Lögberg - 08.12.1949, Blaðsíða 2

Lögberg - 08.12.1949, Blaðsíða 2
LÖGBERG, FIMTUDAGINN, 8. DESEMBER, 1949 NORTUERN CALIFORIMA Newsletter Thanksgiving — Yes, we have much for which to be thankful. Gratítude is an Art as well as a Virtue. It is one of the heri- tages we must hold onto in spite of the speed-age in which we are living. Our forefathers always took time to Thank for the Meal even if it was only a cup of Coffee. We hope to see you all on the 27th when you will have had your Turkey together with your family or shared in a Family Turkey with friends. (We ex- pect to be at Rio Linda with Erik and Sue.) We give you the following few lines for what you may think they are worth: — Thanksgiving flings brave bann- ers out across the waiting earth, Across life's happiness and grief, life's love and death and birth; Thanksgiving wraps a prayer about the hearts that suffer pain, And with a blessing brings new peace when fields are glad with grain; Thanksgiving flings a challenge out across the dying year; Thanksgiving sings a splendid song that all of us can hear. Looking over our calendar of events for the past month, we find that there are not as many items jotted down or reported as last month. But it has been a very busy and therefore a very short month. Visiting the sick and other shut-ins, attending re- ceptions and conference meet- ings, officiating as a clergyman on various occasions when call- ed upon, preaching every Sun- day etc, are all in'the order of the day. We are happy in this voluntary ministry among the Icelanders, the Japanese and many others of our conglomor- ate American citizenry. We are as busy as any regularly install- ed Parish Priest! Our opportun- ities for personal work have in- creased by leaps and bounds only to shorten the expendable time at our disposal for such pleasurable service. "The spirit is willing, but—". No, we are not complaining about oncoming old-age, but the hour-glass does keep on atrickling! House warmings—On Satur- day, November 12th, a goodly number of the Community gath- ered at the new home of Dr. and Mrs. A. F. Oddstad in San Francisco to make merry. They really took over and made themselves at home with the Oddstads! —On Sunday afternoon, Nov- ember 20th, Mr. and Mrs. Elis Johnson of Albany, California were surprised by many friends who rejoiced with them in hav- ing acquired a new home. — Such events are really outstand- ing in the life of any Commun- ity. So please let us know if any are due or overdue. If you haven't seen what Ted and Tobba Einarsson are doing to their place, it is well worth a visit, not for the sake of curios- ity, but for the pleasure of their view and a cup of coffee with friends who are really living on- top-of-the-world! . . . Congratua- lations to all new home makers. töt Last week-end the Students from Iceland in this Area to gether with a few friends staged a Surprise Party at the home of Mrs. and Mrs. Einar Kvaran in Berkeley for our Newlyweds, Dr. and Mts. Jón Löve Karlsson, and Mr. and Mrs. Johann Eyfells. Each couple was presented with a combination Toast and Waffle Iron. A good time was had by all. Wedding Bells—On November 17th, Grace Sterling and Egil Larsen were married in Oak- land. By the way, they are Folk Dancing Experts (Norwegian). If a group of young Icelanders would like to organize a Team of Icelandic Folk Dancers, Mr. and Mrs. Larsen would be happy to give instructions in the proper steps of this art. Those of you