Dagur - 22.02.2001, Page 7

FIMMTUDAGUR 22. FEBRÚAR 2001 - 7
ÞJÓÐMÁL
Kosningar gætu
orðið að kæk
„Sjálfur Davíð Oddsson forsætisráðherra og fyrsti þingmaður
Reykjavíkur og fyrrum borgarstjóri Reykjavíkur og skrifstofustjóri
Leikfélags Reykjavíkur og forstjóri Sjúkrasamlags Reykjavíkur og
síðast en ekki síst formaður dómnefndar um byggingu ráðhúss
oní Reykjavíkurtjörn ætlar heldur ekki að nota kjörseðil sinn um
samgöngur Reykjavíkur, “ segir greinarhöfundur.
Skoðanakönnunin um
Sólvöllinn í Vatnsmýrinni
er ekki fyrsta tilraun til að
skoða Hugi kjósenda í
Reykjavík. Samfara próf-
kjöri til Alþingis hjá Sjálf-
stæðisflokknum árið 1977
var efnt til skoðanakönn-
unar um nokkur álitamál
hjá kjósendum í prófkjör-
inu. Niðurstaðan var
skelfileg lyrir forystu Sjálf-
stæðisflokksins og olli
meiri glímuskjálfta en for-
setakjörið 1952. Einkum
og sérlílagi saup flokksforystan hveljur
þegar í Ijós kom að 7254 Sjálfstæðismenn
kusu hina svokölluðu Aronsku um að
bandaríski herinn tæki þátt í þjóðvegagerð
hér á landi, en aðeins 1510 voru á móti
þrátt lyrir stærsta leiðara Morgunblaðsins
frá dögum Gutenbergs. Reyndar kusu
fleiri kjósendur Sjallans Aronskuna í próf-
kjörinu heldur en kusu þásitjandi formann
Sjálfstæðisflokksins til setu á framboðslista
floklesins til Alþingis.
Aðrar spurningar í könnuninni fengu
svipað hlutfall og allar komu niðurstöðurn-
ar forystunni í koll sem haldið hafði hinu
öndverða að flokksmönnum. Hvorki fyrr
né síðar hefur opnast önnur eins gjá á
milli flokksforystu og flokksmanna í stjórn-
málaflokki á íslandi. Eftir þennan svarta
prófkjörsdag hefur Sjálfstæðisflokkurinn
haldið öllum svona kosningum í lágmarki.
Borgfirðingar og bárujámshús
Liði er nú fylkt í Vatnsmýrinni og aðrir
draga sig í hlé. I þeim hópi eru þrír kunnir
nýbúar utan af landi sem setið hafa í borg-
arstjórn Reykjavíkur: Borgarfulltrúarnir
Inga Jóna Þórðardóttir frá Akranesi og
Guðlaugur Þór Þórðarson granni hennar
úr Borgarnesi hafa bæði lofað því að kjósa
ekki um llugvöllinn á kjördag samkvæmt
fréttum í málgagni voru Degi. Vissulega er
það lofsverð viðleitni hjá þessum tveim
Borgfirðingum að láta þá fáu Reykvíkinga
sem enn eru á kreiki í höfuðborginni í friði
og lofa þeim að velja sjálfum sínar sam-
göngur. Enda hafa þessir borgarfulltrúar
aldrei notað þjónustu Reykjavíkurflugvallar
á leið til og frá sinni heimabyggð í Borgar-
firði heldur ýmist ekið suður til Reykjavík-
ur um Hvalfjörð og sjávargöng eða siglt í
höfn með flaggskipinu Akraborg.
Borgarfulltrúarnir tveir eru þó ekki einu
nýbúarnir sem draga sig í hlé á kjördag
samkvæmt fréttum hér í málgagninu.
Sjálfur Davíð Oddsson forsætisráðherra og
fyTsti þingmaður Reykjavíkur og fyrrum
horgarstjóri Reykjavíkur og skrifstofustjóri
Leikfélags Reykjavíkur og forstjóri Sjúkra-
samlags Reykjavíkur og síðast en ekki síst
formaður dómnefndar um byggingu ráð-
húss oní Reykjavíkurtjörn ætlar heldur
ckki að nota kjörseðil sinn um samgöngur
Réykjavíkur. Að minnsta kosti ekki til að
kjósa með honum þó ekki sé loku fyrir
skotið að gamli borgarstjórinn semji nýjan
metsölubrag aftan á kjörseðilinn um töfra
Vatnsmýrinnar eins og honum tókst að
fella töfra Reykjavíkurtjarnar í ljóðstafi á
sínum tíma í bárujárnshúsi við Bergþóru-
götuna þangað til ráðhúsbragginn bar
tjörnina ofurliði. Enda eru æskustöðvar
ráðherrans á Selfossi í beinu vegasam-
bandi við höfuðborgina unt Kamba og
Litlu Kaffistofuna svo
hann hefur ekld heldur
þurft á þjónustu Reykja-
víkurfiugvallar að halda
frekar en Borgfirðingarnir.
