Lögberg - 14.07.1927, Blaðsíða 7

Lögberg - 14.07.1927, Blaðsíða 7
LÖGBERG, FIMTUDAGINN 14. JúLÍ 1927. Bls. 7. 43. Kirkjuþing. Framh. frá bls. 3. Líknarsjóður National Lutheran Council 20. júni 1927. Inntektir—' Frelsis söfn...................................... $ 5.00 Fríkirkju söfn................................. 5.00 Immanuels söfn., Baldur.......................... 5.Q0 Glenboro söfn................................. 5.00 1 sjóði 20. júní 1927........................ $20.00 Yfirskoðað í Winnipeg, Man. 20. júní 1927. T. E. Thorstcinson. F. Thordarson. Var skýrslu féhirðis síðan vísað til fjármálanefndar þings- ins og í þá nefnd kosnir þeír Árni Eggertsson, J. J. Vopni og A. E. Johnson. Forseti lagði fyrir þingið svo hljóðandi umsókn frá séra Carli J. ólson, um inngöngu í kirkjufélagið, sem einn af þjón- andi prestum þess: Wynyard, Sask. 22. júní 1927. Séra K. K. Ólafsson, B.A. B.D., Winnipeg Man. Kæri, góði vin og bróöir ! Hér með beiðist eg inntöku í hið Ev. lúterska kirkjufélag ís- lendinga í Vesturheitni, sem þjónandi prestur þess. Eins og öllum er kunnugt hefi eg tekið köllun frá prestakallinu í VatnabygSum í Saskatchewan og hefi eg starfaS þar síðan í byrjun apríl-mánaðar þessa árs. Eg þarf ekki a'ð taka það fram að eg hefi byrjað þetta helga starf a'ð nýju með mikilli gleði og eg vona og bið góSan GuS aS þaS megi honum verSa til dýrðar, fólkinu til blessunar og ríki hans til eflingar, í Jesú nafni! Me kærustu kveðju og öllum blessunaróskum. Þinn ávalt, Carl J. Olson. í nefnd til að íhuga umsókn séra Carls skipaði forseti þá séra N. S. Thorlaksson, séra Sig. Ólafsson og Ásbjörn Sturlaugsson. Þá lagði f orseti fram þetta bréf frá séra H.. E. Johnson: Herra forseti, heiðruöu kirkjuþingsmenn:— Eins og öllum er kunnugt, veröur mikiS hátíöahald á Þingvelli hinum forna áriS 1930. Mun þaS von og vilji vor allra aS hátíS þessi verSi öllum Islendingum til gagns og sóma. Fjöldamargir Vest- ur-íslendingar munu heimsækja ættlandiS viS þetta tækifæri. Þetta alþjóölega Islendingamót virðist þvi skapa sérstaklega hagkvæm skil- yrSi fyrir endurnýaSri vináttu, aukinni kynning og samúSarfulIri sanivinnu milli Vestur- og Austur-íslendinga til hagsmunabóta fyrir báSa. MeS- velhugsaSri og viturlegri ráSstöfun mætti, aS sjálfsögSu nota þetta tækifæri til þess aS efla varanleg og gagnkvæm andleg viS- skifti milli þjóðbrotanna. Mætti Austur-íslendingum af því græS- ast gleggri skilningur á amerískri menning, en okkur þýSingar-mikil þekking á voru eigin ættar eSli. Fáum mun frekari þörf á þessu en prestunum, enda munu flest- ir telja heilbrigSa, kristilega samvinnu þjóSkirkjunnar og kirkjufé- lagsins bæSi æskilega og eSlilega. Vor íslenzka, lúterska kirkja virSist nokkuS andlega einangruð, enda hæpiS aS Islendingar geti notið sín i trúarlegu samfélagi viS aSra. Vort þjóSareSli er mótað af þúsund ára þjóðarreynslu. Sú þjó'ðarreynsla hefir grafiS óafmáanleg ættarmörk á skapgerS vora og innræti, sem koma ef til vill hvaS best fram í trúarlífinu. Ugglaus sannleikur mun þaS einnig