. Verkamannaflokkarnir hafa sent stjóninni kröfu um, að Spán- MAS. Framh. frá bls. 2. yfirleitt um hvað við ætluðum að tala og koma svo ekki nærri ræðu- höldunu'm; en kom svo til að greiða atkvæði, til þess að sýna okkur að við hefðum farið með bull. 'pegar maður er góður flokks- maður þá verður maður að fylgja sínum eiginn flokk 'í öllu og það| er ' í raun og veru eðlilegt en \ stundum óþægilegt. Maður | verður að tala, hugsa, sitja, Btanda, og jafnvel eta eftir því, sem flokkurinn segir fyrir. Ef flokkurinn ætlast til að maður eti kjöt þrisvar á dag, þá verð- ur maður að gjöra það hvað seigt svo sem kjötið er, jafnvel ;þó það sé ómögulegt að melta það pað e rfremur óþægilegt. Eins og eg sagði þér, þá hefi eg aldrei "Mín trúir þá ei meyja að muni eg sér unna, ef hún eigi trúir, eg unni sér fölri. Þínar það víst eru varir, þó verði þær kaldar; kinnar eg sé þær sömu þó sjái eg þær hvítar. Kyssir ei á köldum kalda mjöllu vetri, röðull jafnt sem rauðar, rosir a sumrum ?» J>ú sérð að þetta er um andann •meira en nokkuð annað — Ekki að eins hönd við hönd, heldur líka sál við sál "sannarlega laust við tál." Við, þú og eg, megum ekki tala um ástina. Við þekkjum hana ekki, svo eg ætla að snúa mér að heimspekinni. Þú ert trúi eg orðinn sérlega mikill heimspek- ingur. Eg las heimspeki, en eg er samt alveg laus við að vera heimispekingur. Mér gekk herfilega illa að skilja sumar heimspekis kenningarnar. Nú skal eg sekja þér, hvað mér gekk verst að skilja. Það er afar flókin gáta hvern- aðra auðvitað) séum ekki til — að slíkt sé bara bull, að eins í- myndun ein. Samkæmt 'hans á- íyktun er ekkert til af því sem við og aðrir erum að fjasa um. Til dæmis, ef mér verður ilt og segi að eg hafi magaverk, þá á það að vera ímyndun ein. Eg á bara að ímynda mér, að mér sé ekket ilt og þá batnar mér strax. Ef mér finst eg vera svangur, þá þarf eg að eins að hugsa mér að eg sé ekki svangur. Og þá er eg ekki lengur svangur Auðvit- að þarf eg að hafa nokkuð sterka trú til þess að þetta geti ræst. Og enn: Ef eg skulda Jóni Jónssyni fjóa dali, þá get eg eins og aðrir, sýnt honum fram á það heimspékilega, að hvorki hann né eg séum til, því síður fjórir dal- ir, svokallaðir, það versta í þessu sambandi er það, að það er ó- mögulegt að sannfæra Jón. Hann krefst þess að eg borgi þessa fjóra dali. pað eru stóru vandræðin. Svo er enn annað. Eg þarf aldrei að beigja fyrir húshorn. Veiztu hvers vegna? Það er auðvitað vegna þess að húsin eru ekki til fremur enn annað sem við teljum þreifanlegt. Auðvitað höfu'm við heyrt um það að fólk hafi gengið í gegnum • hús, eg meina heila veggina; en við, þú og eg, höfum ekki enn, lært þá list. Svona dulspeki skil eg ekki,, og eg held að það sé ópraktiskt, að slá þessu föstu. Eg hefi tann- pínu einmitt núna þegar eg er að skrifa þetta, og mér er ómögulegt að telja mér trú um að eg hafi ekki slíka pínu. Ein framtönn er laus í munni mér og eg er að þreifa á benni annað slagið og reyna að laga hana, svo hún liggi sem þægast. Taktu nú eftir — er að þreifa á henni eins og að hún væri til. Eg er svona mikill þrákálfur. Eg trúi því að tönn- in sé til, er viss um það, en vil ekki láta taka hana úr munninum. Eg gjöri líka ráð fyrir að eg verði að borga skuldir mínar, þó það hafi nú stundum gleymst. Eg þykist sjá ýmislegt 'misjafnt RJÓMI Styðjið heimaiðnað með því að styrkja ýðar eigið félag og fá fult verð fyrir framleið&l- una. Hafið hugfast, að samvinnu markaðurinn er eini framfaravegurinn að því er landúnaðinn snertir. Látið ekki glepja yður sjónir, farið að fordæmi annara þjóða, sem hafa sannað, að samvinnumarkaðs aðferðin er sú eina, er skapar gott verð á mjólkurafurðum. SENDIÐ RJÓMANN TIL The Manitoba Go-operative Dairies LIMITKD heiminum. Eg þykist koma lagar, streymi alt það bezta, sem auga á ýmislegt ilt Þar af leiðandi áleit eg að hið illa sé í raun og veru til. Eg álít það ilt að verða fyrir því. "Að vera í urð hrakinn út úr götu." Margir mestu og beztu heim- spekingar hafa verið og eru