who attended the Leif Erikson Program this year saw them per- form. On November 6th, the Parade of the Nations was staged again at the Oakland Auditorium. Representatives of 24 nations took part in the event. It was an outstanding demonstration of goodwill and fellowship. Those in charge are becoming more and more insistent that we of Icelandic parentage share our heritage with the rest of our citizenry at such public func- tions. What do you say about it? Baptism—Sunday afternoon November 20th, Christopher Bradley son of Mr. and Mrs. Robert B. Reade of Belmont, California was baptized at the home of the parents. Best Wish- es. On November 17th, our special guest of last month, Mr. John Christopherson of Van., B.C. was called Home. On Saturday evening the 19th, the family to- gether with a few friends met together for a Memorial and Farewell Service before the Casket was shipped to Vanvouv- er on the following day John will be laid to rest from his church, the Redeemer Lutheran on November 24th, Dr. J. L. Sawyer officiating. — John had been failing for some time when a heart attack brought him low during his visit with the family and friends in San Francisco. His visit to these parts was realiza- tion of a long cherished hope. He was happy in his coming and in his going, for John knew whither the end of his journey would lead him. We too are happy for his coming into our midst. Thank you for coming, John. But our hearts go out to his loved ones who remain and will feed the void of his absence. May our God be your Comfort. Another of our "off-record" activities is meeting or sending off missionaries as they come to the Port of'San Francisco, many of whom we know personally. Helping with the red-tape of harbor and customs clearance, outfitting, loading and unloading takes much of one's time while it lasts. This week we have with us Rev. and Mrs. Howard Als- dorf and their four sons return- ing to Japan on Friday. They were our Baby-Missionaries 10 years ago and very closely asso- ciated with us during the last year before evacuation in the Kobe-Osaka Area. We are also very happy to be of assistance to Orientals as they arrive from our various Mission Fields. A recent such arrival was Profes- sor Kiyoshi Kawase, Principal of our Junior College for Boys at Kumamoto, Japan. He will spend a year in this country vis- iting schools ánd studying edu- cational techniques. Previous to his coming were two of our Jap- anese Pastors with whom we had been very closely associated dur- ing our ministry in Japan. But today, Monday, November 21st, we are going down to Pier No. 44 at San Francisco to meet Helen. She is the daughter of Mr. and Mrs. T. R. Matsuoka, pillars of the Japanese Group to whom we preach every Sunday. Helen is a graduate of Stanford Univers- ity and the wife of Robert Nishi- yama who is in this country on a Scholarship given by parents of an American soldier who was killed in the Pacific. You have doubtless read about this Rob- ert in Life Magazine last fall and this month in the American Magazine. Our next Picnic date is Jan- uary 22nd, 1950. But our home will be open to all who wish to come during the Christmas and New Year Holidays. Welcome. Yes, Christmas is coming, but more about this Event in our next letter. Kindest greetings to all. Very sincerely, Rev. and Mrs. S. O. Thorlaksson. TtBOR KOEVIS: STRASSBORG — Hinn nýi höfuðstaður Evrópu. — Á einum fundi sínum, er haldinn var í London, valdi Evrópu- ráðið