Skólablaðið - 01.11.1916, Side 14

174
SKÓLABLAÐIÐ
margt tilefnið og tækifæriö, þar sem ekki er við það eitt látiS
lenda aS „yfirheyra", láta þylja kenslubækurnar.
DýraverndunarmáliS er nú eitt af því sem hefur
þótt rétt aS flytja inn í barnaskólana. Þar er líka góSur jarS-
vegur fyrir þaS, en hins vegar engin vanþörf á aS minnast á
þaS viS börn og unglinga, því aS margur unglingurinn fer
illa og hugsunarlaust aS ráSi sínu í umgengni viS skepnur og
framkomu sinni viS þau dýr, sem ekki eru undir neinni gæslu
manna.
Dýraverndunarfélög NorSurlanda hafa snúiS sér til stjórna
þeirra landa og þær aftur fyrirskipaS aS kennarar, einkum
þeir er fara meS kenslu í kristnum fræSum og i náttúrufræSi,
fræSi börnin um þaS samband, sem mennirnir standa í viS
dýrin, og brýni fyrir börnunum þær skyldur sem á okkur
hvíla viS allar skepnur, bæSi tamdar og ótamdar, „til þess að
vekja samúS barnanna meS öllum dýrum og forSa allri ónauS-
synlegri grimd“.
Því miSur er þessu líkar kenningar ekki aS fá á öllum heim-
ilum, og er þá ekki vanþörf á aS skólarnir hafi eitthvaS af
þessháttar aS bjóSa. Á þaS þarf ekki aS minna kennara, sem
sjálfur er dýravinur, og engan kennara ætti reyndar aS þurfa
aS minna á aS innræta nemendum sínum mannúS. En „Skólabl.“
vill nú samt sem áSur mælast til þess aS þessu sé ekki gleymt.
Islensku veturnir meS hríSarbyljunum gefa varla mörgum kenn-
urum friS fyrir þeirri hugsun, hvernig þeim skepnunum liSur,
sem úti liggja dag og nótt.
Úr bréfi.
... Hér í sveit, og eg held víSar, er lítil framför, ef ekki beint
afturför, hvaS barnafræSsluna snertir. ÞaS þarf aS endurskoSa
og breyta fræSslulögunum, ef sá litli vísir til barnafræSslunnr,
sem er, á ekki aS kulna. Þetta farskólafyrirkomulag í strjál-
bygSum sveitum, er óhafandi. Reynslan hér og víSar, er bú-
in aS sýna þaS. ErfiSleikarnir svo miklir, aS aSstandendur barna