Alþýðublaðið - 05.09.1965, Qupperneq 7

r
Hið fræga háhýsi Le
Courbusiers, sem reist
var í Marseille, og gerði
hann fyrst frægan.
LE COURBUSIER
FRANSKI arkitcktinn Le Conr
busier, sem lézt fyrir nokkrum
dögum af slysförum viff Roque-
brune í Suður-Fraklandi, 78 ára að'
aldri, er hiklaust einn fremsti lista
Inaður þessarar aldar ot: braut-
ryðjandi í byggingarlist. Eftir
bann liggja mörg og víðfræg stór
hýsi, sem bera vott mikillar vand-
virkni og víðfeðms hugarflugs. Le
Courbusier, sem var heimskúnn
ur fyrir afrek sín, hafði aldrei
hlotið nelna skólamenntun í grein
sinni. Hann var sjálfmenntaður
en[ Iyfti samt Grettistökum, —
gott dæmi um það', hvernig menn
geta náð Iangt án þess að koma
í skóla eða gangast undir próf.
Le Courbusier drukknaði, er
hann var að synda sér til ske-.nmt-
unar cg hafði farið um 50 metra
frá ströndinni. Talið er, að liann
hafi að öllum líkindum fengið
hjartaáfall og fatazt sundið, en
hann var sundmaður góður. Kona
nokkur, sem var nærstödd, sá að
eitthvað var að, og tilkynnti það
isamstundis. Það tókst að koma
Courbusier í land, en lífgunartil-
raunir reyndust með öllu árang-
urslausar.
Franski menntamálaráðherrann lét
svo ummælt við andlát Le Cour-
busier, að hann mundi vera mesti
arkitekt heims um þessar mundir,
oig oft hefur verið farið með meiri
ósannindi. En hann var ekki að-
eins snjall arkitekt — þó óskóla-
genginn væri — heldur einnig lið
.tækur má’lari og myndhöggvari.
Fyrsta liús sitt byggði lian.n að-
eins 18 ára gamall og meðal
stærstu verka hans má nefna skipu
lagsuppdrætti fyrir eins ólikar
borgir og Stokkhólm, Rio de Jan
eia-o Algie^ En. mleð jhínu
fræga háhýsi sínu í Marseille sló
hann í fyrsta sinn veruiega í gegin.
Nehru, forsætisráðherra Ind-
lands fékk Courbusier til að teikna
fjölmörg hús á vegum ríkisstjórn
ar lands síns og svo vítt barst hróð
ur hans, að jafnvel yfin/öldin í
sjálfri Moskv-u leituðu liðsinnis ■
hans. Fjöldinn allur af húsasam
stæðum í Beriín og Nantes er frá
Courbusier komin og svo mætti
lengi telja um ýmsar fegurstu
borigir heims.
Le Courbusier var fæddur í
Sviss undir nafninu Charles Edou
ard Jeanneret, en listamannsheit
ið tók hann sér, er hann sló í
Framhald á 10. síðu-
Franska ríkisstjórnin hyggst stofna nýja Rivieru
HÍRÍUU
NARBONNE
BHItRS
MONTPUUtlí

tAPMHQUI
Ú (JftAU t>U ROl
A86EIÍS
ÞEGAR um 12 milljónir Frakka
ákveða að fara í sumarfrí, þegar
allir slátrarar og bakarar Parísar
borgar flýja búðir s>nar og
Qg streyma suður á bóginn, ligg
xir allra leið yfir til Rivierunnar.
Og þegar síðasti landskikinn milli
Mentone og Saint -Tropez er full
skipaður, leggja milljónir manna
lykkju á leið sína og stefna til
strandarinnar milli Toulon og
spænsku landamæranna. En þar
er heldur ekkert rými. Þar skortir
hótelherbergi og tjaldstæði Þess
vegna hefur franska ríkisstjórnin
nú ákveðið að bygigja „nýja Ri-
vieru“.
á þá ferðastraumur nútímans að
liggja? Þetta er mikilvæg spurn-
ing, þegar á'það er litið, að t. d.
í Bandaríkjunum er engin ein at
vinnugrein sem veitir eins mörg
um vinnu og einmitt ýmis konar
þjónusta við ferðamenn. Evrópu
menn nútímans hafa a.m k. ekki
minni peninga, en þeir hafa ekki
skipulaigt frísturidastarfsemi sína
eins rækilega. Þess vegna er at-
hyglisvert að kynna sér á hvern
NlMES
PERPICMAN
Aætlanir þessar eru umfangs-
miklar mjög og munu eflaust gefa
öðrum ríkjum byr undir báða
vængi með svipaðar framkvæmd-
ir. Velmegun tæknialdarinnar hef
ur breytt lifnaðarháttum manna
en sumarleyfissvæðin, sem einu
sinni voru aðeins afdrep fárra hef
ÞESSA 250 km strandlengju hefur franska ríkið lýst „friðað svæði“. Það er fenjasvæði, sem ætl-
unín er að þurrka fyrir tilstilli hins opinbera og gera síðan að ferðamannasvæði. Engir einstakling
ur ekki fjölgað né stækkað. Hvert I ar munu fá keyptar lóðir á hinni „nýju Rivieru1. ‘
hátt Frakkar .leysa þettn mikil-
væga vandamál.
Gamla Rivieran er orð
yfirfull
Landssvæðið milli Saint-Tropez
og Mentone með Nizza sem mtð-
punkt er hið gamla klassiska ferða
mannasvæðk Fyrir Heimsstyrjöid
ina fyrri voru það aðeins auðugar*
eldri konur, sem eyddu velrinum
í hinu milda loftsiagi við Rivier
una. Og á sumrin lokuðu bæði hó-
telin og greiðasölurnar, því atf
bæði íbúarnir og ferðafólkið taldi
þá ólíft fyrir hita.
Fjörk'ppurinn kom ekki fyrr en
um 1930, er listamenn, rithöfund-
ar og launamenn uppgötvuðu Rivi
eruna. Og í kjölíar þeirra konnt
hundruð þúsunda Frakka sem
töldu, að þar fengju þeir meira»
fyrir peninga sina en í Pavís. O.gR
ckki ieið á löngu þar til húsin í
Nizza urðu stærri og húsagjaldið
Frambald á 10. síðu
« I
ALÞÝÐDBLAÐIÐ - 5. sept. 1965 7