reynast aS hjá frændum sín- um sé jafnan ljúfast aS læra. Ýmislegt hefir okkur áreiSa'nlega lærst hér í framsýnustu fram- faralöndum heirnsins, sem aS gagni gæti komiS á íslandi. Hitt mundu enn færri efa aS okkur mundi reynast þaS andlegur aflgjafi aS kynn- ast nánar máli og menningu feSra vorra við uppsprettulindir vorrar íslenzku þjóSmenningar jafnframt því sem okkur yrSi heimaveran hressandi tilbreyting eftir lognmollu h'versdagslifsins í afskektum bygSum og fámennum sveiíaþorpum. Ekki veit eg hvað mörgum kirkjufélags klerkum endast aurar til austur ferSar, en eg geri ráö fyrir aS einhverjir fari. Hitt veit eg aS þeim sem heim fara græðist fremur lítil gagnleg þekking á landinu og þjóðinni af fárra vikna heimsókn. Gæti nú ekki komiS til naála aS ameriskir og íslenzkir prestar skift- ust á brauðum um eins eSa tveggja ára tímabil svo þeir sem á annaS borð fara heim gætu haft meira gagn af ferSinni. Mér er kunnugt um. að þvílík gagnskifti eiga sér-staS meSal Svía og eg heJd fleiri Scandinava. Kunnugt er mér líka uni, aö minnsta kosti tvo valinkunna presta heima, sem eru fúsir, eða voru aS minsta kosti fúsir aS koma hingaS vestur upp á þessa skilmála. AuSvitaS mundi til þess þurfa biskupsleyfi og samþykki hlutaS- eigandi safnaða. Nokkurn kostnaS mundi þaS líka hafa í för meS sér, en eitthvaS af því fé mundi hafast inn meS fyrirlestrum o. s. frv. Eg lít svo á sem þetta mundi reynast afar heppilegt ráS til aS auka samúS og samvinnu milli Austur- og Vestur-íslendinga, því prest- amir komast í nánari kynni viS almenning en flestir eSa allir aSrir mentamenn. AS svo mæltu legg eg þetta mál í hendur þingsins í þeirri von aS þaS veki, aS minsta kosti nokkra umhugsun og máske einhverjar timræSur. MeS einlægri kveSju til "collega" minna og félagsbræðra. VirSingarfylst, Halldór E. Johnson. Var samþykt að vísa því máli til þriggja manna nefndar, samkvæmt tillögu sér J. A. Sigurðssonar, er A. E. Johnson studdi. 1 nefndina voru skipaðir: séra J. A. Sigurðsson, Árni Eggertsson og A. M. Ásgrímsson. Þá lagði séra G. Guttormsson, fyrir hönd nefndar, fram þessa tillögu til þingsályktunar: Til hins heiSraSa kirkjuþings íslenzku lútersku kirkjunnar í Vesturheimi áriS 1927. We the delegates of the Icelandic Lutheran Synod of North America, in convention assembled at Winnipeg, Man. June 23., 1927, express our deep sorrow in the loss of our beloved and honored fellow member, the Hon. Thomas H. Johnson, who died May 20th of this year. We extend our heartfelt sympathy to the widow, children and relatives, and.thank God for the example of his life and distinguished service in behalf of Church and State. Var tillagan samþykt með því að allir stóðu á fætur. Þá ávarpaði Dr. J. A. Morehead, samkvæmt ráðstöfun for- seta, þingið í annað sinn. Elutti Dr. Morehead ágæta ræðu um starf National Lutheran Councii, flutti kirkjufélaginu árnaðarósk lúterskrar kristni, og skýrði ítarlega frá hinu fyrirhugaða öðru alþjóðaþingi lúterskra manna, er koma á saman í Kaupmannahöfn 1929. Óskaði hann eftir þátttöku