Öldin - 01.09.1895, Qupperneq 4

132
ÖLDTN.
rafmagTipjárnbrautir. Það heflr ínáske
enginn veriö þeim nátengdari en ég, eða
unnið meir að þeim. Og enginn, að ég
Ticld, heíir meiri eða sterkari trú á framtíð
þeirra en ég. En framtíð þcirra bvggist
ekUi á því, að eyðileggja í stórslögum nú-
verandi járnbrautir. Framtíð þeirra er
innifalin í því, að framleiða nýjan verka-
hring lianda sér, skorðum bundinn að vísu
•en með ócndanlega miklum möguleikum.
Þann verkahring munu þær skipa nokk-
urnvegin eingöngu. Gufuvagnarnir munu
hverfa af mörgum brautum í útjöðrum
borganna, og enda af aukabrautum út um
sveitir. í borgunum mun rafmagnið vcrða
alt að því einvöld tilvera til fólksflutninga
um sporvegí á strætunum, undir þeim og
uppi yfir þeim. iíafmagnið mnn reynast
áhrifamikið hjálparlið fyrir stórbrautirnar,
en ckki rothögg gufuvagnanna fremur en
rafmagnsvé’in hefir reynst rothögg gufu-
'véianna í brúki í stórhýsum og á verk-
-smiðjum. Hvort þetta afl hefir sinn sér-
staka verkahring og hvort í sínu lagi munu
þau þannig vinna hlutverk sitt í þarfir
mannkynsins.”
Þannig iíturnúþessi rafmagnsfræðingur
á það mál, sem svo margir tala um. Þeir.
•eru ckki svo fáir, sem bíða með óþreyju
•eftir gjörvaliri byltingu, þannig, að gufu-
vagninn hætti að vera til, en rafvagnarnir
fljúgi um landið þvert og cndilangt, mcð
fólks og vörulestir aftan í sér. Þcir styrkt-
ust rækilega í þcirri trú núna fyrtt skömmu
núna snemma í Ágúst. — Og það er
sannast sagt, að þcir lmfa stundum styrkst
1 trúnni án minni orsaka. Það er afsak-
andi, þó oítrúarmenn (?) á framtíð raf-
jnagnsbrautanna, verði v.onglaðir, þegar
tvö stærstu félögi'n í landinu bindast fóst-
bræðralagi í því skyni, að smíða rafmagns-
'vagna sein gengið geti 150 mílur á ldst.
Félögin, sem þannig bunclust fóst-
bræðralagi, eru: Baldwin gufuvagna-
smíðafélagið í Pirladelphia og Wcsting-
Jiouse rafmagnsfélagic, sem aðalból hefir í
Pittsburgh. Um stærð og afi þessara fé-
laga má dæma af því, að höfuðstóll hvers
um sig er um tíu milj. dollara, og hvért
um sig hefir í þjónustu sinni um fimm þús-
und manna. Baldvvin-félagið er talið
stæi'sta gufuvagnasmíðafélagið í heimi og
jafnframt hið fullkomnasta livað ailan bún-
ing og öll áhöld snertir. Westingliouse fé-
lagið á að eins einn jafningja, í sinni iðn-
aðargrein, í allri Ameríku, en þaðer “Gen-
eral Electric”-félagið. Ilið síðartalda hefir
einveldi á tilbúningi allra í'afmagnsvéla,
smárra og stórra, sem Edison hefir upp-
fundið. Westinghousc-félagið aftur á móti
hefir einveldisumráð á öllum uppfinding-
um Teslas og margra annara í’affræðinga.
I oi’ðsins réttu morkingu hafa þessi
tvö stórfélög ekki sameinað sig, hafa ekki
sameinað nokkurn hluta eigna sinna, cn
hafa að eins bundist samningi um, að vinna
saman að rafvagnasmíði. Formenn oghlut-
hafar beggja eru svo trúaðir á framtíð raf-
magnsvagnanna,að þeir bundust samvinnu-
samningi, þannig: Westinghonse-félagið
leggur til allan þann útbúuað í vagnana,
ea rafmagninu tilheyi’a, en Baldwin-félag-
ið hjólin og alian skrokkinn, leggur til lík-
amain en rafmagnsfélagið sálina. Formað-
ur Westinghouse-félagsins segir afdráttar-
laust, að hann geti komið með rafmagns-
vagna er gangi 150 mílur á klukkustund,
og formaður Baldwinfélagsins er engu síð-
ur viss í sinni sök, að hans félag geti smíð-
að þann vagnskrokk og hjól, sem auðveld-
lega þjóti þann ægilega fei’ðhraða.
Þetta umstang alt er meir en nóg af-
sökunarefni fyrir þá, sem vona eftir gjör-
vallri byltingu innan fán’a ára. Tvö jafn
voldug félög og þessi cru, legðu ekki út í
svona smíðai’, nema þau sæju nokkurnveg-
inn fyrir vissu að það sé gróðavegur. Þau
eiga ofmikið í húfi og hluthafar þeii’ra eru
að vændum of eigingjarnir til þess að eiga
nokkuð verulegt á hættu í þessu efni.
Fyrsti árangurinn af þessari samvinnu er
ætlaður sá, að hveifi gufuvagnai’nir af liá-