Norsarar við
brúsapalliim
En fleiri eru nú á tali en
Hemmi Gunn og Evró-
visíonsíminn. Þrátt fyrir
mvndarleg sldptiborð með
langar símalínur í ráðu-
neytum höfðu hinir þrír
ráðherrar Sjálfstæðis-
flokksins í Reykjavík ekki
framkvæmdavald til að
svara spumingum Dags
um fiugvöllinn sjálfir.
Kannski er líka búið að
færa símaborðin þeirra út
á land eins og aðra síma-
þjónustu í Reykjavík og
nú þurfa menn að bíða
eftir svarinu með Bjössa á
mjólkurbílnum. I hópi
ráðherranna þöglu er
Bjöm Bjarnason sjálfur en
hann er leynivopn Sjall-
ans í næstu kosningum til
borgarstjórnar. Nýtur
leyniv'opniö þar her-
kænsku Kjartans Gunn-
arssonar sem er sprenglærður frá norskum
herskóla. Björn er hins vegar kontinn til
sögunnar frá Engey í Kollafirði og er útþrá
eyjaskeggjans í bíóð borinn og ætti því öðr-
um ráðherrum betur að kunna að meta
greiðar samgöngur á fastalandinu. Ekki
síður en Sturla samgönguráðherra sem
enn velkist í vafa um hvort hann sé að
koma eða fara með flóabátnum Baldri. En
eftir að Björn Bjarnason keypti sér nýju
tölvoma með heimasíðunni þarf hann ekki
að tala lengur við seglskip og þrátt fyrir
pólitíska hugmyndafræði sína frá skútuöld.
Á gammeldags norsk
Björn Bjarnason er hins vegar ekki eini
ráðherrann sem er langt að kominn: Geir
Hilmar Haarde fjármálaráðherra er í hópi
hinna mörgu nýbúa frá Noregi sem gera
Austmenn að fjölmennasta þjóðarbrotinu á
Alþingi Islendinga á eftir norskum fóstur-
vísum. Ekki hefur ennþá heyrst hv'ort ráð-
herrann er eintyngdur eða tvítyngdur ný-
búi og jafnvel þríklofinn og geti því humm-
að fjárlögin á norsku og farið upp og niður
fjárlagahallann á gammeldags norsk.
Spurningin er hvort útvaqrsráð leyfir hon-
um að flvtja fjárlögin sín á norsku í Eld-
húsdagsumræðunni eða hvort snara verð-
ur þeim y'fir á norðlensku svo Reykvík-
ingar og aðrir Islendingar skilji þau ör-
ugglega ekki heldur. Ráðherrann er hins
vegar kominn í beinan karllegg af norsk-
um símaverkfræðingum og því verður að
teljast lítil ættrækni hjá Geir Hilmari að
svara ekki í síma. Jafnvel þó skilaboðin
séu frá sveitamannablaðinu Degi sem
eingöngu er lesið á kaffihúsum í Reykja-
vík. En eins og kunnugt er hefur ráð-
herrann aðeins farið einu sinni út fyrir
ráðuneytismörkin í svörtu fötunum sín-
um með nýja bindið frá því hann fór tólf
ára gamall á skátamót á Ulfljótsvatni og
blotnaði í fæturna.
Kosningar og kvenréttindi
Reykvíkingar eru því þakklátir nýbúamið-
stöð Sjálfstæðisflokksins lyrir að draga
sig í hlé í kosningunum um flugvöllinn í
Vatnsmýrinni og leyfa þeim fáu Reykvík-
ingum sem enn eru ekki lagstir inn á
Grund að velja flugvellinum framtíðar-
stað. Enda er reynsla Sjálfstæðisflokksins
afar slæm af kosningum og skoðana-
könnunum eins og að framan greinir og
full ástæða fý'rir flokksforystuna að stilla
kosningum í hóf.
Davíð Oddsson hlaut til dæmis sæti
sitt á D-listanum árið 1974 í prófkjöri og
náði svo sæti í borgarstjórninni í byggða-
kosningum. Seinna sigraði borgarstjórinn
Þorstein Pálsson í formannskosningum á
landsfundi og var kosinn á þing í alþing-
iskosningum. Inga Jóna hefur sömu sögu
að segja: Kjörin formaður Kvenréttinda-
félags lslands á karlrembuöld í kosning-
um og kosin í borgarstjórn Reykjavíkur
sennilega fyrir misskilning þar sem frúin
gekk óvart út um afturdyrnar á Akraborg-
inni og hélt sig vera ennþá uppi á Skipa-
skaga. Og áfram mætti telja á rneðan tær
og fingur endast.
Ferill Sjálfstæðisflokksins er því varðað-
ur tilgangslausum kosningum í Reykjavík
og ef forystan tekur ekki í taumana gætu
kosningar orðið að kæk!
UMBUÐfl-
LAUST
skrifar
STJÓRNMÁL Á NETINU
Er Þjóðhagsstofnim trúverðug?