Strassborg sem höfuðstað sinn. Þetta val var engin tilviljun. Strassborg hefir um 200.000 íbúa, og-er því ekki stór borg. En tæplega hefir nokkur önnur borg í Evrópu orðið vitni að svo mörg- um og miklum orustum og ósamkomulagi milli Evrópuþjóða, eins og þessi borg síðastliðin 2000 ár. Business College Education In these modern times Business College Education is not only desirable but almost imperative. The demand for Business College Educa- tion in industry and commerce is steadily increasing from year to year. Commence YourBusiness Traininglmmediately! For Scholarships Consult THE COLUMBIA PRESS LIMITED PHONE 21804 695 SARGENT AVE., WINNIPEG Ef Strassborg yrði miðstöð eða heimkynni friðarstarfsemi og eingingar Evrópu, eða heim- kynni mundi það, frekar öllu öðru, benda til þess að nýir og betri tímar séu í nánd. Strassborg þekkir stríð og eyðileggingu. Oft hefir verið um þessa borg barizt. Margir mestu andans menn í Evrópu og snillingar hafa alíð aldur sinn í þessari borg. Á 13. öld var Chartresdóm- kirkjan skreytt dýrlegum lista- verkum af ónafngreindum snill- ingum. í Strassborg vann Guten berg um tíu ára skeið að því, að endurbæta prentverk sitt. 1 þessari borg stundaði Goethe nám, og þar samdi Rouget de l'Isle þjóðsöng Frakka. Þar mætast allar áttir. í Strassborg má segja, að mætist norður og suður, austur og vestur í Evrópu. Með stofnun Evrópuráðsins er verið að gera tilraun til þess, að láta gamlan draum rætast. Það er að sameina Evrópu. Ráðið á þó, í upphafi, að aðeins að vera ráðgefandi gagnvart ríkjum þeim, er þátt taka í samvinn- unni, og starfssvið þess, en strangt tekið, ekki á hernaðar- legum vettvangi. Strassborgarbúar eru manna líklegastir til þess að skilja það, að ekki muni vera létt verk að sameina margar þjóðir. Þeir eru af blönduðu bergi brotnir, eða réttara sagt afkomendur Þjóð- verja og Frakka. Og borgin hef- ir ýmist talizt til Þýzkalands eða Frakklands. Saga Strassborgar hefst h. u. b. 15 árum f. Kr. Rómverskar hersveitir reistu herbúðir á lít- illi eyju, sem er í Illelfunni. Og þar stendur enn elzti hluti Strassborgar. Er það hjarta borgarinnar. Þarna vann Julian keisari sig- ur á innrásarher á fjórðu öld. Það var einn af síðustu sigrum hins deyjandi vestrómverska ríkis. Strassborg verður lýðveldi Fimmtíu árum síðar jöfnuðu „barbarar" margar útvarðarstöð var Rómverja við jörðu, eða yf- irunnu þær. En Strassborg hélt velli. Á níundu öld var borgin inn- limuð í hið heilaga þýzkróm- verska ríki, sem Voltaire segir, að hvorki sé heilagt, þýzt né rómverskt, og ekki hægt að nefna ríki. En Strassborg vildi vera sjálf stæð. íbúar borgarinnar, sem voru ríkir og duglegir, ráku hina valdagírugu út úr borginni, sómdu stjórnaskrá og komu á fót raunverulegu lýðveldi, með föstum her og eigin mynt. Hinn mikli hollenzki lærdóms maður Erasmus, hældi Strass- borg mjög. Hann segir að þar sé einræði án ógnarstjórnar, höfð- ingjar en ekki aðall eða yfir- stétt, lýðræði án uppreisna, auð- æfi án býlífis, framfarir án yfir- lætis. Það er skrumkennd lýsing á borgarbúum hjá Erasmusi, eða orðum aukin. En þeir eiginleikar, sem hann nefnir, eru enn áberandi meðal íbúa Strassborgar. Frjálslyndir öðrum fremur Strassborgarbúinn er rólegur, réttlátur, sanngjarn og umburð- arlyndur. Fram á 19. öld héldu t.d. kat- ólskir menn og mótmælendur guðsþjónustur í sömu kirkju. Háskólinn í Strassborg varð á undan öllum öðrum háskólum í Evrópu, að leyfa Gyðingum að stunda nám við háskóla. Það var árið 1788. Strassborg var innlimuð í Frakkland 1681. Það var Lúðvík 14. sem tók borgina með leiftur- árás. En h. u. b. 200 árum síðar var borgin innlimuð í Þýzka- land. En það var eftir stríðið milli Frakka og Þjóðverja árið 1871. En eftir sigurinn 1918 komst Strassborg og Alace undir frönsk yfirráð. Á árunum, sem síðari heims- styrjöldin stóð yfir, lét Himml- er fram fara kynbætur allmiklar í Strassborg. 