Alþýðublaðið - 27.05.1965, Qupperneq 13

SRflflULL
S IVI U RSTÖÐ I N
Sætúni 4 — Sími 16-2-27
BílUnn er sraurður fljótt og vel.
Seljura allar teguadir af smurolíu
SÆNGUR
Endurnýjum gömlu sængurnar.
Seljum dún- og fiðurheld ver.
NÝJA FIÐURHHEINSUNIN
Hverfisgötu 57A. Sími 16738
RlíflULLSf
Hljómsveit
Preben Garnov
söngkonan
Ulla Berg
■■■■■■■■■■■■■■■«■■■
Tryggiff yffur borff tímanlega í
sínia 15627.
Matur framreiddur frá kl. 7.
haldið við hana heldur hún við
ann.
Það var Rósa, sem hafði tælt
hann til fylgilags við sig en
ekki hann hana.
Hann varð að muna það alltaf,
því að það gerði gæfumuninn.
— Heyrðu Halldór, — sagði
hann vandræðalega- — Ég ætl
aði að hringja fyrir löngu. Ég
ætlaði að hringja strax eftir
að ég las um Rósu í blöðunum
en ég vildi gefa þér tækifæri til
að. . . til að jafna þig áður en
ég ónáðaði þig.
Það var, smáþögn í símanum.
Einar vissi ekki, hvað hann
átti að segja. Það var greini
legt að Halldór ætlaðist til þess
að hann héldi áfram að tala
Ekki gat hann sagt Halldóri að
'hann sæi stundum fyjrir s£r
stólinn. sem hún hafði hent fötun
um sínum á. Að hann sæi fyrir
sér. hvernig brjósthaidarinn
hennar hafði hangið á s+ólbak
inu. Ekkj gat hann sagt honum
að hann mvndi ■■vo vel eftir því
hvernig hún hafði sléttað með
greiðunni vfir úfið hárið og virt
sjálfa °is fvrir sér með vanþókn
un i iitla vasaspeglinum, sem
hún tók tinp úr hand^ösku sinni-
Nei. bað g»t liann ekki gert.
E'n-’r ræskti sig aftur.
— Ef . . . ef ég get eitthvað
ger* fvrir þig. ... — stamaði
hann loks-
— Þakka þér fyrir — sagði
Halldór — Þakka þér kærlega
fyrir. —
— Ef þig vantar . . • . — það
var erfitt að segja þetta, en
hann vissi, að Halldór var illa
staddur fjárhagslega. Það er allt
af erfitt að stofna nýtt fyrir
tæki. — Ég á við, ef þig vant
ar peninga eða eitthvað. Ég
meina til að standa straum af
ú'förinni eða einhverju.
— Þakka þér fyrlr, en það er
óþarfi-
— Er þá ekkert, sem ég get
gert fvr!r big?, — spurði Einar.
Halldór hikaði ögn og sagði
svo feimoislega:
— Jú. það er dálítið, sem mig
langar til að biðja þig um. Held
urðu að þú gætir borið með okk
ur kistuna? Mig vantar einn
mann til viðbótar. Ég þekki ekki
svo marga, sem ég get beðið
um það og ég veit að Rósa hefði
viljað að þú, sem vinur okkar
beggja hefðir gert það. —
Hjálpi mér allir heilagir, hugs
aði Einar. Hvílík bón. Hvílík
hæðni örlaganna. Ég sem vinur
þeirra beggja. Rósa hefði vilj
að það.
En hvað gat hann gert annað
en játað? Það hefði verið grun
samlegt ef hann hefði reynt að
komast undan- Hafði hann ekki
líka sjálfur orðið sér úti um
þetta? Hafði hann ekki boðist
til að gera hvað sem var fyrir
vin sinn?
— Auðvitað, — sagði hann
Framhðldssaga
eftir Ingibjörgu
Jónsdóttur
9. HLUTI
— Auðvitað vil ég gera það. Það
er heiður fyrir mig, að þú skyld
ir biðja mig um það og mér þyk
ir vænt um það.
— Það er á morgun kl. hálftvö,
— sagði Halldór. — Frá Nes
kirkju. Ég hringi í þig í fyrra
málið í vinnuna. —
— Já, gerðu það.
— Þakka þér fyrlr, — sagði
Halldór.
Þegar Einar hafði lagt símann
á stóð hann um stund og starði
fram fyrir sig-
Átti hann ekki að fara beint
heim til sín, hann sem átti að
bera lík á morgun?
Var virkilega svona langt síð
án Rósa hafði dáið? Var virki
lega svona langt síðan? Var það
ekki aðeins hann einn, sem hafði
álitið að dagarnir ætluðu aldrei
að taka enda?