kirkjufélagsins í þyí þingi. Skýrði hann og all ítarlega frá líknar og viðreisnarstarfi því, er National Lutheran Council er að vinna í Rússlandi og í Síberíu. Að lokinni ræðu Dr. Mbreheads, fullvissaði forseti hann um samhygð og samvinnu kirkjufélagsins, að því er snertir hin miklu málefni, er hinn virðulegi sendiboði hefir með höndum. Bað forseti síðan séra R. Marteinsson, fyrir hönd þings'ins, að svara ávarpi Dr. Moreheads og gjörði séra Rúnólfur það. Sömuleiðis talaði Árni Eggertsson, en kvaðst tala frá sjónarmiði leikmanns. Þakkaði Dr. Morehead báðar ræðurnar og sömuleiðis hinar vinsamlegu undirtektir þings- ins. Samkvæmt t'illögu séra N- S. Thorlákssonar var fundi slitið með bænagjorð, er Dr. Morehead stýrði. Lýsti forseti hinni postullegu blessun og var svo fundi frestað þar til kl. 2 e. h. sama dag. ÞRIÐJI FUNDUR—kl. 2 e.h. sama dag. Var fyrst sungið sálmsvers. Séra Jóhann Bjarnason tilkynti, fyrir hönd forseta, Breiðu- víkursafnaðar, að svo hefði orðið fyrir sérstök forföll, að hvorki sá, er kosinn var þar kirkjuþingsmaður, né heldur v'ara- maður þar kosinn, gátu komið til þings. Bar hann fram afsök- un safnaðarins og árnaðarósk til þingsins, samkvæmt tilmæl- um safnaðarforseta, hr. Bjarna Marteinssonar. Fyrir hönd nefndar þeirrar, er átti að íhuga inntökubeiðni séra Carls J. Olsons, lagði séra N. S. Thorláksson fram þetta nefndarálit: Herra f orseti! Það var meS söknuSi aS viS kvöddum séra Carl Olson fyrir nokkrum árum, er hann hætti starfi hjá okkur og tókst á hendur starf annarsstaSar. En viS gleSjttmst nú útaf því aS hann ér aftur tekinn að starfa meS oss og hefir veriS samkvæmt lögttm sertur inn í em- bætti, sem þjónandi prestur í einu stærsta prestakalfi kirkjufélagsins og beiSist nú inntöktt i kirkjufélagiS. ViS leggjttm til aS þaS sé veitt, og þökkum GuSi, sem hefir gefiS oss séra Carl aftur, og biSjum GuS aS blessa hann og börnin hans og gefa honum náS til þess aS vinna mjkiS verk ríki GuSs til eflingar. A kirkjuþingi 23. júní 1927. N. S. Thorlaksson. Asbjörn Sturlaugsson. Sig. Ólafsson. Var nefndarálitið samþykt með því að allir stóðu á fætur. Skrifaði síðan séra Carl undir hina venjulegu játningu þings- ins. Séra R. Marteinsson bar fram heimboð til kirkjuþings- manna, frá Jóns Bjarnasonar skóla næsta sunnudag, kl. 3—5. Var samþykt að þiggja það boð og þakka. Fóru þá næst fram nokkrar umræður á víð og dreif um ýms efni, með leyfi forseta, með því ekkert sérstakt verkefni lá fyrir fundi. Að þeim umræðum loknum, lagði séra G. Guttormsson fram, fyrir hðnd dagskrárnefndar, þetta nefndarálit: SKÝRSLA DAGSKRARNEFNDAR. Dagskrárnefndin leyfir sér aS leggja fyrir kirkjuþingiS tillögur þær, sem hér fylgja: ÞingiS þakkar emibættismönnum og milliþinganefndum fyrir vel ttnniS starf á árinu, svo og forseta og skrifara fyrir góSar og ítar- legar skýrslur, sem lagSar voru fram í þingbyrjun. ^ ÞingiS tekur eftirfylgjandi mál á dagskrá: 1. AfstaSa vor viS þjóSkirkjuna á íslandi. ' 2. AfstaSa vor viS lútersku kirkjuna í Ameríku. 3. HeimatrúboSsmáliS. 