Vísir - 11.12.1961, Qupperneq 9

Mánudagur 11. desember 1961
V 1 S 1 K
9

vel í búðunum, hvað þessir
stóru kallar voru að snuðra
og flækjast innan um börn
og kvenfólk. — En svo var
þeim nú fyrirgefin forvitnin
og þeir fengu að prófa
nokkra sturtubíla og talíu-
krana og valtara. Þarna var
tíminn ekki lengi að líða,
margt að skoða.
En fallegust af öllu voru
litlu andlitin, sem voru að
skoða allt þetta dót. Augun
þeirra urðu alveg ótrúlega
stór. T. d. í litlu tátunum,
sem stóðu andspænis þessum
brúðum, sem standa hér í
röð í kössum sínum. Það
voru stór augu á báða bóga.
En þá þurftu þær Iitlu fyrir
framan borðið að ganga úr
skugga um, hvort ein dúkk-
an uppi í hillunni gæti
sofnað. „Má ég sjá, hvort
hún getur látið aftur aug-
Blaðamenn spásséruðu í
leikfangabúðir fyrir helgina.
Ingimundur ljósmyndari og
fylgdarmaður hans komust
í nokkrar búðir, en þeir
ætluðu aldrei að skila sér
aftur á blaðið, alls staðar
gleymdu þeir sér. En reynd-
ar botnaði enginn í því lengi
■

■
RrrifTrTÖ^??
Dílfíi
DAGAR
TIL JÓLA
strákur, sem stendur hjá
bílnum á stóru myndinni. Ég
hélt fyrst, að þetta væri
brunabíll, en það lá þá eins
og blýantur skáhallt yfir
stiganum, og ég spurði hvað
þetta væri. Strákarnir Iitu
á mig vorkunnaraugum: —
„Veiztu ekki, að þetta er
X-15?“ „Hvað er það?“
stamaði ég. „$á var þeim
öllum lokið. „Nú, eldflaug-
in maður!“ Svo sneru þeir
við mér baki. „Sá er kalk-
aður!“ Ég var nú ekki leng-
ur samkvæmishæfur þarna
og kom mér út.
un.“ Og hún gat látið aftur
augun, ó! — Hérna á síðunni
sjáum við röð af allskyns
bílum og bátum, það er eins
og þeir séu að fara í kapp.
Malarsturtubíll, mjólkurbíll,
brunabíll og vörubíll, kapp-
siglingabátur og víkinga-
skip. „Hvað Iangar þig nú
mest í?“ spurðum við einn
strákinn. „Skurðgröfuna —
hún getur grafið“, svaraði
sá stutti. Annars þótti flest-
um krökkunum SÍBS-kubb-
arnir einna eftirsóknarverð-
ustu hlutirnir. Þeir ætla að
verða sigildir. Svo er þessi

h