Hann sá fyrir sér herbergið
sitt og vissi um leið að í kvöld
yrði einveran honum óbærileg
og hann gætj ekki farið einn
heim.
Kannski gat hann verið hér
lengur.
Hann gekk aftur inn á bar
inn og settist við borðið-
— Tvöfaldan whiskey, — sagði
hann við barþjóninn.
8. KAFLI.
Bjarni starði á hreyfingarlaus
an líkama Sigríðar, sem lá á
gólfinu fyrir framan símaborð
ið.
Það lagaði úr henni blóðið og
safnaðist í litla polla á bónuðu
gólfinu-
Bjarni stóð þarna jafn hreyf
ingarlaus og hún lá og hönd
hans félj niður með síðunni.
Fingur hans voru krepptir utan
um blóðugan hnífinn.
— Stattu upp, — sagði hann
rámri röddu eftir langa bið- —
Stattu upp. Það er ekkert að
þér.
— Stattu upp helvítis tikin
þín, — sagði hann og ýtti við
henni með tánum. — Liggðu
ekki svona.
Bjarna var litið á blóðugan
hnífinnf fingur hans losuðu um
takið á skaftinu og hnífurinn
féll á gólfið með glajtnrajndi
málmhijóði.
— Þú ert dauð. — hrópaði
hann svo að bergmálaði í forstof
unni- — Dauð er það ekki? —
Hann hló hátt og tryllingslega,
axlir hans skulfu og hristust.
— Heldurðu kannski að ég sé
hræddur, ha? hvæsti hann og
stappaði með öðrum fætinum
í gólfið svo buldi i. — Heldurðu
að mér væri ekki sama, ha?
Góða, þú skalt banra þýkjast
vera dauð-
Skuggj hans féll á hvítmálað
ann vegginn, hækkaði og óx unz
hann náði til lofts líkur risa
Hreyfingar handleggja hans ollu
því að skugginn virtist líkjast
skrímsli, margörmuðu, hræði
legu, ógnvekjandi. Rödd hans
var þrungin hatri og grimmd.
— Ég yrði glaður, ef þú vær
ir dlauð. Ég Vsari )teginn að
vera laus við þig. Þú heldur
kannski að þú getir talið mér
trú um að nokkrar hnífsstung
ur geti drepið lífseigt helvíti
§ÆMdl
Sími 5 01 81
Hefndin er yðar frú
Frönsk úrvalsmynd í
CinemaScope.
Aðalhlutverk:
Jeanne Moreau
Jean-Paul Belmondo
Sýnd kl. 9.
Bönnuð börnum.
BARABBAS
Hörkuspennandi og viðburða-
rík ný ítölsk-amerísk stórmynd
í litum og Cinema Scope. Mynd
in er gerð eftir sögunni „Barrab-
bas” eftir Per Lagerkvist, sem
lesín var upp í útvarpinu.
Ánthony Quinn, Silvana Mang-
ano, Ernest Börginie.
Sýnd kl. 5.
íslenzkur texti. •
Bönnuff innan 14 ára.
Grimmsævintýrið vinsæla í eðli-
legum litum.
Sýnd kl. 3.
Síðasta sinn.
Fata
viðgerðir
SETJUM SKINN k JAKKA
AUK ANNARRA FATA-
VIÐGERÐA
SANNGJARNT VERÐ.
eins og þig, ha? Svaraðu mér,
heldurðu það, ha?
Hendur hans titruðu af reiði
og r^dd hans hækkaði í tryll
ingi og ofsa.
— Þetta var ekki mér að
kenna. Það varst þú, sem neydd
ir mig til þess að gera þetta*
Þú og þitt helvítis nöldur. Ég
hefði aldrei keyrt á þessa keriL
ingu ef þú hefðir ekki verið
með þitt eilífa kvabb og vesöld.
— Ekki svona hratt Bjarni —
Aktu varlega Bjarni- — hann
gerði sig mjóróma og hermdi eft
ir henni.
— Svo segir þú að ég eigi
að gefa mig fram. Missa ökuleyf
ið, verða að aðhlátri. Þú, þú, þú,
Þitt skítuga kvikindi. Þú ætlað
ir að kjafta í lögguna.
Hann hrækti á gólfið.
— Siga helvítis löggunnl 6
mig. Þetta er öll ástarvellan, sem
þú ert alltaf að þeyta yfir
mann. Þú elskar mig svo mikið,
ha? Er það?
Og ég segi aldrei að ég elski
þig. Kannski gerði ég það einu
sinni annars hefði ég aídrei
heimskast til að giftast þér. En
þá hefur þú drepið alla mína
með þínu væli, með þinni af
skiptasemi, spurningum, nöldri
Skipholti I. — Sírai 18146.
ALÞÝÐUBLAÐIÐ - 27. maí 1965 J.3