4. HeiðingjatrúboSsmáliS. 5. Jóns Bjarnasonar skóli. <i. Betel. 7. Sunnudagaskólarnir og kristilegt uppeldi barna og unglinga. 8. UngmennastarfiS. 9. ÚtgáfumáliS. 10. Fjármálin. 11. Mál um breyting á fyrirkomulagi kirkjuþinga. 12. Efling sönglistar i sambandi viS kirkjustarfiS. Út af bendingum skrjfara um ófullkomleika á skýrslum safnaS- anna, heimilar þingiS skrifaranum aS semja og láta prenta áskorun- arbréf til hinna ýmsu safnaSa um nauðsynina á góSum og ítarlegum skýrslum ; og aS senda bréfiS meS hinum reglulegu eySublöSum til safnaSarskrifaranna á næsta ári. Á kirkjuþingi í Winnipeg, 23. júní 1927. G. Guttormsson. . /. /. Swanson. ~B. M. Melstcd. Var nefndarálitið rætt nokkuð og síðan samþykt. Forseti tilkynti, að samkvæmt lagabreyting frá 1922, yrði að kjósa tvo menn í viðbót í fjármálanefnd þingsins, því að- eins þrír menn hefðu verið kosnir, en í nefndina bæri að kjósa fimm. Hlutu kosning í viðbót þeir Thorsteinn Swainson og séra V. J. Eylands. Þá var tekið fyrir fyrsta mál á dagskrá: Afstaða vor við þjóðkirkju íslands. Var þetta mál rætt um hríð, en síðan samþykt, að vísa því til þriggja manna nefndar, samkvæmt tillögu dr. B. B. Jónssonar, er séra R. Marteinsson studdi. 1 nefndina voru skipaðir: Dr. Björn B. Jónsson, séra N. S. Thorláksson og J. H. Hannesson. Þá var tekið fyrir annað mál á dagskrá: Afstaða vor við lútersku kirkjuna í Ameríku. —^Samþykt var, sökum hins virðVilega sendiboða, Dr. More- head, að umræður um það mál færu fram á ensku. Hnigu um- ræður eindregið að því, að sjálfsagt væri að kirkjufélagið tæki sinn þátt í útgjöldum þeim, er samfara eru hinu mikla líknar- og trúboðs-starfi National Lutheran Council. Er upphæð sú, sem oss ber að greiða, samkvæmt fólkstali, $322.40 fyrir næsta ár. Enn fremur voru þingmenn eindregið með því, að verða við þeim tilmælum Dr. Morehead, að kirkjufélagið sendi full- trúa á hið annað alþjóðaþing lúterskra manna, er á að mæta í Kaupmannahöfn 1929. Gjörði Árni Eggertsson þá tillögu, að fulltrái sé sendur. Tillagan var studd af Klemens Jónassyni og samþykt í einu hljóði. Þá bar Árni Eggertsson fram þá tillögu, að sökum langr- ar og trúrrar þjónustu í kirkjufélaginu og vegna ágætrar þekk- ingar á tungumálum Norðurlanda, sé séra N. S. Thorláksson kosinn virðulegur sendiboði á hið fyrirhugaða þing. Séra Jó- hann Bjarnason studdi tillöguna og var hún samþykt í e. hlj. með því að allir stóðu á fætur. Þakkaði séra Steingrímur þann heiður^og það trault er valið gæfi til kynna. Kvaðst hann hugsa með fögnuði til þess að mega mæta á þinginu og vonaði að kirkjufélagið uppskæri einhverja blessun af þeirri för. Forseti tilkynti, að samkvæmt ákvörðun Fyrsta lút. safn- aðar, yrðu offrin við tvær guðsþjónustur þingsins látin ganga til kirkjufélagsins. Bæri þingiinu að ráðstafa þeim upphæðum eftir því, sem því þætti bezt við eiga. Var samþykt, að offur við þingsetningar guðsjónustuna gengi í Heiðingjatrúboðssjóð. Samykt var einn'ig, að offur við guðsþjónustu á sunnudags- kvöld gengi til þess að greiða tillag kirkjufélagsins til National