1 þessu nýja vígi þriðja ríkisins, átti að framleiða arisk ofurmenni. Strassborg var þá höfuðborg í Gau Aberrheim. Borginni var ekki stjórnað af hernum, heldur af S. S. Undaneldisstöðvar reistar Það átti að fjölga íbúum borg- arinnar í hvelli upp í hálfa millj- ón. Og þarna áttu ekki að fæð- ast neinir aukvisar. Hæstu og þróttmestu SS-menn áttu að geta börn við fögrum, bláeygum, ljóshærðum stúlkum. Voru reist- ar glæsilegar stöðvar í þessu augnamiði. En um þessa undan- eldisstarfsemi vilja Strassborg- arbúar nú sem minnst ræða. Strassborg varð fyrir voðaleg- um loftárásum í síðasta stríði, einkum árið 1944. En borgin var ekki jöfnuð við jörðu. í fornum fræðum er frá því sagt, að tvis- var hafi skæð kýlapest drepið meirihluta íbúanna í Strassborg. En þetta gerðist fyrir mörgum öldum. Markir Frakkar segja að Strassborgarbúinn sé gagnrýn- inn, háðskur og meinfýsinn. Ef til vill hefir Strassborgarinn reynt til þess að auka sjálfsálit sitt, með því að viðhafa gagn- rýni og háð gagnvart árásar- mönnum, er oft hafa heimsótt borgina. Strassborgarbúinn talar hægt og með miklu gómhljóði. Strass- borgarþýzkan er ekki fögur né fjölskrúðug. Þó segja sumir íbú- anna að málýzka þeirra sé falleg. En álitið er að þeir segi þetta í gamni. Tala sitt við hvorn. Einu sinni sagði Strassborgar- búi við mig: „Þegar Þjóðverjar komu, töluðum við frönsku til þessað ergja þá. En þegar Frakk- ar komu töluðum við þýzku til þess að gera þeim gramt í geði." Þá sagði ég: „Geðast ykkur ekki að Frökkum?" Hann svaraði: „Jú, auðvitað geðjast okkur að þeim." 1 ljóði, sem Strassborgarbúar syngja, er það sagt að þeir óski þess, sem þá vantar, en segjast ekki vilja það, er þeir hafa. En þeir eru duglegir og hreyknir af borginni sinni. Þeir segja hana þrifalegustu borg landsins, og þar sé siðferðið bezt. En álögurnar eru hvergi meiri. Iðnaður er mikill í Strassborg, og mikíð að gera við höfnina. íbúar Strassborgar verða mælskir þegar þeir tala um Alsacevínið.—Þeir segja, að það sé bragðbezta, hreinasta og fín- asta vín í heimi. Kynleg götunöfn. Eg hefi aldrei verið í neinni borg með eins mörgum skrítn- um götunöfnum og í Strassborg. Til dæmis: Spengrístorgið. Ref- urinn prédikar fyrir andarung- unum. í grennd við dómkirkjuna eru Skrifaragötur, Handverksgata og Trésmiðagata. Það eru ekki einungis nöfn gatnanna, sem minna á gamla tímann, heldur heil hverfi borg- arinnar .1 Evrópu er varla um aðra borg en Bern að ræða, sem líkist Strassborg í þessu tilliti. Le Bain aux Plantes og La Petite France, með sínum lágu aldagömlu húsum, er eitt af því unaðslegasta, sem fyrir augun ber í allri Evrópu. En hið fegursta af öllu í Strass borg er dómkirkjan. Hún snert- ir meira daglegt líf borgaranna en okkur önnur kirkja á byggðu bóli. Allstaðar frá borginni sézt hinn 140 metra hái turn dóm- kirkjunnar. Hann er svo vel gerður, að álíta mætti að galdra- menn hefðu byggt hann. Höggmyndir í kirkjunni. Dómkirkjan í Strassborg er að innan ekki eins yridisleg og áhrifamikil og Notre Dame í París, og ekki eins dulræn og dómkirkjan í Chartres. En hún er fögur, björt, vingjarnleg og traust, eins og þrettándaaldar- mennirnir