tals- vert gallaðir. hjá 'mér? Sókrates áleit kvennþjóðina að eins húsdýr, og sinni eigin konu líkti hann við gargandi gæs sem gæfi egg á stundum. Er það ekki hræðilegt að annar eins spek- ingur skyldi l'íta svona á? pú skilur eins vél og eg, að kvenn- fólkið er betri helmingur mann- kynsins. Og svo Plato, einn hinn mesti og bezti heimspekingur, sem uppi hefir verið. Hann hafði þessa fáránlegu hugmynd um hjúskap- inn — hjónabandið. Hann vildi mannfólkið hefir að bjóða og til heilla horfir mannfélaginu í hvaða mynd sem er i— og á hvaða sviði sevn er. Þú ert mér auð- vitað sammála. Ef avo er ékki •þá láttu mig vita sem fyrst, þú hefir reynsluna i hjónabandinu. Er það ekki rétt j "Greindur nærri getur, en reynd- ur veit þó betur," vanalega. pá er Sigurður, mesta fram- hleypa, se mrífur niður á tutt- ugu mínútum það sem afburða- menn hafa 'með súrum aveita ver- ið að byggja upp öldum saman, en vill svo ekki byggja neitt upp aftur. Þessir menn höfðu og hafa sína galla ekki síður enn meðalmenn. Þið hehnspekingarnir þarna heima, hafið auðvitað, ekki neina stóra galla, og eruð framúrskar- andi fimir, að nota pennann. ó, hvað mig langar til að vera 'með,, að fólk, karlar og konur, á bezta i svo eg geti sagt eins og þar stend aldri kæmi saman í hermboðum ur: prúðbúið, þar sem borðin svign- uðu undir vínföngum og matvæl- um af allra beztu tegund. Svo átti að danza og svo — já. Húsakynnin áttu að vera allra hentugsasta fyrir- Hildargjarnar heimsálfur iHIýrar dýrir kanna. Jafnir að vörn sem ég sjálfur: Jötunbjörn og Finnálfur." Að geta verið annaðhvort Jöt- komulagi. Drengirnir áttu að unbjörn eða Finnálfur það væri verða strax eign ríkisins, fara að eiga við heræfingar sex vetra að aldri, og bisa við það fram yfir tvítugsaldur. Stúlkurnar — eg veit ekki fyrir víst um þær — áttu að vagsa upp og búa sig undir hin stóru heimboðin, eða hin há- tíðlegu tækifærin. En við nútíðarmenn álítum að frá jróðum heimilum, þar sem föð- urhöndin agar o,g móðurhöndin svo hressandi, (svo spennandi, það er orðið) , eða þá "bara" "eg sjálfur" það væri auðvitað bezt, en það er nálega ómögulegt í þess- um einkennilega heimi. pú skrifar mér bráðlega. Þú skalt vanda þig svo þitt bréf verði dálítið betra, en nokkuð styttra en mitt. '— Vertu blessaður á meðan —Þinn jafningi, J.E. .erið góður flokksmaður. Eg hefi | ig >a8 "í .komf* inn 'l heiminn núnasíðastliðiðáretiðþegarmér!08, haff hf.^^ingar þvælt það talsvert mikið. pað er svo erf- hefir sýnst og það isem mér hefir j sýnst án tillits til skoðana ann- j ara manna. Afleiðingin er sú' að eg er nú orðinn talsvert illa liðinn fyrir að vera svo djarfur að eta öðruvísi eða aðra fæðu en fólk gjörir flest. — Það er býsna erfitt fyrir mig að lifa — svo öðr- um líki. Já, 'það er isvona, fólk verður að fylgja móðnum. Ef það er "móðins" þá verður 'maður að klæðast í "kjólfrakka" til þess að meiga vera með. Því var um manninn, sem kom í veizluna um nábjartan daginn og var i nátt- kjól. Ymsir fóru að draga dár itt að skilja hvernig heimur sem er harla góður, getur seinna meir orðið harla vondur. Eiginlega getur maður sagt að enginn hel'mspekingur hafi treysl sér til að ráða gátuna heimspeki- lega, þar til núna fyrir skömmu að einhver kom fram á sjónar- sviðið og sagðist vera búinn að ráða þessa gátu; en það kom fljót- lega í ljós að sá náungi veit (héldur að hann viti) ýmislegt fleira. Hann segir að hið illa sé ekki til, og hafi aldrei verið til. Hann segir að það sé bara ímyndun ein. Hann segir að við sjálfir þú og eg (sama um EXCURSIONS AUSTUR CANADA 1. Dcscmber 1023 til 5. Janúar 1024 MI D FYLKIN 1. DcM-.iubci' 1923 tU 5. Janúar 1921 KYRRAHAF STROND Visslr Uaítar í Dce„ Jan., og t'tib- Nánnr iii>pl.vsingar nni þcssa sjerstöku farmiða cittar incð áincKju. <>ss iiuunli og vera ánœgja í a6 aðstoða yður \tíS fcrftaaia'tliin ok undlrbííntng. Ferðamanna skrif stofa N.W. Cor* Main and Portage Phone A-5891-2 And 667 Main St., Phone A-6861.

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.