Lutheran Council. Fjárframlögum til þess félagsskapar að öðru leyti vísað til fjármálanfendar þingsins. Dr. B. B. Jónsson tilkynti að á þing væri kominn séra E. Salter, ráðsmaður Manitoba og Sask. deildar Hins brezka og erlenda biblíufélags, og óskaði hann að fá að ávarpa þingið. Var það samþykt. Flutti séra E. Salter skorulegt erindi um starf Biblíufélagsins. Að því búnu var samþykt fundarhlí í 15 mínútur. Þegar fundur kom saman aftur, var fyrst rætt lítið eitt áfram um annað mál á dagskrá, en siðan samþykt að taka fyrir þriðja mál: Heimatrúboð. Forseti bað vara-forseta, séra R. Marteinsson, að stýra fundi, og lagði síðan málið með ítarlegri ræðu fyrir þing. Talaði hann um málið í heild sinni og mintist í því sambandi á nauðsynlegt áframhald á styrkveiting til Hallgrímssafnaðar í Seattle. Urðu allmiklar og fjörugar umræður um heimatrú- boð í heild sinni og lýstu þær miklum áhuga þingmanna í því efni. Var síðan samþykt að vísa málinu til sjö manna nefndar. í nefndina voru skipaðir: séra R. Marteinsson, séra Sig. Olafs- son, J. J. Vopni, O. K. Olafson, Skafti Sigvaldason, Vilhjálmur Pétursson og H. B. Grímson. Þá var tekið fyrir fjórða mál á dagskrá: Heiðingjatrúboð. Samþykt var að fresta því máli þar til á laugardagsmorgun, samkvæmt tilmælum séra N. S. Thorlákssonar. Þá var tekið fyrir sjöunda mál á dagskrá: Sunnudagsskólarnir og kristilegt uppeldi barna og unglinga. —Var málið rætt með fjöri og áhuga og tóku margir til máls. Að því búnu var samþykt að vísa því til fimm manna nefndar. 1 nefndina voru skipaðir: séra G. Guttormsson, J. J. Swanson, Andrew Danielsson, Kolbeinn Sæmundsson og séra Valdimar J. Eylands. Var síðan sungið sálmsvers og fundi frestað til til kl. 8 e. h. sama dag. FJÓRÐI FUNDUR—kl. 8 e. h. sama dag.— Fundurinn hófst með bænagjörð, er séra H. Sigmar. stýrði. —^Fjarverandi við nafnakall voru: Jón S. Pálsson, Sigurður A. Anderson, Finnbogi Erlendsson, A. G. Eggertsson og Gísli J. Bildfell. Þá flutti séra Jónas A. Sigurðsson fyrirlestur, er hann nefndi: Heiðindómur, vis. kristindómur. Var honum, að fyrirlestrinum loknum, greitt þakklætisat- kvæði, með því að allir stóðu á fætur, samkvæmt tililögu séra H. J. Leó. Síðan var sungið versið: "Þitt orð er, Guð, vort erfðafé", lýst blessun af forseta, og fundi frestað til kl. 9 að morgni. Minningar. Eftir Björn Jónsson. (Framh.) Fyrsta tillagan minnir mig væri sú, að styrkja þá að byggja kirkju hjá sér; önnur tillagan, að fund- arhúsið sé rifið og fært norður sem næst mitt á milli bygðanna, sem kom út hjá Guðjóni J. Finn- son; og þriðja tillagan að láta af hendi rakna elnhverja peninga- hjálp. En ekkert gekk saman, og endalyktin varð að Lögbergs og Thingvalla héruðin yrðu saman. En allir, sem urðu í minni hluta, mynduðu strax nýjan söfnuð; eða réttara sagt: hr. Jón J. Klemens, er var hér á ferð, frétti um þetta og brá fundi á í skólahúsinu, kall- aði þangað alla, bæði þá er úr fóru og svo hina, er voru að koma, innflytjendur, sem orðnir voru margir og allir sezt að hér fyrir austan, myndaðist þá Kon- kordía