voru, sem byggðu hana. Ef til vill eru höggmyndirnar fegursta skrautið inni í kirkj- unni. Hinar tólf myndastyttur, sem eru umhverfis súlu engils- sins, bera af. Þær hefir mikill meistari gert. En margt ágætra meistara var uppi á 13. öld. Margt af því skrauti, sem prýð- ir kirkjuna innan, er dásamlega fagurt. Þarna eru hinir fjórir guð- spjallamenn mjög vel gerðir. Yfir þeim fjórir englar, en Krist- ur efstur, og þrír englar um- hverfis hann. Þeir bera tákn þjáningarinnar. En frægustu listaverkin, munu vera þau, sem eiga að tákna hinar forsjálu og óforsjálu meyj- ar. Þetta er hópmynd. Álitið er, að aldrei hafi fegurri kvennlík- neski verið úr steini höggvin. Endurreisn og siðabót. Fimm hyggnu meyjarnar hafa hver sinn svip: Þunglyndisleg- an, eftirvæntingarfullan, hugs- andi, glaðlegan og óánægjuleg- an. Óforsjálu meyjarnar eru einn- ig afar vel gerðar. Einkum er ein þeirra mjög eftirtektarverð. —Strassborg var þýðingar- mikil borg á endurreisnartíma- bilinu og í sambandi við siðbót- ina. 1 borginni bjuggu beztu byggingameistarar og högg- myndasmiðir, ættaðir hvaðan- æva úr keisaradæminu. Strass- borg var aðalaðsetursstaður ýmsra snillinga á síðari hluta 15. aldar. 1540 hóf John að boða hina nýju trú sína í dómkirkjunni í Strassborg. Kenndi hann þar nokkur kennslumisseri (semest- er). Á 17. öld voru uppganstímar fyrir borgina. Þá var hún gerð að kastalaborg. Ríkir herforingjar byggðu skrautlegar hallir af barokgerð (sérlyndis). Parlíkt eftir bygg- ingunum í Pérsólum. Fjórir prinsar af de Rokan- ættinni urðu erkibiskupar yfir Strassborg, hver eftir annan. Palais de Rohan varð á þessu tímabili nafntogaður um allan heim. Höll þessi skemmdist mikið í síðari heimsstyrjöldinni. Gleði og glaumur í borginni. Aldrei, fyrr eða síðar, hafa verið haldnir svo margir dans- leikir, veizlur, móttökuhátíðir og annar mannfagnaður í Strass borg, eins og á þessum tímum. Og aldrei hafa eins margir frægir menn komið þangað eða verið þar saman komnir og þá: Meðal þeirra má nefna: Vol- taire, Rousseau og Metternich. 1 Strassborg dvaldi um þriggja ára skeið mesti töframaður, er þá var uppi. Hann hét Caglio- stro. Voru borgarbúar mjög hrifnir af honum. Að Strassborg varð fyrir dýpst um áhrifum á 13. og 18. öld ætti að verða góðs viti viðvíkjandi vali hennar, sem höfuðborgar Evrópu. — Á tveim fyrrnefnd- um öldum höfðu menn sterk- asta trú á allsherjar- eða alheims viðkynningu og samböndum. Á þrettándu öldinni var það kirkjan, sem vildi sameina alla, og ná til yztu endimarka jarð- arinnar. En á átjóndu öld voru það áhrifin frá Versölum, er höfðu hvarventna rutt sér til rúms, og sameinuðu hugi manna í ýmsum greinum. Táknrænn staður á 20. öld. Nú á 20. öldinni gengur al- þjóðasamvinnualda yfir heim- inn. Og Strassborg á að verða miðstöð þessa nýja anda, sem er að gagntaka ýmsa merkustu stjórnmálamenn veraldarinnar. Hún verður táknrænn staður. Dag nokkurn árið 1770, kom Marie Antoinette, er þá var fjór tán ára, og dóttir Maríu Teresu. af Austurríki, með fríðu föru- neyti til Strassborgar. Marie Antoinette var komin til þess að giftast Ludvik XVI. Frakkakóngi. En þau voru síðar hálshöggvin, sem kunnugt er. Stjórnmálin voru erfið við- fangs á þeim dögum, eins og nú. Og að þessu sinni þurfti svo að halda á spilunum, að bæði Frakkar og Þjóðverjar mættu vel við una. — VÍSIR Kútur:—Eg væri ekkert hræddur við að fara til tann- læknis, ef hann snerti ekki við tönninni, sem ég hefi tannpínu

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.