Þannig spyr Hjörleifur Gutt-
ormsson, fyrrverandi ráðherra, á
vefsíðu sinni. Þar segir hann
mcðal annars í tilefni af viðtali
við Þórð Friðjónsson, forstjóra
Þjóðhagsstofnunar, í sjónvarpinu
nýverið:
„Umræðuefnið var ráðgerð
200 milljarða fjárfesting í stór-
iðju á Austurlandi en einnig
koniu til tals hliðstæðar fram-
kvæmdir á Suðvesturlandi.
I þættinum birtist þjóðhags-
stjórinn sem einsýnn áróðurs-
maður fyrir stóriðjustefnu stjórn-
valda. Röksemdir hans voru gam-
alkunnar og engar efasemdir
uppi hafðar um ágæti málsins.
Svo vill til að nefndur þjóð-
hagsstjóri er fljótur að hafa fata-
skipti og hefur birst alþjóð í ýms-
um gervum síðastliðin fimm ár,
svo ekki sé litið lengra til baka.
Þannig skrapp hann úr hlutverki
þjóðhagsstjóra þegar mikið lá við
og gerðist ráðuneytisstjóri í iðn-
aðar- og við-
skiptaráðu-
neytinu á
annað ár,
nánar tiltekið
frá 14. aprfl
1998 til 15.
ágúst 1999.
A þessum
tíma stóðu
yfir samn-
ingaumleit-
anir uin svo-
nefnt
NORAL-
Hjörleifur Gutt-
ormsson: þjóð-
hagsstjóri fljótur
að hafa fataskipti.
verkefni milli
íslenskra stjórnvalda og Norsk
Hydro um bygginu álverksmiðju í
Reyðarfirði og virkjana í hennar
þágu. Þórður Friðjónsson var
skipaður í samráðsnefnd um
NORAL-verkefnið af hálfu ríkis-
stjórnarinnar í apríl 1998 og um
leið formaður nefndarinnar. Ilélt
hann áfram setu í NORAL-
nefndinni þótt hann smeygði sér
á ný í forstjórafrakkann í Þjóð-
hagsstofnun og gegnir enn sem
ncfndarformaður! Frá þeim tíma
hafa umsagnir stofnunarinnar og
innlegg í NORAL-málið verið
órnarktækir pappfrar."
Byggðastefnan enn
Á vefsíðunni Maddaman, sem
ungir framsóknarmenn standa
að, er fjallað um byggðastefnu.
Þar segir m.a.:
„Eins og stundum fyrr hafa
stjórnviild verið gagnrýnd fy'rir
ómarkvissar aðgerðir í byggða-
málum í þcssari umræðu. Um-
fjöllun Viðskiptablaðsins skoðaði
málið m.a. útfrá sjávarútvegi og
gagnrýndi að skuttogaravæðingin
hefði veriö alltof óskipulögð.
Ekki hefði verið unnið markvisst
að því að byggja upp ákveðna
kjarna úti á landi sem þá hefðu
getað myndað valkost við höfuð-
borgarsvæðið. Það er alveg rétt
hjá blaðinu. Þetta er vandi
byggðastefnunnar í hnotskurn.
Eins Iengi og Maddömuna rekur
minni til þá hafa hinir ýmsu
stjórnmálamenn, spekingar og
fjölmargar nefndir verið að setja
fram tillögur og ábendingar um
að nauðsynlegt væri að byggja
upp sterkari byggðakjarna. Með
því sköpuðust möguleikar á fjöl-
breyttara atvinnulífi og lífvæn-
Iegri byggð.
Af hverju hefur þá ekkert
breyst og menn eru enn að koma
fram með þessar sömu tillögur
eins og þeim hafi dottið eitthvað
nýtt í hug. Það er vegna þess að
enginn stjórnmálamaður hefur
treyst sér til að ákveða hvaða
byggöakjarnar ættu að lifa eða
deyja. Það er kannski von því
hvérn langar að fara t.d. á Breið-
dalsvík og segja „Hið opinbera
ætlar að hætta allri uppbyggingu
hér því það hefur verið tekin
ákvörðun um að nota það fé sem
ætlað er til byggðamála á Austur-
landi til að byggja upp þjónustu á
Egilsstöðum". Enginn hefur
áhuga á að gera slíkt og auðvitað
myndi það einnig vekja mjög
harða gagnrýni - sennilega líka
hjá þeim sem hvað harðast hafa
gagnrýnt að hið opinbera sé yfir-
leitt að reyna að gera eitthvað í
byggðamálum.
Það er því Iíklegra en ekki að
byggðastefnan verði áfram rekin
með þeim hætti að það sé betra
að setja eina krónu á 10 staði
fremur en 10 krónur á einn
stað. En þangað til að menn
fara framkvæma hlutina á nýjan
hátt í stað þess að hugsa það
bara þá er líklegt að fátt breytist
í þessum málum. Áfram verður
rætt um „hið grafalvarlega
ástand byggðamála" af og til.
Annað hvert ár koma menn aft-
ur með gömlu tillögurnar undir
nýju nafni og fleiri og fleiri
halda áfram að flytja á suðvest-
urhornið.11