söfnuður og voru embætt- ismenn kosnir: Fr. Jónsson for- seti, B. Thorbergsson skrifari, S. Loptson gjaldkeri, um meðráða- menn man eg ekki. Nú voru enn nokkrir millibilsmenn, og var eg einn af þeim. Það er svo margt, sem kemur af einþykni mannsins, en ekki af einfeldni. Það er bezt að vera hreinskilinn: eg hefi aldrei getað átt heima í Konkord- íusöfnuði; þó eru flestir í honum góðir og mætir menn; eg tala nú ekki um blessaðar konurnar, sem alstaðar bæta, og eins og eg hefi áður sagt, leið mér hér vel um 20 ára skeið. Eg hefi alt af skoðað það svo, að meðan við öll vorum fátæk hér fyrst, þá var kristileg samúð og kæfleikur í hverju húsi, allir bræður og systur. En með vaxand efnum og annríki virtust þeir göfugu eiginleikar njóta sín miður, og því segi eg það, að fátækt'in gerir menn oft sælli en auðurinn, þó hún geti vitanlega orðið ofjarl þeim, er hún ein- hverra hluta vegna legst á með ægfþunga sínum. Á þessum árum urðu börn mín öll fullorðin, og voru öll heima til 18 ára aldurs, enda hafði eg þá 22—26 kýr mjólkandi (einn bóndi, F. J., mun hafa mjólka 2G-28 ár, voru ekki færir um að borga nema skatta og peningaleigu, er bezt lét; og sumir borga og borga án þess að nokkuð Vinnist á, hve mjög sem þeir reyna, og missa svo löndin að lokum. Slíka sögu má víða heyra. Og sama lögmál gildir um verkfæra og bílakaup, að það eru a ðeins hinir efnaðri, sem borgað geta, en hinir missa áhöldin og tapa stórfé. 1 slíku braski lentu íslendingar ekki öðrum þjóðarmönnum fremur, en slíkt var búnaðinum stór hnekkir. Eftir að bankarnir komu, logaði alt í peningaveltu; lönd voru í háu verði, og sá sem land átti, gat fengið stórlán; "feitu kýrnar" voru þó fáar, en traustið á fram- tíðinni ótakmarkað, og varð þetta dýrkeipt mörgum fátækum barna- menni er standa vildi í skilum. Áður en bankarnir komu, virtist engin vöntun á peningum; enda voru hér einstakir bændur, er peninga lánuðu er á lá, og þó leig- an væri allhá, þá voru þeir land- ar hér er fé lánuðu, góðhjartaðir og vægir í kröfum, fóru fremur eftir lögum góðvilja og samvizku- sem, en þeim viðskiftareglum er bankarnir fylgi. Sem dæmi upp á viðskifti þess- ara efnuðu landa minna, vil eg taka tvö dæmi. Til annars bónd- ans kom maður til að fá peninga- lán upp í bíl; fékk hann nokkra úrlausn, en þegar hann var að fara, sagðist lánveitandi vilja gefa honum eitt ráð, og það væri að taka aldrei lán til að skreyta sig með; vissi hann þó að "lántak- andi var "góður sem gullið" og arðvænlegt að eiga viðskifti við hann. En hitt dæmið er um við- skifti mín sjálfs og gripakaup- manns íslenzks, sem eg áttti oft skifti við; eitt sinn sem oftar kom eg með gripahóp til hans, og spurði hann mig hvað eg vildi fá fyrir þá; sagðist eg halda að eg gerði mig ánægðan með 12c á pundið upp og niður. Það verð sagðist hann ekki vilja borga, því það væri of lágt, og munu það hafa verið um 100 dalir sem eg hagnaðist við söluna á því verði er hann greiddi mér umfram það er eg hafði tiltk-ið. Ef til vill er nú þetta ekki algengt hér eða kýr); þá keypt'i eg þrjár DeLaval j annars staðar, því allvíðast munu skilv'indur á $100 hverja; einaj slíkir menn hugsa mest um eigin Alexander á $90 og eina Magnet | ha*' á $100- rjóminn var keyptur um; Um sambands og fylkisstjórnir tveggja ára skeið með mjog lágu j %et e8 ekkert sagt, en okkur verði þó fengum við F. J. um 4001 ÞykJa skattar nokkuð háir nú, dali.'eða hann ögn meira, 0g|einkum «öld til skólanna. Jón minnir mig hann segði mér, að; minn -¦<*¦ borgar a Þ"ðja hundrað hann hefði keypt heilt land fyrir d<>»- { skatt af þremur löndum rjómann éitt árið. Jarðræktin var byrjuð strax og drengir mínir fóru að koma upp, og gekk vel, og voru keypt þrjú lönd, tvö til sáningar og eitt hey- land og meira og minna sáð; til 18 ára unnu drengirnir fyrir mig, eftir það unnu þeir sjálfum sér. Jón hafði eigið land, Stefán og Halldór höfðu mín lönd á leigu, þar til Stefán fór sjálfur að kaupa sér land, eins og sagt mun frá síðar. Eg tók alt af kaupa- mann. Dætur mínar tvær giftust innan tvítugs. Fyrir stríðið lentum við, eg og tveir drengir mínir í að kaupa heila "section" af landi, eða fjög- ur lönd; þá voru lönd í geypi- verði. Þetta tók alla mína upp- skeru og alla mína geldgripi í 8 ár átti áður 100 gripi, en að eins 42 árið 1919, sem var allmik- il blóðtaka. Árið 1919 vorum við feðgar búnir að borga rúm 19,000 dollara; mismunur á Canada og Bandaríkjapeningum varð um 400 og rentur af peningum voru frá 10 til 12 af hundraði; eg á 27 kvitteringar í púlti minu, sem sanna sögu þessa. Árið 1919 var keypt bifreið og 1920 ferðaðist eg til Islands. — Eg lét brjóta 150 ekr. á löndunum og og Jón hafði 50; fríuðust svo drengir mínir við herskyldu eða að fara í stríðið. Fyrir lönd sfn buðust þe'im 10,000 dalir hverj- um áður þeir bygðu; nú eru þeir búnir að byggja á þeim stór hús og hafa ágæt heimili. — Það var ekki ósatt, sem stóð í Almanaki Ólafs Thorgeirssonar 1918, að eg ætti þá fjögur lönd, því að þá vorum við búnir að borga þetta, með löndum sem eg átti fyrir. — Góður guð hjálpaði mér fram úr þessu, án þess eg fengi nokkurt cent að láni, því það fékst ekki. Fasteignasala er oft stórhættuleg og sem fyrirhyggjulaust svika- brask. Margir hafa rent í þessu; sumir halda löndunum í nokkur I og Stefán um 170 doll. af tveimur löndum, og aðrir líkt þessu. í sveitarstjórn virðist oft erfitt að fá menn, sem því eru vaxnir að stýra þeim málum þannig að jöfn- uður og réttlæti náist jafnt til handa fátækum og ríkum, þó hér sé ekki um slíkt að kvarta meira en víða annars staðar. Það síðasta sem eg hefi að segja um viðskifti mín og annara, er að eg veit mig ekki sekan um að hafa neitt frá öðrum tekið, hefi selt alla mína vöru, lifandi og dautt, á opnum markaði, og nú siðast um daginn kvígu með kálfi á 40 daali, sem sá sá er keypti fékk strax 50 dali fyrir. Borgfirðingar eru hér fáir. Eyleifur bróðir minn, sem allir Borgfirðingar þektu fyrrum sem með afbrigðum dugnaðarmann til lands og sjávar, er nú orðinn mjög lasburða, með höfuðsvima, og nýtur þess nú eins hve frábæra dugnaðar og ágætiskonu hann á, Kristínu Árnaðóttur frá Hábæ í Vogum, sem í viðbót við önnur umfangsmikil störf sin hefir ann- ast hann af stakri nákvæmni. — Þau eiga þrjá syni, mestu efnis- menn, sem keypt hafa fjögur lönd eins og frændur þeirra, og eru að eg hygg skuldlausir, og sama mun vera um tvö lönd er E. bróðir á. —Jón bróðir Kristínar á tvö myndarleg börn, stúlkan gift, en Jón hefir verkfærasölu í Curch- bridge, á góða konu og líður vel. —Guðgeir og Guðný systir þeirra eiga efnilegan son og góðan bónda, sem hér býr. — Svein- björn Loftsson og Steinunn Ás- mundsdóttir eru hér og hefir farnast vel, þrátt fyrir stóran barnahóp er þau hafa komið upp, 2 pilta og 9 stúlkur, sem öll eru gift nema yngsta stúlkan, og líð- ur vel að því er eg bezt veit. Ás- mundur sonur þeirra er starfs- maður góður og gefur sig talsvert við stjórnmálum, er vel látinn. S. Loptson hefir bæði verið bóndi og kaupmaður, og í báðum þeim stöðum reynst vel. — Víglundur Vigfússon og Sigríður Jónsdóttir frá Breiðabólstöðum eru hér; eiga þrjú mannvænleg börn; er önnur stúlkan lærður kvennaháskeri, en hin er að læra söng; Hður þeim öllum vel.. — Ekki veit eg af fleiri Borgfirðingum hér nærri. Þá held eg sé nú komið mál að .hætta. Ástæðan tik, þess að eg byrjaði var sú, að tveir menn heima, annar nú dáinn, báðu mig að skrifa héðan alt satt og rétt, ilt og gott, því þeir sögðu að missagnir væru allmiklar heima um líðan manna hér og afkomu, eins og t. d. það, að eg væri kom- inn "á haus'inn", en öðrum skrif- að að eg væri stórrikur. Eg sé ekkert gott unnið með því að skrifa ne'itt ilt, og þó eitt- hvað væri, hefi eg^aldrei miklast yfir því í skrifum mínum. Svo bið eg alla þá, sem lesa þetta, að virða á betri veg, og eg vona að eg hafi engan meitt. Eg hefi all-lengi verið veikur af "flú" og vissi of seint, að það vantaði eina skrúfuna í kollinn, eða ekki fyr en eg fór að reyna að stytta timann við að skrifa þetta, sem er alt satt eftir beztu samvizku. Mig langar tll að taka hér tæki- færið og kveðja minn góða prest séra Jónas A. Sigurðsson, og fjölskyldu hans, sem eru að fara héðan; þakka eg séra Jónasi fyr- ir hans góðu kenningar og bæn- ir, og óska að gæfan fylgi honum og hann megi l'ifa sem lengst til þjónustu í akri drottins. Og eg þakka safnaðarfólkinu og öllum í þessari bygð, fyrir alla samvinnu og samúð, vinarþel og kærleika, og bið guðs blessunar öllum til handa hér og eilíflega. Og sið- ast þakka eg ritstjóra Lögbergs, sem lánað hefir mér rúm í blað- inu fyrir þessar minningar mín- ar, og óska því og honum alls hins bezta. t ?I* t T Þér er vinsamlega boðið að koma á sýningu, þar sem Ókeypis er sýnt bckunar aðferð T" og þeir sem það gera eru sérstak- *:* lega vel að sér í þeirri iðn. bœði t vísindalega og verklega, sem þar til X heyrir og vinna við fræðsludeild E. W. Gillett Co. Limited, félagsins sem býr [til Magic Baking Powder t T T T T f T t f f f f t f og undir þess umsjón fer sýningin fram. Frá 18. til|23. Júlíhjá ARB0RG FARMERS C0-0P. ASSN. Árborg, Man. Ltd.

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.